14 hours before the end of the world

นิยายวิทยาศาสตร์ที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้ไม่มีลิขสิทธิ์สามารถดัดแปลง เสริม เติมแต่งเพิ่มได้ ขอให้อยู่ในกรอบของความมีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์ สัตว์ทั้งหลาย ตลอดจนสรรพชีวิตในจักรวาล
14 hours before the end of the worldนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องราวของชายคนหนึ่งจากประเทศเล็กๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์มากที่สุดในโลก ได้สนใจวิทยาศาสตร์และคำนวณไว้ว่าในช่วงชีวิตของเขาอาจจะได้เจออุตกาบาตพุ่งชนโลกซึ่งเป็นอุตกาบาตที่ใหญ่กว่าอุตกาบาตที่ทำให้ไดโนเสาร์สูญพันธุ์เมื่อ 66 ล้านปีก่อน
ย้อนกลับไปเมื่อปี 1988 ในฤดูร้อนของประเทศไทยจังหวัดแห่งหนึ่งที่ห่างจากกรุงเทพ เมืองหลวงของไทยไปทางซ้ายทางทิศตะวันตก ถ้าพูดให้ถูกต้องกว่านั้นก็คือทิศตะวันตกเฉียงไปทางใต้ห่างกันประมาณ 100 กิโลเมตรมีครอบครัวเล็กๆครอบครัวหนึ่ง พ่อมีเชื้อสายจีนมาจากมณฑลกวางตุ้ง แม่มีเชื้อสายกรีกและเป็นญาติห่างๆกับโสกราตีส นักปรัชญาชื่อก้องโลก ว่ากันว่าบรรพบุรุษของเธออพยพมาสยามประเทศตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ครอบครัวเล็กๆนี้กำลังจะคลอดลูก ผู้ที่ใกล้เป็นพ่อชื่อว่าเซียงหยู่ ผู้ที่ใกล้เป็นแม่ชื่อโซฟีอา ในค่ำคืนในหลายๆราตรี เธอมักจะฝันถึงมังกรสีดำดังนิลยื่นลูกแก้วมาให้สว่างไสวคืนแล้วคืนเล่าตลอด 3 คืน มานี้ ไม่มีครั้งใดเลยที่เธอจะได้หลับเต็มตาก่อนที่ดวงตะวันจะสาดแสงมา ก่อนเสียงนกร้องในสวนจะขับขานมังกรตัวนี้ปลุกเธอก่อนที่เธอจะได้เห็นและได้ยินเสียงเหล่านี้มา 3 รัตติกาลติดต่อกันและแล้วคืนที่ 4 ที่เธอเฝ้าคอยด้วยความรู้สึกหลายอย่างปะปนกัน กลัว ยินดี รอคอย หัวใจดวงนี้เต้นอย่างหนักแน่นเป็นจังหวะพร้อมกันไปกับหัวใจอีกดวงหนึ่ง ไฟห้องน้ำถูกเปิดขึ้น ไม่ถึง 3 นาทีต่อมา อุแว้ ๆ แซนเดอร์ส่งเสียงร้องเป็นเสียงที่แหลมคมราวกับต้องการประกาศให้โลกรู้ว่า เขาได้มาถึงแล้ว ณ ที่แห่งนี้ เด็กชายแซนเดอร์ถือกำเนิดในห้องน้ำหลังเล็กที่อาคารพาณิชย์เมืองราชาจังหวัดไม่เล็กและไม่ใหญ่ในประเทศไทย ใช่ แซนเดอร์เป็นภาษากรีก แปลว่า ผู้ปกป้องมนุษย์ เธอตั้งชื่อมาพร้อมกับหันมองทารกตัวน้อยคนนี้และเลือดกองโตใหญ่นั้น เสียงรถพยาบาลดังขึ้นมามุ่งตรงไปที่อาคารพาณิชย์ในตลาด บุรุษพยาบาลได้ก้าวเท้าขึ้นบันไดปูนอย่างระมัดระวังตรงไปที่แซนเดอร์และแม่ของแซนเดอร์นำพาสองร่างนี้ส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน 8ชั่วโมงต่อมาโซฟีอาตื่นขึ้นในห้องพยาบาลของโรงพยาบาลประจำจังหวัด เสียงเปิดประตูดังขึ้น เซียงหยู่ผู้ที่ได้เป็นพ่อคนไม่ถึงวัน ไถ่ถามอาการโซฟีอาผู้ที่ได้เป็นแม่คนในเวลาที่เท่ากันกับเซียงหยู่ เป็นไงบ้างเซียงหยู่ถาม เพลียๆ นิดหน่อยใบหน้าซีดผา ริมฝีปากแห้งเพราะสูญเสียเลือดและของเหลวในร่างกาย แซนเดอร์ล่ะเป็นไงบ้าง แข็งแรงดีมั้ย ปลอดภัยมั้ย ตอนนี้แซนเดอร์อยู่ไหน คำถามเหล่านี้เต็มไปด้วยความรักความห่วงใย ทุกอย่างเรียบร้อยดี โซฟีอา เด็กชายแซนเดอร์เจริญวัยได้ดีตามลำดับ ความเป็นมิตร ความเป็นกันเอง ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น เป็นจุดแข็งตั้งแต่เยาว์วัยเด็กชายคนนี้นั่งรอที่โต๊ะอาหาร ไข่ยี้,หมูบดผัดซี้อิ้ว,แกงจืดกวางตุ้งซี่โครงหมู และข้าวกล้อง1จานถูกนำมาเสริฟ์พร้อมกับโจทย์เลข 4 ข้อ โซฟีอาทำอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่วันที่ฉลองวันคล้ายวันเกิดครบ 2 ขวบ เช้า กลางวัน เย็น วันละ 12 ข้อ
