ต้นกล้าผจญภัยตอน (Drama) ศิลปิน-ศิลปะ

          มิโซระ เป็นเด็กสาวโตมาในครอบครัวชนบทที่อบอุ่น ชีวิตในวัยแปดขวบของเธอเต็มไปด้วยสีสันอันสดใส เธอเติบและเปี่ยมไปด้วยความรัก พ่อและแม่คือเข็มทิศและแรงใจสำคัญที่คอยซัพพอร์ตเธอในทุกๆ เรื่อง มิโซระเป็นเด็กดี เรียนเก่ง และที่สำคัญคือเธอมีพรสวรรค์ด้านการวาดภาพอันโดดเด่น ผลงานของเธอส่องประกายจนสามารถคว้าชัยชนะในการประกวดภาพเขียนระดับประถมของจังหวัดมาครองได้ สร้างรอยยิ้มและความภาคภูมิใจให้ครอบครัวอย่างที่สุด
          ทว่า... โลกอันสวยงามและบริสุทธิ์ของเธอกลับพังทลายลงในชั่วข้ามคืน
          อุบัติเหตุปริศนาฉุดคร่าชีวิตของพ่อและแม่ของเธอไปพร้อมกัน ทิ้งให้เด็กหญิงวัยแปดขวบต้องเผชิญกับความว่างเปล่าเพียงลำพัง ความสุข อบอุ่น และฝันหวานถูกทำลายลงอย่างสิ้นเชิง เมื่อมรดกและตัวเธอต้องถูกส่งต่อไปอยู่ในความดูแลของ ครอบครัวป้า
ป้าฮิซาเอะ คือมนุษย์คนสุดท้ายบนโลกที่มิโซระอยากจะเข้าใกล้ ยามใดที่หญิงวัยกลางคนผู้นี้เหยียบย่างเข้ามาในบ้าน เธอมักจะวางท่าทีเชิดหน้า ชูคอ และใช้วาจาทดทับ ข่มเหงแม่ของมิโซระอยู่เสมอ ริษยาที่ชีวิตของตนไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงได้ ทั้งเรื่องสามีที่ไม่เอาไหน หรือลูกสาวที่มีวัยไล่เลี่ยกันแต่กลับไม่มีอะไรโดดเด่น... ป้าฮิซาเอะเก็บสะสมความปั่นป่วนในใจนั้นไว้มาโดยตลอด
          ทว่า... ในวันที่โลกทั้งใบแตกสลาย มิโซระกลับไม่เหลือทางเลือกอื่นใดอีก นอกจากต้องยินยอมก้าวเข้าสู่กรงเล็บของคนที่เกลียดครอบครัวเธอที่สุด เธอต้องการผู้ปกครองตามกฎหมาย แต่สิ่งที่ได้รับกลับไม่ใช่ "บ้าน" หรือ "ครอบครัว" หากเป็นพันธนาการระหว่าง "เจ้านาย" กับ "ทาสในเรือนเบี้ย"
          เงินประกันและเงินเก็บมหาศาลที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้พอสำหรับส่งเธอเรียนจนจบระดับสูง กลับถูกสูบฉีดหายไปในกลีบเมฆด้วยน้ำมือของป้า มิโซระถูกบีบให้ออกจากโรงเรียนกลางคันด้วยข้ออ้างไร้ความรับผิดชอบว่า 'ครอบครัวกำลังขัดสน' เธอถูกต้อนให้ไปทำงานหนัก หามรุ่งหามค่ำเพื่อนำเงินกลับมาประเคนให้บ้านนี้ ในขณะที่ลูกสาวของฮิซาเอะกลับได้เสวยสุข ได้ร่ำเรียนในโรงเรียนดีๆ และใช้ชีวิตสไลว์ไลฟ์ท่องท่องเที่ยวไปวันๆ บนหยาดเหงื่อและเงินทองที่ควรจะเป็นของมิโซระ
          จนกระทั่งอายุเข้าสู่สิบห้าปี มิโซระยังคงจำนนก้มหน้า อดทนอาศัยอยู่ใต้หลังคาของป้าฮิซาเอะในฐานะคนใช้ เธอทนได้ทุกอย่าง... ไม่ว่าจะคำดูถูกเหยียดหยาม ถ้อยคำด่าทอนับร้อยนับพัน หรือแม้กระทั่งร่องรอยการถูกทำร้ายร่างกาย
ทว่า สิ่งเดียวที่หัวใจอันบอบช้ำเกินจะรับไหว คือสายตาของ สามีของป้า
          สายตาวิปลาส หื่นกระหาย และชวนน่ารังเกียจที่จ้องมองเรือนร่างของเด็กสาวที่กำลังเติบโต มิโซระรู้สึกขยะแขยงจนแทบอาเจียนทุกครั้งที่เขาย่างกรายเข้ามาใกล้ หรือพยายามหยิบยื่นความหวังดีแบบแปลกๆ ที่ซ่อนเจตนาต่ำช้าเอาไว้
          และแล้ว วันที่เธอหวาดกลัวที่สุดก็มาถึง...
