อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

...ที่นี่ ที่ไหนเนี่ย มองซ้ายแลขวามันมืดไปหมดเลย สวัสดีอีกครั้งคะ ชั้นโอนิฮาระ ริน ตอนนี้อยู่ที่ไหนก็ไม่รู้มันมืดไปหมด ครั้งสุดท้ายจำได้ว่าเข้าห้องน้ำอยู่นี่นา และแล้วแขนของชั้นก็ไปสัมผัสกับอะไรบางอย่าง นี่มันคนนี่นา เป็นผู้หญิง "เครื่องแบบม.ปลายเอ-มง รุ่นพี่คะเป็นอะไรมากไหมคะ"
"อื้ม..."อ๊ะฟื้นแล้วดีจัง
"นี่ที่ไหนเนี่ย จำได้ว่าล้างอยู่ที่ห้องน้ำนี่นา เธอชื่อ..."
"โอนิฮาระ รินคะ ว่าแต่รุ่นพี่ชื่อ..."
"มิจิอิ โควมิ ตอนนี้เรามาหาทางออกจากที่นี่ดีกว่า"ว่าแล้วพี่โควมิก็ล้วงโทรศัพท์มือถือมาเปิดไฟฉาย ชั้นเองก็เปิดไฟฉายบ้าง 
"กรี๊ดดดดดดดดดดดด!!!!!โครงกระดูกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ"ชั้นสติแตกแล้วววววววววพี่โควมิก็โวยวายสติแตกไม่แพ้ชั้นเลย"โรงเรียนนี่มันอารายยกานนนนนนนมีแต่ผีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆฆาตกรฆาตกรรม อ๊ากกกกกกกกก!!!!!!!!"สิ่งที่พวกเราสองคนเห็นเป็นกองหัวกระโหลกที่บางหัวยังเน่าได้ไม่นาน อึ๋ย น่าขยะแขยงที่สุดดดดดดดด
อีกด้าน
สองหนุ่มเพื่อนซี้ต่างเร่งฝีเท้ามุ่งกลับไปยังโรงเรียน หนุ่มหัวชมพูสวมหใวกำหมพรมสีดำหันไปพูดกับเพื่อนซี้ผมดำหน้ามน "ชั้นรู้สึกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้นที่ห้องน้ำหญิงตึกสาม"
หนุ่มผมดำหน้ามนโออินึกบางอย่างได้"ชั้นนึกบางเรื่องได้ เรื่องกระจกอาถรรพ์ มันเป็นเรื่องที่ใครมาขอพรกับกระจกนั่นก็จะสมหวัง"ยูสวนกลับทันที"นั่นเป็นแค่ความเชื่อผิดๆเท่านั้นแหละ อาจารย์คุโอมะ เคยเล่าให้ชั้นฟังตอนชั้นไปพาเค้ากลับบ้านหลังจากที่ก๊งเหล้าเมื่อวานก่อน เมื่อยี่สิบปีก่อนเคยมีคนไปฆ่าตัวตายที่หน้ากระจกนั่น ต่อมาเด็กผู้หญิงหลายคนก็หายตัวไป ผ.อ เลยให้นักพรตมาทำพิธีสะกดวิญญาณเอาไว้ต่างหาก ส่วนเรื่องที่เล่ากันมาน่ะมันเป็นเรื่องที่พวกนักเรียนรุ่นเก่าเค้าแต่งไว้"
อาจารย์คุโอมะที่ยูพูดถึงคืออาจารย์ใหญ่วัยใกล้เกษียณของโรงเรียนเอ-มง เป็นอาจารย์ที่รู้เรื่องราวต่างๆในเอ-มงดีมากกว่าผ.อคนใหม่ของเอ-มงซะอีก และเป็นที่ปรึกษาของชมรมเคนโด้ มีนิสัยส่วนตัวชอบก๊งเหล้าจนเมาแล้วกลับบ้านไม่ไหว จนต้องตามให้ลูกศิษย์ไปพากลับบ้านอยู่ประจำ
"งั้าเราลองไปดูที่ห้องน้ำหญิงตึกสามกันเถอะ"
"อื้ม"
สองหนุ่มไปที่ห้องน้ำหญิงชั้นสาม สองหนุ่มเข้าไปดูก็ไม่พบสิ่งผิดปกติอะไร
"สงสัยเราคิดไปเองแฮะ"ยูบ่นกับตัวเอง
โออิมองไปที่กระจกบานใหญ่ พลันก็เห็นภาพของเด็กผู้หญิงผมยาวปากแดงในชุดนักเรียนกำลังแสยะยิ้ม"ใครน่ะ" ภาพบนกระจกก็หายไป
"อะไรโออิ"
"ชั้นว่าไอ้กระจกบานนี้มันแปลกๆนะ"
"เหรอ"ยูลองนำมือไปสัมผัสที่กระจก ก็สะดุ้งเฮือก"โออิ นายช่วยชั้นหน่อย"ว่าแล้วยูก็เอาดาบของตนมาท่องมนต์แล้วเอาทุบกระจก เช่นเดียวกับโออิที่เอาดาบออกมาแล้วท่องมนต์ก่อนจะทุบกระจก กระจกบานใหญ่เริ่มร้าวและมีเลือดซึม เสียงกรีดร้องได้ดังขึ้น "อีกนิดเดียว"
เมื่อกระจกบานใหญ่ได้พังลง ก็ปรากฏโพลงขนาดใหญ่ ยูกับโออิก็ตะลุยเข้าไปในทันทีพลางตะโกนเรียก"มิจิอิ/โควมิจัง รินอยู่ที่ไหน"
พอสองสาวได้ยินเสียงคนที่กำลังตามหาสองสาวจึงตะโกนสุดเสียง"เราอยู่ทางนี้ ช่วยเราด้วยๆ"
หากแต่เสียงนั้นกลับไปไม่ถึงสองหนุ่ม 
ทางด้านสองหนุ่มที่พยายามตะโกนหาคนที่หายไป ยูจึงตั้งสมาธิ"รู้แล้ว"
โออิจึงหันไปถาม"ได้เรื่องอะไรไหม"
เด็กหนุ่มหัวชมพูสวมหมวกไหมพรมพยักหน้า"โออิ นายช่วยเรียกเค้ามาที"
"ทำไมเป็นชั้นล่ะ"
ยูบ่นพลางเกาหัว"ก็นายสามารถเรียกเค้าได้นี่"
"ก็ได้"
 
 
เรื่องราวของกระจกอาถรรพ์จะจบลงยังไงโปรดติดตามนะค่ะ