ต้นกล้าผจญภัย (18+) ตอนทากสาว

        ช่วงพักเบรค: ไมค์ลอยส่องสัตว์นรก (The Predator's Interview)

ท่ามกลางกลิ่นเหม็นคาวคละคลุ้งปนเซ็งแซ่ที่โชยมาจากหนองน้ำเบื้องล่าง ทีมนักข่าวส่วนกลางได้ทำการลงพื้นที่สัมภาษณ์ความรู้สึกของเหล่า "สัตว์นักล่าระดับท็อป" ของผืนป่าแห่งนี้ ถึงเหตุผลที่พวกเขาพากันเมินเฉยต่อกองทัพทากตัวผู้:

        บทสัมภาษณ์ที่ 1: คุณจิ้งจอกผู้สง่างาม

(สบัดขนหางที่นุ่มฟูพลางทำท่าพะอืดพะอมขยาดหนองน้ำ)

จิ้งจอกผู้สง่างาม: "เหม็นก็เหม็นครับ! อย่าว่าแต่ให้กินพวกมันเลย... แค่จะเดินเข้าใกล้ให้ขนสวยๆ ของผมต้องติดกลิ่นสาบเน่าของไอ้พวกทากตัวผู้ ผมยังไม่อยากเลยครับ! ทากตัวผู้เหรอ? แหวะ..." (ทำท่าโก่งคอจะอ้วกใส่กล้อง)

        บทสัมภาษณ์ที่ 2: คุณสิงโตผู้ทรงพลัง

(นั่งกอดอกพิงโขดหินด้วยใบหน้าเคร่งขรึมและเอือมระอาขีดสุด)

สิงโตผู้ทรงพลัง: "ทากตัวผู้เรารู้กันดีครับ... หน้าตาก็น่าเกลียด แถมยังโง่เง่าเกินกว่าจะนับเป็นอาหารอันทรงเกียรติของผม ผมคนหนึ่งล่ะนะ ขอเลือกอดอาหารนอนเลียอุ้งเท้าไปยาวๆ 3 เดือน เพื่อรอคอยการกลับมาของทากตัวเมียเนื้อหวานๆ ดีกว่า ให้กินพวกตัวผู้เหรอ? ยอมกลั้นใจตายดีกว่าครับ!"

ผู้สัมภาษณ์: "เอ๋... นั่นมัน!!! มนุษย์นี่นา? กล้องตามไปเร็ว!!"

(ภาพตัดหน้าจอเป็นเส้นซ่าสลัว ก่อนจะซูมโคลสอัพเข้าไปที่ใบหน้าของ ต้นกล้า นักผจญภัยหนุ่มผมดำที่กำลังยืนทำหน้าเหลอหลาอยู่ริมลำธาร)

ต้นกล้า: "ฮะ... อะไรนะครับ? ทากเหรอ? ผมไม่กินหรอก!! ไม่... ไม่มีทางกินเด็ดขาด!"

ผู้สัมภาษณ์: "อ้าว? นี่คุณไม่เคยลองกิน 'ทากสาว' เลยเหรอครับ?"

ต้นกล้า: "ทากสาว? ไม่... ไม่เคยเห็นด้วยซ้ำครับ! มันมีตัวอะไรแบบนั้นในป่านี้ด้วยเรารึ?"

(ในขณะเดียวกัน ฉากหลังเผยให้เห็นเดลล่าตาใสที่กำลังคลานต้วมเตี้ยมหาทางกลับบ้าน ทว่าเธอสมองน้อยเกินกว่าจะรู้กฎธรรมชาติ... ว่าไม่มีทากสาวตัวไหนที่ลงมาแล้วจะสามารถคลานกลับขึ้นไปบนยอดเขาได้อีก พวกเธอทำได้เพียงแค่ผสมพันธุ์ วางไข่ และตายลงด้านล่าง เพื่อส่งต่อให้ลูกทากรุ่นต่อไปคลานกลับขึ้นเขาแทนเท่านั้น)

เดลล่าคลานหลงทิศดุ๊กดิ๊กมาทางที่ต้นกล้ายืนอยู่พอดี!

