สาระความรู้ : คำว่าเพื่อน

อ่าน 2,546
วิจารณ์ 15
หมวด:
จำนวน:
1 ตอนเดียวจบ (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 13 ธ.ค. 2553 11:31 น.
ผู้แต่ง อันตัง
ผู้ช่วยคนที่ 3 (695)
เด็กหัดเขียน (92)
เด็กหัดอ่าน (75)
ดูคำวิจารณ์

ตอนเดียวจบ 1. ใช่เพื่อนจริงหรือ

เขียนเมื่อ วันที่ 13 ธ.ค. 2553 11:31 น.

   มีใครรู้บ้างคะว่าเพื่อนจริงๆ นั้นมีความหมายว่าอย่างไร สำหรับฉัน(เคยคิด) เพื่อนคือทุกสิ่งทุกอย่างเป็นเพื่อนยามเรามีปัญหา เป็นที่ปรึกษายามเป็นทุกข์ คอยช่วยหลือซึ่งกันและกัน

 

   แต่เมื่อถึงเวลาหนึ่งมันยากนะคะ ระหว่างเพื่อนเก่าและเพื่อนใหม่

 

   เรื่องมีอยู่ว่า ฉันเป็นผู้หญิงคนธรรมดาคนหนึ่งที่เพื่อนๆ มักให้ความสำคัญอยู่เสมอ(ฉันก็ไม่รู้ว่าสำคัญแบบไหน) แต่เพื่อนๆ มักจะมาขอให้ฉันช่วยเหลือเสมอ เป็นทั้งที่ปรึกษา และคนคอยขออนุญาตพาเพื่อนไปเที่ยว (เพราะในกลุ่มฉันดูเป็นคนที่น่าไว้ใจที่สุด เพื่อนบอกอย่างนั้น) ไปกับฉันปลอดภัยหายห่วง ไม่ต้องกลัวมีปัญหาตามมา(แต่ถึงมีฉันก็แก้ไขให้หมดทุกทีไป)

 

    ฉันคบกับเพื่อนกลุ่มหนึ่งมานานตั้งแต่สมัยปฐม แต่สนิทกันมากมี 2 คน(แหมจะเอ่ยชื่อก็ไม่สมควร ขอใช้นามสมมติแล้วกันนะคะ) คนแรกชื่อ น่านคะ เป็นผู้หญิงที่แม้ไม่น่ารักแต่ดูเรียบร้อย เรียนเก่ง แต่เรื่องกีฬาธรรมดา เป็นคนที่ทางบ้านหวงมากที่สุด เพราะเป็นหัวแรงของทางบ้าน อีกคนชื่อ กลอยคะ เป็นผู้หญิงตัวค่อนข้างเล็ก มองน่ารักน่าทนุถนอม เรียนปานกลางแต่เล่นบาสเก่งมาก เราสามคนเรียนมาด้วยกันตลอด จนกระทั่งมาเรียนต่อปริญญาตรี

 

     เราสามคนเลือกมหาลัยใกล้บ้านที่สุด อยู่จังหวัดเดียวกันแต่ต่างอำเภอ ตอนแรกเราตัดสินใจอยู่หอ เพราะจะได้สะดวกและกลับบ้านเมื่อไม่มีเรียนหรือวันหยุดยาว เรื่องราวเกิดขึ้นเมื่อสังคมของเรากว้างมากขึ้น ที่มหาลัยคนต่างที่ต่างถิ่นมาเรียนกันมากมาย ห้องหนึ่งไม่ต่ำกว่า 30 คนรวมผู้ชายและผู้หญิงและแต่ละคณะก็แยกสาขาไปอีก พวกเราเลือกเรียนคณะบริหารธุรกิจ สาขาระบบสารสนเทศในห้องมีเพื่อนร่วมเรียน 35 คน เมื่อเรียนกันไปได้สักระยะหนึ่งก็ย่อมที่จะเริ่มรู้จักสนิทสนมกันมากขึ้น โดยเฉพาะกลอยซึ่งเป็นคนน่ารักอยู่แล้วจึงสนิทกับเพื่อนใหม่เร็วมาก ยิ่งได้เจอกับเพื่อนที่ชอบอะไรเหมือนๆ กันแล้ว กลอยเลยไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเราสองคน จากที่เคยกลับหอพร้อมกัน กลอยก็แยกกลับกับเพื่อนใหม่ เวลามาเรียนก็มีเพื่อนใหม่มารับ เราสองคนมองกลอยอย่างน้อยใจ แต่เราก็เลือกที่จะไม่พูดอะไร เพราะต่างก็เข้าใจและเชื่อใจว่าเพื่อนยังไงก็เหมือนเดิม