ผ่านพ้น Happy Birthdayครั้งที่ 7 สุริยันก็ตื่นหลังเด็กน้อยคนนี้มาโดยตลอดหลักไคเซ็นถูกนำมาใช้อย่างจริงจัง ไม่มีหรอกพรสวรรค์ มีแต่การฝึกฝนอย่างไรก็ตามในวัย 10 ขวบ เขาถูกส่งไปศึกษาคณิตศาสตร์เพิ่มเติมที่ประเทศจีนโน๊ตเล็กๆขนาดเท่าฝ่ามือเขียนไว้เป็นภาษาจีนลายมือของเซียงยี้ผู้เป็นอากงของแซนเดอร์ " สำหรับผมแล้วโน๊ตแผ่นนี้สำคัญเท่ากับวีซ่า " เขากล่าวเช่นนี้กับหลายคนอาเล่อเดินทางมารับเด็กชายผู้เป็นหลาน ผู้ซึ่งเดินทางมาจากเมืองไทย กระดาษลังถูกเขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า "Sander" นี่คือคำต้อนรับจากครอบครัวเหล่าเจ็กท่ามกลางความวุ่นวาย ณ ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวินเด็กชายวัย 10 ขวบยืนกอดกระเป๋าเป้แน่น ในมือข้างหนึ่งกำโน๊ตใบเล็กจนชื้นเหงื่อ เขาดูแปลกแยกจากฝูงชนด้วยท่าทางที่ดูเป็นเด็กแซนเดอร์เดินเข้าไปหาชายชราคนหนึ่งที่ชูป้ายเป็นชื่อเล่นของเขาผิวพรรณกร้านโลกของเหล่าเจ็กแต่ดวงตามีประกายของความใจดีที่คุ้นเคยอย่างน่าประหลาด แซนเดอร์ยื่นโน๊ตแผ่นนั้นให้โดยไม่พูดอะไร​อาเล่อ รับกระดาษแผ่นนั้นมาอ่าน เพียงแค่เห็นลายมือของพี่ชาย ขอบตาของเขาก็แดงระเรื่อทันที" ถึงอาเล่อ น้องชายของพี่ เด็กชายคนนี้คือแซนเดอร์ ลูกชายของเซียงหยู่ "ความรู้สึกของแซนเดอร์ในอีกหลายปีต่อมา​เมื่อเติบโตขึ้นเป็นนักคณิตศาสตร์ผู้ประสบความสำเร็จ ในวันที่เขาต้องเผชิญกับโจทย์ที่ยากที่สุด หรือการตัดสินใจที่ซับซ้อน แซนเดอร์มักจะหยิบโน๊ตใบเดิมที่ตอนนี้สีซีดจางและเปื่อยยุ่ยตามกาลเวลาขึ้นมาดู สำหรับเขา โน๊ตใบนี้ไม่ใช่แค่กระดาษ แต่มันคือ "ค่าคงที่" (Constant) ในสมการชีวิตที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาความรักความเอาใจใส่จากครอบครัวเหล่าเจ็กมีมากพอที่จะไม่ให้แซนเดอร์คิดถึงบ้านที่นี่เขาได้เรียนรู้คณิตศาสตร์มากมายนับเป็นการเปิดโลกอย่างแท้จริง เขาเกิดมาเพื่อคณิตศาสตร์หรือคณิตศาสตร์เกิดมาเพื่อเขา ทั้ง 2 สิ่งนี้แทบจะเป็นเรื่องเดียวกัน เขาเริ่มจากง่ายไปยาก ทำโจทย์หลากหลายรูปแบบ เข้าใจที่มาและความหมาย มองภาพรวม และถามว่าทำไมเสมอ การถามคำถามนี้จะช่วยให้คุณเจาะลึกถึงแก่นแท้ของเรื่องนั้นๆ เขามีความอดทนที่น่าทึ่งสามารถนั่งอยู่กับที่ได้ เป็นเวลาหลายๆ ชั่วโมง เขาเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งที่ซึ่งไกลจากบ้านของเหล่าเจ็กประมาณ 2,000 กว่ากิโลเมตรใช้เวลา 2 วันกว่าจะเดินทางมาถึง1 วัน สำหรับพักที่เจิ้งโจวอีก 1 วันจึงจะถึงหอพักที่ ม.ปักกิ่งครอบครัวเหล่าเจ็กมักจะเดินทางกันมาทั้งครอบครัวด้วยรถยนต์โดยจะมา 3-4เดือนครั้ง เป็ดย่างของอาจารย์เฉิง เปี้ยนจิง ร้าน Master Cheng Bianjing Roast Duck ถูกนำมาฝากบ่อยๆ การเรียนคณิตศาสตร์ที่นี่ก้าวหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก App แปลภาษายังจำเป็นที่ต้องจะนำมาใช้บ่อยๆ แซนเดอร์เรียนที่นี่ได้ประมาณ 2 ปี ก็เดินทางไปอินเดียต่อเพื่อศึกษาคณิตศาสตร์เพิ่มเติมและค้นหาตัวตน เขามีเวลาสั้นๆเพียงไม่กี่เดือน เขาตอบรับคำขอของ NASA เพื่อไปเป็นศาสตราจารย์พิเศษ NASA ตามทวงสัญญานี้มา 