บ่วงรักรอยอดีต

9.1

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 13.11 น.

  45 ตอน
  448 วิจารณ์
  110.27K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 12.18 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

39) 39 แท้ง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 “หาเจอมั้ย”ภาณุถามคนสนิทที่นำพวกคนใช้ตามหาตัวของกรจนทั่งเรือนจันทร์เจ้า
 
 
 
 
 
“ไม่เจอครับคุณใหญ่ ไม่มีใครเลย”นายชิดคนสนิทของภาณุตอบแทน
 
 
 
 
 
 
 
“ถ้าไม่มีแล้วใครมันกล้าดีทำให้ยัยเล็กต้องเสียขวัญแบบนี้ล่ะ ถ้าไม่ใช่มัน”ภาณุโวยวาย
 
 
 
 
 
 
 
“มีอะไรรึเปล่าจ้ะคุณใหญ่”นันท์เดินกลับมากับปลื้มก็แปลกใจก่อนจะถามภาณุ
 
 
 
 
 
 
“ไอ้กร ไอ้ชั่วนั่นมันบุกเข้ามาในบ้าน ต้องเอามันเข้าคุกอีกครั้ง พี่ใหญ่ไม่น่าเชื่อเธอเลยที่ปล่อยตัว
มันมา”คุณเล็กว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“เป็นไปไม่ได้จ้ะ เพราะทันทีที่พี่กรถูกปล่อยตัว พี่เค้าก็กลับไปที่บ้านนอกและบวชให้แม่ที่เสียไป
แล้วนี่จ้ะ”นันท์พูด
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่จริง โกหก นี่กะจะปกป้องคนรักเก่าล่ะสิท่าเลยพูดซะดีแบบนี้”คุณเล็กโวยวาย
 
 
 
 
 
 
“นันท์ไม่ได้โกหกจ้ะ พี่กรไปบวชแล้วจริงๆนะจ้ะ คุณเล็กเลิกว่าหลวงพี่ท่านเถอะจ้ะ จะเป็นบาป
เอา”นันท์พูด
 
 
 
 
 
 
 
เพี้ยะ คุณเล็กเดินมาตบหน้านันท์หันอย่างแรง
 
 
 
 
 
 
 
“อย่ามาสะเออะสอนชั้น เป็นแค่เมียทาสพี่ใหญ่ ไม่มีสิทธิ์มาสอน ชั้นจะแค้นมันแล้วจะทำไม มันทำ
อะไรกับชั้น คิดเรอะว่าบวชหนีความผิดไปแล้วชั้นจะยอมให้อภัย”คุณเล็กว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
“แต่การที่คุณเล็กแค้นพี่กรแบบนี้มันไม่ส่งผลดีให้คุณเล็กเลยนะจ้ะ มันจะมีแต่ความไม่สบายนะจ้ะ
อะไรที่ผ่านไปแล้ว คุณเล็กควรจะปล่อยวางนะจ้ะ เพราะแค้นกันไปแค้นกันมามันไม่มีประโยชน์
อะไรเลย”นันท์พูด
 
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่ต้องมาปากดี ไม่มีใครเหมือนแกทุกคนหรอกนะที่ถูกพี่ชั้นข่มขืนแล้วท้อง แล้วพี่ชั้นรับผิดชอบ
น่ะ ก็แค่โชคเข้าข้างแกเท่านั้น เผลอๆที่ดูแลเพราะเกรงใจคุณพ่อคุณแม่ ถ้าสิ้นพวกท่านแล้ว พี่
ใหญ่ก็อาจจะกลับไปหาพี่เขมก็ได้”คุณเล็กว่าใส่นันท์ นันท์ชะงักแล้วภาพที่ภาณุข่มขืนเธอตอนนั้น
และทำร้ายจิตใจเธอสารพัดก็ฉายเข้ามาในหัว จนถึงวันแต่งงานของเขริกาและภาณุที่ภาณุประกาศ
ว่าเธอคือเมียอีกคนแล้วหายตัวไป2เดือนที่ปีนัง รึว่าจริงอย่างที่คุณเล็กพูด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“นันท์เดี๋ยวสินันท์ ปลื้ม ฝากดูแลเล็กที”ภาณุตกใจที่นันท์วิ่งหนีเข้าไป ชายหนุ่มฝากน้องสาวไว้ที่
เพื่อนสนิทก่อนจะรีบวิ่งตามนันท์ไป
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“ฮึก ฮือๆ”นันท์วิ่งร้องไห้มาหยุดที่ตรงท่าน้ำแล้วทรุดลงไปตรงนั้น
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่นะนันท์ อย่าทำอะไรบ้าๆนะ”ภาณุวิ่งมาแล้วตกใจที่เห็นนันท์ทรุดตรงท่าน้ำก็เข้าว่านันท์จะโดด
น้ำก็รีบวิ่งเข้าดึงนันท์ไปกอดแน่น ก่อนที่จะล้มลงไปนันท์รีบขืนตัวไม่ให้ท้องของเธอเป็นอะไรไป
 
