บ่วงรักรอยอดีต

9.1

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 กันยายน พ.ศ. 2557 เวลา 13.11 น.

  45 ตอน
  448 วิจารณ์
  108.30K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 14 ตุลาคม พ.ศ. 2557 12.18 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

30) 30 เมียหลวงเมียน้อย2

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่จะมองชั้นอีกนานมั้ยห้ะ นอนได้แล้ว”ภาณุเดินออกมาจากห้องน้ำแล้วพูดเมื่อเห็นนันท์นั่งอยู่บน

เตียงไม่ยอมนอน

 

 

 

 

 

“เจ้านายยังไม่นอนแล้วบ่าวอย่างนันท์จะนอนก่อนได้ยังไงล่ะจ้ะ”นันท์พูดแล้วรีบลุกจะไปนอนที่

เก้าอี้ยาวในห้อง

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวนี่เธอจะไปไหน”ภาณุรีบคว้ามือนันท์เอาไว้แล้วถาม

 

 

 

 

 

 

“คุณใหญ่นอนข้างบนเตียงเถอะจ้ะนันท์นอนข้างล่างเอง”นันท์พูดแล้วมองไปที่เก้าอี้ยาวริมห้อง

 

 

 

 

 

 

“รังเกียจชั้นรึไง อย่าเรื่องมาก นี่ก็นอนทั้งวันแล้วนิ นอนตรงนี้ล่ะ”ภาณุพูดแล้วดึงนันท์ไปบนเตียง

ตามเดิม

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำอย่างไม่เคยนอนกับชั้น นอนๆไปสิ”ภาณุมองนันท์ที่จ้องตัวเองไม่ยอมนอน

 

 

 

 

 

 

“จริงสิจ้ะ ก่อนขึ้นมานันท์ขอยาหม่องที่คุณปลื้มไว้ คุณใหญ่มาทายาก่อนสิจ้ะ จะได้ไม่บวม”นันท์

พูดก่อนจะทายาหม่องลงที่นิ้วที่ภาณุถูกปูหนีบเมื่อเย็น ชายหนุ่มมองร่างบางที่เอาใจใส่เขานิ่งๆ

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ นันท์ว่าเรานอนกันเถอะจ้ะดึกแล้ว โอ๊ย”นันท์เงยหน้ามาเจอกับร่างสูงที่ยื่นหน้ามาใกล้ จึง

แกล้งขยี้ตาแล้วหาวแต่ต้องร้องเมื่อเธอลืมไปว่าที่มือของเธอนั้นพึ่งทายาหม่องที่แผลภาณุมา

 

 

 

 

 

 

 

“เธอนี่เซ่อจริงๆ ลืมไปรึไงว่ามือตัวเองมียาหม่องมานี่”ภาณุถอนหายใจเอือมนันท์ก่อนจะไปที่

ห้องน้ำและหาน้ำมาล้างตาให้นันท์ แล้วเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดที่บริเวณใกล้ๆตาให้ ชายพนุ่มมองร่าง

บางที่นั่งหลับตาตรงหน้านิ่งๆ ก่อนจะค่อยๆโน้มหน้าเข้ามาจูบที่เปลือกตาข้างหนึ่งของนันท์และไล้มา

อีกข้าง นันท์เองตกใจในตอนแรกและใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ

 

 

 

 

 

 

“คะ คุณใหญ่”นันท์รวบรวมสติก่อนจะพูดขึ้นมา ภาญุถอนจูบแล้มนั่งมองหน้านันทืนิ่งๆ

 

 

 

 

 

 

“ชั้นง่วงแล้ว เรานอนกันเถอะ”ภาณุพูดสั้นๆด่อนจะดันตัวนันท์ล้มตัวนอนโดยมีเขานอนข้างๆก่อนที่

ชายหนุ่มจะเลื่อนมือไปปิดไฟที่โคมไฟข้างเตียงแล้วนอนกอดร่างบางข้างๆกาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อย่าทำหน้ามุ่ยแบบนั้นสิคะพี่เขม วันนี้พี่ใหญ่ไม่มากับเรา วันอื่นพี่ใหญ่ก็มากับเราเองล่ะค่ะ อย่าลืม

สิคะว่าเราน่ะเมียหลวงไม่ใช่เมียน้อยกันครัวนั่น”คุณเล็กพูดเมื่อพาเขริกามาสังสรรค์ที่ไนต์คลับยาม

