BelPheGor เด็กเกรียน นรกส่งมาลุย
8.0
เขียนโดย zeroone
วันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 18.01 น.
3 ตอน
0 วิจารณ์
6,354 อ่าน
แก้ไขเมื่อ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2557 00.24 น. โดย เจ้าของนิยาย
1) เรื่องเล่าของวีรบุรุษ
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ที่ไหนซักแห่งบนโลกใบนี้ ที่นั่นมีบุรุษผู้แสนจะหล่อ เท่ห์ เป็นที่ชื่นชอบ ได้รับความเคารพนับถือจากทุกคน
"เอาล่ะได้เวลาแล้วพวกเอ็งมาคุกเข่าต่อหน้าตูซะ"เสียงตั้งแต่แรกนั้นเป็นเสียงของชายคนหนึ่งที่กำลังเล่าเรื่องอะไรซํกอย่างให้เพื่อนฟัง
"เดี๋ยวๆๆๆ ดี๋ยวก่อนนะ "มีเสียค้านขึ้นมา
"หือ?..." ชายที่กำลังเล่าเรื่องอยู่ทำหน้าสงสัย
"อย่ามา หือ ใส่ชั้นผู้นี้ที่มีทั้งความแสนจะใจดีและเป็นที่ชื่นชอบคนนี้นะ และสิ่งแรกที่แกบอกไปว่าจงคุกเข้าต่อหน้านั่นน่ะ มันอะไรกันวะ แกนี่มันเผด็จการจริงๆเลย"ชายที่ค้านขึ้นมาพูดอธิบายความสงสัยให้ชายที่เล่าอยู่ฟัง
"เจ้าทึ่ม แกมันโง่มากเลย ฟุรุคิจิ แม่แกก็โคตรอ้วน "ชายที่เป็นคนเล่าเรื่องพูดตอบไปแบบกวนๆ
"แม่ตูเกี่ยวไรด้วยฟร๊ะ "ชายที่ค้านมาก่อนหน้านี้ ที่ชื่อฟุรุคิจิ ตบมุขด้วยการถามแล้วทำหน้าเอือมๆ
"แกแน่ใจเหรอลองคิดดูดีๆนะ ลองคิดดูดีๆชั้นคนนี้ที่สุดแสนจะใจดีแล้วนะ แค่ให้คุกเข่าต่อหน้าเท่านั้นเอง"ชายที่เล่าเรื่องได้ตอบคำถามและอธิบายไปด้วยกินเค้กไปด้วย
(คนเขียน: ตูว่ามุงนี่แหละที่จะอ้วน)
"เรอะ... "ฟุรุคิจิดึงเส้นผมหน้าตัวเอง(ทำแบบโอเรกิ โฮทาโร่ )แล้วตอบแบบขอไปที
"เรอะบ้านพ่อเอ็งเด้้ ความคิดเห็นไร้สาระ อย่าสะเออะมาขัดคอซิฟร๊ะ" ชายที่เล่าเรื่องโมโหแล้วจับฟุรุคิจิ ล็อคคอ
"แค่ก แค่ก แค่ก ยอม ยอม ยอมแล้ว "ฟุรุคิจิโดนล็อคคอ แต่ก็พยายามใช้มือดึงแขนชายอีกคนออก
(เล่าต่อ)
"เมื่อซักครู่ต้องขออภัยที่ฉวยโอกาศ เพราะอาคาชิคุงหลับอยู่แบบไม่ได้ป้องกันตัว เลยเผลอคิดว่าได้โอกาศน่ะครับ "ชายราว1คนคำนับแถบเท้าอาคาชิ(ชายที่เล่าเรื่อง)
"โอกาศอะไรของเอ็งฟร๊ะ ถ้าหากว่าคนนั้นไม่ตูล่ะก็ตายหองไปแล้ว"อาคาชิยืนทำเท่ห์เอามือล่วงกระเป๋า ยืนอยุ่หน้าคนพวกนั้น