 

    วันเวลาผ่านไปไม่ถึงสองอาทิตย์ เพื่อนใหม่ของกลอยเริ่มมาอยู่มาค้างที่หอบ่อยๆ ถ้ามีแต่ผู้หญิงก็คงไม่มีใครว่า แต่นี่เพื่อนใหม่ของกลอยเป็นผู้ชายถึง 3 คน ก็ย่อมจะถูกมองว่าไม่ดี  ถึงจะรู้ว่ากลอยกับเพื่อนใหม่เป็นแค่เพื่อนที่สนิทกันไปไหนมาไหนด้วยกันอย่างเดียว แต่คนภายนอกไม่ได้คิดอย่างนั้น เราสองคนจึงเตือนด้วยความปรารถนาดี แต่ผลก็คือกลอยเฉยๆ พวกเราก็เลยได้แต่ทำใจ

 

    ฉันรู้สึกน้อยใจกลอยมากที่สุด เพราะปกติกลอยมักจะมาปรึกษาหรือพูดคุยกับฉันมากที่สุด มันเหมือนบางอย่างขาดหายไป แต่ในเมื่อเพื่อนมีความสุขกับสิ่งที่เลือก เราก็ควรเห็นดีด้วยใช่ไหม ฉันเลยมักใช่เวลาอยู่กับน่าน เพราะเราเหลือกันแค่สองคน

 

   ไม่ถึงเดือนก็เกิดเหตุการณ์ทำให้ฉันต้องตัดสินใจกลับบ้าน เพราะเพื่อนใหม่ของกลอยเป็นเหตุ คืนหนึ่งกลอยและเพื่อนใหม่ฉลองวันเกิดกันจนดึก เสียงดังกันมาก ข้างหอมาขอให้เงียบๆ ตอนแรกก็เงียบ ไม่นานก็ดังขึ้นอีกหลายครั้งรบกวนข้างหอ เป็นเหตุให้เจ้าของหอมาขอให้พวกเราย้ายออก ฉันและน่านมองหน้ากัน รู้สึกแย่มาก และเสียใจ คิดไม่ถึงว่าจะถูกไล่กลอยไม่ได้พูดอะไรกับพวกเรา ออกไปส่งเพื่อนใหม่ของเธอ คืนนั้นฉันเลยตัดสินใจโทรกลับบ้าน พ่อกับแม่รู้จึงมารับฉันกลับคืนนั้น

 

   ฉันบอกลาน่านและกลอย น่านยิ้มให้ฉันเข้าใจทุกอย่าง (น่านไม่กลับเพราะลำบากที่จะมาเรียนมหาลัย) ส่วยกลอยพูดคำแทงใจฉันมาก "เป็นเพื่อนกันทิ้งกันได้อย่างไง" ฉันเก็บคำนั้นคิดตลอดทางกลับบ้าน อยากบอกกับกลอยว่าเธอหรือเราที่ทิ้งกันก่อน

 

   หลังจากออกจากหอกลับมาอยู่บ้านฉันยังคงไปเรียนหนังสือ โดยอาศัยรถประจำทางไปเรียน ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อนั่งรถอีกประมาณเกือบ 2 ชั่วโมง เพื่อมามหาลัยทุกวัน ฉันไม่คิดว่าลำบาก เพราะอยู่บ้านมีความสุขและสบายใจกว่า แม้จะต้องตื่นแต่เช้า และเวลาเลิกเรียนเย็นบางวันจะกลับถึงบ้านมืดก็ตาม

 

   ฉันกับน่านเรายังสนิทใจกันเหมือนเดิม แต่สำหรับกลอยแล้วมันค่อยๆ ห่างกันไป ฉันกับน่านแอบได้ยินกลอยพูดกับเพื่อนว่าฉันทิ้งเขา ไม่ห่วงเขา ฉันแอบร้องไห้ในใจ เสียใจที่ได้ยินเพื่อนพูดแบบนั้น ทั้งที่ความจริงแล้วเป็นเพราะกลอยได้เพื่อนใหม่ ฉันจึงหมดความหมายต่างหาก หรือในความเป็นจริงแล้วฉันไม่มีความหมายมาแต่ต้น ฉันคิด

 

