น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : ชีวิต การปั่น

อ่าน 603
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 8 พ.ย. 2557 19:34 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ไอ้คน
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (3)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. ชีวิต การปั่น

เขียนเมื่อ วันที่ 8 พ.ย. 2557 19:37 น.

ชีวิต การปั่น

วันนี้อากาศตอนเช้า เป็นใจในการปั่นจักรยาน ไม่มีฝน แดดอ่อนๆ ลมหนาวแผ่วเบาเริ่มก่อตัวขึ้น เหมือนเคยก่อนออกจากบ้าน ล้างหน้า แปรงฟัน น้ำไม่ต้องอาบ เดี๋ยวกลับมาอาบทีเดียว ปลอกแขน ถุงมือ หมวกกันน็อกพร้อม อยู่ที่เดิมของมัน อ๋อ เกือบลืมกระติกน้ำทุกที บางครั้งก็ รู้สึกว่า ทำไมการปั่นจักรยานตอนนี้ มันช่างยุ่งยาก อุปกรณ์นู่นนี่นั่นมากมาย หรือว่ายิ่งอายุมาก ยิ่งเรื่องมาก หาความสุขได้ยากขึ้นเรื่อยๆ ผิดกลับตอนเด็กๆ ที่ หาความสุขได้ง่ายมาก แค่ ได้ออกไปขี่จักรยานธรรมดาๆกับเพื่อนๆในแก๊งส์ ยาคูลท์คนละขวด ไปในที่ที่แปลกๆใหม่ๆแถวบ้าน แค่พงหญ้าที่ยังไม่มีใครจับจอง ทำเป็นฐานทัพลับเล็กๆก็แปลกใหม่สำหรับเด็กๆ พออายุมากขึ้น จักรยานต้อง นำ้หนักเบา อิมพอร์ท เกียร์ 24 สปีด (เยอะไปไหน) อุปกรณ์จัดเต็ม ตั้งแต่เท้ายันหัว แถมจะขี่กันทีต้องเอาขึ้นรถไปหาถนนดีๆ ที่ใหม่ๆ สำหรับขี่จักรยาน นั้นคือเหตุผลหนึ่งที่เราไม่สามารถขี่จักรยานได้บ่อยเหมือนสมัยเด็ก เพราะความเป็นผู้ใหญ่มันสูงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนเราสร้างเงื่อนไขให้ตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ

จัดกล้วยหอมรองท้องสักลูก แล้วก็ปล้ำกับระบบเกียร์ 7 สปีด ที่มากับ Nishiki หมอบวินเทจมือสอง ราคากลางๆ ที่ซื้อมาจากย่านเชียงกงแถวสามย่าน จูนมั่วๆสักพัก ไขเข้าไขออก มีอะไรให้ไขก็ไขไปเรื่อยๆ ก็ลงตัว กว่าจะออกจากบ้านได้ก็เกือบ 8 โมง โอเค Go Go Go ออกตัวเบาๆ ด้วยเกียร์ต่ำๆ ออกจากหมู่บ้าน วอร์มอัพสักกิโลก่อนถึงถนนใหญ่ อ๋อ ผมได้ค้นพบเส้นทางจักรยานใกล้ๆบ้าน ซอยถัดไปนี่เอง เป็นซอยที่เชื่อมถนน 2 เส้นที่ขนานกันก็เลยลาดยางอย่างดีพอปั่นจักรยานได้ เป็นการลดเงื่อนไขและลดความเป็นผู้ใหญ่ลง ไม่งั้น คงไม่มีโอกาศได้ปั่นจักรยานสักที

วอร์มอัพ พอประมาณ พอถึงปากซอยถัดไป ก็ ค่อยๆ ปรับเกียร์ สูงขึ้นเรื่อยๆตามกำลังขาที่มี ลมหนาวเอื่อยๆ ปะทะใบหน้า เย็นสดชื่น พร้อมแดดอ่อนๆ ทำให้รู้สึกกระปรี้กระเปร่าดี กำลังขาปั่นได้เร็วมากขึ้น ก็เปลี่ยนเกียร์ขึ้นเพื่อให้สัมพันธ์กัน ยิ่งเร็วขึ้น เสียงลมที่ปะทะใปหูดังขึ้นเรื่อยๆ ครื้นๆ ครื้นๆ เหมือนมีเสียงกระซิบบอกว่าปั่นไปเรื่อยๆ อย่าหยุด และผมไม่สามารถหยุดปั่นได้ ปั่นไปเรื่อยๆตามแรงเฉื่อย รักษาความเร็วคงที่ตามกำลังที่มี ไม่อยากให้ความเร็วตกลงเลย เพราะถ้าความเร็วตกรู้สึกว่าต้องใช้เสียกำลังเพิ่มในการทำให้ความเร็วกลับมาเท่าเดิม ยิ่งเวลาตอนลงสะพานเป็นโอกาสที่จะเพิ่มความเร็วโดยอาศัยแรงโน้มถ่วงที่เกิดจากตอนลงสะพาน โดยไม่ต้องใช้แรงตัวเอง

ปั่นไปปั่นมาก็คิดไปว่า การปั่นจักรยาน ก็คล้ายๆ ชีวิตคนเรา เกิดมาเป็นเด็กทารก ยังเดินไม่ได้ เคี้ยวไม่ได้ ก็ต้องคืบๆคลานๆ กินแต่นม มีฟันก็เริ่มกินอาหารได้ ตั้งไข่ได้สักพัก เกาะเดินไปเรื่อยๆ ก็เดินเตาะแตะได้ แล้วก็เริ่มเดินเร็วขึ้นและวิ่งได้ในที่สุด ใช้เวลาเป็นปีๆสำหรับพัฒนาการ เหมือนการปั่นจักรยาน ที่ต้องเริ่มจากเกียร์ต่ำ แล้วค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นเรื่อยตามจังหวะที่เหมาะที่ควร หากเริ่มต้นแบบใจร้อน จัดเกียร์สูงๆ กะทำความเร็วเลย ร่างกายอาจรับไม่ไหว กล้ามเนื้ออาจมีปัญหา อาจฉีกหรือบาดเจ็บได้ หรือกำลังอาจหมด ไปต่อไม่ไหว

ปั่นไปเรื่อยๆ ความชำนาญก็มีมากขึ้น กำลังก็เริ่มอยู่ตัวไม่เมื่อยไม่เพลียเหมือนตอนแรกๆ เหมือนที่เราร่ำเรียนกันตั้งแต่เด็กๆ เบื่อๆ อยากๆ บ้างสุดท้ายเราก็เรียนจบ สามารถนำความรู้มาประกอบสัมมาอาชีพได้ ตามความสามารถและความชำนาญ หาเลี้ยงชีพได้ ตัวรอดได้ไปเรื่อยๆ มีชีวิตอยู่ในสังคมได้

ปั่นไปได้สักพักกำลังวังชา เริ่มถดถอยลง ก็ต้องปั่นช้าลง ตามสภาพร่างกายและความเหนื่อล้า เหมือนเราทำงาน ใช้ชีวิต กิน เที่ยวเล่น พบปะผู้คน ดูหนังฟังเพลง คิคนู้นคิดนี่ รู้สึกรู้สา สวดมนต์ไว้พระ รักคนโน้นเกลียดคนนี้ หาความสุขจากสิ่งเหล่านี้ จนเริ่มแก่เฒ่า ก็ต้องชะลอความเร็วในการดำเนินชีวิตลงเรื่อยๆ ประสบความล้มเหลวบ้าง ประสบความสำเร็จบ้าง ชีวิตก็ดำเนินต่อไป การปั่นก็ยังดำเนินต่อไป

สุดท้าย หมดกำลังจริงๆก็ต้องหยุดปั่น ลงมาเดิน ถึงเวลาเกษียณ ทำงานไม่ได้ ร่างกายล่วงโรย สังขารทรุดโทรมตามอายุขัย จากเดินได้ปกติ ก็ต้องใช้ไม้เท้า สุดท้ายเดินไม่ได้ นอนบนเตียง รอเวลาสุดท้าย

การปั่นจักรยาน ก็มีความสวยงามของมัน เหมือนๆกับชีวิตเรา การปั่นจักรยานทุกครั้ง เป็นการย้ำเตือนผมเสมอว่า ชีวิตมีจังหวะของมัน ค่อยๆก้าวไปตามจังหวะที่ควรจะเป็น อย่าก้าวกระโดด อาจเจ็บตัวได้ และเมื่อถึงเวลาที่ต้องหยุดปั่นก็คือต้องหยุด ฝืนไปก็ไม่มีประโยชน์ อาจสร้างปัญหาให้กับตัวเองได้
ตลอดเส้นทางชีวิตของเรา เราสามารถค้นพบสิ่งใหม่ๆได้ง่ายๆ เราสามารถพบปะผู้คนใหม่ๆได้ง่ายๆ อย่าสร้างเงื่อนไขให้ตัวเองมากเกินไปในการมีความสุข ปลดปล่อยความเป็นเด็กที่มีอยู่ในตัวเองบ้าง เพียงเท่านี้เราก็มีความสุขได้ง่ายๆตลอดชีวิตของเรา

 

 

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...