ผู้สัมภาษณ์: "นั่นไงครับ! ทากสาวมานู่นแล้ว! ตัวนี้หลงฝูงมาพอดีเลย กินเธอเลยครับ! ลองกินดูสิ อร่อยนะ!"

ต้นกล้า: "เหวอ! ไม่โว้ย!!! เธอดูน่ารักเกินกว่าจะจับกินเป็นอาหารได้ตั้งเยอะ... มองยังไงเธอก็เหมือนมนุษย์ผู้หญิงชัดๆ เลยนี่นา!"

เดลล่า: (ชะงักหันขวับมามองหนวดสั่น) "อะไรนะ!! เมื่อกี้ฉันได้ยินพวกนายบอกว่าจะกินฉันเหรอ!!! ...."

(เดลล่าเงียบเสียงลงและจ้องหน้าต้นกล้าตาเขม็งเหมือนจะหาเรื่อง ทว่าวินาทีต่อมาเธอกลับเปลี่ยนสีหน้ามายิ้มแฉ่งสดใสตาแป๋ว)

เดลล่า: "...อื้ม! จะกินก็ได้นะค๊า แต่อร่อยไม่อร่อยไม่รู้ล่ะ แถมนายต้องทำให้ฉัน 'ตายสนิท' ก่อนกินด้วยนะ ไม่งั้นฉันจะโกรธจริงๆ ด้วย โว้ววววววววว~" (พูดพลางยื่นแขนขาวๆ นุ่มๆ ให้แบบไม่กลัวความตายตามสไตล์ทากสมองน้อย)

ผู้สัมภาษณ์: "เห็นไหมล่ะ! เธอยังอนุญาตเลย ลองดูครับอร่อยจริง!" (ผู้สัมภาษณ์คว้าหมับเข้าที่มือนุ่มๆ ของเดลล่า ยัดส่งเดนเข้าไปใกล้ปากของต้นกล้า)

ต้นกล้า: "ไอ้บ้าเอ้ย! ไม่กินโว้ยยยยยยยยย!!!!"

ผู้สัมภาษณ์: "หนอย... ถ้าคุณไม่กิน ยัยทากสาวตัวนี้ล่ะก็ ฉันจะกินเอง!!"

สิ้นเสียงพูด ผู้สื่อข่าวกวนประสาทก็เดินดุ่มๆ เข้ามา กล้องถ่ายทำรีบแพนจ่อไปที่เดลล่าทันที ทว่าผู้สัมภาษณ์กลับอ้าปากกว้างเผยให้เห็นแผงฟันที่แหลมคมผิดมนุษย์มนา! แต่ถึงอย่างนั้น เดลล่าทากน้อยสมองกลวงก็ไม่ได้ใส่ใจหรือหวาดกลัวเลยสักนิด เธอยืนนิ่งเต๊ะท่าทำตาปริบๆ มองแผงฟันแหลมคมนั้นด้วยความสนอกสนใจซะด้วยซ้ำ

แต่ก่อนที่คมเขี้ยวจะถึงตัวทากสาว ต้นกล้าก็พุ่งข้ามเข้าขวางข้างหน้าทันที!

ต้นกล้า: "หยุดนะ! ห้ามทำร้ายเธอเด็ดขาด!"

ผู้สัมภาษณ์ไม่ยอมฟังและไม่คิดจะถอย ยังคงดื้อแพ่งจะเดินเข้าหา แต่ต้นกล้าไม่รอช้า ขยับมือวับใช้ปลอกดาบกระทุ้งเข้าที่ท้องของผู้สัมภาษณ์เบาๆ ทว่าแม่นยำ

ตึ้บ!

