อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

ในตอนเย็น ที่โรงเรียนแห่งในชนบทนั้นได้ปล่อยให้เป็นชั่วโมงกิจกรรมชมรม
ณ ห้องชมรมชงชา
เด็กหนุ่มหน้าหวานมดำในเครื่องแบบนักเรียนฤดูร้อนกำลังนั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้ามีอุปกรณ์ชงชาและถ้วยชาอยูหลายใบ
สวัสดีครับผมชื่อ ชิเมรุ โออิ อายุสิบห้า เป็นประธานชมรมชงชาของโรงเรียนนี้ และเป็นสมาชิกชมรมเคนโด้ครับ ที่นี่สามารถให้นักเรียนมีชมรมได้มากกว่าหนึ่งครับ สมาชิกชมรมชงชามีแค่สี่ห้าคนเอง ตอนนี้ผมกำลังรอสมาชิกอยู่ พวกนี้มาช้าจริงๆ"ช้าจริงๆเลย รอนานแล้วนะเนี่ย"ผมบ่นกับตัวเอง"ชักช้าจริงๆ"
แต่แล้วผมก็หันไปทางข้างหลัง
"สวัสดีครับ"เด็กผู้ชายคนหนึ่งเปิดประตูเข้ามา อายุน่าจะประมาณประถมล่ะมั้ง?แต่เอ๊ะ นี่มันโรงเรียนมัธยมนะจะมีเด็กประถมได้ยังไง
"สวัสดีครับ เธอมาจากไหนรึ"
"..."เด็กคนนั้นไม่ตอบ
ผมเลยต้องเปลี่ยนเรื่อง"ดื่มชาไหมเดี๋ยวพี่ชงให้"
เด็กคนนั้นพยักหน้า ผมเลยชงชาให้ถ้วยหนึ่ง"เชิญเลย"
เด็กคนนั้นรับชาไปดื่ม อืม...เด็กคนนี้ก็รู้ธรรมเนียมดีนี่นา อาจจะรู้ดีกว่าใครหลายๆคนอีก
พอเด็กคนนั้นดื่มหมดเกลี้ยงดูท่าจะชอบชานะ^^"เอาอีกถ้วยไหม"
เด็กคนนั้นพยักหน้า ผมเลยหันกลับไปชงชาต่ออีกถ้วย
"รุ่นพี่โออิ รุ่นพี่โออิ"
"โออิ โออิ! ตื่นสิฟะ!"
"เฮือก!"ผมสะดุ้งรู้สึกตัวก็พบว่าตัวผมนอนอยู่บนที่ห้องชมรม โดยมีสมาชิกในชมรมสามคนและเพื่อนซี้?ผม คุจิยะ ยู
"เป็นอะไรมากเรึเปล่า"ยูคุงถามผม
"ไม่เป็นอะไร ว่าแต่ผมหลับไปนานไหมครับ"ความจริงผมหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ย==;;
สมาชิกในชมรมชื่อ ซึบากิตอบ"นานเลยคะ พอชั้นเข้ามาก็เห็นรุ่นพี่โออิสลบอยู่พอดีรุ่นพี่ยูผ่านมาเลยเข้ามาดู"
ยูคุงที่กำลังนั่งเช็คสายกีตาร์ตัวเก่งพูดขึ้น"สงสัยนายจะเหนื่อยนะ วันนี้นายก็พักเถอะ"
"ฮ่ะๆๆ นั่นสินะ ผมคงจะเหนื่อยงั้นวันนี้ก็คงต้องหยุดกิจกรรมชมรมวันหนึ่งล่ะกัน"
สมาชิกในชมรมเฮกันใหญ่ ดีจริงๆไอ้พวกนี้
ตอนนี้ผมกำลังเดินกลับบ้านครับ ผมต้องเดินผ่านสุสานทุกวัน ผมก็เหลือบไปเห็นเด็กคนนั้นยืนอยูที่ป้ายหลุมศพ ผมผงะเล็กน้อยแล้วมองอีกทีก้ไม่เห็นใคร ผมลองเดินไปที่หลุมศพนั้นก็พบว่าเด็กคนที่ผมเจอที่ห้องชมรมนั้นได้เสียชีวิตแล้ว งั้นที่ผมเจอก็คือ ผีน่ะสิ
พอผมลองไปคุยกับคุณลุงที่ดูแลสุสานถึงได้รู้ว่า เด็กคนนั้นชื่อ โคตาอิ มาโอรุ เสียชีวิตไปตั้งแต่สามปีก่อนเพราะโดนรถชน เท่าที่ผมทราบเด็กคนนั้นชอบดื่มชามากๆ ผมเดินไปที่ป้ายหลุมศพและยิ้มให้"ว่างๆมาดื่มชาอีกนะ"
แล้วผมก็เดินทางกลับบ้านต่อและผมก็ได้ยินเสียงของเด็กคนนั้นดังไล่หลัง
'ขอบคุณครับ'