ค่ำคืน

 

 

 

 

 

 

“น้องเล็กไม่เคยมีคนรักน้องเล็กไม่รู้หรอกว่ามันเจ็บแค่ไหนที่เห็นสามีของเราสนใจคนอื่นน่ะ”เขริกา

หันขวับมาพูด

 

 

 

 

 

 

“แต่เล็กไม่อยากให้พี่เขมเครียดนี่คะ วันนี้เรามาสนุกกันเถอะค่ะ”คุณเล็กพูดแล้วลุกออกไปเต้นรำ

กับเพื่อนๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำหน้าแบบนี้เดี๋ยวก็ไม่สวยหรอกเขม”กวินเดินเข้ามานั่งข้างเขริกาที่โต๊ะ

 

 

 

 

“อย่าพึ่งชวนคุยได้มั้ย คนยิ่งหงุดหงิดอยู่ มดว่าที่ภรรยาของกวินไม่มารึ”เขริกาย้อนถาม

 

 

 

 

 

 

“มดเค้าไประยองกับครอบครัวน่ะ ชั้นเลยออกมาพบปะเพื่อนสมัยที่เรียนเมืองนอกด้วยกัน นี่แต่งงาน

กับใหญ่มันแล้วไม่มีความสุขรึไง”กวินพูด

 

 

 

 

 

“สามีขลุกอยู่แต่กับเมียน้อยใครจะมีความสุขล่ะ”เขริกาพูด

 

 

 

 

 

“ไอ้ใหญ่มันคงจะเห่อเด็กในท้องน่ะสิ ถ้าเธออยากให้ใหญ่ดูแลเธอแบบนันท์ก็รีบๆท้องซะสิ”กวิน

พูด

 

 

 

 

 

 

 

“2เดือนที่ปีนังก็ลองแล้วมันไม่ติดนี่ไม่รู้แม่นั่นมันทำยังไงถึงได้ท้องกับใหญ่ได้ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิด”เข

ริกาพูด

 

 

 

 

 

“ไม่โมโหสิจ้ะคนสวย งั้นคืนนี้ไม่ต้องเครียดเรามาสนุกกันเถอะ เชิญครับ”กวินพูดก่อนจะโค้งจินนี่

ออกไปเต้นรำในจังหวะสนุกสนานบนฟลอร์

 

 

 

 

 

 

“ปล่อยนะ”คุณเล็กที่เริ่มเมาก็ขืนตัวเมื่อถูกผู้ชายในร้านลวนลาม

 

 

 

 

 

“จะไปไหนล่ะเล้กเมื่อกี้เรายังเต้นรำด้วยกันเลย”ชายคนนั้นพูด คุณเล็กตกใจรีบผลักชายคนนั้นล้ม

 

 

 

 

 

 

“พี่เขมช่วยเล็กด้วย”คุณเล็กพูดแต่เขริกามองนิดนึงก่อนจะหันไปพูดตุยกับกวินต่อไม่สนใจ คุณเล้ก

ถอนหายใจก่อนจะรีบออกมาจากไนต์คลับทันที แต่เมื่อออกมาชายคนนั้นพาเพื่อนอีก2-3คนปรี่

เข้าไปหาคุณเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

“กรี๊ดดด อย่านะ”คุณเล็กตกใจรีบวิ่งเข้าไปในซอยเล็กๆเพื่อหลบ

 

 

 

 

“คุณหนูมาทำอะไรที่นี่”กรเดินออกมาจากร้านยาดองเล็กๆข้างทางแล้วแปลกใจที่เจอคุณเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่เรื่องของแก อย่ามาสอด”คุณเล็กหันขวับมาว่ากรทันที กรส่ายหน้าเอือมๆก่อนจะมองชาย2-

3กำลังมองหาก็ยิ้มออกมา

 

 

 

 

“เพื่อนคุณหนูตามหาตัวอยู่ผมเรียกให้นะครับ”กรพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นบอกแล้วไงอย่ามาสอด แกกับชั้นมันคนละชั้นกัน ถ้าชั้นเลือกได้ชั้นก็ไม่อยากมาเหยียบที่สก

ปรกๆจนๆแบบนี้หรอก อี๋ สกปรกแต่ก็เหมาะกับเสมียนชั้นต่ำแบบแกดีนะ”เมื่อชายกลุ่มนั้นเดินไปคุณ