ผู้สัมภาษณ์: "อุ้ก...!! " (ทรุดลงกุมท้องด้วยความจุกกลิ้งหลุนๆ ถอยหนีไปพร้อมกับทีมงานกล้อง)

เมื่อความวุ่นวายผ่านไป เดลล่าเอียงคอเงยหน้ามองนักผจญภัยหนุ่มพลางตั้งคำถามซื่อๆ

เดลล่า: "คุณไปแย่งฉันมาจากพวกเขาแบบนี้... แสดงว่าจะเก็บฉันไว้ 'แอบกิน' ทีหลังคนเดียวใช่ไหมค๊า?"

ต้นกล้า: "ไม่โว้ย! บอกกี่ทีแล้วว่าฉันไม่กินเธอ! แต่ฉันคิดว่าจะพาเธอไปที่ที่ปลอดภัยต่างหากล่ะ... ว่าแต่ บ้านหรือที่พักของเธออยู่ไหนล่ะ?"

เดลล่าหันมองซ้ายมองขวา สำรวจรอบป่าด้วยความมึนตึ้บ เธอจำทิศทางไม่ได้เลย แถมในหัวตอนนี้บอกแค่ว่าเธอไม่อยากกลับไปที่แอ่งน้ำของพวกทากตัวผู้ที่เหม็นเน่าฉุนกึกพวกนั้นแน่นอน

เดลล่า: "บนเขาโน่นแน่ะ! คุณยายบอกว่าพวกเราเพิ่งคลานลงมาจากบนยอดเขา... นายจะไปส่งฉันเหรอจ๊ะ?"

ต้นกล้า: "ใช่... คงงั้นแหละ"

ต้นกล้าพูดพลางถอนหายใจยาวพลางมองไปรอบๆ บริเวณป่าโคลนตมอย่างเหนื่อยใจ

เมื่อท้องฟ้าภายนอกมืดมิดลง ต้นกล้าจึงตัดสินใจพาทากสาวเดลล่าหลบเข้าไปพักผ่อนภายในถ้ำหินใกล้ๆ พวกเขาไม่ได้จุดกองไฟขึ้นมา ทว่าภายในถ้ำกลับมีพืชและมอสส์บางชนิดที่ส่งแสงเรืองรองสีฟ้าอมเขียวพอดิบพอดี ช่วยให้อากาศภายในไม่มืดมิดจนเกินไปนัก

ท่ามกลางแสงสลัวอันเงียบสงบ ต้นกล้าเริ่มนั่งเพ่งพิจารณาร่างกายของเดลล่าอย่างจริงจัง... ครึ่งร่างด้านบนของเธอช่างเหมือนกับมนุษย์ผู้หญิงอย่างไร้ที่ติ ทั้งใบหน้าที่จิ้มลิ้มน่ารัก และเรือนร่างเปลือยเปล่าขาวเนียนนุ่มมือ

สายตาของนักผจญภัยหนุ่มเลื่อนลงไปโฟกัสที่หน้าอกหน้าใจคู่โตของเธอ... แล้วความสงสัยในฐานะมนุษย์ก็ผุดขึ้นมาในหัว

"สายพันธุ์ของเธอ ออกลูกเป็นไข่ไม่ใช่หรือไง? แล้วไอ้นมบะจ่างคู่นั้นน่ะ จะใหญ่โตไปเพื่ออะไรกัน?" ต้นกล้าพึมพำตั้งคำถามขำๆ

เดลล่าเอียงคอทำตาซื่อบื้อ เธอขยับมือสองข้างช้อนใต้เต้าอวบอิ่มของตัวเองแล้วออกแรงเด้งมันขึ้นลงโชว์อย่างอารมณ์ดีไม่มีขัดเขิน

เดลล่า: "นี่เหรอค๊า? หนูก็ไม่รู้เหมือนกันแฮะ... คงเอาไว้ให้สารอาหารกับพวกตัวผู้มั้งค๊า? เวลาผสมพันธุ์เสร็จพวกตัวผู้จะหิวโซและต้องการพลังงานทดแทนอย่างมากเลยล่ะ... นี่ๆ ทำไมนายไม่ลองกินดูหน่อยล่ะจ๊ะ? ดูดปุ๊บๆ ตรงหัวนี่เลย มาสิมาดูดปุ๊บๆ~"

ต้นกล้าแทบสติหลุดกระเจิง! อยู่ดีๆ ก็มีทากสาวสวยเซ็กซี่เนื้อนุ่มชวนให้ดูดสารอาหารคั้นสดจากเต้าต่อหน้าต่อตา... สัญชาตญาณดิบในกายมนุษย์เริ่มตีรวนกับความถูกต้องในสมอง... เขาควรจะลองดีไหมนะ?

"นี่มันบ้าไปแล้ว... ฉันจะ..." ต้นกล้ากลืนน้ำลายเอื้อก ในหัวพลันนึกถึงคำพูดของผู้สัมภาษณ์กวนประสาทเมื่อตอนกลางวันที่บอกว่ายัยพวกนี้ 'อร่อยมาก!'

"แต่กลิ่นมัน... หอมยั่วยวนใจจริงๆ นะ แค่น้ำนมหรือสารอาหารอะไรก็ช่างเถอะ... ในเมื่อเธออนุญาตและมันไม่เป็นอันตรายล่ะก็..."

นักผจญภัยหนุ่มตัดสินใจขยับร่างกายเข้าไปใกล้ทากสาวอย่างตื่นเต้นละคนกระหาย ร่างกายทุกส่วนของเขาเกร็งแน่นฉีดพล่านไปด้วยความสยิว

เดลล่า: "มาสิคะ มาดูดเร็วๆ เข้า... ตอนนี้หนูยังเด็กเลยยังไม่ค่อยมีน้ำเท่าไหร่หรอกค๊า แต่ถ้าเป็นพวกพี่สาวของหนูล่ะก็... นมของพวกเธอแทบจะล้นทะลักไหลหยดเป็นทางยาวเลยล่ะ!"

เดลล่าพูดเจื้อยแจ้วพลางใช้มือนุ่มคั้นบีบหน้าอกโตๆ ของตัวเองเข้าหากัน บดบี้เค้นให้หยาดสารอาหารใสข้นคลาศค่อยๆ ไหลซึมหยดเยิ้มออกมาจากยอดอกสีหวาน... กลิ่นของมันโชยคละคลุ้งหอมหวานนุ่มละมุนเกินกว่าที่มนุษย์เพศชายจะหักห้ามใจไหวอีกต่อไป!

               ต้นกล้าแทบหน้ามืดตามัวด้วยกลิ่นหอมหวลอันเย้ายวนใจ ความกระหายพุ่งทะยานจนบดบังความกลัวไปสิ้น

"เอาวะ! เป็นไงเป็นกัน... นมแพะ นมม้า ฉันยังเคยลองมาแล้ว นับประสาอะไรกับน้ำนมทากสาว!"

เนื่องจากทากสาวไม่มีขาท่อนล่างสำหรับยืนทรงตัวเหมือนมนุษย์ ส่วนสูงของเธอจึงค่อนข้างเตี้ย ต้นกล้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องย่อตัวลงนอนตะแคงกับพื้นถ้ำชื้นแฉะ เพื่อให้ใบหน้าและริมฝีปากของเขาอยู่ในระดับเดียวกับหน้าอกอวบอิ่มของเดลล่า

นักผจญภัยหนุ่มอ้าปากประกบเข้าที่จุกนมสีหวานข้างหนึ่งของเธอทันที แล้วเริ่มออกแรงดูดกลืนกินมันเบาๆ

(โอมมมมมมมมมม์!!!!!! อร่อยชะมัด! รสชาติมันหวานมันละมุนลิ้นเหมือนน้ำกะทิิิีลอดช่องสดๆ เลยนี่นา!!)

ต้นกล้าเบิกตาโพลงด้วยความทึ่ง เขาตั้งหน้าตั้งตาดูดกลืนกินอย่างตะกละตะกลาม ในขณะที่เดลล่าเองก็พยายามใช้มือนุ่มคั้นเค้นหน้าอกส่งสารอาหารให้เขาอย่างเต็มที่