น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : I love you รักนั้นฉันคือเธอ

อ่าน 977
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 7 พ.ย. 2556 21:16 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง MintChocolate
เริ่มเข้าขีดเขียน (22)
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (5)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. แรก-จบ

เขียนเมื่อ วันที่ 7 พ.ย. 2556 21:52 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 7 พ.ย. 2556 21:56 น. โดย เจ้าของบทความ )

   ฉันมิ้นท์นักเรียนมัธยมปลาย ฉันเป็นนักเรียนที่เก่งที่สุดในโรงเรียน(ยกเว้นความรัก)ฉันไม่เคยชอบใครมาก่อนเลย เพราะฉันมีคนที่ชอบอยู่ตั้งแต่ ม.1 แล้ว แต่ฉันไม่กล้าบอกเขาเพราะเขาเป็นคนนึงที่ฮอทรองจากฉันในโรงเรียน

     "สวัสดีมิ้นท์ :) "

ฉันหันไปหาต้นเสียง ที่กำลังทักทายฉันอย่างดี

    "อ่าว?กวาง" กวางเป็นเพื่อนสนิทกับฉันตั้งแต่ประถมแล้ว เรามีผลการเรียนที่ ใกล้เคียงกันมา ตั้งนานแล้ว

    "ทำรัยอยู่เนี้ย?"

    "อ๋อ นั้งทำการบ้านอยู่จร๊า^^"

    " เอ่อ...มิ้นท์ฉันมีเรื่องให้เธอช่วย^^"

    "อะไรเหรอ การบ้านไม่เสร็จเหรอ ไม่เป็นไรเดี๋ยวฉันให้ลอก^^' "

    "ไม่ไช่เรื่องนั้น คือฉัน....ฉันชอบ...ฉันชอบเซียงง่า><"

 ฉันถึงกับอึ้ง เมื่อ เพื่อนสนิทของฉันชอบผู้ชายคนเดี๋ยวกัน   

    "อะ...อืม ทำ ไม เหรอ"

    "ฉันอยากให้เธอช่วยไปบอกกับเซียงให้หน่อย"

    " ทำไรอยู่ สาวๆ" ฉันหันไปหาต้นเสียงทุ่มๆที่กำลังเดินมานั้งข้างๆกับฉัน ฉันหันไปหากวางที่กำลังมองฉันอบบแปลกๆเพราะนายเซียงมานั้งข้างฉัน

    "ฉันขอตัวก่อนนะ ไปส่งงานก่อน" ฉันรีบลุกก่อนที่จะหยุดชะงักเมื่อนายเซียงมาดึงมือฉันไว้

    "ไปด้วยคนดิ" นายนั้นบอกกับฉันแล้วหันหน้าไปบอกกับกวางว่า

    "ไปด้วยกันนะ" ฉันพยายามเอามือออกจากมือที่ใหญ่ของนายนั้น แต้ก็ทำไม่ได้ ฉันหับกลังไปที่กวางที่กำลังเขินเพราะนายเซียงเชิญเขา

    "สรุปจะไปกับป่ะ แล้วก็ปล่อยมือได้แล้วเจ็บมือเว้ย!!!"

ฉันตะโกนก่อนที่จะสบัดมืออย่างแรงให้มือที่ถือฉันออกไป ฉันเดินมาก่อนที่ทังสองคนจะเดินตามมา แต่อยู่ดีๆนายเซียงก็วิ่งขึ้นมาเดินกับฉัน แต่กวางพยายามที่จะมาแทรกกลางระหว่างฉันกับเซียง

    "เอ่อ...กวางฉันฝากไปส่งหน่อยสิ เดี๋ยวฉันต้องรีบไปพบครู"

    "อืม เดี๋ยวไปส่งให้" ฉันยื้นสมุดให้กวางก่อนที่จะวิ่งไปในห้อง ฉันเป็นรัยเนี้ย จากที่เคยเล่นกับเซียงดีๆ แต่วันนี้มาทำเย็นชากับเขา แต่ฉันว่าคงดีเพราะจะทำให้ฉันตัดใจกับเขาได้ ฉันนั้งเรียนหนังสือแบบซึมๆก่อนที่จะหมดค่าบสุดท้าย ได้เรียนวิชาคณิตศาสตร์ ซึ่งเป็นวิชาที่ฉันถนัด และมันต้องมีคนมาถามฉันแน่นอน  แต่วันนี้ครูไม่มาฉันเลยไปนั้งเล่นตรงสะพานคนเดียว