เล็กที่กำลังเมาได้ที่ก็ผลักกรล้มก่อนจะว่ากรและดูถูกชายหนุ่มอย่างเคย

 

 

 

 

 

“คำก็ต่ำ2คำก็ต่ำความอดทนผมก็มีขีดจำกัดนะคุณหนู”กรพูด

 

 

 

 

 

“หึ คนจนอย่างแกมีความรู้สึกด้วยรึนึกว่าจะดีแต่ทำงานงกๆไปงั้น ทำไม ชั้นจะด่าจะว่าแกแบบนี้แล้ว

ไง ไอ้คนจน ไอ้คนข้างถนน ไอ้กุ๊ย เสมียนชั้นต่ำ”คุณเล็กได้ทียิ่งด่าว่ากรแล้วเอานิ้วจิ้มหัวกรอย่าง

แรงไปเพราะฤทธ์เหล้า

 

 

 

 

 

“ดี งั้นไอ้คนจนๆนี่ล่ะจะทำให้คุณหนูรู้ว่าอย่ามาปากดีแบบนี้อีก”กรที่โมโหและอารมณ์ถึงขีดสุดบวก

กับที่กินยาดองไปเมื่อครู่ก็กระชากคุณเล็กมาแนบลำตัวก่อนจะลากเข้าไปที่ห้องเช่าของตัวเองที่อยู่

ใกล้ๆบริเวณนั้นทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ กวิน ตื่นเดี๋ยวนี้เลยนะ ตื่นๆๆ”เขริกาลืมตาตื่นมาต้องตกใจเมื่อพบว่าตัวเองนอนอยู่บนเตียงกับ

กวินในสภาพไม่สวมอะไรเลยสักชิ้นทั้งคู่

 

 

 

 

 

 

“อือ เขมจะปลุกทำไมเราง่วง”กวินงัวเงียโวยวายแล้วพลิกไปอีกด้านหนึ่ง

 

 

 

 

 

“ตื่นขึ้นมาเลยนะ นี่ทำไมชั้นกับเธอถึงมามีสภาพแบบนี้ล่ะห้ะ”เขริกาพูดพลางใส่เสื้อผ้าตัวเอง

 

 

 

 

 

 

“เอาน่าอย่าซีเรียสสิ ทำอย่างกับตอนที่เราเรียนอยู่เราไม่เคยสนุกกันแบบนี้”กวินลุกขึ้นมาแล้วพูด

ยิ้มๆ

 

 

 

 

 

 

“เพราะชั้นแต่งงานกับใหญ่แล้วน่ะสิ ส่วนเธอก็จะแต่งงานกับมดแล้ว ชั้นขอละกันว่าเรื่องเมื่อคืนและ

เมื่อก่อนๆมาอย่าได้ปริปากบอกใหญ่เด็ดขาด ไม่อย่างงั้นชั้นจะสั่งให้คุณพ่อจัดการแน่”เขริกาพูด

แล้วเดินปึงปังออกไปจากห้อง

 

 

 

 

 

 

“อวดดีจริงๆ หึๆ”กวินมองเขริกาที่ออกไปจากห้องก็หัวเราะในละคอออกมาเบาๆก่อนจะลุกไปใส่

เสื้อผ้าตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้ามีอาการปวดท้องยังไงก็บอกชั้นนะนันท์แล้วชั้นจะไปดูอาการ”ปลื้มพูดเมื่อเดินมาส่งนันท์และ

ภาณุที่รถ

 

 

 

 

 

“หรือถ้าไม่มีอะไรมากชั้นจะพานันท์มาตรวจดูอาการที่นี่เองนายไม่ต้องไปที่นั่นบ่อยหรอก”ภาณุรีบ

พูด

 

 

 

 

 

“คุณใหญ่ นี่คุณปลื้มเป็นหมอนะคะ”นันท์มองหน้าภาณุที่ตั้งแง่เรื่องผู้ชายกับเธอก็เดินน้อยใจขึ้นรถ

ไป

 

 

 

 

 

“หึงให้น้อยๆหน่อยนะเพื่อน เดี๋ยวลูกในท้องจะพาลงอแงเอา”ปลื้มพูดแซวเพื่อน ภารุรีบเดินขึ้นรถ

ไปทันที

 

 

 

 

“เดี๋ยวกลับไปนะก็พักผ่อนให้มากๆ ไม่ต้องลงมาทำงานเข้าใจมั้ย”ภาณุพูดเมื่อนั่งอยู่บนรถกับนันท์