 
 
 
 
 
 
 
“คะ คุณใหญ่ปล่อยนันท์เถอะจ้ะ”นันท์พูดแล้วขัดขืนภาณุ
 
 
 
 
 
“ไม่ นี่เธอจะทำอะไร อย่าทำอะไรบ้าๆนะ ถ้าเธอตายชั้นจะอยู่ยังไงล่ะ ไหนเราสัญญากันแล้วว่าเรา
จะอยู่ด้วยกันตลอดไปไง”ภาณุโวยวายแล้วพูดยาวเหยียด
 
 
 
 
 
 
 
“นันท์ตายงั้นหรอจ้ะ”นันท์มองภาณุด้วยความไม่เข้าใจ
 
 
 
 
 
 
“ใช่ นี่อย่าบอกนะว่าเธอน้อยใจเรื่องที่ยัยเล็กว่าแล้วจะมาโดดน้ำตาย ดี ถ้าเธอจะตาย เธอโดดขั้น
ก็โดดอีกคน เราจะตายพร้อมกัน3พ่อแม่ลูกนี่ล่ะจะได้ไม่มีใครพรากจากกันอีก”ภาณุพูด
 
 
 
 
 
 
 
 
“นันท์จะโดดน้ำฆ่าตัวตายทำไมล่ะจ้ะ ฆ่าตัวตายมันบาปที่สุด นันท์ไม่ทำหรอกจ้ะ”นันท์พูด
 
 
 
 
 
 
 
 
“แล้วเธอร้องไห้วิ่งหุนหันมาแบบนี้ชั้นก็ตกใจแย่สิ บอกมาสิว่าเธอร้องไห้ทำไม”ภาณุพูดด้วยน้ำ
เสียงอ่อนลง
 
 
 
 
 
 
 
“นันท์แค่รู้สึกว่า ภาพที่คุณใหญ่เคยข่มขืนนันท์มันยังเป็นฝันร้ายที่ตามหลอกหลอนในใจนันท์ไป
แบบนี้ ถึงแม้คุณใหญ่จะบอกว่าคุณใหญ่รักนันท์ แต่นันท์ก็ยังมีภาพที่คุณใหญ่เคยทำร้ายๆในหัวมา
โดยตลอด”นันท์พูดถึงความคิดตัวเองแล้วน้ำตาไหล เธอดีใจที่ภาณุรักเธอ เหมือนกับความรู้สึก
เธอ แต่ภาพที่ภาณุทำร้ายเธอมันไม่ออกไปจากความทรงจำสักที
 
 
 
 
 
 
 
 
“โธ่ นึกว่าอะไร อย่าร้องนะคนดีของชั้น ชั้นขอโทษที่เคยทำเรื่องเลวร้ายพวกนี้กับเธอ ชั้นเข้าใจ
แล้วว่าการที่เธอตกอยุ่ในฝันร้ายเรื่องถูกข่มขืนมันเลวร้ายแค่ไหน ซึ่งยัยเล็กก็เป็น แต่เธอเป็นคน
บอกยัยเล็กไม่ใช่รึ ว่าการที่จมอยู่กับอดีตมันจะมีแต่ความทุกข์เกาะกินหัวใจ ชั้นรู้ว่าชั้นเลวในอดีต
แต่ชั้นขอชดใช้มันด้วยความรักและความดีของชั้นปัจจุบันและอนาคตได้มั้ยนันท์ เราจะมีกัน พ่อ
แม่ ลูกอยู่ด้วยกันแบบนี้ ชั้นรักเธอนะนันท์”ภาณุพูด เขารู้ตัวดีว่าเขาทำเลวร้ายกับนันท์ไว้มาก ไม่
แปลกหรอกที่นันท์ยังมีภาพเหล่านั้นฝังใจ แต่เขาเห็นตัวอย่างจากคุณเล็กแล้วว่า การที่จมกับอดีต
ฝังมันจะมีแต่ความแค้น เขาไม่อยากให้คนที่เขารักคนนี้ต้องเป็นทุก เขาอยากจะดูแล ปกป้องเธอ
และลูกแทนความผิดพลาดครั้งนั้น
 