    "มิ้นท์ วันนี้เธอเป็นรัยเหรอ เห็นเงียบๆไปทุกทีไม่เป็นอย่างงี้นิ หรือว่าเป็นวันนั้นของเดือน"

    "ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน"

ฉันพูดก่อนจะเดินเข้าไปในห้องที่อยู่ใกล้กับสะพาน ฉันหันกลับไปมองนายเซียงที่กำลังทำหน้างงอยู่นั้น

    "มิ้นท์ เธอช่วยบอกกับเซียงได้ใหมว่าฉันชอบเขา"   

    "อืม เดี๋ยวฉันไปบอกให้ แต่ถ้าให้ฉันไปบอกคนเดียวคงไม่กล้า งั้นเอาพลอยกับแพมไปด้วยดีกว่า"

    "อืม ตามใจเธอล่ะกัน แต่ว่าช่วยฉันหน่อยนะ" ฉันเดินเข้าไปในห้องหลังจากฟังกวางพูดจบ แล้วเข้าไปดึงพลอยกับแพมมาช่วยแล้วบอกเรื่องที่จะให้ช่วนได้รู้ ฉันต้องเป็นคนที่เดินไปหานายเซียงก่อนเพราะทุกคนเห็นว่าฉันสนิทกับนายนั้น   

   "เซียง...เอ่อ...คือ....ฉัน....มีเรื่อง...จะบอก"

    "ไอ่กวางมันชอบแก่ง่า"ฉันยังพูดไม่จบก็มีเสียงจองแพมขึ้นมา

    "อ่ะ!!!!!!! "

    "นายให้โอกาศมันหน่อยได้ป่าว" นายนั้นไม่พูดอะไรแต่กลับมามองฉันที่น้ำตามันจะไหลออกมาแล้ว

    "ฉันไม่ได้ชอบกวางนะ"เขาพูดกับแพมแต่สายตายังมองฉันอยู่

    "นายให้โอกาศมันหน่อยได้มั้ย"

    "เอ่อ...คือฉันมีคนที่ชอบอยู่แล้ว"

    "ใครเหรอนายบอกฉันได้ป่าว" ฉันไม่รอคำตอบจากนายเซียงจึงิ่งลงบรรไดแต่ฉันได้ยินแว่วๆว่า

    "ฉันชอบเธอนะมิ้นท์ๆๆๆๆๆๆ" ฉันชะงักเมื่อได้ยินนายนั้นพูด นายชอบฉันไม่ได้ ฉันทำร้ายเพื่อนไม่ได้ กรี้ง~~ กรี้ง~~ หมดค่าบสุดท้ายแล้ว เย้ๆๆๆๆๆๆ ฉันรีบหยิบโทรสับออกมาแล้วกดไปหาไอ่ปราบเพื่อนร่วมห้องของฉัน

    "ปราบ เอากระเป๋าลงมาให้หน่อยสิ"

    (แล้วอยู่ใหนเนี้ย???)

    "ข้างล่าง เอ่อ แล้วขอติดรถกลับบ้านด้วยคนนะ"

    (อืม เดี๋ยวจะลงไปแล้ว)

    "อืม รีบๆนะ" ฉันพูดก่อนจะวางโทรสับลงไป แล้วก็เห็นนายเซียงกำลีงเดินมาฉันเลยรีบไปหลบอยู่หลังห้องน้ำที่มี ระ....รุ่นพี่  ที่แอบชอบฉันอีก วันนี้มันเป็นเวรเป็นกรรมอะไรเนี้ย

    "ไปใหนจร๊ะ น้องมิ้นท์ :) " รุ่นพ่อที่ยืนอยู่ตรงหน้าฉันพูดแล้วทำตาหวานจนจะกลืนกินฉัน อี้ๆๆๆ

