ต้นกล้าผจญภัยตอน Act of God

        ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา... ต้นกล้าก็ได้ย้ายเข้ามาอยู่ในคอนโดหรูของเยเลน่า

        “คุณเยเลน่า แน่ใจนะครับว่าจะให้ผมมาอยู่ด้วยแบบนี้? มันก็น่าดีใจอยู่หรอก แต่เอาจริงๆ ผมก็เกรงใจนะเนี่ย”

ต้นกล้านั่งห่อตัวอยู่บนโซฟาเนื้อดีภายในห้องนั่งเล่นสุดหรูหรา ซึ่งมีห้องนอนแยกออกไปอย่างเป็นสัดส่วน

        “ฉันไม่มีเวลามาเล่นขายขนมจีบเป็นเด็กๆ หรอกนะ ตอนนี้มีอะไรให้ทำอีกเยอะ นายนอนบนโซฟา ห้ามก้าวเข้าห้องนอนเด็ดขาด ส่วนห้องน้ำกับห้องครัวใช้ได้ เข้าใจไหม?” เยเลน่าสั่งเสียงเข้มเด็ดขาด ก่อนจะหมุนตัวเดินหายเข้าไปในห้องนอนของเธอทันที

ต้นกล้าแอบเดินไปส่องดูในห้องนอนเธอด้วยความสนใจ เห็นเยเลน่านั่งจดจ่ออยู่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างเคร่งเครียดจึงไม่อยากไปรบกวน เขาใช้เวลาที่เหลือเดินสำรวจห้องของผู้หญิงเป็นครั้งแรกด้วยความตื่นเต้น

        “หอมจัง... มีของเท่ๆ เพียบเลย ว้าว! นี่มันรูปปั้นแกะสลักโบราณนี่นา... หน้าตาตลกดีแฮะ”

ไม่นานนัก เยเลน่าก็เดินเปิดประตูออกมาจากห้องนอน ใบหน้าของเธออดูเหม่อลอยและเหมือนจิตใจกำลังล่องลอยไปที่ไหนสักแห่ง

        “เยเลน่า... เป็นอะไรหรือเปล่า? มีอะไรบอกผมได้นะ” ต้นกล้าเดินเข้ามาทัก แต่เยเลน่ากลับเดินผ่านเขาตรงไปที่ครัว หยิบขวดไวน์ออกมาจากตู้เย็น

        “มันจบแล้ว... ทางการสั่งยกเลิกภารกิจนี้ โดยบอกว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นเป็นแค่ 'เหตุสุดวิสัย' และไม่มีอันตรายต่อมนุษยชาติ”

เธอยกขวดไวน์ขึ้นกระดกยกดื่มดื้อๆ

        “เหตุสุดวิสัย?! โอ้โห ชัดเจนขนาดนั้นเนี่ยนะ... แบบว่า ถ้าวันไหนมีอุกกาบาตตกใส่หัวผู้สมัคร ส.ส. ดาวรุ่งทุกคนจนตายเกลี้ยง ทุกคนก็จะไม่คิดสงสัยเลยใช่ไหมว่าเป็นอุบัติเหตุจริงๆ น่ะ!” ต้นกล้าทำมือโบกไปมา เลียนแบบลูกไฟอุกกาบาตตกใส่หัวตัวเอง

        “เพราะงั้นไง... ฉันเลยตัดสินใจแล้ว ว่าจะลุยเอง!”

        “ฉันจะบุกไปทำลายแพนโดร่า... หรืออะไรก็ตามที่พวกคราสนี เครสต์ กำลังครอบครองอยู่” เยเลน่าพูดด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยวและไร้ซึ่งความลังเล

        “จริงเหรอ! งั้นผมก็จะได้ลงสนามจริงแล้วสิเนี่ย?! เยี่ยมไปเลย! ผมจะช่วยสับ เตะ ต่อย เชื่อมือผมได้เลยครับ ผมจะไม่ทำให้พลาดแน่!” ต้นกล้าทำท่าฟันมือฉับๆ ในอากาศ แล้วหันมาหาเยเลน่าด้วยตาเป็นประกาย

        “นายนี่มันเด็กน้อยชะมัด... นายไปไม่ได้หรอก มันไม่ได้เหมือนในหนังที่นายเคยดูนะ ฉันไม่ได้ไปเปิดศึกสู้กับใคร เป้าหมายของฉันคือไปตรวจสอบอาวุธที่ชื่อแพนโดร่า แล้วทำลายมันทิ้งซะถ้าทำได้ หลีกเลี่ยงการปะทะให้ได้มากที่สุด... แต่นาย ต้องอยู่นี่”