 

 

 

 

“นี่ชั้นพูดนี่ไม่ได้ยินรึไงห้ะ หันมามองหน้าชั้นเดี๋ยวนี้นะ”ภาณุหงุดหงิดเมื่อนันท์เดินหนีตัวเองก็

กระชากแขนรั้งไว้

 

 

 

 

 

 

“นันท์จะกลับไปที่เรือนริมน้ำไงจ้ะ ทำตามหน้าที่ที่คุณใหญ่สั่งทุกอย่าง”นันท์พูดแล้วมองหน้าภาณุ

 

 

 

 

 

“ก็ดี แล้วอย่าลืมทานยาให้ครบล่ะ”ภาณุพูดเสียงอ่อยลงเมื่อสบตากับคนตัวเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

 

“ใหญ่กลับมาแล้ว”เขริกาที่แอบกลับมาแล้วเห็นภาณุกับนันท์อยู่ด้วยกันก็ปรี่เข้ามากอดภาณุแน่น

 

 

 

 

 

“นันท์จ้ะเมื่อวานเธอพาใหญ่ไปแล้ว วันนี้ให้ใหญ่อยู่กับชั้นบ้างนะจ้ะ”เขริกาพูดแล้วมองหน้านันท์

ก่อนจะยิ้มหวานออกมา

 

 

 

 

 

“เมื่อวานไปที่สมาคมเป็นไงเขม ขอโทษนะพอดีนันท์เค้าป่วยเลยไปด้วยไม่ได้”ภาณุพูดทำให้เข

ริกาแอบไม่พอใจลึกๆที่ภาณุพูดด้วยน้ำเสียงเจือความเป็นห่วงให้นันท์

 

 

 

 

 

 

“ไม่เหนื่อยเลยค่ะ ได้เจอเพื่อนๆที่เรียนด้วยกัน จริงสิคะนี่กวินเค้าจะแต่งงานกับมดแล้วนะคะ เดือน

หน้าเราไปงานแต่งงานทั้งคู่นะคะ พวกนั้นก็ถามกันใหญ่ว่าเมื่อไหร่ใหญ่จะมีน้องสักที”เขริกาพูดแล้ว

คล้องแขนภาณุ

 

 

 

 

“ช่วงนี้เรา2คนก็ต่างยุ่งนี่จ้ะเขม เขมก็รู้นี่”ภาณุพูดแล้วเหลือบไปมองนันท์ที่ยืนซึมอยู่

 

 

 

“เอาเถอะค่ะมาเหนื่อยๆเข้าไปพักผ่อนข้าวในเถอะค่ะ จำปาจ้ะ พานันท์กลับไปที่เรือนเล็กของนันท์

ด้วยนะจ้ะ”เขริกาเปลี่ยนเรื่องคุยก่อนจะสั่งจำปาแล้วเน้นย้ำว่าเล็กใส่นันท์ นันท์นิ่งก่อนจะยอมเดิน

ตามจำปากลับเรือนตัวเองไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับคุณใหญ่คุณเขม”นายชิดคนสนิทของภาณุรีบวิ่งกุลีกุจอมาหาภาณุ

 

 

 

 

“อะไรนะ ยัยเล็กหายตัวไปตั้งแต่เมื่อคืน เขม เมื่อคืนเขมไม่ได้กลับมากับยัยเล็กหรอ”ภาณุตกใจ

แล้วรีบถามเขริกา

 

 

 

 

 

“ไม่ทราบสิคะ เขมเองก็ง่วงมากชวนน้องเล็กกลับน้องเล็กก็ไม่ยอมกลับบอกจะให้เพื่อนไปส่ง”เข

ริการีบพูด

 

 

 

 

 

“ยัยเล้กนะยัยเล็กปกติก็ไม่เคยเหลวไหลแบบนี้เดี๋ยวใหญ่จะไปตามยัยเล็กที่บ้านเพื่อนเขมอยู่นะ”ภาณุพูดแล้วเดินออกไปเพื่อเตรียมรถตามหาคุณเล็ก

 

 

 

 

 

 

 

“เกิดอะไรขึ้นหรอจ้ะคุณใหญ่”นันทืแอบตามภาณุมาที่โรงรถแล้วถาม

 

 

 

 

“นี่เธอยังไม่กลับเข้าไปในเรือนอีกรึ กลับไปได้แล้ว”ภาณุดุ

 

