เรื่องสั้น : สะกิดจนได้เรื่อง

อ่าน 109
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
1 จบ (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 30 ก.ค. 2561 17:04 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง nuskung
ขีดเขียนหน้าใหม่ (49)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

จบ 1. สะกิดจนได้เรื่อง

เขียนเมื่อ วันที่ 30 ก.ค. 2561 17:38 น.

     สวัสดีค่ะเพื่อนๆ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่สองของเราที่เกี่ยวกับสิ่งที่มองไม่เห็น

ใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ เพราะว่าโลกของเรายังพิสูจน์เรื่องนี้ไม่ได้ 

เรานำมาให้อ่าน เพื่อแบ่งปันประสบการณ์จริงเท่านั้นค่ะ

     เรื่องนี้เกิดขึ้นในสมัยที่เราเรียนอยู่ชั้น ม.5 ประมาณ ปี พ.ศ. 2542

ตอนนั้นเราเรียนอยู่ในโรงเรียนสาธิตแห่งหนึ่งในจังหวัดนครปฐม

โรงเรียนของเราจะเป็นตึกเดียวค่ะ ตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยซึ่งเคยเป็นป่าช้ามาก่อน

ดังนั้นมันก็ไม่แปลกถ้าจะเจอเรื่องอะไรประหลาดๆ 

     ในตอนนั้นกลุ่มเพื่อนๆของเรานิยมเล่นสะกิดหลัง หรือไหล่ แล้วทำเป็นมึน

แบบว่าพอเเพื่อนที่โดนสะกิดหันมาเราก็จะทำหน้าแบบว่า เอ๋อๆนิ่งๆ กูไม่ได้สะกิดมึงนะ!

อะไรประมาณนั้นค่ะ ต้องเรียกว่าการเล่นสะกิดหลังนี่สนุก และฮิตมากๆเลยในช่วงนั้น

     ทุกครั้งที่เล่นกันก็ไม่มีอะไรค่ะ ก็หัวเราะเฮฮากันไป ยิ่งถ้าเราทำให้เพื่อนที่ถูกเราสะกิด

รำคาญมากเท่าไร เราก็จะหัวเราะสนุกสนานกันมากขึ้นเท่านั้น

     จนกระทั่งวันหนึ่ง มันชักจะไม่สนุกละค่ะ จำได้ว่าวันนั้นมีเรียนวิชาเคมี

และเนื่องจากโรงเรียนเราเป็นโรงเรียนสาธิต เลยต้องไปเรียนที่ห้องแล็ปเคมี

คณะวิทยาศาสตร์ของมหาวิทยาลัย ซึ่งห้องเรียนจะเป็นโต๊ะใหญ่ 5 ตัว

โต๊ะแต่ละตัวจะมีเก้าอี้ให้นั่งด้านข้างๆละ 4 ตัว แล้วหันหน้าไปทางกระดานดำหน้าห้อง

     เรานั่งคนสุดท้ายของห้องเลยค่ะ เพราะไม่ชอบวิชานี้เท่าไร อีกอย่างหนึ่งนั่งท้ายห้อง

จะได้แอบอาจารย์ทำอย่างอื่นได้  เราก็นั่งเรียนกันไป จดงานบนกระดานไปเพลินๆ

     สักพักหนึ่งเรารู้สึกค่ะ รู้สึกว่ามีคนมาสะกิดที่ไหล่ขวาค่ะ เราเลยเงยหน้ามองเพื่อนที่นั่งด้าน

ตรงข้ามเราก่อนเลย   สมมติชื่อบีนะคะ

     เราเห็นบีมันนั่งจดงานอยู่ เราก็คิดว่ามันคงยื่นมือมาแกล้งแล้วรีบกลับไปนั่งจด

เพราะกลัวเราเห็นว่ามันเป็นคนแกล้ง 

เลยปล่อยไปก่อนค่ะ  อีกพักหนึ่งก็มีคนมาสะกิดไหล่ขวาเราอีก

เราก็เงยหน้ามองบี  เราเห็นมันมองมาที่เรา ก็เลยถามมัน

     "มึงสะกิดกูหรอ เดี๋ยวเรียนไม่รู้เรื่องนะ"  

     บีทำหน้างงๆใส่ ไม่พูดไร เราเลยนั่งจดงานต่อ สักพักค่ะ อึดใจเดียวสะกิดอีกแล้ว

     เราเลยเอาเท้าไปเขี่ยเพื่อนที่นั่งอยู่หน้าเรา สมมติชื่อ เอ นะคะ

     "เฮ้ย เอ แกล้งหรอ สะกิดทำไม บ้าเปล่า"

     เอ หันหน้ามาพร้อมกับพูดว่า

      "บ้าเปล่า กูนั่งข้างหน้าจะสะกิดยังไง" 

      เราก็เออเนอะ จริงแหละมันนั่งข้างหน้าจะสะกิดยังไง เราเลยเอาใหม่นั่งเรียนไปแต่หางตา

คอยมองไหล่ขวาไว้เลยค่ะ ว่าจะเป็นใคร และแล้วก็ได้คำตอบค่ะ

     มีมือหนึ่งผิวสีน้ำตาล มีนิ้วใหญ่ๆ แค่ 2 นิ้ว ย้ำนะคะ มีแค่ 2 นิ้วค่ะ มาสะกิดที่ไหล่ด้านขวา

ของเรา พร้อมกันนั้นเราเห็นเสื้อมันถูกดึงขึ้น

     เท่านั้นล่ะค่ะ!!

     เราตะโกนขึ้นมาว่า

     "เฮ้ย!! อะไรวะ" หัวใจนี่หล่นไปที่ตาตุ่ม เงยหน้ามองบี เราเห็นบี

อ้าปากค้าง ตาโต แล้วพูดว่า

     "มึง ทำไมเสื้อมึงโดนกระตุกวะ"

     สิ้นเสียงของบี อาจารย์ค่ะ อาจารย์ที่ยืนอยู่หน้าห้อง ถามว่ามีอะไรกัน

เรากับบีเลยเล่าให้ฟัง บีบอกว่าบีเห็นเสื้อเราเหมือนโดนกระตุกขึ้นมา แต่มันไม่เห็นมือหรือนิ้ว

อะไรทั้งนั้น เห็นแต่เสื้อถูกดึงขึ้น

อาจารย์เลยสั่งเลิกคลาส กลับไปที่ตึกโรงเรียนได้

เพื่อนๆในห้องต่างพากันมาถามเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

และตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีใครหน้าไหน กล้าเล่นสะกิดกันอีกเลยค่ะ

 

 

 

     

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...