 
 
 
 
 
 
“จ้ะ นันท์เองก็รักคุณใหญ่นะจ้ะ”นันท์ยิ้มออกมาก่อนจะพูดคำว่ารักให้ภาณุได้ยิน ภาณุยิ้มออกมา
อย่างตื้นตันก่อนจะช้อนใบหน้าของร่างบางขึ้นมาแล้วบรรจงจูบเธอด้วยความรักที่มีให้ทั้งหัวใจ
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“แหม มีความสุขกันจริงๆเลยนะคะ”เขริกาทนเห็นภาพความรักของสามีและนันท์ต่อไปไม่ไหวก็ตรง
เข้ามาพูด
 
 
 
 
 
 
“เอ่อ เดี๋ยวนันท์ไปก่อนดีกว่าจ้ะ”นันท์เห็นขริกาก็รีบเดินไปทำงานต่อ ภาณุจะเดินตามนันท์ไป
 
 
 
 
 
 
“ไปไหนล่ะคะ เมียหลวงคนนี้มาหากลับเดินหนีไปหาเมียน้อยเกินไปหน่อบรึไงคะ ถ้าชาวบ้านเค้ารู้
จะนินทาเอาได้ว่าใหญ่รักเมียไม่เท่ากัน รักเมียน้อยมากกว่าเมียหลวง”เขริกาว่า
 
 
 
 
 
 
 
 
“เขมอย่าไร้สาระน่า ใหญ่แค่จะดูแลนันท์ที่ท้องอยู่เท่านั้น”ภาณุพูดปัดๆไป
 
 
 
 
 
 
 
“เขมก็ท้องอยู่ทำไมล่ะคะ ดูแลเขมด้วยอีกคนจะเป็นไรไปเมียหลวงย่อมมาก่อนเมียน้อย ถ้าใหญ่ยัง
ดูแลทิ้งๆขว้างๆเขมแบบนี้ล่ะก็เขมจะฟ้องคุณพ่อ”เขริกาพูดขู่
 
 
 
 
 
 
“อย่ามาพูดขู่กันนะเขม”ภาณุโวยวาย
 
 
 
 
 
 
 
“ทำไมคะ เขมก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าถ้าพ่อของเขมรู้ว่าใหญ่ที่เคยบอกว่ารัก บอกสัญญาว่าจะ
ดูแลเขมอย่างดีตอนนี้กลับไปดูแลเมียน้อยทาสในเรือนตัวเองแบบนี้จะเป็นยังไง”เขริกาพูด ภาณุ
สะอึก เพราะเขาเองเคยไปสัญญาว่าจะดูแลและให้เกียรติเขริกาเมื่อแต่งงานไป แต่ตอนนี้มัน
เปลี่ยนไปหมด เขารู้สึกได้ว่าเขารักเธอน้อยลงเมื่อเจอนันท์
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“แต่ถ้าตัวของเขมเองไม่ซื่อสัตย์กับใหญ่ไปแล้ว คุณพ่ของเขมก็คงจะไม่ว่าอะไรเลย จริงมั้ย”ปลื้ม
เดินเจ้ามาพูด
 
 
 
 
 
 
 
“ปลื้ม อย่ามาพูดพล่อยๆนะ หุบปาก”เขริกาหันขวับไปว่าปลื้ม แต่ปลื้มมองหน้าเขริกาเป็นต่อ
 
 
 
 
 
 
“เอ่อ นี่ก็ถึงเวลาอาหารเย็นแล้ว ไปทานข้าวกันเถอะจ้ะ”นันท์ไม่อยากให้ทุกคนทะเลาะก็พูดชวน
 
 
 
 
 
 
 
 
“จริงสิ จำข้าต้มปูที่ชั้นเคยต้มให้ที่บ้านปลื้มได้มั้ย ชั้นต้มให้เธอเลยนะ เข้าไปข้างในกัน”ภาณุนึก
ได้รีบพูดแล้วพานันท์เดินไปโดยมีปลื้มเดินตามไป เขริกามองภาณุและนันท์ก็ยิ้มออกมาร้ายๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
“ทานเยอะๆนะ มานี่ เดี๋ยวชั้นแกะปูให้”ภาณพูดแล้วตักข้าวต้มป้อนนันท์ก่อนจะเอาปูมาแกะให้นันท์
เหมือนเดิมที่เคยทำ
 
 
 
