อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

1: คำเตือน

สวัสดีครับผม คุจิยะ ยู ตอนนี้ผมออกมาวิ่งรับลมยามเช้าครับ ในตอนนี้ก็ปิดเทอม ตอนแรกผมว่าจะชวนแฟนผมมาวิ่งยามเช้าเสียหน่อย แต่เจ้าหล่อนไปบ้านย่าที่อยู่ต่างจังหวัด ซะแล้ว ชวนเพื่อนซี้อย่างโออิ เจ้านั่นก็ไม่ตื่น ชวนคนอื่นๆก็ไม่ว่าง ผมเลยต้องมาวิ่งรับลมเช้าคนเดียว ใกล้วาเลนไทน์แล้วผมยังไม่รู้เลยว่าจะหาอะไรให้แฟนผมดีนะ ดอกกุหลาบ ตุ๊กตาหมีดี

ระหว่างที่เด็กหนุ่มหัวชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำ ในชุดวอร์มสีเดียวกับหมวกกำลังวิ่งอยู่นั้นก็มีหญิงสาวหน้าตาดีในชุดเสื้อกล้ามสีขาว สวมกางเกงวอร์มวิ่งสวนมา แต่สิ่งที่สะดุดตาเค้ามากที่สุดไม่ใช่เรือนร่างกันแสนเซ็กซี่ หรือใบหน้าสวยที่ปราศจากเครื่องสำอาง หากแต่เป็นวิญญาณของชายหนุ่มร่างผอมสูง ผิวขาวซีด ในชุดสูทสีดำ ลำคอนั้นมีรอยกรีด เลือดไหลนองชุดสูท

อีกด้าน

หญิงสาวที่เพิ่งวิ่งมานั้นมานั่งพักที่ม้านั่งตรงสวนสาธารณะ ในตอนนี้เธอกลายเป็นเป้าสายตาของชายหนุ่มมากมาย...คิก คิก คิก เสน่ห์ของเรายังทำให้เด็กหนุ่มม.ปลายหลง ไม่เบาเลย...ตาคมสวยเหลือบไปเห็น เด็กหนุ่มผมชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำยืนอยู่ไม่ไกล ...จะว่าไปแล้ว หน้าตาก็หล่อดีนะ ถึงแม้สีผมจะออกแนวหวานแหววไปหน่อยก็เถอะ ว่านเสน่ห์เล่นๆหน่อยดีกว่า...เมื่อคิดได้ หญิงสาวก็ลุกขึ้นแล้วไปซื้อกาแฟกระป๋องมา2กระป๋องแล้วตรงไปหาเด็กหนุ่มผู้เป็นเป้าหมาย

เมื่อเดินไปหาก็ส่งยิ้มหวานหยดแล้วทักทาย"สวัสดีจ้ะ"

ยูจำใจต้องทักทายตามมารยาท"สวัสดีครับ"

"ชื่ออะไรเหรอ เราน่ะ แล้วอายุเท่าไหร่ เหรอ"

"ผมชื่อ คุจิยะ ยู อายุสิบหก"

"ชั้นชื่ออาโออิ มิโกะ นะจ๊ะ เรียกว่า มิโกะ ก็ได้ ยินดีที่ได้รู้จักนะยูคุง"

"อ่า ครับ"

หญิงสาวยื่นกาแฟกระป๋องให้"นี่ถือเป็นน้ำใจจากชั้นนะ"

"ขอปฏิเสธครับ"

"ทำไมล่ะ กลัวชั้นจะวางยาเหรอ"  

"เปล่า กลัวผู้ชายที่ตามหลังคุณ จะมารังควาญผมมากกว่า"

พอเด็กหนุ่มผู้ถึงชายที่ตามหลัง ทำเอาหญิงสาวหน้าซีดเผือด…รู้เรื่องคาโอจินได้ยังไง… แต่ก็แสร้งกลบเกลื่อน"พะ...พูดเรื่องอะไรกันจ๊ะ อ๋อ กลัวว่าชั้นมีแฟนแล้ว ไม่ต้องกลัวหรอก "

"หึ ไม่ใช่ว่าคุณหลอกรีดไถคนๆนั้นจนพอแล้วจึงทิ้งเค้าล่ะ อ้อ ผมน่ะไม่สนสาวใหญ่ที่สวยแต่รูปจูบไม่หอมหรอกนะ กลับตัวซะเถอะ ก่อนที่จะไม่ได้กลับนะ ลาก่อน"

ยูเร่งฝีเท้าให้เร็วที่สุดเพื่อที่จะไม่ได้รับเสียงกรี๊ดที่จะไล่หลัง

“กรี๊ดดดดดดด!”และก็เป็นจริงตามที่เค้าคิดจริงๆหญิงสาวกรี๊ดลั่นทำให้คนทั้งสวนสาธารณะมองมาที่หล่อนกันเป็นตาเดียว

เด็กหนุ่มบ่นกับตนเองเบาๆ”ถือว่าเราเตือนแล้วนะ happy valentine day ล่วงหน้านะพี่สาว”

