การเกิดใหม่ของราชันย์นิรันดร์

หมาป่าตัวใหญ่ได้พุ่งเข้าหาโนอาห์ด้วยความเร็ว จากการเคลื่อนที่ของมันทำให้พื้นที่รอบ ๆ เกิดลมแรงจนต้นไม้ปลิวไสว

โนอาห์ได้กระโดดหลบคมเคียวของหมาป่าตัวใหญ่ และทำการฟันดาบลงมา เกิดเป็นคลื่นดาบสีดำขนาดใหญ่ฟาดลงไปบนตัวของหมาป่าตัวใหญ่

แต่ก็ไม่เกิดรอยแผล ทำให้หมาป่าตัวใหญ่กระโดดขึ้นตามโนอาห์ ก่อนจะใช้คลื่นกระแทกลมทำให้โนอาห์กระเด็นไป

แต่โนอาห์ก็ไม่ได้รับบาดเจ็บ เขาเปิดใช้งานโล่ป้องกัน ขณะที่หมาป่าตัวใหญ่โจมตีต่อเนื่อง มันใช้กรงเล็บเหวี่ยงเป็นคลื่นพลังเข้าใส่

คลื่นพลังได้กระแทกเข้ากับโล่จนเกิดรอยร้าวเล็กน้อย โนอาห์ปิดใช้งานโล่และเปลี่ยนไปใช้ดาบ พุ่งเข้าไปโจมตี

เขาแทงดาบลงไปที่ตัวของหมาป่า แต่หมาป่าป้องกันได้ ทำให้หมาป่าได้สวนกลับ

มันพ่นลมแรงออกมาจนเกิดเป็นพายุ โนอาห์จึงใช้เวทย์คลื่นกระแทกสีดำขนาดใหญ่ที่คล้ายดาบพุ่งขึ้นมาจากพื้น จนโดนตัวของหมาป่าและเกิดเป็นรอยแผล

เสียงร้องของหมาป่าดังขึ้น ตอนนี้มันรู้สึกโกรธเป็นอย่างมากที่ไม่สามารถทำอะไรมนุษย์คนนี้ได้

มันเพิ่มกระแสลมในอากาศ ทำให้เกิดเป็นพายุขนาดใหญ่ที่สามารถทำลายบ้านทั้งหลังได้

โนอาห์ไม่รอช้าที่จะปิดฉากมัน เขาเพิ่มเปลวไฟสีดำไปยังพื้นที่รอบ ๆ ของหมาป่า

"ถึงเวลาตายของแกแล้ว"

"จงกลายเป็นสารอาหารให้ฉันซะ"

โนอาห์เร่งเปลวไฟสีดำให้รุนแรงขึ้นจนสูงกว่าตัวเขา ก่อนจะปล่อยให้พุ่งเข้าไปหาหมาป่าตัวใหญ่

ทำให้ร่างของหมาป่าถูกเปลวไฟสีดำครอบคลุม เสียงร้องของมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความแค้น

โนอาห์เปลี่ยนกลับมาใช้ดาบ แล้วฟาดลงไปที่ตัวของมัน พร้อมอัดพลังเวทย์ลงไปในดาบ ทำให้เกิดแรงฟันขนาดใหญ่เข้าใส่หมาป่า

ร่างกายของมันขาดออกจากกัน เลือดสีแดงพุ่งกระจาย หมาป่าตัวใหญ่ได้เสียชีวิตลง และชัยชนะก็ตกเป็นของโนอาห์

โนอาห์ปิดการใช้เวทเพลิงดำ ทำให้เปลวไฟสีดำหายไป เขาเดินไปที่ร่างของหมาป่าก่อนจะใช้ “ดูดซับ”

พลังเวทย์มหาศาลพุ่งเข้าสู่ร่างกายของโนอาห์ ทำให้พลังเวทย์ของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมาก

ถึงแม้เขาจะไม่ได้รับบาดเจ็บ แต่พลังเวทย์ก็ลดลงไปเล็กน้อย ทำให้เขาต้องฟื้นฟูพลังเวทย์โดยการดูดซับจากหมาป่า

เขาหยิบชิ้นส่วนของมันขึ้นมา สิ่งที่เขาหยิบคือเขี้ยวของหมาป่า

"ถึงแม้ฉันจะมีดาบแล้ว แต่เขี้ยวของมันก็ยังจำเป็นอยู่ในตอนนี้"

"ฉันต้องสละเวลาในการเดินทางเพื่อมาทำสร้อย"

"คงต้องใช้ความเร็วและพลังสักหน่อยแล้ว"

โนอาห์ใส่พลังเวทย์ลงไปในเขี้ยวของหมาป่า จากนั้นเดินไปหาเถาวัลย์ข้าง ๆ และดึงมันออกมา เพื่อนำมารวมกับเขี้ยวทำเป็นสร้อย