 
“ดูแลกันไปดีๆเลย ดูให้พอใจก่อนที่โอกาสนั้นจะหลุดไป”เขริกาแอบมองภาพที่ภาณุ นันท์ และ
ปลื้มนั่งทานข้าวด้วยกันและภาณุก็ประคบประหงมดูแลนันท์อย่างดีจนทำให้เธออิจฉา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“จำปา นายครับเกิดเรื่องใหญ่แล้วจำปาถูกทำร้ายนอนอยู่ในโรงเก็บของครับ”นายชิดคนสนิทของ
ภาณุรีบวิ่งมาบอก ทำให้ทุกคนตกใจ เขริกาแอบมองอย่างขัดใจที่มีคนไปเห็นจำปาก่อน
 
 
 
 
 
 
 
 
“คุณใหญ่รอนันท์ด้วยจ้ะ โอ๊ะ”นันท์รีบลุกตามภาณุกับปลื้มไปแต่ต้องร้องเมื่อจู่ๆเธอก็เริ่มปวดท้อง
อย่างแรงจนก้าวขาไม่ออกแล้วทรุดลงไปกองกับพื้น
 
 
 
เพล้ง
 
 
 
 
 
 
นันท์เริ่มปัดข้าวของบนโต๊ะอาหารหล่นกระจัดกระจาย
 
 
 
 
 
 
 
 
“นันท์ เกิดอะไรขึ้นน่ะนันท์”ปลื้มที่สังหรณ์ใจเดินกลับเข้ามาก่อนแล้วรีบไปประคองนันท์
 
 
 
 
 
 
 
“ตายแล้วนี่มันเรื่องอะไรกัน ปลื้มนายไปเอาอุปกรณ์ตรวจในรถมาเร็ว เดี๋ยวชั้นจะพานันท์เข้าขึ้นไป
นอนพักเอง ดูสิหน้าซีดหมดแล้ว”เขริกาแสร้งวิ่งเข้ามาด้วยความเป็นห่วงก่อนจะสั่งปลื้มแล้วเธอก็
เดินประคองนันท์ขึ้นไปชั้นบน
 
 
 
 
 
 
 
“คะ คุณเขม นันท์ปวดท้อง ไม่ไหวแล้ว”นันท์ที่ถูกเขริกาประคองขึ้นไปชั้นบนก็ร้องออกมาทั้ง
น้ำตาด้วยความเจ็บปวดแล้วเริ่มสังเกตว่าที่หว่างขาของเธอมีเลือดไหลออกมาเป็นลิ่มๆ
 
 
 
 
 
 
 
 
“โถ นันท์น่าสงสารจริงๆคงทรมานมากสินะ ทีตอนที่ลักกินขโมยกินทำไมไม่รู้สึกเจ็บขนาดนี้ล่ะ
หืม”เขริกาว่า
 
 
 
 
 
 
 
“คะ คุณเขม หมายความว่ายังไงจ้ะ”นันท์เริ่มรู้สึกถึงความไม่ปลอดภัยแล้วพยายามขืนตัวออกจาก
เขริกา
 
 
 
 
 
 
 
“ก็หมายความว่าชั้นกำลังช่วยสงเคราะห์แกไงล่ะ อยากจะไปจากใหญ่ชั้นก็จัดการแล้วนี่ไง ไปโดย
ไม่มีภาระอะไร แกะได้ไม่ต้องลำบากเลี้ยงทายาทของจิระคุณไง และใหญ่ก็จะได้มาดูและชั้นกับ
ลูกเป็นครอบครัวสุขสันต์เหมือนเดิม”เขริกาว่านันท์ตกใจมากไม่คิดว่าเขริกาจะร้ายกาจได้ขนาดนี้
รีบผละเขริกาออกห่าง
 
 
 
 
 
 
 
“จำใส่กะลาหัวแกเอาไว้นะว่าสิ่งที่ใหญ่บอกแกมันคือคำลวง ที่เอาล่อคุณพ่อคุณแม่ว่าเค้าดูแลแกดี
แท้จริงแล้วเค้าล่แสนจะเบื่อแกแค่ไหนไม่อย่างนั้นเค้าจะร่วมมือกับชั้นให้ชั้นเอายาขับเลือดใส่ใน
ชามข้าวต้มทำไมล่ะ”เขริกาเดินมาจิกผมนันท์แล้วพูดอย่างสะใจ นันท์อึ้ง ความสับสนปะปนไป
หมด ภาณุบอกรักเธอ แต่นี่กลับทำร้ายเธอ นี่มันอะไรกัน
 
 
 
 
 
 
 
 
“อยากให้นันท์ไปทำไมไม่บอกดีๆ ทำไมถึงทำกับนันท์แบบนี้”นันท์ฝืนพูดออกมาทั้งที่ร้องไห้อยู่
 