3 ครั้งแล้วตั้งแต่อายุ 12ทวงปีละครั้งนั่นก็หมายความว่าการที่เขาได้เป็นศาสตราจารย์พิเศษนี้จะผ่านพ้นวันคล้ายวันเกิด 15 ปีบริบูรณ์ของเขาไป 14 วัน ภาษาอังกฤษของชาวอินเดีย ทำให้เขาแทบคลั่ง วันๆเขาไม่ต้องทำอะไร นอกจากพูดคำว่า "Sorry Sorry " ในหลายๆคืน เขาก็ละเมอเป็นประโยคยาวๆ เช่น" Would you mind saying that again ,please? " ยังดีที่มีอาหารอินเดียที่เขากินบ่อยๆ เมื่อตอนไปเที่ยวทะเลที่โรงแรมเครือเซ็นทาราสมัยที่อยู่ในบ้านเกิด มันก็พวก Samosa,Tanoori chicken,Tikka Masala อาหารพวกนี้ทำให้เขามีความสุขในแต่ละวัน เขานั่งเรียนที่จัดตั้งเป็นพิเศษโต๊ะไม้สักถูกจัดตั้งวางติดชิดกับโต๊ะของอาจารย์ คนทั่วไปเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า Indian Institute of Science (Bangalore) เป็นสถาบันวิจัยชั้นนำที่มีภาควิชาคณิตศาสตร์ที่แข็งแกร่งมาก แซนเดอร์เรียนที่นี่ไม่กี่สัปดาห์เนื่องจากไม่ตรงกับความต้องการของเขา หนุ่มน้อยชาวไทยเชื้อสายจีนและกรีกคนหนึ่งเดินทางในอินเดียอย่างว่างเปล่ากำลังครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรกับชีวิต ชั่วกระพริบตา เขานึกออก Concentration, Mindfulness สองคำคือคำที่เขานึกในหัว แปลเป็นไทยได้ว่า สมาธิ เขาไปศึกษาสมาธิที่ Tushita Meditation Centre(ธรรมศาลาทุศิตา) เมืองธรรมศาลา และ Dhamma Giri (ธรรมคีรี) เมืองอีกัตปุรี ศูนย์วิปัสสนากรรมฐานสาย S.N.Goenka ที่เข้มงวด เน้นปฏิบัติอย่างจริงจังไม่มีอะไรในโลกดึงเรากลับมาสู่ปัจจุบันได้เร็วและดีเท่ากับการรับรู้ลมหายใจเข้า ลมหายใจออกทางพระพุทธศาสนา เรียกสิ่งนี้ว่า อานาปานสติจิตใจของเขามั่นคงขึ้นและเขาได้สร้างนิสัยที่จะสังเกตตนเองอย่างเป็นกลาง เขารักที่จะมีความสุขในตัวเอง ตลอด 10 วันที่อาศัยอยู่ในที่ราบสูงแห่งสันติภาพนี้ ทำให้เขาพร้อมแล้วสำหรับการกลับมาฝึกต่อที่จะอยู่กับตัวเองหลังจากกลับมาจากที่อินเดีย รัฐบาลไทยได้เสนอให้เขาสอนคณิตศาสตร์ชั้นสูงให้นักศึกษาปีที่ 1ของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในกรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศไทย เด็กอายุ 12 ยืนอยู่หน้ากระดาษดำในห้องเรียนของมหาวิทยาลัยต่างๆในกรุงเทพฯ ชาเขียวเย็นหวาน 50% ถูกนำมาวางบนโต๊ะโดยลูกศิษย์ที่อายุเยอะกว่าเขา เขาสอน Pure Math ด้วยความสนุกตลอดเวลา 1 ชม.เศษ ลูกศิษย์รักและชื่นชมเขา"คุณจะถูกต้องเพราะข้อมูลและเป็นไปตามหลักเหตุปัจจัย ไม่ใช่เพราะอยากให้มันถูก"เขาเขียนบนกระดานดำ เขาใช้เวลา 3 ปีเต็มในกรุงเทพฯ และบางช่วงเวลาเพื่อเดินทางไปสอนที่มหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วประเทศ "พี่ๆเพื่อนร่วมชาติของผมเก่งมากๆแต่ก็แสบไม่เบา" เขากล่าวและแล้วเขาก็เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาตามสัญญา เมื่ออายุครบ 15 ปีบริบูรณ์วันแรกใน NASA วันนี้ไม่เหมือนวันไหนๆ มาก่อนเลยในชีวิต "นี่เรากำลังเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่กำลังสำรวจจักรวาล" เขาคิดพร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ ศูนย์ Kennedy Space Center พร้อมกับรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ทัวร์แนะนำเบื้องต้นมีคนพาเดินสำรวจรอบๆอาคารได้รับการตั้งค่าอุปกรณ์ เช่น คอมพิวเตอร์,E-mail (@ nasa.gov)และเข้าถึงระบบซอฟต์แวร์ต่างๆของ NASA การได้อีเมลสกุล nasa.gov เป็นช่วงเวลาที่พิเศษมากว่าที่จริงทำไมหนังหลายเรื่องถึงสร้างมนุษย์ต่างดาวเป็นปรปักษ์กับมนุษย์โลกผมไม่ได้แค่ยินดีจะจับมือกับมนุษย์ต่างดาว ผมจะสวมกอดพวกเขาด้วยแซนเดอร์กล่าวแสดงความเป็นมิตรเขารู้สึกตำหนิหนังเรื่อง Armageddon ในใจว่า 18 วัน ทำไมไม่ใส่ส่วนเผื่อความปลอดภัยซัก 20% เป็น 14.4 วัน การที่เราให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ทำให้สิ่งต่างๆที่เราต้องทำเปลี่ยนไป แซนเดอร์สอนคณิตศาสตร์ชั้นสูงรวมทั้งฝึกเป็นนักบินอวกาศไปในตัวเขาเป็นนักบินอวกาศอย่างเต็มตัวเมื่ออายุ 17ปี แซนเดอร์ไปนอกโลกบ่อยกว่ากลับบ้านตัวเองที่เมืองไทย เขาอยู่ NASA ตั้งแต่อายุ 15 เขาไปๆมาๆระหว่างนอกโลก,ฟลอริดา,เท็กซัส ในระหว่างอยู่อวกาศเขาสบายใจอย่างยิ่งที่แก๊ง Call Center โทรขึ้นมาไม่ได้ ชีวิตประจำวันเป็นอย่างนี้มา 15 ปี 5,475 วัน หรือจะให้ถูกต้องกว่านี้ก็ 5,478 วัน หรือ 5,479 วัน เขาอายุ30 ปีแล้ว ชายวัยกลางคนที่ NASA ไม่กล้าแตะ เขามีความรู้ทางคณิตศาสตร์ที่จะปกป้องโลกมนุษย์ดังชื่อของเขา จะว่าไปแล้วจำนวน 5,400 กว่าวันยังไม่ถูกต้องนัก ต้องหักช่วงเวลา 4เดือน 4 วัน เมื่อเขาลา NASA เพื่อมาบวชที่วัดญาณเวศกวันแถวพุทธมณฑลที่เมืองไทย "การศึกษาอย่างตรงไปตรงมาและไม่มีอคติ ทำให้พุทธศาสนามีฐานะโดดเด่นอยู่ท่ามกลางหลักศาสนาทั้งหลาย" "ความดีถ้าเราไม่ทำมันจะยังไม่ช่วยอะไรเรา แต่ถ้าเราทำ มันจะเป็นเกราะปกป้องเรา"Zander กล่าวเมื่อได้สนทนากับนักปรัชญาหรือนักบวชในศาสนาพุทธ การเป็นนักบินอวกาศนี้ตรงกับหลักความก้าวหน้าในชีวิตของZander ที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากท่านเจ้าคุณอาจารย์หลวงพ่อสมเด็จ ป.อ.ปยุตฺโตหลักความก้าวหน้าในชีวิตที่เขียนไว้บนกระดาษ A4 เป็นลายมือภาษาไทยของแซนเดอร์ แปะไว้ด้านในของตู้เสื้อผ้าหลักความก้าวหน้าในชีวิต1.) รักษาสุขภาพให้ดี2.)มีระเบียบวินัย3.)ได้คนดีเป็นแบบอย่าง4.)ตั้งใจเรียนให้รู้จริง5.)ทำแต่สิ่งที่ถูกต้องดีงาม6.)มีความขยันหมั่นเพียร พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)
คุณต้องแข็งแรงขนาดไหนถึงจะได้เป็นนักบินอวกาศนักบินอวกาศทุกคนต้องแข็งแรงและสุขภาพดีก่อนเดินทางไปในอวกาศ แต่ก็ไม่ได้จะบอกว่าหน่วยงานด้านอวกาศเจาะจงมองหานักบินอวกาศที่มีระดับความฟิตดีเยี่ยมเป็นพิเศษในช่วงการคัดเลือกการคัดกรองทางการแพทย์จะมุ่งพิจารณาสรรหาผู้สมัครที่ร่างกายสมบูรณ์ แข็งแรงอย่างสม่ำเสมอตลอดระยะเวลาค่อนข้างนานมากกว่า(และดังนั้นนักบินอวกาศที่ได้รับคัดเลือกจึงไม่ค่อยเจ็บไข้ได้ป่วยเมื่ออยู่ในอวกาศ) กระบวนการคัดสรรใน 1 สัปดาห์มักจะเกี่ยวข้องกับการทดสอบทางการแพทย์อย่างละเอียด โดยเน้นเรื่องการตรวจเช็คหัวใจ สายตาและมวลกระดูก ทุกส่วนของร่างกายที่จะได้รับผลกระทบจากแรงโน้มถ่วง โดยทั่วไป ผู้สมัครประมาณ 50% ไม่ผ่านเกณฑ์การทดสอบทางการแพทย์ ในช่วงที่ผมมาคัดเลือกก็เป็นแบบนี้ และมักจะไม่ผ่านเอาตอนการตรวจขั้นสุดท้าย ซึ่งมักจะทำให้เกิดคำถามว่าทำไมไม่ตรวจเสียแต่แรก อย่างไรก็ดี การลงทุน ในแง่เวลาและเงินในการจัดการทดสอบทางการแพทย์ในกรณีที่มีผู้สมัครจำนวนมากจะไม่ทำกันตั้งแต่ตอนต้นๆ นอกจากนี้การตรวจมักจะเยอะและยากจึงมักทำในกลุ่มผู้ที่สุขภาพดีกลุ่มเล็กๆ เป็นรายบุคคลไป