วันวาเลนไทน์

ในปีนี้ คุจิยะ ยู อาจจะไม่ได้ฉลองวันวาเลนไทน์กับแฟนแต่อย่างเค้าก็โทรไปบอกรักเธอแล้ว ระหว่างที่เด็กหนุ่มกำลังเดินกลับจากซื้อของนั้นเค้าก็เดินผ่านอพาร์ทเม้นท์ ในตัวเมือง ซึ่งมีตำรวจอยู่เต็มไปหมด

ยามาโมโต้รีบตรงมาหา ยูจึงทักทายด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม”สวัสดีครับ วันนี้มาสืบคดีอะไรเหรอ”

“ก็ไม่เชิงคดีนะ จู่ๆก็มีคนฆ่าตัวตายในห้องนอน”

“เหรอครับ”

“จะว่าฆ่าตัวตายมันก็แปลกๆนะที่คน ที่สติดี หน้าตาก็ดี งานก็ดี มาฆ่าตัวตายแบบนี้น่ะ เธอพอจะช่วยดูหน่อยได้ไหม?”

“ครับ”

ยามาโมโต้รีบพาเด็กหนุ่มยอดนักสืบ?ไปดูที่เกิดเหตุ ผู้ตายคือ หญิงสาวที่เค้าเจอที่สวนสาธารณะเมื่อวานก่อน สภาพศพนั้นโดนกรีดคอเลือดไหลนอง ตาที่เคยงดงามเบิกโพลงใบหน้าดูบิดเบี้ยว ในมือซ้ายยังถือมีดหั่นผลไม้ที่เลอะคราบเลือดอยู่ ตำรวจหนุ่มหันไปถาม”เธอคิดว่าไง”

“ผมเองก็เคยเจอกับเธอนะครับ เมื่อวานก่อนเพิ่งมาจีบผมอยู่”

“จริงเหรอ”

“ครับ เธอกรี๊ดลั่นเลย ผมว่าดูยังไงๆก็ฆ่าตัวตายนะครับ ไม่มีร่องรอยการต่อสู้ เลยนี่นา”

“งั้นที่เหลือ คงต้องให้กองพิสูจน์หลักฐานจัดการสินะ เธอกลับไปเถอะ”

“ครับ”ระหว่างที่สองหนุ่มต่างวัยกำลังจะออกจากห้อง ยูเหลือบไปเห็นวิญญาณของสองหนุ่มสาวที่ปาดคอตายยืนอยู่ วิญญาณผู้ชายแย้มยิ้มอย่างเป็นสุขในขณะที่วิญญาณหญิงสาวมีสีน้าทุกข์ทรมาน …ขอให้มีความสุขนะครับ…

หลังจากที่กองพิสูจน์หลักฐานมาตรวจสอบ ทั้งพยานบุคคลต่างๆก็สรุปตรงกันว่า เป็นการฆ่าตัวตาย เพราะประสาทหลอน เนื่องจากกองพิสูจน์หลักฐานพบยาเสพติดในห้องนอนของผู้ตาย โดยหารู้ไหมว่า ความจริงเป็นอย่างไร คุจิยะ ยู รู้แต่เค้าเลือกที่จะไม่พูดดีกว่า เพราะตำรวจจับผีไม่ได้นี่นา ใช่ๆ ฆาตกรคือผีอดีตคนรักของผู้ตายที่ผู้ตายเคยสลัดรัก จนเค้าปาดคอตายประชดรัก สำหรับคุจิยะ ยู นี่คงจะเป็นบทเรียนที่สาสมกับผู้หญิงที่เห็นความรักเป็นแค่ของเล่นแบบนั้น สาสมแล้ว สาสมจริงๆ

2: Letter สารภาพ

วันวาเลนไทน์ของ ชิเมรุ โออิ เป็นอย่างนี้ทุกปีที่คนโสดอย่างเค้าจะอยู่บ้านแบบเหงาๆ สำหรับเพื่อนซี้ คุจิยะ ยู นั้นถึงแม้ว่าจะไม่ได้อยู่กับแฟนสาวแต่ก็ยังโทรบอกรักกันหวานหยด วันนี้เด็กหนุ่มทำหน้าที่ยืนขายขนมหน้าร้านแทนพี่ชายที่ป่วย เพราะปกติงานขายขนมจะเป็นของพี่ชายคนโตในช่วงที่กลับจากเรียนที่ต่างประเทศ หนุ่มหน้ามนสังเกตเห็นหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนลับๆล่อๆอยู่หน้าร้าน”ใครหว่า”

ไม่รอช้าโออิตรงไปที่หน้าร้าน ก็พบหญิงสาวคนหนึ่ง หล่อนเป็นหญิงสาวหน้าตาสวยมาก ผมสีน้ำตาลอมแดง ตาสีฟ้า ท่าทางเป็นลูกครึ่ง ในชุดเดรสกระโปรงยาว แขนตุ๊กตาสีขาว โออิตัดสินใจทักทายก่อน”เอ่อ…คุณ”