        “เราเป็นทีมเดียวกันแล้วไม่ใช่เหรอครับ! ผมช่วยได้น่า บอกมาเถอะ ให้ทำอะไรก็ได้ คอยดูต้นทางหรืออะไรก็ยอม” ต้นกล้ายืนกรานหนักแน่นว่าจะไปให้ได้

ทว่ายังไม่ทันตั้งตัว เขากลับถูกเยเลน่าพุ่งเข้ามาจับล็อกแขนและคอกดลงกับพื้นอย่างรวดเร็ว!

        “ก็ได้... ถ้าอยากช่วย ก็นึกหาทางตอบโต้ฉันให้ได้สิ มาลองดูว่านายทำอะไรได้บ้าง”

        “โอ๊ยๆๆ! เดี๋ยวสิครับ! ผมยังไม่ทันตั้งตัวเลยนะ!... แล้วอีกอย่าง... ผมไม่ทำร้ายผู้หญิงหรอกนะ!” ต้นกล้าตบมือลงบนขาของเธอรัวๆ เพื่อส่งสัญญาณขอยอมแพ้

        “เอาสิ... ถ้านายตอบโต้ได้ก็นะ” เยเลน่ายังไม่ยอมปล่อยพันธนาการ เธอแอบลุ้นอยู่ในใจว่าเขาจะแสดงทักษะหรือสัญชาตญาณการเอาตัวรอดอะไรออกมาบ้าง... แต่ต้นกล้ากลับนอนนิ่งไม่ทำอะไรเลยสักนิด

        “เห็นชัดเลยว่านายไม่มีทักษะในการต่อสู้หรือการเอาชีวิตรอดเลยสักนิด”

        “ไม่จริงสักหน่อย... ผมเอาตัวรอดเก่งจะตายไป” เขายังคงพยายามเถียงอุบอิบ

        “แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ... ปล่อยนายไว้คนเดียว นายอาจจะนอนตายคาห้องฉันก็ได้ พรุ่งนี้เราจะไปด้วยกัน คืนนี้ฉันขอเวลาเตรียมตัวก่อน”

เยเลน่าคลายพันธนาการปล่อยตัวต้นกล้า ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องนอนไป

ต้นกล้านั่งนิ่งอยู่บนโซฟาด้วยความรู้สึกไม่สบายใจนัก...

        ที่ผ่านมาตลอดการเดินทางข้ามมิตินับไม่ถ้วน เขาถูกดึงไปยังโลกหรือจักรวาลต่างๆ มากมายจนกลายเป็นความชินชา เขาเรียนรู้ที่จะไม่ยึดติดกับสิ่งใด เพราะสุดท้ายแล้ว ไม่ว่าจะสร้างผลงานหรือไขว่คว้าอะไรไว้ ก็ไม่มีสิ่งใดติดตัวเขากลับไปได้เลยแม้แต่ชิ้นเดียว... นั่นจึงเป็นเหตุผลที่เขาเลือกใช้ชีวิตแบบเรื่อยเปื่อยปล่อยใจ กาวไปวันๆ และแก้ปัญหาตรงหน้าด้วยท่าทีลอยชายเหมือนคนไร้สมอง ทว่า... สถานการณ์ในครั้งนี้มันกลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง

        เขายังคงไม่เข้าใจว่าสิ่งที่กำลังเผชิญอยู่คืออะไรกันแน่ แต่สิ่งหนึ่งที่สัญชาตญาณอันโชกโชนของเขากำลังส่งสัญญาณเตือน คือการที่เขายังคงติดอยู่ที่นี่... ยังคงยืนอยู่ตรงนี้ ไม่ถูกดีดออกไปมิติอื่นเหมือนทุกครั้งนั่นหมายความว่า... ปัญหายังไม่ถูกแก้ไข

        ต้นกล้ามองไปยังประตูห้องนอนของเยเลน่าที่ปิดสนิท เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเอนหลังพิงโซฟาแล้วหลับตาลง... ในเมื่อยังไม่เข้าใจปัญหานี้ เขาก็แค่อดทนรอ คอยดูสถานการณ์อย่างใจเย็น และเชื่อมั่นว่าการที่เขายังอยู่ข้างๆ สาวสายลับสุดโหดคนนี้... คือตำแหน่งที่ถูกต้องที่สุดแล้วในยามนี้