          ในบ่ายวันหนึ่งที่บ้านเงียบสงัดไร้ผู้คน เสียงลูกบิดประตูห้องนอนของมิโซระถูกงัดออกอย่างอุกอาจ สามีของป้าพุ่งตัวเข้ามาด้วยจิตมุ่งร้าย หวังจะย่ำยีและขืนใจเด็กสาวไร้ทางสู้ วินาทีนั้น สัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดสั่งให้มิโซระรวบรวมแรงทั้งหมดที่มี ร้องไห้ ถีบตัว และกระเสือกกระสนหนีเอาชีวิตรอดออกมาจากฝันร้ายนั้นได้ราวกับปาฏิหาริย์
          วันนั้น... มิโซระหันหลังให้บ้านหลังนั้นโดยไม่เหลียวกลับไปมองอีกเลย เป็นการจากมาพร้อมบาดแผลฉกรรจ์ในใจ และร่างกายที่เหลือเพียงตัวเปล่าในเมืองใหญ่
 

 
          มิโซระหนีออกมาพร้อมกับเสื้อผ้าเพียงชุดเดียวที่ติดกาย เธอไร้เงินทอง ไร้ที่ไป และไร้ที่พึ่งพิง ในยามที่ชีวิตมืดแปดด้าน สัญชาตญาณบีบให้เธอต้องแบกหน้ากลับไปหานายจ้างร้านค้าเล็กๆ ที่เธอเคยรับจ้างทำงานหาเงินส่งให้บ้านป้า เพื่อขอความช่วยเหลือด้วยความสิ้นหวัง
ด้วยความที่มิโซระเป็นเด็กดี ขยัน อดทน และเป็นที่เอ็นดูของทุกคนในร้าน พวกเขาจึงยื่นมือเข้ามาช่วยโดยไม่ลังเล ยิ่งไปกว่านั้น ไดซุเกะ ลูกชายของนายจ้าง ก็มีความรู้สึกดีๆ และมีใจให้มิโซระเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว ครอบครัวของเขาจึงหยิบยื่นที่พักชั่วคราวให้เธอ ได้มีที่ซุกหัวนอนที่ปลอดภัย และยังคงจ้างงานเธอต่อ เพื่อให้เด็กสาวมีรายได้ประทังชีวิต
          หัวใจที่เคยบอบช้ำของมิโซระเริ่มได้รับความอบอุ่นอีกครั้ง เธอตระหนักถึงน้ำใจอันยิ่งใหญ่นี้เสมอ จึงทุ่มเททำงานหนักทุกอย่าง ตอบแทนบุญคุณอย่างสุดความสามารถ เพื่อไม่ให้ตัวเองกลายเป็นภาระของใคร
แล้ววันหนึ่ง โชคชะตาก็เหวี่ยงโอกาสครั้งใหญ่เข้ามา... เมื่อไดซุเกะสอบติดมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่งของประเทศ เขาต้องเดินทางเข้าสู่เมืองหลวงเพื่อเรียนต่อ และสิ่งที่มิโซระแทบไม่เคยฝันถึงก็เกิดขึ้น เมื่อไดซุเกะเอ่ยปากขออนุญาตพ่อของเขา เพื่อพาเธอร่วมเดินทางไปเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองใหญ่ด้วยกัน
การย้ายไปอยู่ด้วยกันสองต่อสองในเมืองหลวงระหว่างเธอกับไดซุเกะ... แทบไม่ต่างอะไรกับการเริ่มต้นชีวิตคู่ สำหรับเด็กสาวที่ไม่เหลืออะไรเลยในชีวิต ถูกโชคชะตาย่ำยีจนไม่เหลือชิ้นดี นี่คือความกรุณาสูงสุด และเป็นแสงสว่างเดียวที่ฉุดเธอขึ้นมาจากเหวชั้นลึกที่สุดเท่าที่เธอเคยเจอ