    "รอเพื่อนค่ะ งั้นมิ้นท์ขอตัวก่อนนะค่ะ ไปล่ะค่ะ"ฉันพูดแล้วรีบเดินออกมาแต่ลืมไปว่านายเซียงอยู่ตรงหน้านนั้นทำให้ฉันอยู่ห่างจากรุ่นพี่แค่นิดเดียวเอง

    "ยังไม่กลับเหรอจร๊ะน้องมิ้นท์ อยากอยู่กับพวกพี่เหรอ^^" รุ่นพี่อีกคนเดินเข้ามาใกล้ทำต้องขยับหนี้ แต่นายเซียงยังไม่ไปอีกทำไงดี รุ่นพี่ยื้นหน้าเข้ามาใส่ฉันหลี่ตาลงเลื่อยจนได้ยินเสียง ตุ้บๆๆๆ  ตับๆๆๆ เสียงเหมือนคนโดนต่อย ฉัรลืมตามานิดๆก่อนที่จะเห็นพี่กรณ์รุ่นพี่อีกคนที่ตามจีบฉันแถมยังนิสัยดีอีก

    "ออกไปเดี๋ยวนี้นะ"

    "นายเป็นใครกล้าดียังไงมาว่าฉัน"

    "ประธานสภานักเรียน" เออ ลืมบอกไปว่าพี่เขาเป็นประธานสภานักอีกด้วย

    "ถ้าพวกนายไม่เลิกยุ่งกับน้องมิ้นท์อีกเราจะฟ้องห้องปกครอง"

    "เอ่อ...ยอมก็ได้ว่ะ ฝากไว้ก่อนนะมึง" รุ่นพี่ที่โดนต่อยพูดแล้วเดินหนี้ไป แล้วฉันหันไปหาพี่กรณ์แล้วก็พูดขอบคุณทันที

    "ขอบคุณนะค่ะพี่กรณ์ที่ช่วยมิ้นท์ ให้มิ้นท์ตอบแทนพี่กรณ์นะค่ะ"

    "ไม่เป็นรัยหรอก สำหรับมิ้นท์พี่ทำให้อยู่แล้ว" ฉันหยุดชงักทันทีที่พี่กรณ์พูดคำนี้ออกมา ทำให้ฉันขนลุกไปทั้งตัว   

    "ให้มิ้นท์ตอบแทนพี่เถอะนะค่ะ มิ้นท์ถึงจะสบายใจ"   

    "เออ...งั้นเลี้ยงข้าวเย็นนี้ก็พอแล้ว จะกลับยังล่ะ"

    "กำลังจะกลับค่ะ รอเพื่อนอยู่"

    "มิ้นท์......"พูดถึงก็มาเลยนะนายปราบตายยากจริงๆ

    "เอ่อ...คือวันนี้ฉันไปกับแกไม่ได้นะ คือนัดแฟนไว้ง่า พึ่งนึกได้"

    "อ่าว งั้นฉังต้องเดินกลับบ้านคนเดียวเลย"

    "งั้นให้พี่ไปส่งใหม แล้วมิ้นท์ก็เลี้ยงข้าวพี่วันนี้เลย"

    "เอ่อ....คือ..."

    "เอาเถอะน่า ไปกับเลย"พี่กรณ์พูกเสร็จแล้วดึงมือฉันไปอย่างรวดเร็ว ฉันรู้สึกเกรงใจพี่เขาจังเลยง่า

    "ไปกินข้าวก่อนก็ได้ค่ะ แล้วค่อยมาส่งมิ้นท์"    "จร๊ะ งั้นไปร้านใหนดีจร๊ะ"

    "ไปร้าย My Crem ก็ได้ค่ะ อาหารอร่อยดี"

    "อ่ะๆ งั้นไปกัยเลยครับผม" พี่กรณ์ขับรถยนต์ออกจาที่โรงจอกรถอย่าช้าๆคงกลัวฉันกลัวล่ะสิ แต่ฉันชอบเร็วๆมากกว่านะ

    "อ่ะถึงแล้ว" ฉันกับพี่กรณ์ลงมาจากรถพร้องเดินเข้าร้าไป บรรยากาศในร้าดูสงบมาดมีดนตรีเบาๆฟัง บรรยากาศโลแมนติดจริงๆ ฉันไปนั้งตรงที่อยู่ริมแม่น้ำ สั่งอาหารกินกันพอกินเสร็จพี่กรณ์เป็นฝ่ายเปิดปากพูดก่อน

    "มิ้นท์ พี่มีอะไรจะบอก"

    "อะไรเหรอค่ะ"

    "เอ่อ...คือ ....เป็นแฟนกับพี่นะ"

    "เอ่อ...คือ....มิ้นท์....มิ้นท์ไม่ได้ชอบพี่ค่ะ"ฉันพูดอย่างรวดเร็วก่อนที่ีหน้าขอบพี่กรณ์จะเปลี่ยนไปเป็นสีหน้าเซ็งๆ

    "พี่เข้าใจ งั้นกลับกันเถอะ"

 

    สองเดือนต่อมา ตั้งแต่เรื่องต้องนั้นทำให้ฉันไม่มีเพื่อน แม้กะทั้งเพื่อนสนิทของฉัน ในวันนี้เป็นวันปัจฉิมพี่ม.6 แต่แน่นอนที่เขาต้องให้ฉันเป็นตัวแทนของชั้นบอกแสดงความยินดี แล้วร้องเพลงให้รุ่นพี่อีก

     "เชิญน้องมิ้น ขึ้นมาอวยพรให้พี่ๆหนาอยครับ"    ฉันเดินขึ้นไปบนเวทีด้วยอาการสันๆไปทั้งตัว นี้ฉันเป็นอะไรเนี้ย

    "เอ่อ..สวัสดีพี่ๆทุกคนนะค่ะในวันนี้"

    "ผมชอบคุณณณณณ" ฉันหยุดชงักไปเมื่อมีเสียงที่คุ้นๆหูตะโกนมาแต่ก็ไม่รู้เป็นใคร พี่ๆที่ยืนอยู่ข้างล้างแหวกทางให้เจ้าของเสียงเดินมาหาฉัน นั้นมัน นาย เซียงนิ

    "เป็นแฟนกับผมนะครับ" เขามาหยุดชงักตรงข้างล้างเวทีที่ตรงกับฉัน ฉันถึงกับอึ่งเมื่อนายนี้มาขอฉันเป็นแฟนต่อหน้าพวกพี่ทั้งหมดนี้

    " เอ่อ....คือ...." คนมันเขินนิ ^^"รับเลย รับเลยน้องมิ้นท์  รับเลย" ฉันได้ยินเสียงตะโกนจากพวกพี่ๆ แต่ฉัยก็เขินเป็นเหมือนกันนะ นายมาทำต่อหน้าทุกคนทำไม แต่ฉันก็รักนายนะ แต่เรื่องกวางล่ะ

    "เอ่อ...คือ....แล้วกวางล่ะT.T"

    "กวางเขาไม่ได้รักเราแต่เขาช่ายให้เราบอกรักเธอไง แล้วพี่กรณ์ก็ช่วยให้ฉันรู้ว่าเธอรักฉันนะ ฉันรักเธอนะมิ้นท์ แล้วเธอล่ะ???"

   "ฉันรักนาย" ฉันพูดพึมพัมในคอเพื่อให้ได้ยินแค่สองคน    

    "อะไรนะ เราไม่ได้ยิน??"

    "เอ่อคือ....ฉันรักนายมากนะนายเซียง" ฉันตะโกนให้ดังทั่วห้องประชุม หลังจากวันนั้นฉันกับนายเซียงก็เรียนมหาลัยเดียวกัน หลังจากจบมหาลัยมาได้หนึ่งปี เราสองคนก็แต่งงานกัน ตอนนี้พวกเราสองคนมีลูกคนแรกแล้ว ชื่อน้อง มีนา จร๊า

 

 

มิ้นอาจจะเอาเรื่องนี้เขียนนิยายนะห้ามลืมติตามล่ะ จุ๊บๆๆๆ

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

10
โหวต 10 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

10 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...