"แหะ แหะ แหะ จริงด้วย หะ หะ หะ ตายซะได้ก็ดีนะ แหะ แหะ แหะ "ชายที่อยู่หน้าสุดหัวเราะ ซึ่งอาคาชิก็หัวเราะด้วยเช่นกัน
และบุรุษผู้จิตใจดีก็ไปไปซํกผ้าที่ริมแม่น้ำ "บุ๋ง ๆ ๆ ๆ ~"ทถกคนที่ลอบทำ้ายถูกจับถ่วงน้ำกันทั้งนั้น
"เป็นอันจบเรื่อง . . . "อาคาชิกล่าวจบ
"จบบ้านเอ็งดิวะ=[]=...ที่เล่ามานี่ต้องการจะสื่ออะไรฟร๊าาา... "ฟุรุคิจิตระโกนขึ้นมา
"ก็มันจบแล้วจริงๆนี่.... "อาคาชิค้นตู้เย็นที่บ้านฟุรุคิจิ
"เห้ยเอ็ง นี่มันตู้เย็นบ้านตูนะเฟ้ย อย่าหาของกินตามใจซิฟร๊ะ " ฟุรุคิจิตระโกนใส่อาคาชิ
".... อะไรกัน ขอแค่ไก่น่องนี้น่องเดียวพอ " อาคาชิดึงน่องไก่ที่ว่าออกมา แล้ววางใส่จาน ที่เหลือก็ยัดเข้าปาก
"อย่ามาเล่นมุขนะเฟ้ยยย ไอ้เกียนนี่=[]= "ฟุรุคิจิตบมุขไปอีกรอบด้วยการตระโกน
" เมื่อไหรจะไปโรงเรียนล่ะอาคาจิน"มีเสียงเล็กๆของผู้หญิงพูดขึ้น
"....อะไรกัน จะไปด้วยรึไงเบลเฟกอล์ "คาคาชินั่งกินไก่ในจากอย่างใจเย็น
"....อื้มๆ " เบลเฟกอล์ขึ้นไปเล่นบนหัวฟุรุคิจิ
" *q*.... แจ่มมากเลยจ๊อดด"ฟุรุคิจิดันดีใจและชอบใจซะงั้นที่เบลเฟกอล์อยู่บนหัว
"... งั้นก็ไปโรงเรียนกันเลย... "อาคาชิเตรียมกระเป๋า แล้วเดินไปที่โรงเรียน อิชิยามะ
...จบ...
ตอนต่อไปเปิดฉากกับ4มัจุราชแห่งอิชิยามะ (ฮาคุโจกะ)
"เอาล่ะได้เวลาแล้วพวกเอ็งมาคุกเข่าต่อหน้าตูซะ"เสียงตั้งแต่แรกนั้นเป็นเสียงของชายคนหนึ่งที่กำลังเล่าเรื่องอะไรซํกอย่างให้เพื่อนฟัง
"เดี๋ยวๆๆๆ ดี๋ยวก่อนนะ "มีเสียค้านขึ้นมา
"หือ?..." ชายที่กำลังเล่าเรื่องอยู่ทำหน้าสงสัย
"อย่ามา หือ ใส่ชั้นผู้นี้ที่มีทั้งความแสนจะใจดีและเป็นที่ชื่นชอบคนนี้นะ และสิ่งแรกที่แกบอกไปว่าจงคุกเข้าต่อหน้านั่นน่ะ มันอะไรกันวะ แกนี่มันเผด็จการจริงๆเลย"ชายที่ค้านขึ้นมาพูดอธิบายความสงสัยให้ชายที่เล่าอยู่ฟัง
"เจ้าทึ่ม แกมันโง่มากเลย ฟุรุคิจิ แม่แกก็โคตรอ้วน "ชายที่เป็นคนเล่าเรื่องพูดตอบไปแบบกวนๆ
"แม่ตูเกี่ยวไรด้วยฟร๊ะ "ชายที่ค้านมาก่อนหน้านี้ ที่ชื่อฟุรุคิจิ ตบมุขด้วยการถามแล้วทำหน้าเอือมๆ
"แกแน่ใจเหรอลองคิดดูดีๆนะ ลองคิดดูดีๆชั้นคนนี้ที่สุดแสนจะใจดีแล้วนะ แค่ให้คุกเข่าต่อหน้าเท่านั้นเอง"ชายที่เล่าเรื่องได้ตอบคำถามและอธิบายไปด้วยกินเค้กไปด้วย