ผู้สมัครที่ไม่ผ่านเกณฑ์มักจะติดขัดเรื่องสายตาและหัวใจ จะเห็นได้ว่าการเตรียมตัวเรื่องสุขภาพในเวลากระชั้นมักจะทำไม่ได้ ดังนั้นการดูแลสุขภาพให้ดีสม่ำเสมอ จะเป็นโอกาสดีที่สุดที่ทำให้คุณประสบความสำเร็จ จริงๆแล้วในฐานะนักบินอวกาศ คุณควรตระหนักว่าการมีร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงเสมอเป็นสิ่งจำเป็น ท้ายที่สุดแล้วการฝึกบางอย่าง เช่นการเดินในอวกาศหลายชั่วโมงในขณะที่สวมชุดนักบินอวกาศอยู่ มีผลกระทบทางกายภาพมากมาย สรุปได้ว่ายิ่งคุณร่างกายฟิต คุณก็จะยิ่งสนุกกับการฝึกและการบินจริงๆในอวกาศ และที่ง่ายขึ้นคือร่างกายของคุณจะปรับตัวกับสภาพไร้น้ำหนักและแรงโน้มถ่วงของโลกเมื่อเดินทางกลับสู่โลก เมื่อผมเป็นนักบินอวกาศ ผมต้องใช้เวลาอย่างน้อย 4 ชั่วโมง เพื่อบริหารร่างกายในแต่ละสัปดาห์แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะออกกำลังได้มากกว่า เช่น เล่นกีฬาที่ตนเองชอบหน่วยงานอวกาศมีผู้ฝึกที่เก่งกล้าสามารถ พวกเขามีทักษะพิเศษในการดูแลความสมบูรณ์ของร่างกายตนเอง เงื่อนไขและการพักฟื้นผู้ชำนาญการเหล่านี้จะพัฒนาโปรแกรมส่วนตัวขึ้นมา เพื่อให้มั่นใจว่านักบินอวกาศแต่ละคนเข้าใจและเตรียมพร้อมรับมือปัญหาทางกายของนักบินอวกาศเมื่อเดินทางอยู่นอกโลก และที่สำคัญกว่านั้นก็คือเมื่อกลับมาสู่โลกแล้วจะฟื้นตัวได้ภายในเวลาไม่ถึงปี แซนเดอร์ตอบใน Reddit
ครั้งนึงแม่ของแซนเดอร์ถามแซนเดอร์ว่า ถ้าการยิงยานอวกาศล้มเหลวจะเป็นอย่างไร ล้มเหลวเหรอ ? แซนเดอร์คิดก่อนตอบ ถ้าล้มเหลวแบบมากที่สุด NASAจะแถลงการณ์เอง แต่ถ้าล้มเหลวนิดๆหน่อยๆก็จะลงจอดแถวๆคาซัคสถานหรือหากยานอวกาศขัดข้องเมื่อขึ้นจากฐานได้ไม่นานและยังไม่ได้เข้าสู่วงโคจรของโลก ยานอวกาศก็อาจตกลงในทะเลของญี่ปุ่นการเลิกปฏิบัติการใน 283 วินาทีแรกจะทำให้ผมตกลงบนพื้นราบทางตะวันออกของคาซัคสถาน และจาก 283 ถึง 492 วินาที ผมก็จะตกลงบนพื้นที่ที่เป็นภูเขาทางตอนใต้ของรัสเซียบริเวณที่ติดกับมองโกเลียหากใช้เวลาในการหยุดยานอวกาศในอีก 14 วินาที ยานอวกาศก็จะตกลงบนพื้นที่เหลือสุดของจีน สุดท้ายในช่วง 506 วินาที จนถึงการเข้าสู่วงโคจรซึ่งใช้เวลา 528 วินาที ผมจะจุ่มเท้าลงทะเลของญี่ปุ่น
แม่ครับ แม่ต้องตีซี้กับชาวญี่ปุ่นไว้ให้มากๆนะครับ แซนเดอร์กระเซ้าเย้าแหย่ แม่ผมมักจะถามผมเสมอว่าลูกไปทำอะไรข้างบนนั้น คำตอบในช่วงที่ผมอารมณ์ดีก็คือ 1.)ทดลอง 2.)ไปแทนชาวโลก ในตอนเช้าๆผมอาจจะลอยเข้ามาดูโลกของเราที่หน้าต่างทรงโดม (Cupola) สถานีนี้อยู่ห่างจากพื้นโลกแค่ราว 400 กิโลเมตรมันใกล้กว่าตอนผมไปจีนและอินเดียเสียอีก แต่ก็นั่นแหละ ผมคล้ายกำลังจะอยู่เหนือธรรมชาติเอาชนะธรรมชาติได้ แต่ความเป็นธรรมชาติของสิ่งทั้งหลายก็ยังมีอยู่ในจักรวาลนี้ หลักอนิจจังตามมาด้วยไม่ว่าจะมีสิ่งใดอาศัยอยู่ในจักรวาล แซนเดอร์ให้สัมภาษณ์กับCNN คุณอาจจะเห็นผมตามสระว่ายน้ำที่แถวบ้านของผมในเมืองไทยหรือที่ทำงานในสหรัฐของผม นั่นเป็นเพราะว่าผมคิดถึงอวกาศ การลอยตัวในน้ำทำท่าปลาดาวพอที่จะทำให้ผมคลายความคิดถึงได้บ้าง คำแนะนำถึงน้องๆที่อยากเป็นนักบินอวกาศและขึ้นมาบนอวกาศ ลดละเลิกน้ำอัดลมซะเพราะที่นี่กินน้ำอัดลมไม่ได้ น้ำอัดลมทำให้เกิดปัญหาแก๊สไม่แยกจากของเหลวในสภาพไร้น้ำหนัก ณ ตอนนี้เขาอายุ 35 ปีแล้ว เขากำลังอยู่บนอวกาศในยานอพอลโล18 เขาอยู่คนเดียวมานานกว่า 3 เดือน ความอ้างว้าง เดียวดายในอวกาศทำให้เขาว้าเหว่เสียงเขาสั่งAlexa เปิดดนตรี Forestเขาไม่ได้ยินเสียงสัตว์ป่าร้อง กิ่งไม้กระทบกัน ตั้งแต่เขาเหยียบขึ้นอพอลโล 18เขาหยิบอาหารอวกาศมากินนึกถึงบ้านเดี่ยวในเมืองไทย บางครั้งถ้าผมหายตัวได้ เขาคิด เราน่าจะยืนผัดกะเพราอยู่หน้าเตาแก๊ส เขาทำอาหารเสร็จแล้วมักจะกินให้หมดจานเพราะกลัวให้หมาแล้วหมาไม่กิน ในยามที่เขาอยู่บนอวกาศนี้ เขาก็ยังห่วงใยโลกมนุษย์และเพื่อนมนุษย์ ถ้าทุกคนในโลกมีเงินคนละ 10 ล้านเหรียญปัญหาหลายๆอย่างในโลกจะลดน้อยลงมั้ย เขาคิด เขาอ่านหนังสือรักษ์ธรรมชาติ ผมไม่ทราบว่าขยะพลาสติกทั้งหมดในโลกมีจำนวนเท่าใดแต่นักวิชาการได้แต่พูดสั้นๆว่า"พลาสติกทุกชิ้นที่ผลิตขึ้นมาในโลกตั้งแต่ 50 ปีก่อนยังอยู่ครบถ้วนดีบนโลกนี้"นั่นเป็นความจริงที่น่าตกใจ "มนุษย์ลืมคิดไปว่า ป่าเป็นต้นกำเนิดของสายน้ำป่ามีต้นไม้ ต้นไม้ช่วยกรองอากาศที่ไม่ดี ให้เราได้มีอากาศบริสุทธิ์ได้หายใจถ้าไม่มีป่าก็คงไม่มีเราด้วยเหมือนกัน เมื่อธรรมชาติดำรงอยู่ ทุกสิ่งจึงดำรงอยู่"แซนเดอร์อยู่มโนสำนึกขอบคุณธรรมชาติ
เสียงเห่าโฮ่งๆ ร้องเหมียวๆดังขึ้น แซนเดอร์อยู่คนเดียวก็จริง แต่เขานำสุนัขขึ้นมาด้วย 1 ตัว และแมวขาวมณีเพศผู้อีก 2 ตัว สุนัขที่คนขายบอกว่าเป็นพุดเดิ้ล 75% ชิสุ 25% แต่ Google Lens กลับมองว่าเป็นชิสุ 100% มันเป็นเพศเมียสีดำ ชื่อคุโระ แมวขาวมณี ตาสีฟ้าข้างขวาข้างซ้ายเป็นสีเหลืองชื่อForgive มันขี้เล่นและขี้อ้อน อีกตัวชื่ออภัย ตาสีเหลืองทั้งสองข้างมันฉลาดนิ่งและไม่ซน Forgiveกับอภัยถูกนำมาให้แซนเดอร์เพราะเจ้าของเดิมกำลังสับสนว่าจะเอาไปปล่อยที่ไหนดี แซนเดอร์ชอบช่วงเวลาที่เขาและสัตว์เลี้ยงแสนรักอยู่ด้วยกันที่นี่มากๆ เราอยู่ในอวกาศมีเพียงพวกเราและธรรมชาติรอบตัวเท่านั้น พวกเราทิ้งเมืองไว้ด้านหลัง เราอยู่กับปัจจุบันอย่างแท้จริง มีเพียงอวกาศ ลมหายใจ และสัตว์เลี้ยงที่อยู่ตรงหน้าเราเท่านั้นวันนี้เป็นวันเสาร์ที่ 2 ของเดือนมกราคมเป็นวันเด็กของไทย แซนเดอร์ทำหน้าที่พิธีกรจำเป็นถ่ายทอดสดชีวิตประจำวันของนักบินอวกาศเด็กน้อยชาวไทยส่งคำถามขึ้นมาถามแซนเดอร์ในงานวันเด็กของไทย "อะไรสำคัญที่สุดเมื่ออยู่บนยานอวกาศ" ถ้าเป็นสิ่งของก็คือไฟฉาย เราต้องค้นหาโน่นนี่ในมุมอับแสงบ่อยๆ ถ้าเป็นนามอธรรมก็คือสติ อยู่ที่ไหนก็ต้องมีสติ แซนเดอร์ตอบ จบสิ้นวันเด็กของไทย แซนเดอร์ยิ้มแย้มเป็นพิเศษ ความสุขมาแล้ว กำลังไป กำลังจะจากไป เสียงเตือนตี๊ดๆจากยานอพอลโล 18 ดังขึ้น เขาตรวจพบว่าดาวเคราะห์ดวงนี้วิ่งด้วยความเร็วไม่แน่นอนช้าที่สุดอาจจะเป็น 3 เดือนที่จะชนโลกของพวกเรา นักบินอวกาศ 4 ชาติมาพบเขาตามคำขอเขาไม่มีเวลาเลือกว่าจะให้สัตว์เลี้ยงแสนรักทั้ง 3 ตัวอยู่กับใคร เพื่อนนักบินอวกาศร่วมโลกคิดว่า แซนเดอร์มีปัญหา ผมแค่อยากเจอเพื่อนมนุษย์เท่านั้นเอง แซนเดอร์ตอบ แซนเดอร์แจ้งไปทางนาซ่า องค์การนาซ่าของบไปทางกระทรวงกลาโหม 100 ล้านดอลลาร์ แต่ประธานาธิบดีดีสหรัฐฯไม่อนุมัติคุณคิดว่าโลกใบนี้มีมูลค่าเท่าไหร่ 100ล้านๆๆเหรียญ 900ล้านๆๆเหรียญ คำตอบทั้งสองนี้ผิดทั้งคู่คำตอบที่ถูก คือ 0 เหรียญมันตีค่าเป็นเงินไม่ได้ เงินเป็นสิ่งสมมุติที่มนุษย์สร้างขึ้นโลกใบนี้เป็นของจริงยิ่งกว่าเงินตรา งานนี้ผมทำให้ฟรีไม่คิดค่าแรง ประธานาธิบดีไม่ใช่เจ้านายของประชาชนประธานาธิบดีคือลูกน้องของประชาชน แซนเดอร์ขอพูดบ้างหลังทนฟังผู้นำโลกพูดอยู่เป็นเวลาหลายนาทีแล้ว ในระหว่างที่วิวาทะกันอยู่นั้น มีการล้ำเส้นเรื่องสัตว์เลี้ยงของ ZanderZander อาจจะพูดไม่ดีบ้างแต่เขาพูดไปอย่างนั้นเอง ชีวิตของชาวโลกสำคัญกว่าสัตว์เลี้ยงที่เขารักพวกเราชาวโลกควรจะดีใจนะ ที่สายฝนตกลงมา ฝักบัวที่บ้านคุณยังมีสายน้ำอยู่หรือป่าว ?ถ้ามีอาบซะนะ อาบแทนผมด้วย ห้วงคำนึงของสมองเขาคิด
เขากำลังพยายามอย่างหนักที่จะแก้ปัญหาดาวเคราะห์ดวงนี้ ชีวิตมนุษย์เนี้ย น่าภูมิใจตรงความพยายามเนี่ยล่ะ คติชีวิตที่ Sander ยึดถือตลอดมาง่ายนิดเดียว "ผมต้องเก่งกว่าเมื่อกี้นี้"Mindset ของ Sander ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ตอนนี้เขากำลังหาทางออกให้กับโลกใบนี้ความคิดของเขาถูกกระแทกอย่างหนัก ท้ายที่สุดแล้ว เขานึกทางออกเมื่อหันไปตามเสียงร้องของคุโระ หมาตัวสีดำ มองไปนอกยานอพอลโล 18 ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่เขาค้นพบเมื่อ 5ปีก่อนหันมาอีกทีก็เจอมันตามเสียงเรียกของคุโระ จากการคำนวณตามหัวสมองของแซนเดอร์ผู้ซึ่งใช้ร่างกายเพียงแค่แบกรับหัวไว้เท่านั้น กับComputer ระดับควอนตัม ออกมาตรงกัน เร็วที่สุดอาจะเป็น 14 ชั่วโมงที่ ดาวเคราะห์ Death Planet จะพุ่งชนโลก ดาวเคราะห์ที่แซนเดอร์เจอเมื่อ 5 ปีก่อนมีแร่ชนิดหนึ่ง ที่เขาตั้งชื่อว่า แร่บาร์เรียเมื่อมันถูกวัตถุชนิดอื่นพุ่งชนมันจะแปลงสภาพที่ใหญ่กว่าวัตถุนั้น 20 เท่า แข็งแรงกว่าวัตถุนั้น 10 เท่า แซนเดอร์ค่อนข้างมั่นใจว่าดาวแร่บาร์เรียนี้จะสามารถช่วยโลกของเราได้ ชีวิตคนเราบางครั้งก็มีทางเลือกไม่มากนักครั้งนี้ก็เช่นเดียวกันชีวิตของแซนเดอร์ขึ้นอยู่กับ Death Planet เขารอมันมานานกว่า 5 ปีแล้ว เมื่อคุโระตรวจพอเจอมัน แซนเดอร์ไม่ได้ตระหนักถึงความหมายของชีวิตหรืออาลัยชีวิตทำนองนั้น เขาทำทุกอย่างของเขาอย่างเต็มที่สุด ทำราวกับว่ามันเป็นวันสุดท้ายในชีวิตของเขาในทุกๆวัน แซนเดอร์ผู้ที่กำลังจะตายในเวลาไม่ถึง 14 ชั่วโมงนี้ กำลังหลับตาคิดอย่างหนักถึงสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ ใช่แล้วซองผ้าป่าสีขาวที่แซนเดอร์หยิบติดมือมาด้วย ซองผ้าป่าสีขาวถูกแปะไว้ด้วยเทปกาวเก่าๆ บนโต๊ะโลหะในยานอพอลโล 18 ที่เขาอยู่ในยานอวกาศลำนี้มา 5ปีกว่าแล้ว แซนเดอร์เพียรพยายามอย่างหนักที่จะต่อสู้ในฐานะมนุษย์ที่จะสู้จนวินาทีสุดท้ายคำสั่งเสียสุดท้ายและคำขอโทษถูกส่งมายังดาวเคราะห์ที่เขาเคยอยู่อาศัยและยังอยากกลับไปตายที่นั้น ดาวเคราะห์ที่ชื่อว่า โลกมนุษย์ 1.)"เรามีค่า เพราะเรามีวันสิ้นสุด" 2.)"ความตายคือค่าคงที่ (C): ที่ทำให้ชีวิตมีคุณค่า เพราะถ้าชีวิตเป็นอนันต์ (\infty) ทุกนาทีจะไร้ความหมาย"ผมขอถอนคำพูดที่เคยเสียดสีมวลมนุษย์ไว้อย่างเจ็บแสบว่า"มนุษย์เอ๋ยทำไมความตายของท่านยิ่งใหญ่และโศกเศร้า ความตายของสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นธรรมดา" ที่ความตายของมนุษย์ยิ่งใหญ่และโศกเศร้า เพราะเราเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่กล้าหาญพอที่จะ 'รัก' ทั้งที่รู้ว่าต้องสูญเสีย"National Aeronautics and Space Administration หรือNASAพยายามที่จะประกาศภาวะฉุกเฉินไปยังสื่อระดับโลก เช่น CNN,Reuters, Al Jazeera,Bloomberg แต่อนิจจังความพยายามกับไร้ผลการสื่อสารในโลกหยุดชะงัก ผู้คนไม่ได้ตื่นตระหนก พวกเขาแค่คิดว่า "อินเทอร์เน็ตคงล่ม" หรือ "ระบบเครือข่ายมีปัญหา" พวกเขาจึงวางโทรศัพท์ลง แล้วหันไปคุยกับคนข้างๆ แทน... เป็นการเชื่อมต่อระหว่างมนุษย์ที่เกิดขึ้นอย่างบังเอิญในวาระสุดท้าย ใครหลายคนกำลังใช้ชีวิตปกติในคาเฟ่ ผู้คนยังคงยกกาแฟขึ้นดื่ม พลางไถหน้าจอโซเชียลมีเดียที่ฟีดเริ่มค้าง,เสียงหัวเราะของเด็กๆ ในสนามเด็กเล่นยังคงดังเจื้อยแจ้ว โดยไม่มีใครรู้เลยว่า "พรุ่งนี้" อาจจะไม่มาถึงพนักงานOfficeกำลังโหวตชะตากรรมของมื้อเย็นหลังเลิกงานว่า"จะปิ้งย่างหรือชาบู"ครบ14 ชั่วโมงพอดีตามคาดการณ์ ชีวิตของแซนเดอร์กับชีวิตของพวกเราชาวโลก ณ ตอนนี้เป็นชีวิตเดียวกัน ดาวดวงที่มีแร่บาร์เรียก็กำลังลอยเข้าใกล้ ถ้ายานอวกาศอพอลโล 18 ของนาซ่านี้ ทำให้ดาวแร่บาร์เรียหันไปชนหรือไปปิดกั้น Death Planet ได้ชาวโลกก็อาจจะรอด ไม่มีเวลาคิดแล้ว แซนเดอร์โอบกอดโลกไว้แน่นวิ่งไปที่คันเร่งมือของแซนเดอร์ดึงคันเร่งขึ้นเต็มกำลังเร็วและแรงที่สุดเท่าที่มันจะทำได้ ขอแค่เพียง 0.5 องศานัยน์ตาของแซนเดอร์เห็น Death Planet เต็มตา เขาไม่กระพริบตาเลยแม้ครั้งเดียว พื้นผิวของมันคล้ายหินแกรนิตที่มีขายตามริมถนนสระบุรี เขายิ้มให้มันแผ่เมตตาให้และขอโทษมันที่ไม่สามารถให้มันผ่านไปได้ เขาคิดผิด แร่บาร์เรียทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพแวบเดียวในอวกาศชาวโลก 8,000 กว่าล้านคนได้ยินเสียงดังพร้อมกัน ประกายไฟเต็มท้องฟ้าพร้อมกับ 1 ร่างที่จากไป ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง ชายผู้ซึ่งเพิ่งได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล ความคิดสุดท้ายในชีวิตเขาปรากฏขึ้น "ทุกสิ่งล้วนอนิจจังคุณสมบัติพื้นฐานของผู้จะพ้นทุกข์"แซนเดอร์ไม่ได้จากไปจากโลก ร่างของเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลดังเช่นโลก ที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล คนที่รู้จักแซนเดอร์ ต่างจดจำ "ความเป็นมิตร อารมณ์ขัน มุกตลก เสียงหัวเราะที่ทำให้คนอื่นต้องหัวเราะตามและรอยยิ้มที่จริงใจ" ของเขาได้คนอื่นๆอีกหลายคนยังยกย่องในคุณลักษณะและคุณค่าของเขาว่า"เป็นมืออาชีพ ซื่อสัตย์ ซื่อตรง สมถะ ใจกว้าง อุทิศตน และมีวินัยการทำงานอย่างไม่หยุดยั้ง"เขาเป็นคนตรงไป ตรงมา ไม่เสแสร้ง และเป็นนักคิดที่มีอิสระโดยสมบูรณ์ ความคิดของแซนเดอร์ เฉียบคมและถ้อยคำของเขาแม่นยำนับจากนี้ไม่มีอีกแล้ว คำที่แซนเดอร์กล่าวบ่อยๆว่า โลกนี้ไม่ได้เป็นของมนุษย์ มนุษย์เป็นแค่ส่วนหนึ่งของธรรมชาติในจักรวาลอันแสนยิ่งใหญ่นี้
นิยายเรื่องนี้มีสองฉบับ1.ฉบับเอาใจมนุษย์สำหรับผู้ที่ยังไม่พร้อมให้มีตอนที่แซนเดอร์ขอถอนคำพูด2.ฉบับธรรมะให้ตัดตอนที่แซนเดอร์ขอถอนคำพูดมีแต่เพียง มนุษย์เอ๋ยทำไมความตายของท่านยิ่งใหญ่และโศกเศร้า ความตายของสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นธรรมดา
ถ้านิยายเรื่องนี้เปลี่ยนใจคนในโลกเพียงแค่1%ให้รักษาธรรมชาติก็สมดังความมุ่งหมายที่เกิดมีขึ้นของนิยายเรื่องนี้
ผมมีความโน้มเอียงที่จะเชื่อเรื่องเวียนว่ายตายเกิด แต่ถ้าผมเชื่อเรื่องนี้ 100% ก็เท่ากับผมเป็นคนโง่คนหนึ่งเท่านั้นเอง แต่อย่างไรก็ตาม การที่ผมแต่งนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องนี้ แล้วมีคนสำนึกรักธรรมชาติ เช่นเดียวกับผม แม้เพียง 1% ของคนในโลก ผมก็เชื่อว่า นี่เป็นความดีอันดับต้นๆของผมในสังสารวัฏอันยาวนานนี้