เรื่องสั้น : แด่เธอขนมผิง

อ่าน 279
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 27 ม.ค. 2561 14:21 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ppeye
เด็กใหม่ (3)
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ขนมผิง

เขียนเมื่อ วันที่ 27 ม.ค. 2561 14:22 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 30 ม.ค. 2561 01:37 น. โดย เจ้าของบทความ )

     สวัสดีครับผมชื่อ บีซี ครับ ผมแอบชอบผู้หญิงคนหนึ่งชื่อ ขนมผิง เธอเป็นคนสวย มีเสน่มาก ใครเห็นเป็นต้องมองเธอทุกราย แต่โชคก็ไม่เคยเข้าข้างผมสักที เธอมีคนมาจีบมากมายที่แน่ๆ 3 คนที่ผมเห็นทั้งหล่อ รวย ผมจะไปสู้อะไรเข้าได้ แต่แล้วโชคชะตาก็ไม่เข้าข้างเธอเช่นกัน เธอถูกชาย 1 ใน 3 คน นั้นฉุดเธอไปข่มขืน เธอช็อคกับเหตุการนั้นมากเธอเลยเสียสติไปเลย ผมก็ได้แต่ภาวนาให้เธอหายเป็นปกติสักที แต่แล้ว 1 ปีต่อมา เธอฆ่าตัวตาย เพราะเธอโดนไอ้เลวคนนั้นมาข่มขืนเธอซ้ำอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันพาเพื่อนมาด้วย 4 คน และเรื่องราวอันซับซ้อนชวนสยองขวัญก็เริ่มเกิดขึ้น เพราะเธอออกมาให้คนเห็นและพบเจอตลอดจนคนแถวนั้น อยู่ไม่ได้ เพราะวันที่เธอโดนเธอตะโกนขอให้ช่วยแต่ไม่มีใครออกมาช่วยเธอเลยสักคน

ปังปิ้ง : สวัสดีค่ะ นี่ใช้บ้าน บีซี ไหมคะ

บีซี :ใช่ครับ

ปังปิ้ง: ฉันเป็นเพื่อนขนมผิงค่ะ เธอเคยเล่าเรื่องคุณให้ฟังฉันเลยมาหาคุณ

     ปังปิ้งเป็นเพื่อนสนิทของขนมผิงเธอ 2 คนเรียนด้วยกันมาตั้งแต่ประถม เธอก็เป็นอีกคนที่สวย และน่ารักมาก แต่เธอดูจะแสบไม่เบาเหมือนกัน

~ปังปิ้ง~
     สวัสดีค่ะฉันปังปิ้ง ฉันเป็นตำรวจนอกเครื่องแบบ ถูกฝึกมาให้ต่อสู้จับเป็นและตายคนร้าย ฉันได้รับอุบัติเหตุทางรถยนต์ ฉันหลับไป 7 วัน จนทุกคนนึกว่าฉันจะตายไปแล้ว แต่แล้วฉันก็ฟื้นในวันที่ 8 แต่การฟื้นของฉันในครั้งนี้มันมาพร้อมกับ สัมพัสพิเศษ และพลังบางอย่าง ฉันสามารถพูดคุยกับวิญญาณและสามารถเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นล่วงหน้า และถ้าอยากรู้อะไรแค่ใช้มือสัมพัสฉันก็จะเห็นเหตุการต่างๆ แต่พลังนี้มาพร้อมกับอันตราย ถ้าฉันใช้กับคนหมดอายุไข 1 คน ฉันจะต้องลดอายุไขตัวเองลงไป 10 วัน

ปังปิ้ง: คุณพาฉันไปที่เกิดเหตุหน่อยได้ไหม

บีซี:ได้สิ

     วิญญานที่ฉันเห็นตอนนี้คือ ขนมผิงเพื่อนรักของฉัน ฉันเห็นข่าวการตายอันน่าเวทนาของเพื่อนจึงอยากจะมาปลดปล่อยดวงวินญาณเธอ

บีซี:ตรงนี้แหละที่เกิดเหตุ

     สักพักก็มีลมกระโชกแรงเข้ามาที่หน้าฉัน และเสียงร้องอันโหยหวนและทรมาณก็เข้ามาในหู "ช่วยด้วย ช่วยด้วย ไม่มีใครช่วยฉันเลย อย่า กรีดๆๆ"

ปังปิ้ง :โอ้ย พอแล้ว ฉันมาช่วยแล้วไงขนมผิง

     ฉันร้องไห้ออกมาด้วยความสงสารและทรมานกับเสียงร้องของขนมผิง

บีซี:เอ้ยคุณเป็นอะไรเนี่ย
~บีซี~
     ผมตกใจมากที่อยู่ดีๆเธอก็ตะโกนร้องออกมากดังลั่น และเอามือปิดหูตลอดเวลาผมพยายามจะเรียกสติเธอ แต่เธอเอาแต่ดิ้นไปมา ผมไม่รู้จะทำยังไงเลยถอดพระที่คอมาใส่ให้เธอและเธอก็ร้องและหมดสติไป

บีซี:คุณ ตื่นคุณ

     ผมอุ้มปังปิ้งไปที่บ้านวางเธอลงบนโซฟา และเอายาดมกับผ้าเช็ดหน้ามาให้เธอ
แต่ทำยังไงเธอก็ไม่มีทีท่าจะฟื้นจนผมกลัว และคิดว่าจะพาเธอไปส่งโรงพยาบาล

ปังปิ้ง:โอ้ย ที่นี่ที่ไหนเนี่ย

บีซี:ฟื้นแล้วเหรอคุณ

ปังปิ้ง:ฉันอยู่ที่ไหนอะ

บีซี:บ้านผมเองแหละ

ปังปิ้ง:อะไรนะ

บีซี :ไม่ต้องมาทำเสียงแบบนั้น คุณไม่ใช่สเปคผมเลย แต่คุณก็น่าตาดีนะ แต่ไม่มีนม

ปังปิ้ง:ไอ้บ้า

บีซี:ตกลงคุณเป็นอะไร

ปังปิ้ง:เออ..คือ..ไม่เป็นอะไร กลับบ้านก่อนนะ ขอบคุณนะที่ช่วย

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8
โหวต 8 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...