อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

โออิเพ่งสมาธิอยู่ครู่ ก็ปรากฏภาพวิญญาณเด็กสาวอายุรุ่นราวคราวเดียวกันอยู่ในเครื่องแบบเอ-มง 

ยูลองเจรจาดู"คุณหยุดทำร้ายคนอื่นเถอะครับ ทำไปคุณก็ไม่มีความสุขหรอก"

"ไม่!!"วิญญาณนั้นแผดเสียง ดวงตานั้นแดงก่ำฉายแววเคียดแค้น

โออิกล่อมบ้าง"ได้โปรดเถอะครับ อย่าทำร้ายคนที่ไม่รู้เรื่องเลย"พลางก้าวเข้าไปประจันหน้า

วิญญาณร้ายพุ่งเข้ามาหาโออิทันที ยูรีบเข้ามาขวางโดยเอาดาบกันไว้"หยุดเถอะ ถ้ายังทำร้ายคนอื่นคุณก็ไม่ได้ไปไหน ต้องติดอยู่ที่นี่ไปตลอด คุณชอบเหรอ!!"

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!"วิญญาณสาวร้องโหยหวนเพราะความรู้สึกสับสนร่างของยูกระเด็นออกมา โออิเข้าพยุง

"เป็นไงบ้างยูคุง"

"ไม่เป็นไร ตอนนี้ชั้นว่าเราช่วยสวดส่งวิญญาณเค้าเถอะ"ว่าแล้วสองหนุ่มก็ช่วยกันสวดมนต์ส่งวิญญาณร้าย ด้วยความหวังที่ว่า วิญญาณตนนี้จะได้ไปสู่ สู่คติสักที

ฉับพลันจากวิญญาณสาวก็หายไปและปรากฏตัวอีกครั้งในสภาพที่งดงาม"ขอโทษนะ เพื่อนของคุณอยู่ทางนั้น"พลางชี้ไปซ้ายที่มีสองสาวสลบอยู่ โออิจึงเข้าไปดูอาการทันที วิญญาณสาวยิ้มเศร้าๆ"ขอบคุณนะ และลาก่อน"ร่างของวิญญาณก็ค่อยๆสลายไป 

พอยูรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าอยู่ในห้องน้ำหญิงพร้อมทั้งโออิและสองสาวที่พวกตนตามหาอยู่ กระจกห้องน้ำนั้นก็แตกละเอียดในเศษกระจกนั้นก็มีเศษยันต์ปนอยู่ด้วย เด็กหนุ่มหัวชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำหันไปถามเพื่อน"โออิ สองคนนั้นไม่เป็นอะไรใช่มั้ย"

"ไม่เป็นอะไรมากหรอกแค่หมดสติไปก็เท่านั้น"

"พาสองคนนั้นกลับบ้านเถอะ เดี๋ยวพวกเราสองคนจะซวย"ว่าแล้วก็เก็บดาบแล้วอุ้มเพื่อนสาวมิจิอิส่วนโออิเก็บดาบแล้วอุ้ม เด็กในชมรมโอนิฮาระ ริน ออกจากโรงเรียนไป

พอมาถึงที่สวนสาธารณะ

สองหนุ่มจึงพาสองสาวมาที่ม้านั่ง ในตอนนี้เป็นตอนค่ำ สองสาวก็ได้สติ

มิจิอิ โควมิพูดขึ้น"ที่นี่"

"สวนสาธารณะ เธอปลอดภัยแล้ว"ยูพูดขึ้น

รินที่ได้สติแล้ว มองมาที่รุ่นพี่ทั้งสองคนที่คุยกันอย่างสนิทสนม เธอนึกอิจฉาที่คนที่เธอปลื้มนั้นดูสนิทกับผู้หญิงอีกคน

"รินกลับบ้านเถอะเดี๋ยวชั้นไปส่ง"โออิที่มองอยู่ตรงเข้ามา

"ไม่เป็นไรคะ รุ่นพี่โออิ ชั้นกลับเองได้"

โออิฉุดเด็กสาวให้ลุกขึ้น"บ้านเธอคือทางผ่านบ้านชั้น"

"เอ่อ ค่ะ"

พอเพื่อนซี้กลับบ้านแล้วยูก็จูงมือเพื่อนสาวกลับบ้าน"มาชั้นจะพาเธอไปส่ง"

"อืม ชั้นเถียงนายไม่ได้อยู่แล้วนี่"มิจิอิจึงยอมตามไปแต่โดยดี

ความจริงที่เค้ากับโออิเพื่อนซี้สามารถสวดมนต์ได้เพราะพวกเค้ามีงานพิเศษเป็นคนดูแลศาลเจ้า ที่ลุงของเค้าดูแลอยู่ ลุงของเค้าเลยสอนมนต์ไล่ไว้ติดตัวบ้าง ไม่นึกว่างานนี้จะได้ใช้มัน 

"หวังว่า คงไม่เกิดเรื่องะไรขึ้นอีกนะ"เด็กหนุ่มหัวชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำบ่นกับตัวเอง