หญิงสาวยื่นจดหมายให้”ฝากให้คนๆนี้ด้วยนะค่ะ”

เด็กหนุ่มรับจดหมายมาดู ‘ถึง ชิเมรุ โอคิโตะ’”ถึงพี่ชายนี่นา พี่เค้า อ้าว”พอเด็กหนุ่มเงยหน้ามาร่างบางก็หายไป

โออินำจดหมายไปให้พี่ชายที่นอนป่วยอยู่”พี่ครับ มีสาวสวยเอาจดหมายมาให้น่ะ”

“เหรอ ขอบใจนะ”โอคิโตะนำจดหมายจากน้องชายมาเปิดอ่าน ‘ชั้นรักคุณ เอเลนน่า’”เอเลนน่า”

โออิเอ่ยถาม”ใครรึครับ”

“โออิ วานแกหน่อยสิ”

“ครับ”

หลังจากที่ฟังคำไหว้วานของพี่ชายแล้ว โออิงุนงงอยู่พักหนึ่ง แล้วก็ทำตามที่พี่ชายบอก

สิ่งที่พี่ชายของโออิบอกก็คือ ให้เผาจดหมายพร้อมกับกุหลาบสีแดงที่ริมแม่น้ำ ในตอนนี้เค้าได้ทำตามที่พี่ชายบอกแล้ว ร่างของหญิงสาวผมน้ำตาลแดงก็ปรากฏ”พี่ชายของผมรู้ความรู้สึกของของคุณแล้วนะครับ”

“เหรอค่ะ ดีใจจัง แค่นี้ชั้นก็หมดห่วงแล้วล่ะ”

“พี่โอคิโตยังฝากมาบอกผมด้วยนะครับว่าคุณจะเป็นรักแรกที่เค้าจะจดจำไปตลอดชีวิต ถึงแม้ว่าเค้าจะมีคนอื่นแต่เค้าก็จะจำคุณไว้ในใจตลอดไปนะครับ”

“จ้ะ ฝากบอกโอคิโตะคุงด้วยนะจ๊ะว่า  ขอบคุณสำหรับกุหลาบและขอให้มีความสุขกับรักใหม่นะ อ้อ เธอด้วยนะ ที่เลือกกุหลาบสวยๆส่งมาให้ชั้น ลาก่อน”วิญญาณสาวก็พลันหายไปพร้อมกับกุหลาบในมือด้วยสีหน้าแย้มยิ้ม หนุ่มหน้ามนโบกมือลา “อิจฉาพี่แฮะ เมื่อไหร่น้า เราจะมีความรักบ้าง”

พอเด็กหนุ่มกลับมา ก็พบว่าที่เคาท์เตอร์คิดเงินของร้านมี กล่องช็อคโกแลตรูปหัวใจสีแดงวางไว้ โออิยิ้มน้อยๆ”ขอบใจนะ ริน”

“ทำไมแกไม่ไปบอกน้องเค้าเองล่ะ”เสียงของโอคิโตะดังขึ้น

“พี่ยังมีไข้..”ด้านหลังของพี่ชายคือ โอนิฮาระ ริน รุ่นน้องสาวที่ยืนหน้าแดง

“พี่ไปก่อนนะปวดหัว รินจังจะสารภาพอะไรก็ทำไปนะ โออิอย่าลืมแนะนำน้องสะใภ้ให้พ่อกับแม่ซะล่ะ”ไม่ว่าเปล่าลุนหลังของรินให้ไปหาน้องชายตนอีก

เมื่อพี่ชายไปก็เหลือแค่โออิและริน รินแสนจะอายเหลือเกิน เด็กสาวสูดลมหายใจก่อนจะสารภาพ”นะ…หนูชอบรุ่นพี่นะค่ะ”

เด็กหนุ่มไม่ตอบ หากแต่เอามือหนาลูบเรือนผมสีน้ำตาลยาวสลวย แล้วโน้มตัวหอมแก้มเด็กสาว”คบกับพี่นะ”

รินแทบจะอ่อนระทวยในอ้อมแขนของชายหนุ่มรุ่นพี่“ค่ะ”

“บอกไว้ก่อนนะ ว่าคบกับพี่แล้ว คบกันยาวยันแต่งนะ พร้อมจะเป็นเจ้าสาวของชายเจ้าระเบียบอย่างพี่รึเปล่าล่ะ”

“ค่ะ หนูจะเปลี่ยนตัวเองเพื่อที่เป็นเจ้าสาวของพี่คะ”

“พี่เองก็จะปรับตัวเข้าหาเราด้วยนะ คนดีของพี่”

สองหนุ่มสาวต่างโอบกอดกันด้วยความรัก ท่ามกลางกลิ่นอันหอมหวานของขนมในร้าน

ความรักนั้นมีหลายรูปแบบ ทั้งอ่อนหวานและร้อนแรง แล้วความรักของคุณล่ะเป็นเช่นไร?

มาอัพแล้วนะจ๊ะ ขอโทษที่หายไปนานนะค่ะ