 
 
 
 
 
 
“เพราะหน้าด้านอย่างแกบอกไปมันก็ไม่ยอมทำน่ะสิเลยต้องทำแบบนี้”เขริกาพูด นันท์ไม่อาจจะฝืน
ฟังอะไรอีกต่อไปแล้ว เธอผลักเขริกาออกจากเธออย่างแรง นั่นทำให้เธอเสียหลักตกบันไดกลิ้งลง
ไปจนสุด
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“นันท์”ภาณุและปลื้มกลับเข้ามาก็ร้องตกใจเมื่อเห็นนันท์นอนจบกองเลือดที่ตีนบันได
 
 
 
 
 
 
 
 
“เขมไม่ได้ทำนะ นังนันท์ตกไปเอง”เขริการีบพูด
 
 
 
 
 
“ตอนนี้รีบพานันท์ไปโรงบาลเร็วเถอะใหญ่”ปลื้มตรวจดูอาการก็รีบพูด
 
 
 
 
 
 
“ถ้านันท์เป็นอะไร ต่อให้เขมจะขู่เรื่องพ่อเขมมากแค่ไหน ใหญ่ก็ไม่สนใจอีกแล้ว เพราะใหญ่ไม่มี
วันให้อภัยเขม ไม่มีวันรักผู้หญิงแบบเขมได้ลงอีกแล้ว”ภาณุที่ไปเจอจำปาที่ได้สติแล้วบอกความ
จริงกับเขาเรื่องเขริกาใส่ยาบางอย่างลงไปในหม้อข้าวต้ม แล้วเขารีบกลับมาในเรือนจันทร์เจ้าเขา
ต้องตกใจหัวใจแทบหลุดเมื่อเห็นนันท์นอนจมกองเลือด นั่นทำให้ความอดทนเขาถึงขีดสุด เขาไม่
อาจทนอยู่ร่วมกับผู้หญิงที่ใจคอโหดร้ายแบบเขริกาได้อีกแล้ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่จริง ถ้าใหญ่จะเลิกกับเขม เขมจะให้คุณพ่อตัดช่องทางธุรกิจของใหญ่ให้หมดเลย กรี๊ด
ดดด”เขริกากรีดร้องออกมา
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“พี่ฟางๆ”ฟางได้สติเมื่อถูกเฟย์ร้องเรียกให้เลิกนั่งสมาธิแล้วรีบไปดูที่ศาลาด้านนอก
 
 
 
 
 
 
 
“ป๊อปปี้”ทันทีที่เห็นคนรักที่นอนสลบอยู่ฟางน้ำตาไหลออกมาด้วยความดีใจก่อนจะรีบวิ่งไปกอดคน
รักแน่น
 
 
 
 
 
 
“ขอโทษทีนะฟางที่พี่กับแก้วหุนหันทำอะไรแบบนี้”โทโมะพูด
 
 
 
 
 
 
“นี่ถ้าคุณเขมฟื้นพลังมาเค้าต้องมาเอาตัวคุณป๊อปไปแน่ๆ”โบว์พูดเมื่อกลับมาจากคลีนิกกับเชื่อน
แล้ว
 
 
 
 
“แล้วไง แต่ตอนนี้พี่ป๊อปอยู่ในวัดเราจะไปกลัวอะไร”เฟย์รีบขัดโบว์
 
 
 
 
 
 
“ในวัดแต่ถ้าคุณป๊อปยังไม่มีสติถูกครอบงำง่ายล่ะก็ วัดก็รั้งคุณป๊อปไม่อยู่เหมือนกัน”เขื่อนพูดทำ
ให้เฟย์มองเขื่อนที่เหมือนพูดปกป้องโบว์อย่างน้อยใจแล้วเดินเชิดไป
 
 
 
 
 
 
 
“ไม่เป็นไรค่ะ ฟางจะใช้ความรักที่บริสุทธิ์รั้งป๊อปแล้วทำให้ป๊อปกลับมาเหมือนเดิมให้ได้”ฟางพูด
แล้วกระชับกอดป๊อปปี้แน่น เธอจะไม่ยอมให้คนรักของเธอไปไหนอีกแล้ว
 
 
 
 
 
 
เอาแล้วสิ เขมทำร้ายนันท์อีกแล้ว
 
ส่วนป๊อปปี้มาอยู่ที่วัดแล้วเราดูกันต่อไปว่าพวกมีนจะมาตามรึเปล่าา
 
 
 

 
 
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.1 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา