อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

โควมิสงสัยคำพูดของแฟนหนุ่มมากๆ ยูเอ่ยเสียงแผ่ว"อีกสามนาทีนะโควมิ อีกสามนาที"ระหว่างนั้นยูจึงเก็บข้าวกล่องที่ยังกินไม่หมด"อร่อยดีนะเเต่เสียดายที่ ต้องหยุดกินซะแล้ว"
พอเก็บข้าวกล่องเสร็จ ก็มีชายคนหนึ่งในชุดกาวน์ที่คุ้นหน้าเดินเข้ามาในห้องเรียน แล้วตรงมาหาพวกเค้า
ยูทักทายด้วยสีหน้าเรียบเฉย”สวัสดีครับ คุณหมอ”
"พวกเธอสองคนตามชั้นมา"แล้วนั้นไปหาหนุ่มหน้ามนที่กลายเป็นสโตร์เกอร์ แอบถ่ายเพื่อนซี้และแฟนสาวเวลาอยู่ด้วยกัน เพื่อที่จะเอาไปส่งให้กับแม่ของคนทั้งคู่
"ครับๆคุณหมอทาโร่"
ทั้งสามจึงออกจากห้องเรียนไปพร้อมกับคุณหมอ ทั้งสี่เดินทางมาถึงห้องรับรอง ก็ชายหนุ่มชุดสูทคนหนึ่งนั่งรออยู่
ยามาโมโต้จึงเอ่ยถาม”ทาโร่ สามคนนี่ใช่มั้ยที่ว่าช่วยได้”
คุณหมอขยับแว่นแล้วเอ่ยรับประกัน”อื้ม ขนาดตามไปช่วยอาจารย์คุโอมะที่เขมรได้ก็ถือว่าเก่งนะ”แล้วหันมาทางเด็กทั้งสามคน”พวกเธอสามคนนี่ มิคาวะ มิยาโมโต้ เพื่อนของชั้นเป็นตำรวจ”
ทั้งสามทักทายด้วยความเป็นมิตร ไม่แปลกที่คุณตำรวจยามาโมโต้จะจำพวกตนไม่ได้เพราะว่าคุจิยะ ยู ได้ใช้พลังพิเศษของตนลบความทรงจำตอนที่พวกเค้าได้เจอกันตั้งแต่แรกแล้ว ส่วนคุณหมอทาโร่นั้นเค้าได้ลบตั้งแต่ตอนที่คิดจะพาพวกตนไปหาเพื่อน เพื่อตัดปัญหา คุณหมอทาโร่หันไปเอ่ยกับทั้งสาม”นั่งก่อนสิ ชั้นมีเรื่องที่จะคุยด้วย”
“ครับ/คะ”
ยามาโมโต้จึงเล่ารายละเอียดงาน”ที่ชั้นเรียกพวกเธอมา อยากจะให้ช่วยสืบอะไรให้หน่อย”
ยูจึงเอ่ยดักไว้”ใช่เรื่องที่เด็กคุโจวะฆ่าตัวตายที่โรงเรียนใช่ไหมครับ”
“เธอรู้ด้วยรึ”
“นิดหน่อยครับ รู้จากรุ่นพี่ในชมรม”
“งั้นฟังนะ มีเด็กคุโจวะถูกฆ่าตายไปก็รวมแล้วสามคนแล้ว ที่แปลกน่ะ คือ ก่อนเสียชีวิตทั้งสามคนจะมีอาการประหลาดๆ”
โออิถามบ้าง”อาการประหลาดๆเหรอครับ”
หมอทาโร่เป็ฯฝ่ายตอบ“ก่อนที่เด็กพวกนั้นจะเสียชีวิตก็ละเมอเพ้อราวกับคนเสียสติ มันกลายเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องแล้วล่ะครับ”
โควมิจึงถามบ้าง”ไหนข่าวบอกว่า พวกเค้าฆ่าตัวตายนี่ค่ะ แล้วจะกลายเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่องได้ไงคะ”
ยามาโมโต้ส่ายหน้า”ไม่หรอก ทางโรงเรียนเค้าปิดข่าวไว้ แต่ทางเราต้องสืบเพราะทางพ่อแม่ของพวกเค้าขอมาน่ะ อีกอย่างสามคนนั้นเป็นเพื่อนกัน”
หมอทาโร่อธิบายเสริม”เพราะการตายของพวกเค้าเหมือนถูกฆ่ามากกว่าฆ่าตัวตาย”
ยูพอจะเก็ทแล้ว “ผมคิดวิธีสืบได้แล้วครับ ผมขอประวัติคนที่ผมต้องการด้วย งานนี้ต้องพึ่งมิยาโมโต้ซังและคนอื่นๆด้วยนะครับ”
วันต่อมา…
โรงเรียนเอกชนคุโจวะ
ห้องม.ปลาย ปีสอง คลาสบี…
อาจารย์สาวใหญ่แนะนำนักเรียนใหม่สองคน”นี่ ชิจิบะ โออิ กับ คางามิ ยู เค้าจะย้ายมาเรียนที่นี่นะจ๊ะ  ฝากทุกคนด้วย”
โออิจึงยิ้มหวานไปตามสเต็ป”ยินดีที่ได้รู้จัก ผมชิจิบะ โออิ ฝากตัวด้วยนะครับ”
ยูจึงยิ้มหว่านเสน่ห์”ยินดีที่ได้รู้จัก ผม คางามิ ยู ฝากตัวด้วยนะครับ”
“ทั้งสองคนเลือกที่นั่งตามใจชอบนะ”
“ครับ”
สองหนุ่มจึงไปนั่งที่ แผนของยูก็คือ แฝงตัวมาเรียนที่นี่ โดยให้คุณตำรวจยามาโมโต้ทำประวัติปลอมแล้วเข้ามาเรียนที่นี่ แล้วค่อยๆสืบดูความจริงยูนั้นจะสืบเองหากแต่แฟนสาวขอให้เพื่อนซี้หน้ามนโออิตามมาคุมด้วย ยูอดจะบ่นในใจไม่ได้…ยัยโควมิเห็นเราเจ้าชู้รึไงนะ…ช่างเถอะตอนนี้เล่นละครก่อน…ดีที่เค้าทำเรื่องลาเรียนพร้อมกับโออิแล้วไม่งั้นยุ่งเลย
ย้อนกลับไปเมื่อวาน…
ช่วงค่ำ ยามาโมโต้นำแฟ้มเอกสารมาให้เด็กหนุ่มหัวชมพูถึงหอพัก
‘นี่ประวัติที่เธอต้องการ’
ยูรับเอกสารมา‘ขอบคุณครับไม่ต้องห่วงนะครับผมจะช่วยสืบให้’
‘ฝากด้วยล่ะ ทำงานให้คุ้มเงินห้าหมื่นด้วย’
‘ครับๆ’
กลับมาปัจจุบัน…
ในระหว่างที่กำลังเรียนอยู่นั้น ยูเอาแต่คิด…คนที่กระโดดตึกฆ่าตัวตายไปเมื่อหลายวันก่อน ชื่อ อาทาเกะ ชิโยโกะ เรียนที่นี่เหมือนกัน ฐานะปานกลาง ก็นะที่นี่มีแต่ลูกคุณหนูทั้งนั้น…
คาบพัก
ทั้งยูและโออิต่างมีสาวๆชวนไปกินข้าวด้วยกัน ตาสีเขียวของยูเหลือบไปเห็นที่นั่งมุมสุดที่ไม่มีใครนั่ง เค้าเอะใจมานานแล้ว
โออิเองก็สงสัยจึงเอ่ยถามด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม”ที่นั่งมุมสุดนั่นคือที่ของใครหรอครับ”
เด็กสาวคนหนึ่งจึงตอบ”อ๋อ ที่นั่นเป็นที่นั่งของอาทาเกะ ชิโยโกะ เธอเพิ่งเสียไปเมื่อสี่วันก่อนน่ะจ้ะ”
“เหรอครับ”
ยูสังเกตเห็นว่ามีบางสิ่งจ้องมองเค้าอยู่”โทษนะครับ ผมขอตัวไปห้องน้ำก่อนนะครับ”
เด็กหนุ่มหัวชมพูที่ตอนนี้ย้อมผมเป็นสีน้ำตาลเพื่ออำพรางตน ตอนนี้กำลังเดินไปยังด่านฟ้า ส่วนโออินั้นโดนสาวๆรุมจนไม่สามมารถไปไหนได้หนุ่มหน้ามนคิด…ยูคุงนะยูคุงจำไว้เลย…
ยูวิ่งมาถึงด่านฟ้าก็พบ วิญญาณของเด็กสาวที่เพิ่งฆ่าตัวตายไปเมื่อสี่วันก่อน วิญญาณสาวจึงเอ่ยถาม”คุณมายุ่งอะไรด้วย”
“ผมแค่ไม่อยากให้คุณทำร้ายคนไปมากกว่านี้”
“อย่างคุณจะไปรู้อะไร พวกมันทำอะไรชั้นไว้บ้าง”
เด็กหนุ่มตรงเข้ามาแล้วเอามือของตนไปแตะที่กลางอกของวิญญาณสาว”ให้ผมเห็นหน่อยนะ”
ภาพมากมายผุดขึ้นในหัว เด็กสาวผู้น่าสงสารถูกกลั่นแกล้งต่างๆนานา ไม่ว่าจะเป็น โดนฉีกตำรา ขัดขาให้สะดุดล้มให้อับอาย หรือแม้แต่โดนจับหัวกดลงชักโครก ล่าสุดเธอคนนี้ยังโดนรุมโทรม ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยเธอ เธอไม่สามารถบอกใครได้
เด็กหนุ่มเอามือออก”ผมเข้าใจนะว่าคุณแค้นมาก แต่ผมว่าให้กฎหมายจัดการดีกว่า”
“อย่างคุณจะไปทำอะไรได้ พวกมันต้องตายเท่านั้น! ถ้าขืนคุณเข้ามายุ่งเรื่องนี้ คุณได้ตายแน่”ว่าจบวิญญาณสาวก็หายไป”
ระหว่างทางกลับบ้าน…
หนุ่มหน้ามนเอ่ยถามเพื่อนซี้”ยูคุงวันนี้ ได้เรื่องอะไรไหม”
“ได้เยอะเลย แล้วนายล่ะ”
“อ๋อ ได้สิ เรื่องของเด่นๆเลยคือเรื่องอิคุโจ เอริ เธอเป็นคนน่ารักแถมเป็นลูกส.ส.อิคุโจ แต่เท่าที่ชั้นฟังมาผู้หญิงคนนี้ชอบแกล้งอาทาเกะ ชิโยโกะ มาก คนในห้องไม่กล้ายื่นมือเข้าไปช่วยเพราะกลัวโดนลูกหลง เห็นว่าตั้งแต่แฟนหนุ่มที่ชื่อ ทายามะ อากิรุ ตายไปเมื่อวันก่อนก็ลาหยุดไปนะ”
“โออิ นายคิดว่า พวกที่ตายไป ตายเพราะถูกผีฆ่ารึเปล่า?”
“ชั้นว่าไม่นะ ทำไมเหรอ?ยูคุง”
“ชั้นว่าต้องมีใครซักคนที่ถูกยัยผีนั่นชักใยอยู่นะ”เท่าที่เค้าดูแฟ้มคดี รายแรกที่เสียชีวิตเพราะตกตึก รายที่สองถูกปาดคอ รายที่สามถูกแขวนคอ จากการชันสูตรพบว่ารายที่สามโดนโป๊ะยาสลบ แต่เท่าที่พยานให้ปากคำนั้น บอกตรงกันหมดว่าทั้งสามจะเพ้อว่า’ขอโทษๆ อย่าทำอะไรชั้นเลย’ซ้ำไปซ้ำมา เหมือนคนบ้า แล้ววิ่งออกไป พบอีกทีก็กลายเป็นศพไปเสียแล้ว
อีกด้าน
“สองคนนั้นมันจะมาขวางเรา จะทำไงดี”เด็กหนุ่มคนหนึ่งเอ่ยขึ้นก่อนจะเงียบไปสักพัก”ปล่อยมันไว้ก่อนเหรอ? ได้ๆหลังจากที่ฆ่าพวกมันแล้ว ก็จัดการสองคนนั้นต่อใช่มั้ย อะไรนะเธอเปลี่ยนใจแล้วเหรอ? ได้จ้ะๆ ตามใจเธอ ชั้นรักเธอนะ ชิโยโกะ ใครที่มาขวางการล้างแค้นของเรา ชั้นจะจัดการพวกมันให้หมด”
 
 
 
ยังไม่จบนะค่ะ ติชมได้ตามชอบเลย ว่างจะอัพตอนต่อไปนะค่ะ เรื่องอื่นๆก็เช่นกันนะ