    และแล้วความสัมพันธ์ฉันท์เพื่อนของเราก็จบลง เมื่อฉันเกิดไม่สบายโทรไปให้น่านทำรายงานส่งให้แทน แล้วกลอยแยกไปอยู่กับเพื่อนกลุ่มใหม่ โดยเข้าใจผิดคิดว่าฉันไม่เอาเข้ากลุ่มรายงาน (ก็กลอยไม่รู้ว่าฉันป่วย จึงไม่รู้ว่าชื่อกลุ่มหรือสมาชิกยังเหมือนเดิม) ฉันมารู้ทีหลังมาคุยกับกลอยแต่กลอยก็ไม่ยอมรับฟัง ผลของมันคือเช้าวันมาเรียนถัดมา ฉันถูกเพื่อนๆ ในห้องเมินไม่สนใจ เพราะฟังคำของกลอย ฉันเหลือตัวคนเดียว น่านมองอย่างสงสารแต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ เพราะน่านเองก็หัวอ่อน กลัวเพื่อนทิ้งเหมือนกัน ฉันเลยถูกลอยแพร คุณลองคิดดูแล้วกัน ว่าทั้งห้องมี 35 คน คนอื่นๆ พากันนั่งด้วยกัน ส่วนฉันถูกปล่อยให้นั่งคนเดียวห่างไกลอยู่หลังห้องเรียน ฉันเศร้า ฉันเสียใจ นั่งแอบร้องไห้

 

   ตั้งแต่วันนั้นฉันนั่งเรียนคนเดียวตลอด ไปกินข้าวกลางวันคนเดียว ไม่มีเพื่อนไม่มีใครคุยกับฉัน ถึงจะเจ็บอย่างไงฉันก็ไม่ท้อยังคงมาเรียนทุกวัน ฉันนั่งอ่านหนังสือคนเดียวเหมือนเช่นทุกวันแต่วันนี้ไม่เหมือนวันไหน เพราะมีเพื่อนต่างห้องคนหนึ่งเข้ามาทักฉัน เราพูดคุยกันและสนิทสนมกัน เวลาว่างตรงกันเราเจอกัน จึงช่วยให้ฉันคลายเหงา ฉันไม่ได้เล่าให้เพื่อนใหม่ฟังว่าทำไมฉันถึงอยู่คนเดียว เพราะคิดว่าบอกไปมันก็ไม่มีประโยชน์ เก็บไว้เป็นบทเรียนกับเราก็พอ

 

   แต่ดูเหมือนมันก็ไม่ดีอย่างที่คิด เมื่อกลอยไปพูดกับเพื่อนใหม่ของเธอ หาว่าฉันได้เพื่อนใหม่ทิ้งเขาและน่าน คิดเอาสิคุณ ใครทิ้งใครกันแน่? แต่ฉันก็ไม่เอามาคิด เพราะยังไงฉันก็รู้ว่าไม่มีใครฟังคำพูดของฉัน มหาลัยกว้างใหญ่แต่จิตใจใครบางคนไม่ได้ใหญ่ตาม 

 

   ฉันอยู่คนเดียวในห้องจนกระทั่งเรียนจบ ฉันยังเสียใจจนกระทั่งวันรับปริญญาและตลอดจนทุกวันนี้ ที่เพื่อนมันไม่ได้ดีเหมือนที่ฉันเคยคิด ฉันทำผิดหรือที่ปล่อยให้เขาอยู่กับเพื่อนใหม่ ฉันยังอยากอธิบายเหตุผลให้เพื่อนฟัง แต่มันจะมีความหมายอะไรไหม เมื่อครั้งสุดท้ายที่เราคุยกันก่อนวันแต่งงานของกลอย ฉันยังได้ยินว่ากลอยพูดถึงเพื่อนใหม่แต่ในทางที่ดีๆ มันก็ไม่ผิดที่จะพูด แต่สิ่งที่ทำร้ายจิตใจฉันคือ มันไม่มีเรื่องราวความเป็นเพื่อนของเราเลย

 

   "เราคงไม่ใช่เพื่อนกันอีกแล้ว"

 

   "ไม่มีฉันในความทรงจำของเธอ"

 

   "ฉันยังคงรักและคิดถึงเธอ"

 

   สุดท้าย แม้ว่าเราจะไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกันอีก ฉันยังคงเห็นเธอเป็นเพื่อนและขอให้เธอโชคดีมีความสุขตลอดไป

 

   สำหรับฉันแม้ทุกวันนี้จะไม่มีเพื่อน ต้องอยู่คนเดียว แต่อย่างน้อยฉันยังมีครอบครัวคนที่บ้านที่ยังรักและห่วงใยฉัน ฉันก็มีความสุขแล้ว คุณล่ะคิดว่าเพื่อนเป็นอย่างไร เพื่อนที่อยู่ข้างกายคุณดีแล้วหรือยัง?

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9.1
โหวต 9.1 /10 คะแนน
จากสมาชิก 6 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

9.7 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

8 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9.7 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...