จากนั้นเขาปล่อยพลังเวทย์ใส่ไปที่เขี้ยว ออร่าสีดำพุ่งเข้าไปที่เขี้ยวของหมาป่าเป็นจำนวนมาก

เกือบครึ่งหนึ่งของพลังเวทย์ของเขาถูกส่งเข้าไปอยู่ในเขี้ยวของหมาป่า

โนอาห์นั่งลงบนพื้น และเก็บสร้อยไว้ในกระเป๋าเสื้อ สายตาของเขามองไปยังทิศทางหนึ่ง นั่นคือทิศเหนือ

ในระยะสายตา เขามองเห็นพลังเวทย์ที่แผ่ออกมาจากใบไม้ไกล ๆ คาดว่าระยะไม่เกิน 10 ต้นไม้

เขาลุกขึ้นและเดินไปช้า ๆ แหวกใบไม้เพื่อเปิดทางในป่าที่รกทึบ

เวลาผ่านไป 15 นาที เขาเดินมาถึงจุดที่มีพลังเวทย์แผ่ออกมา สายตาของเขาเปล่งประกาย

"นี่มันหญ้ามอกิ้น"

"ไม่นึกเลยว่าฉันจะโชคดีขนาดนี้"

"ตอนนี้ฉันสามารถทดแทนเวลาที่เสียไปได้แล้ว"

"แต่มันควรอยู่ในป่าศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ได้"

"หรือว่าจะเป็นสมบัติของบรรพบุรุษ?"

"ช่างมันแล้วกัน ตอนนี้ฉันควรรีบไปต่อให้เร็วที่สุด"

โนอาห์หยิบหญ้ามอกิ้นขึ้นมาแล้วยัดเข้าปาก

พลังเวทย์ที่สูญเสียไปจากการสร้างสร้อยได้ฟื้นกลับมาอยู่ในระดับเดิม

"คราวนี้ได้เวลาออกเดินทางแล้ว"

"คำตอบที่ฉันสงสัยคงต้องไปหาที่ใจกลางป่าแล้ว"

โนอาห์ออกเดินทางต่อ มุ่งหน้าไปยังใจกลางป่า พร้อมเร่งความเร็ว

ด้านนอกป่า ณ ที่แห่งหนึ่ง เซบาสเตียนกำลังคุยกับดราเวียร์

"ท่านแน่ใจใช่ไหมครับว่าคุณชายสามจะไม่เป็นอะไร"

"เพราะในป่าแห่งนี้มันยากที่จะออกมา ถ้าไม่ใช่คนที่มีพรสวรรค์จริง ๆ"

"ถึงแม้ผมจะเห็นคุณชายทั้งสองก่อนหน้านี้เข้าไป แล้วออกมาด้วยสภาพที่พลังเวทย์หายไปเกินครึ่ง"

"ถึงผมจะสังเกตคุณชายสามมานาน แต่ร่างกายของเขาก็ไม่เหมาะจะเป็นนักดาบ"

"ถึงแม้ตลอด 5 ปีที่ผ่านมาเขาจะฝึกหนัก แต่นั่นมันคือป่าของบรรพบุรุษนะครับ"

ดราเวียร์พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนจะพูดด้วยสีหน้าที่นิ่งเฉย

"ฉันมั่นใจในตัวเขาว่าเขาจะผ่านมันมาได้"

"นี่ถือเป็นครั้งแรกของตระกูลที่มีคนไม่ถนัดดาบ แต่กลับมีพลังเวทย์สูง เหมาะจะเป็นนักเวทย์"

"โดยปกติแล้วจะเป็นนักดาบที่โอนพลังเวทย์ไปยังดาบ"

"ช่วงแรกมันยากที่จะควบคุมไม่ให้เวทย์ไหลเข้าไปในดาบมากเกินไป"

"การส่งพลังเข้าไปในดาบนั้นจำเป็น เมื่อใช้กระบวนท่าโจมตีด้วยคลื่นเวทย์"

"แต่เด็กคนนั้นกลับมีพลังเวทย์มาก แม้จะส่งเข้าไปในดาบแล้วก็ตาม"

"นักดาบต่อให้มีเวทย์ไม่มาก แต่ผลจากการฝึกก็ยังคงอยู่"

"ร่างกายจะแข็งแกร่งขึ้น ทั้งความทนทานและภูมิคุ้มกัน"

"มันทำให้ฉันสนใจว่าเขาจะแข็งแกร่งได้ถึงระดับไหน"

เซบาสเตียนพยักหน้า ก่อนจะพูดต่อ

"แล้วท่านคิดจะส่งเขาไปเรียนในโรงเรียนสินะครับ"

"ใช่...ถ้าเขาไม่ปฏิเสธ"

"เซบาสเตียน เจ้าก็รู้นี่ว่า อีกไม่นานความขัดแย้งระหว่างประเทศจะเกิดขึ้น"

"ฉันจึงจำเป็นต้องส่งเขาไปเรียน ถ้าเขาตอบรับ มันจะเป็นผลดีต่อประเทศของเรามาก"

"นานแล้วเหมือนกันนะ ที่ฉันไม่ได้เจอสหายเก่า"

ดราเวียร์หลับตาลง ก่อนจะเดินไปหาเหล่าทหาร

เวลาผ่านไป 3 ชั่วโมงในป่าทดสอบ

เต็มไปด้วยซากมอนสเตอร์ที่ล้มตายเป็นจำนวนมาก

"ให้ตายสิ ในป่าแห่งนี้มันจะเยอะไปไหนเนี่ย"

"ก็ผ่านมาหลายชั่วโมงแล้ว แต่ฉันยังไม่ถึงกลางป่าเลย"

ในขณะที่โนอาห์กำลังบ่น ก็มีเสียงบางอย่างดังขึ้น

ก๊าซซซซซซ!!!!!!

เขาหันไปมอง และพบสิ่งมีชีวิตบางอย่าง

รูปร่างไม่สูงมาก แต่เต็มไปด้วยอันตราย

ชุดเกราะที่แตกหัก ภายในเต็มไปด้วยหมอกหนาทึบ

"วิญญาณชุดเกราะต้องสาป"

"ค่อยคุ้มค่ากับการเข้ามาในป่าลึกหน่อย"

โนอาห์เล็งดาบ ก่อนจะพุ่งเข้าโจมตี

ชุดเกราะยกดาบขึ้นป้องกันการฟัน

"กันได้อย่างนั้นเหรอ"

"พลังเวทย์ในตัวแกดีนี่...แต่อีกไม่นานมันก็จะเป็นของฉัน"

โนอาห์ปล่อยคลื่นดาบขนาดใหญ่เข้าใส่ ขณะที่ชุดเกราะตั้งท่ารับ

จากนั้นมันฟันดาบปล่อยคลื่นสีขาวสวนกลับ ทำให้โนอาห์กระเด็นเล็กน้อย

"ไม่ง่ายเลยแฮะที่จะเจาะแกนเวทย์ของมัน"

"คงต้องเพิ่มพลังเข้าไปในดาบอีกหน่อย"

โนอาห์รวบรวมพลังเวทย์ลงในดาบ แล้วพุ่งเข้าแทง

ชุดเกราะกระโดดขึ้น ก่อนจะปักดาบลงมา เกิดแรงกระแทกมหาศาล

โนอาห์ถอยหลบ ก่อนจะเรียกบอลพลังเวทย์สีดำออกมาล้อมรอบ และพุ่งโจมตี

เขาพุ่งเข้าไปอีกครั้ง

"ครั้งนี้ต้องสำเร็จ"

ปลายดาบของโนอาห์แทงทะลุเข้าไปที่แกนพลังเวทย์ ทำให้หมอกสลายไป

"สำเร็จแล้ว"

โนอาห์ใช้ “ดูดซับ” พลังเวทย์จากชุดเกราะ พลังทั้งหมดไหลเข้าสู่ร่างของเขา

พลังเวทย์เพิ่มขึ้นจนอยู่ในระดับกระแสเวทขั้นกลาง

เขาตรวจสอบซาก แต่ไม่พบสิ่งใด จึงออกเดินทางต่อ

ไม่นาน เขาก็มาถึงถ้ำแห่งหนึ่ง

"นี่คงเป็นจุดหมายสินะ"

"มีบางอย่างบอกฉันว่าไม่ควรอยู่ในถ้ำนาน"

โนอาห์เดินเข้าไป แต่กลับต้องคุกเข่าลง

"พลังเวทย์มหาศาลขนาดนี้...อย่าบอกนะว่ามาจากรูปปั้นตรงนั้น"

แรงกดดันมหาศาลกดทับร่างของเขา

"ฉันจะแพ้ตรงนี้ไม่ได้ อีกแค่นิดเดียวก็จะถึงแล้ว"

ทันใดนั้น มีบางอย่างพุ่งเข้ามา

รูปปั้นคล้ายมนุษย์ ดวงตาสีแดงจ้องมองเขา

"ผู้พิทักษ์งั้นเหรอ"

"ซวยแล้วสิ"

"แม่งเอ้ย"

โนอาห์ฝืนร่างกายลุกขึ้น

"เอาล่ะ...แกกับฉันต้องคุยกันหน่อยแล้ว"

เขาปล่อยออร่าพลังเวทย์สีดำออกมา แล้วก้าวไปข้างหน้า

ผู้พิทักษ์พุ่งเข้าหา พร้อมปล่อยหมัดเข้าใส่

โนอาห์ยกดาบขึ้นป้องกัน และสวนกลับด้วยคลื่นดาบเข้าใส่