การเกิดใหม่ของราชันย์นิรันดร์

โนอาห์ได้หยิบสมุดขึ้นมาอ่านเกี่ยวกับบันทึกประจำวันของตนและการสังเกตบุคคลใดในคฤหาสน์
 
คนแรกนั่นคือบุตรชายคนโตของตระกูลเป็นคนประเภทเคร่งครัดและเป็นคนไม่ค่อยพูด
 
บุตรชายคนที่สอง ชอบคุยไปเรื่อยหนึ่ง วัน ร้อยเรื่องแต่ความแข็งแกร่งก็จัดอยู่ในระดับสูง
 
บุตรสาวคนที่หนึ่งเป็นคนอ่อนโยนแล้วก็ขยันในการหาความแข็งแกร่ง
 
บุตรสาวคนที่สอง เป็นคนเรียบร้อยขยันเข้าหาคนอื่นและผู้นำตระกูล
 
"ถึงฉันจะเจอเขาได้แค่บางครั้งทั้งนิสัยของเขายังจะคาดเดาได้ยาก"
 
"ทั้งพลังเวทย์ในร่างกายที่ฉันจับได้นั้นอยู่ในระดับสูง"
 
"ตามที่ฉันจะคาดการณ์พลังของเขามันต้องอยู่ในระดับผู้พิชิต"
 
"มันเป็นแค่การคาดเดาเท่านั้นพลังของเขานั้นต้องมากแน่นอน"
 
โนอาห์ปิดสมุดลงอย่างช้าๆและได้ลุกยืนขึ้นก่อนจะมองไปที่หน้าต่างได้เห็นวิวของภูเขา
 
"ตรงนั้นคงจะเป็นสุสานบรรพบุรุษ"
 
"ตระกูลเวลคาเดียร์ตระกูลที่มีความสามารถทางด้านดาบรูปแบบธาตุในร่างกายยังเป็นธาตุมืด"
 
"แต่เมื่อไม่กี่ปีหลังจากที่เจ้าตระกูลแต่งงานกับคนที่มีธาตุแสงบริสุทธิ์"
 
"เลยทำให้ในตระกูลมีธาตุทั้งสอง"
 
"ถึงแม้พวกเขาจะเห็นฉันใช้แค่ธาตุมืด"
 
"แต่จริงๆแล้วฉันสามารถใช้ได้มากกว่านั้น"
 
"เอาเป็นว่าค่อยไปลองใช้ในพิธีตรวจสอบก็แล้วกัน"
 
โนอาห์ได้นึกถึงเรื่องอะไรบางเรื่อง
 
"บางทีฉันอาจจะต้องเลื่อนระดับให้เร็วกว่านี้"
 
"ถึงแม้การฝึกดาบก็ระยะเวลา 5 ปีจะทำให้ฉันแข็งแกร่งขึ้นแต่พรสวรรค์ทางด้านระดับพลังของฉันในตอนนี้ยังอยู่ในระดับต่ำ"
 
"กฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ต่อให้จะเรียนทักษะการต่อสู้ระยะประชิดมามากแค่ไหนแต่มันก็มีความต่างเรื่องระดับพลังอยู่ดี"
 
โนอาห์ได้ตรวจสอบขั้นพลังของตัวเองขึ้นพลังเวทย์ได้แผ่กระจายไปทั่วร่างกายทำให้เห็นออร่าที่เป็นสีฟ้าของพลังเวทย์
 
"ระดับผู้รับรู้"
 
"ยังถือว่าต่ำอยู่ถ้าเทียบกับคนในตระกูลที่มีพลังเวทย์มหาศาล"
 
"ฉันต้องไปถึงระดับตื่นรู้ให้ได้ก่อน"
 
"ไม่อย่างนั้นมีหวังตอนเข้าโรงเรียนฉันโดนกดขี่แน่"
 
"ฉันก็ไม่ใช่พวกประเภทที่จะยอมคนซะด้วยสิ"
 
โนอาห์เดินออกจากห้องไปก่อนจะปิดประตู
 
ระยะเวลาผ่านไปไม่นาน
 
พิธีกรรมทดสอบ
 
เจ้าตระกูลดราเวียร์เดินมาหาโนอาห์ที่กำลังเตรียมพร้อม
 
"ดูเหมือนเจ้าจะพร้อมแล้วนะ"
 
"ภารกิจในครั้งนี้ความอันตรายของมันขึ้นอยู่กับความแข็งแกร่งของเจ้า"
 
"จงไปเอาศิลาที่อยู่ใจกลางป่ามาให้ได้ก่อนที่มันจะมืดลง"
 
"หากมืดแล้วเจ้ายังไม่มาจะถือว่าตัวของเจ้านั้นได้ตายไปแล้ว"
 
"หากกลับมาโดยไม่มีศิลาจะถือว่าก็ไม่ผ่านบททดสอบ"
 
โนอาห์พยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินไปขึ้นรถมา
 
"จุดที่ฉันต้องเริ่มต้นอยู่ไม่ไกลมาก"
 
"เหล่ามอนสเตอร์ที่อยู่ในป่าแห่งนี้จะเพียงพอต่อความแข็งแกร่งของฉันไหม"
 
รถม้าได้มาจอดเข้าไปในป่าที่ไม่ไกลมากนักโนอาห์ได้ก้าวเท้าลงมาจากรถม้าอัศวินที่มาด้วยกล่าวกับโนอาห์เพียงนิดเดียว
 
"พวกผมคงมาส่งท่านได้แค่นี้ต่อจากนี้จะเป็นตาท่านแล้วพวกเราจะรออยู่ตรงนี้จนกว่าจะมืดค่ำ"
 
"เข้าใจแล้ว"
 
โนอาห์พยักหน้าเบาๆก่อนจะเดินเข้าไปในป่าลึกที่เงียบงันไร้เสียงของสัตว์ที่อยู่ข้างใน
 
"นายว่าเขาจะทำสำเร็จไหม"
 
"ฉันเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน...เพราะว่าในป่าแห่งนี้อันตรายเป็นอย่างมากคนที่เข้าไปทำภารกิจออกมาก็แทบจะหมดลมหายใจอยู่แล้ว"
 
"ถึงฉันจะไม่เคยเข้าไปก็รู้สึกได้ว่าในป่าแห่งนี้มันอันตรายอย่างมาก"
 
สองทหารคุยกันเบาๆก่อนที่พวกเขาจะนั่งลง
 
ในป่า
 
โนอาห์เดินไปในทางตรงก่อนที่เขาจะเข้าไปเจอกับหมาป่าฝูงหนึ่ง
 
ที่กำลังเดินลาดตะเวนอยู่
 
"เรามาลองใช้เวทมนต์กันเถอะ"
 
โนอาห์พุ่งไปยังทิศทางของหมาป่าที่กำลังเดินอยู่หมาป่าได้แยกเขี้ยวใส่โนอาห์และพวกมันได้พุ่งเข้าไปหา
 
'เพลิงแห่งการกัดกิน'
 
เปลวไฟสีดำได้ผุดขึ้นจากมือโนอาห์ก่อนที่ฝ่ายนั้นจะพุ่งไปทางหมาป่า
 
เสียงกรีดร้องของหมาป่าได้ดังขึ้น
 
ก่อนจะตามมาด้วยฝูงหมาป่าจำนวนมาก
 
"นี่ก็ยังไม่ถึงครึ่งทางเลยแต่ก็มายังใช้ได้"
 
"งั้นเรามาใช้ดาบต่อดีกว่า...ดูหน่อยสิว่าพวกแกจะทำอะไรฉันได้หรือไม่"
 
โนอาห์หยิบดาบที่อยู่ข้างเอวขึ้นมาและได้ทำการฟันไปที่หมาป่าที่อยู่ใกล้ที่สุดของเขา
 
โนอาห์พุ่งไปยังข้างหน้าและฟันหมาป่าในอีกหลายๆตัวทำให้เกิดเป็นศพมากมาย
 
หมาป่าที่นับตอนแรกมีจำนวนมากก็เริ่มค่อยๆลดจำนวนลงเหลือแค่ไม่กี่ตัว
 
พวกมันได้วิ่งหนีออกไปด้วยความหวาดกลัว
 
"คิดจะหนีอย่างนั้นเหรอ"
 
"ระยะแค่นี้พวกแกไม่มีทางรอดหรอก"
 
'โซ่วิญญาณ'
 
โซ่สีดำลายเส้นได้ออกมาจากมือของโนอาห์และได้พุ่งเข้าไปแทงทั้งตัวของหมาป่า
 
โนอาห์ได้เขวี้ยงมือเล็กน้อยทำให้โซ่ที่อยู่กับหมาป่าได้ดึงพวกมันมา
 
"ตายซะ"
 
โนอาห์ได้ปิดการใช้โซ่และใช้ดาบฟันทำให้ร่างของหมาป่าได้เกิดบาดแผลจะได้หมดลมหายใจไป
 
โนอาห์ได้ใช้การดูดซับทำให้พลังเวทย์ในร่างกายของหมาป่าได้พุ่งเข้าสู่ร่างกายของโนอาห์
 
"เพิ่มขั้นแล้วกระแสเวท"
 
"ในการเลื่อนระดับขั้นไปยังอีกขั้นจะทำให้ร่างกายได้รับการพัฒนาและพลังเวทในร่างกายที่สูงขึ้นแถมแต่ยังรีเซ็ตบาดแผลให้อีก"
 
"ขอให้พรสวรรค์จะต่ำแต่มันก็ไม่มีทางเลือกที่ฉันจะต้องเลือกระดับให้เร็วที่สุด"
 
ไม่นานโนอาห์ได้วิ่งไปในทิศทางฝั่งตะวันตก
 
"ฉันได้ยินเสียงน้ำแสดงว่าทางข้างหน้าอีกไม่ไกลจะต้องมีลำธารแน่นอน"
 
โนอาห์ได้รับรู้ถึงสถานที่ข้างหน้าและเขาก็ยังมุ่งหน้าไปหลังจากนั้นได้มีเงาดำขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นของเขา
 
และได้วิ่งไปดักทางของเขาปรากฏว่ามันคือหมาป่าขนาดใหญ่ในตัวของมันมีพลังเวทย์อัดอยู่มาก
 
"ดูเหมือนแกจะเป็นผู้นำของฝูงสินะ"
 
"ดีเลยฉันได้ฆ่าแก"
 
โนอาห์ชักดาบขึ้นมาก่อนจะพุ่งไปยังข้างหน้าเช่นเดียวกับหมาป่าเองที่พุ่งมาทางเขา
 
หมาป่าได้คำรามเป็นเสียงดัง
 
อ้าาาาากกกกกก
 
หมาป่าจ่าฝูงการคำรามของมันได้เกิดพายุลมพุ่งไปทางของโนอาห์
 
"ใช้เวทย์ได้อย่างนั้นหรอ"
 
"กระบวนท่าที่ 2 จันทร์หยุดนิ่ง"
 
ปลายดาบเกิดเป็นออร่าสีดำพุ่งไปในทางตรงทำให้เกิดการปะทะกันระหว่างพายุและพลังเวทย์สีดำ
 
พลังทั้งสองได้ปะทะกันเกิดการระเบิดขึ้น
 
หมาป่ามันได้ใช้กรงเล็บสร้างเป็นคลื่นไปในทางตรง
 
โนอาห์ได้สร้างโล่ป้องกันเอาไว้ก่อนที่คลื่นของกรงเล็บจะปะทะกับโล่ของเขา
 
'ระเบิดเงา'
 
พลังเวทย์สีดำไปส่องแสงขึ้นภายใต้เท้าของหมาป่าก่อนที่แสงสีดำนั้นจะปะทุขึ้นหมาป่าตัวใหญ่ได้กระโดดแต่แรงกระแทกก็ยังคงรุนแรงอยู่ดี
 
ระเบิดเงาที่ระเบิดออกมาได้เกิดเป็นสเก็ตเล็กๆพุ่งไปในทิศทางรอบๆก่อนจะระเบิดขึ้นอีกรอบ
 
"ระเบิดเงาของฉันต่อให้เป็น มอนสเตอร์ ระดับสูงก็อยากที่จะหลบ"
 
"เพราะสเก็ตระเบิดออกมามันจะระเบิดอีกรอบนึง"
 
"แต่ดูเหมือนแกแต่ยังคงอยู่ดีสินะ"
 
ภายในควันระเบิดเงาของเขาได้พบเห็นร่างหมาป่าขนของมันเผยเห็นรอยบาดเจ็บและ
รอยเปื้อนขนสีขาวกลายเป็นขนสีดำในบางส่วน
 
หลังจากนั้นหมาป่าก็ได้ใช้เวทย์ธาตุลมขนาดใหญ่มาปกป้องตัวเองเพราะว่ามันรู้แล้วว่าตอนนี้
 
มันคงจะไม่ง่ายที่จะชนะโนอาห์ที่สภาพเพียบพร้อมเหมาะที่จะฆ่ามัน