น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

กลอน : บุคคลที่มักจะเป็นอากาศ

อ่าน 75
วิจารณ์ 1
หมวด:
จำนวน:
1 บท (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 28 ต.ค. 2560 19:59 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Ployshi
ขีดเขียนฝึกหัด (63)
เด็กใหม่ (7)
เด็กใหม่ (0)
ดูคำวิจารณ์

บท 1. บุคคลที่มักจะเป็นอากาศ

เขียนเมื่อ วันที่ 28 ต.ค. 2560 20:01 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 2 พ.ย. 2560 18:06 น. โดย เจ้าของบทความ )

บุคคลที่มักจะเป็นอากาศ

 

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองรู้สึกแบบนี้ทั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่รู้ว่ารู้สึกแบบนี้ตั้งแต่ตอนไหน เท่าที่จำความได้ฉันก็เปลี่ยนไปเป็นอีกคน หรือเพราะฉันคาดหวังกับบางเรื่องมากจนเกินไป คาดหวังว่าต้องได้แบบนี้ ต้องเป็นอย่างนี้ พอไม่ได้ตามที่ตัวเองคาดหวัง มันก็เสียใจเป็นธรรมดา เมื่อก่อนฉันกล้าพูดได้เต็มปาก กล้าเขียนลักษณะนิสัยของตัวเองได้เต็มมือ ว่า

                              “ฉันยิ้มเก่ง และเข้ากับเพื่อนได้ง่าย”

ถึงตอนนี้แม้แต่ยิ้มที่มีความสุขจริงๆแทบหาได้ยาก ส่วนเรื่องเข้ากับคนอื่นนั่นก็มีแต่จะปลีกตัวออกห่าง ฉันรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเองท่ามกลางผู้คนแปลกหน้า ที่เดียวที่ทำให้ฉันเป็นตัวเองมากที่สุดก็น่าจะเป็นห้องนอน ห้องสี่เหลี่ยมแคบๆนั่นแหละ ฉันจะทำอะไรก็ได้ จะเต้น จะทำท่าบ้าบออะไรก็ได้ ไม่มีใครเห็นสักหน่อย  แต่สิ่งที่ฉันมักจะทำบ่อยๆคือ การยืนหน้ากระจกและยิ้มออกมา ฉันมักจะฝึกยิ้มแบบนี้เป็นประจำ แต่บางครั้งถึงแม้ฉันจะยิ้มจนตาหยี๋แต่แววตาของฉันกลับเศร้าเหลือเกิน  

 

วันที่ฉันค่อยๆเป็นอากาศ

 

แม้จะอยู่ท่ามกลางเพื่อนมากมาย แต่ฉันรู้สึกเหมือนยืนตากฝนท่ามกลางสนามกว้างๆอยู่คนเดียว

ฉันบุคคลที่ไม่ค่อยมีใครให้ความสำคัญ หรือผู้ถูกให้ความสำคัญเป็นลำดับสุดท้าย  อยากจะทิ้งให้อยู่คนเดียวก็ทิ้ง อยากให้รู้ก็บอก ไม่อยากให้รู้ก็ไม่บอก พูดอะไรไป เสนออะไรไปก็เหมือนคำพวกนั้นลอยเคว้งคว้างในอากาศ และรอสลายไป

แม้ยืนอยู่ก็ไม่เห็น พูดอยู่ก็ไม่ได้ยิน ถามอยู่ก็ไม่ตอบ  จะไม่ให้หัวใจของฉันรู้สึกอะไรเลยได้ไง ทุกครั้งมันก็เจ็บปวด

ฉันพยายามบอกตัวเองอยู่เสมอว่า

                                             “ไม่เป็นไร ชินแล้ว” 

 

จนบางทีฉันอยากได้ผ้าคลุมล่องหน  อยู่ตรงไหนแล้วมีตัวตนก็อยากอยู่ อยู่ตรงไหนไม่มีตัวตนก็แค่คลุมผ้า ให้เราได้เห็นคนอื่นแค่ฝ่ายเดียวพอ แต่นั่นก็เป็นไปไม่ได้หรอก 

                              “เราไม่ได้เป็นศูนย์กลางของจักรวาล”

อันนี้ฉันเข้าใจ ฉันเข้าใจดี แต่มันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าความรู้สึกเป็นเรื่องละเอียดอ่อน

 

ถึงอย่างนั้นมันก็แค่อุปสรรคที่เข้ามาท้าทายชีวิต ไม่มีมันก็ไม่ตื่นเต้น 

แค่ทำทุกวันให้ดีที่สุดก็พอ

28 ตุลาคม 2560

 

พลอยพรรธน์

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...