 

 

 

 

“นันท์แค่แปลกใจที่เห็นชิดกับสมดูท่าทางตื่นๆเหมือนมีเรื่อง”นันท์พูด

 

 

 

 

“ยัยเล็กหายตัวไป ชั้นจะไปตามยัยเล็กกลับมาเธอกลับไปที่เรือนริมน้ำได้แล้ว”ภาณุพูด

 

 

 

 

 

“คุณใหญ่เองก็เหมือนกันนะจ้ะ กลับมาแล้วก็พักผ่อนให้มากๆนะจ้ะ”นันท์พูดแล้วก้มหน้าหลบเอียง

อาย

 

 

 

 

 

“ขอบใจนะที่เป็นห่วง”ภาณุมองนันท์ที่ตามมาหาตนเองก็ยิ้มออกมาแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“นันท์มายืนทำอะไรตรงนี้จ้ะกวนใหญ่เค้าทำไม ใหญ่เค้าจะไปตามหาน้องเล็กนะ”เขริการีบเดินเข้า

มาหาทั้งคู่

 

 

 

 

 

“นันท์ขอโทษนะจ้ะ เดี๋ยวนันท์จะไปเดี๋ยวนี้ล่ะจ้ะ”นันท์พูดแล้วรีบก้มหน้าจะเดินไป

 

 

 

 

 

“โถ นี่คงจะเป็นห่วงใหญ่เหมือนๆกับชั้น ไม่ต้องห่วงนะจ้ะ”เขริการีบดึงนันท์ไปกอดแน่นแล้วพูด

 

 

 

 

 

“งั้นเขมฝากดูแลนันท์ด้วยนะเดี๋ยวใหญ่จะรีบพาเล็กกลับมา”ภาณุพูดแล้วรีบเดินขึ้นรถไป

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวนันท์กลับไปที่เรือนริมน้ำแล้วจ้ะ คุณเขมจะได้พักผ่อน”นันท์พูดและรีบผละจากอ้อมกอดของ

เขริกา

 

 

 

 

 

“พอใหญ่ไปก็รีบไป นี่จะไม่ยอมพูดคุยกับชั้นเลยรึจ้ะนันท์”เขริการีบพูด

 

 

 

 

 

“เอ่อ คุณเขมมีอะไรให้นันท์รับใช้รึจ้ะ”นันท์นิ่งสักพักก่อนจะถามเขริกา

 

 

 

 

 

“จริงสิตอนกลับมาจากปีนังชั้นเจอเข็มกลัดรูปผีเสื้อมันสวยมากชั้นว่าจะเอาให้เธอพอดี”เขริกาพูด

แล้วเดินพานันท์ขึ้นห้อง

 

 

 

 

 

 

 

“อุ้ย”นันท์ร้องเมื่อเขริกาอาสากลัดเข็มกลัดที่อกข้างซ้ายของนันท์แล้วถูกเข็มตำ

 

 

 

 

“เจ็บรึจ้ะนันท์ สงสัยมันคงแข็งน่ะชั้นเลยเผลอลงแรงไปหน่อย”เขริการีบพูดแล้วมาดูนันท์พบว่า

เลือดซึมออกมา

 

 

 

 

 

“แต่ไม่เป็นไรนะนันท์ เพราะนี่มันยังน้อยไปสำหรับความเจ็บปวดที่ชั้นกำลังเจ็บเจ็บที่ถูกแบ่งสามีไป

ให้พวกไม่มียางอายแบบนั้น แต่นันท์เองก็คงจะรู้สึกตัวช้าหน่อยสินะจ้ะ เพราะแอบกินของคนอื่นมา

ตั้งนาน กว่าจะรู้ตัวก็ท้องแบบนี้ละ”เขริกาพูดแล้วเดินเชิดออกไปทิ้งให้นันท์มองตามเขมอย่างไม่

เชื่อสายตาว่าต่อหน้าภาณุเป็นอย่างอยู่กับเธอเป็นอย่าง

 

 

 

 

 

 

เหมือนเรื่องจะดี แต่อย่าลืมนะว่าคุณใหญ่ของเราเค้ามีเมียแต่งไว้อยู่แล้ว

 

 

ตอนหน้านี่มีเงิบแน่นอน เพราะตอนนี้เรื่องเกิดขึ้นเยอะมากก

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.1 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายฟิคชั่นเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา