น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : รักหรือแค่หวั่นไหว

อ่าน 1,061
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
5 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 7 ก.ย. 2559 19:29 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง การจากลา
ขีดเขียนชั้นมอต้น (110)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (4)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2. หวั่นไหว

เขียนเมื่อ วันที่ 18 ต.ค. 2559 11:09 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 16 พ.ย. 2559 19:40 น. โดย เจ้าของบทความ )

«•
•»

   

    ความรู้สึกมันเริ่มมีขึ้นมาเรื่อยๆ เรื่อยๆจนฉันไม่รู้จะทำยังไงได้แต่ปล่อยให้ความรู้สึกมันเดินไปเอง ฉันไม่อยากให้มันเป็นแบบนี้เลย นี้ถ้าฟรังก์มันรู้ความรู้สึกของฉันไป มีหวังคงไม่มองหน้ากันอีกแน่ๆ เฮ้ยยยย พูดแล้วเศร้า แล้วนี้นานะคนสวยจะทำอะไรได้บ้างนิ..

 


 ก่อนส่งโครงงาน1อาทิตย์ 

 มีสิทธิ์อะไรจะไปบอกว่ารัก ชีวิตฉันเป็นยังไงเธอเองก็คงรู้... เสียงโทรศัพท์ของนานะดังขึ้นในตอนเช้า 

 นานะเดินไปรับโทรศัพท์ที่ดังขึ้นเมื่อชั่วขณะ แต่ไม่ใช่ใครที่ไหนที่โทรมา ฟรังก์นั้นเอง

   "เอออ ว่าไงฟรังก์-///-มึงมีอะไรรึเปล่า??" นานะเขิลอ่าาา จะเขิลทำไมเรา ฟรังก์มันก็เพื่อนเราคนหนึ่งนะ อย่าคิดไปไกลสินานะ เฮ้ยยย-3- 

  "กูจะโทรมาบอกว่า วันนี้กูต้องไปหาพี่สาวกู วันนี้กูไม่ได้ไปช่วยพวกมึงทำโครงงานนะ ทำเองได้ใช่มั้ย มึงมีอะไรก็โทรมาหากูละกัน ไม่งั้นก็แชทมา เข้าใจกูใช่มั้ยนานะ!!??" ฟรังก์พูดบอกนานะ

  "ไม่เข้าใจอ่า -3- ทำไมต้องไป มาช่วยกันสิ ไม่มีมึงพวกกูทำไม่ได้ มันไม่มีคนคิดออกแบบ มึงเข้าใจมั้ยยยฟรังก์"นานะตะโกนใส่ฟรังก์โดยผ่านโทรศัพท์มือถือ 

  "เฮ้ยยย มึงอ่ะ เข้าใจกูหน่อยสินานะ หรือว่ามึงคิดถึงกู ตอบมา คิดถึงกูใช่มั้ยถึงไม่อยากให้กูไปอ่ะ 555555 ว่าไงนานะ เงียบ..." 

  "... เออออ ไปเลยมึง ไปไหนก็ไป ใครคิดถึงไม่มี๊ไม่มีเลย ชิส์ เบื่อมึงเว้ย" จะหน้าแดงไปทำไม .///. เราก็ไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยกันนิ เราชอบผู้ชายท่องไว้นานะ เราชอบผู้ชาย(มั้ง)  นานาะได้แต่พูดกับตัวเองภายในใจ

  

   ...At บ้านดานี่...

 

  "ไง นานะ ทำไมวันนี้ดูเงียบๆว่ะ คิดถึงไอ่ฟรังก์เหรอว่ะ" เสียงเมเน่พูดขึ้นในกลุ่ม เพื่อทำลายความเงียบ

  "ใคร ใครคิดถึงไอ่ฟรังก์ ไม่มี๊ไม่มีเลย โถ่ววว ใครคิดถึงก็บ้าแล้ว เหอะๆ มันไม่อยู่อ่ะดีแล้ว เสียงดังชิบ*" นานะพูดขึ้นในขณะตั้งใจทำงานช่วยซัน เพื่อที่จะให้มันเสร็จเร็วขึ้น

  "ใช่หรอว่ะ ที่บอกว่าไม่คิดถึงอ่ะ ไอ่ฟรังก์มันจะน้อยใจนะ คิดถึงมันเหอะ" เสียงดานี่พูดแทรกขึ้นอีกคน 

  "ทำไมว่ะ ทำไมต้องล้อกูด้วยอ่า นานะน้อยใจเมเน่กับดานี่แล้วนะ ชิส์-3-" //นานะชักสีหน้าไม่พอใจนิดๆที่ถูกดานี่และเมเน่ล้อเลียน ทำไมต้องล้อด้วย เดี๋ยวก็ชอบจริงๆหรอก เรายิ่งหวั่นไหวอยู่ด้วย เอ๊ะ หวั่นไหวหรอ ไม่ๆ ไม่ๆ มันต้องไม่ใช่แน่ๆ 

  "นานะ ถามฟรังก์หน่อยว่า ทำตัวนี้เสร็จแล้ว ให้ทำตัวนั้นยังไงต่อ ทำเหมือนกันมั้ย" ซันพูดขึ้นอีกครั้งในขณะที่เงียบมานาน ซันวานให้นานะช่วยโทรถามฟรังก์

  "ไม่เอาอ่า ทำไมต้องนานะ ทำไมต้องโทรอ่ะ ให้เมเน่โทรดิ" นานะพูดเสียงงอแงเล็กน้อย อะไรๆก็นานะ!! เชอะ

  "แชทก็ได้ ถ้าไม่โทร ส่วนเมเน่ช่วยดานี่อยู่ มีแต่นานะที่นั่งอยู่เฉยๆไง นานะเข้าใจใช่มั้ย!!??" ซันพูดพร้อมกับสอนนานะไปในตัว พรางถอนหายใจ

  "ก็ได้ๆ นานะเข้าใจแล้ว" นานะพูดพร้อมกับทำท่ายู่ปากเล็กน้อย

  ..แชท..

  "เหยดดด ฟรังก์ นี่นานะน่ะ" แชทครั้งแรก เราจำเป็นต้องตื่นเต้นขนาดนี้มั้ยนานะ

  "อืม รู้แล้วว่ามึงนานะ แล้วมีอะไร??" ฟรังก์ตอบกลับ

  "เฮียซันฝากถามว่า ตัวที่1เสร็จแล้ว ตัวที่2กำลังจะทำ ให้ทำเหมือนกันมั้ยย !)O)!@(^$@%$@_)__+2(E#&% บลาๆ" นานะถามฟรังก์

  "อืม ทำไปเลย" 

  "ฟรังก์ มึงเป็นรึเปล่า ทำไมตอบเหมือนไม่อยากพูดกับกุจังว่ะ" T^T แงงง ทำไมพูดยังกับไม่อยากคุยด้วย 

  "เปล่า กูแค่เหนื่อยนะ มึงเข้าใจกูน่ะ กูนั่งรถนานไปน่ะ"

  "อืม เข้าใจแล้ว งั้นแค่นี้ละน่ะ" 

...จบสนทนา...

 

  "ฟรังก์มันบอกว่า ทำไปเลย" หลังจากนั้นทุกคนก็ช่วยกันทำๆ ทำไปเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก หายเหนื่อยก็ทำต่อไป แต่ที่เเปลกคือ ความเงียบ มันเงียบจนนานะทำงานไม่รู้เรื่อง 

  "ดานี่ๆ เปิดเพลงหน่อย กูอยู่ไม่ได้ เงียบเกินไป" 

  "เออๆ ได้" หลังจากนั้น ดานี่ก็เปิดเพลงตามคำขอของนานะ เสียงดนตรีบรรเลงเพลงขึ้น

    ดีเพียงใดที่ได้ยืนข้างเธอ ได้พูดได้คุย ได้พบได้เจอ ได้ใกล้ชิดกัน 

 ดีเกินพอ กับคนอย่างฉัน ความรักในใจคงไม่พูดมัน ไม่ให้สร้างปัญหา ใจเธอมีเจ้าของ

 คงต้องโทษที่พรหมลิขิต ให้ฉันมีสิทธิ์ แค่รักเธอผิดเวลา.. 

 ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่ แม้จะได้แค่เพียงใกล้กัน ใครคนนั้นคงไม่ว่า.. ช่วยไม่ได้เธอรักเขาก่อน

 ฉันต้องซ่อนอาการมากมาย ไม่ให้เธอรับรู้ได้จากสายตา...

 ใครเป็นใคร เข้าใจและรู้ตัว ถ้าเขายังอยู่เธอไม่ต้องกลัว จะไม่วุ่นวาย ได้มองเธอ ยังเจอกันได้

 เท่านั้นก็พอ ไม่ขออะไร ไม่ต้องให้กลับมา 

 แค่นี้ก็เหมาะสม คงต้องโทษที่พรหมลิขิต ให้ฉันมีสิทธิ์ แค่รักเธอผิดเวลา

 ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่ แม้จะได้แค่เพียงใกล้กัน ใครคนนั้นคงไม่ว่า.. ช่วยไม่ได้เธอรักเขาก่อน

 ฉันต้องซ่อนอาการมากมาย ไม่ให้เธอรับรู้ได้จากสายตา...

 ได้แค่เพื่อนก็ดีเท่าไหร่ แม้จะได้แค่เพียงใกล้กัน ใครคนนั้นคงไม่ว่า ช่วยไม่ได้เธอรักเขาก่อน

 ฉันต้องซ่อนอาการมากมาย ไม่ให้เธอรับรู้ได้..

 ดีเท่าไหร่ที่ได้พบเธอ (ยังมีเธออยู่ในใจ)

 ยังมีเธอให้ความสำคัญ (ไม่ว่าเธอจะมีใคร)

 แค่เพื่อนกันก็ไม่ว่า (ฉันรอได้)

 ไม่มีทางที่จะรักกัน (อาจจะถูกที่มีเธอ)

 ไม่มีวันจะแทนที่ใคร (ที่มันผิดก็เวลา)

 เก็บอาการไว้ไม่ให้มีน้ำตา...

  "คือเพลงอื่นก็มีมั้ยว่ะ ทำไมต้องเพลงนี้ =..=?" นานะพูดขึ้นเมื่อเพลงจบ พร้อมกับมองหน้าดานี่อย่างเอาเรื่อง 

  "ก็ฟังจบแล้วมั้ยว่ะ 5555 มึงจะอะไรนักหนา"ดานี่พูดพร้อมกับทำหน้ายียวนกวนส้น* 

  "เอออ จบ มึงไม่ต้องเปิดละเพลงน่ะ" นานะพูดอย่างอารมณ์เสียนิดๆ พร้อมกับกำชับไม่ให้ดานี่เปิดเพลงอีก

 จากนั้นทุกคนก็ทำงานไปเรื่อยๆ จนเวลาล่วงเลยผ่านไป 6ชม. งานก็ยังไม่เสร็จ แต่ก็เหลือไม่มากนัก 

 "กูว่ากลับเหอะ พวกมึง นี้มันก็จะเย็นแล้ว กูกลัว (o_o;)" นานะพูดขึ้น
 
 "เอออ นั้นดิ กลับเหอะๆ พวกมึง" ดานี่เห็นด้วยกับคำพูดของนานะ
 
จากนั้นทุกคนก็แยกย้ายพากันกลับบ้านของตนเอง...
 
 
 

เพลง:ถูกที่ผิดเวลา

นักร้อง:hobbit

 ขอบคุณทุกคนที่หลงเข้ามาอ่านน้าาาา ไรท์พึ่งหัดเขียน อาจจะมีผิดบ้าง กราบขอโทษด้วย และเรื่องนี้มีเนื่อหาหยาบ* ไม่ชอบคุณรีดกดออกได้ครับผม

1แชร์1ไลค์1เม้น1โหวต = ร้อยล้านกำลังใจ ขอบคุณทุกๆคนนะครับผม

 

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...