(คนเขียน: ตูว่ามุงนี่แหละที่จะอ้วน)
"เรอะ... "ฟุรุคิจิดึงเส้นผมหน้าตัวเอง(ทำแบบโอเรกิ โฮทาโร่ )แล้วตอบแบบขอไปที
"เรอะบ้านพ่อเอ็งเด้้ ความคิดเห็นไร้สาระ อย่าสะเออะมาขัดคอซิฟร๊ะ" ชายที่เล่าเรื่องโมโหแล้วจับฟุรุคิจิ ล็อคคอ
"แค่ก แค่ก แค่ก ยอม ยอม ยอมแล้ว "ฟุรุคิจิโดนล็อคคอ แต่ก็พยายามใช้มือดึงแขนชายอีกคนออก
(เล่าต่อ)
"เมื่อซักครู่ต้องขออภัยที่ฉวยโอกาศ เพราะอาคาชิคุงหลับอยู่แบบไม่ได้ป้องกันตัว เลยเผลอคิดว่าได้โอกาศน่ะครับ "ชายราว1คนคำนับแถบเท้าอาคาชิ(ชายที่เล่าเรื่อง)
"โอกาศอะไรของเอ็งฟร๊ะ ถ้าหากว่าคนนั้นไม่ตูล่ะก็ตายหองไปแล้ว"อาคาชิยืนทำเท่ห์เอามือล่วงกระเป๋า ยืนอยุ่หน้าคนพวกนั้น
"แหะ แหะ แหะ จริงด้วย หะ หะ หะ ตายซะได้ก็ดีนะ แหะ แหะ แหะ "ชายที่อยู่หน้าสุดหัวเราะ ซึ่งอาคาชิก็หัวเราะด้วยเช่นกัน
และบุรุษผู้จิตใจดีก็ไปไปซํกผ้าที่ริมแม่น้ำ "บุ๋ง ๆ ๆ ๆ ~"ทถกคนที่ลอบทำ้ายถูกจับถ่วงน้ำกันทั้งนั้น
"เป็นอันจบเรื่อง . . . "อาคาชิกล่าวจบ
"จบบ้านเอ็งดิวะ=[]=...ที่เล่ามานี่ต้องการจะสื่ออะไรฟร๊าาา... "ฟุรุคิจิตระโกนขึ้นมา
"ก็มันจบแล้วจริงๆนี่.... "อาคาชิค้นตู้เย็นที่บ้านฟุรุคิจิ
"เห้ยเอ็ง นี่มันตู้เย็นบ้านตูนะเฟ้ย อย่าหาของกินตามใจซิฟร๊ะ " ฟุรุคิจิตระโกนใส่อาคาชิ
".... อะไรกัน ขอแค่ไก่น่องนี้น่องเดียวพอ " อาคาชิดึงน่องไก่ที่ว่าออกมา แล้ววางใส่จาน ที่เหลือก็ยัดเข้าปาก
"อย่ามาเล่นมุขนะเฟ้ยยย ไอ้เกียนนี่=[]= "ฟุรุคิจิตบมุขไปอีกรอบด้วยการตระโกน
" เมื่อไหรจะไปโรงเรียนล่ะอาคาจิน"มีเสียงเล็กๆของผู้หญิงพูดขึ้น
"....อะไรกัน จะไปด้วยรึไงเบลเฟกอล์ "คาคาชินั่งกินไก่ในจากอย่างใจเย็น
"....อื้มๆ " เบลเฟกอล์ขึ้นไปเล่นบนหัวฟุรุคิจิ
" *q*.... แจ่มมากเลยจ๊อดด"ฟุรุคิจิดันดีใจและชอบใจซะงั้นที่เบลเฟกอล์อยู่บนหัว
"... งั้นก็ไปโรงเรียนกันเลย... "อาคาชิเตรียมกระเป๋า แล้วเดินไปที่โรงเรียน อิชิยามะ
...จบ...
ตอนต่อไปเปิดฉากกับ4มัจุราชแห่งอิชิยามะ (ฮาคุโจกะ)
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