14 hours before the end of the world

นิยายวิทยาศาสตร์ที่ท่านกำลังอ่านอยู่นี้
ไม่มีลิขสิทธิ์สามารถดัดแปลง เสริม เติมแต่งเพิ่มได้
ขอให้อยู่ในกรอบของความมีเมตตาต่อเพื่อนมนุษย์
สัตว์ทั้งหลาย ตลอดจนสรรพชีวิตในจักรวาล

14 hours before the end of the world
นิยายวิทยาศาสตร์เรื่องราวของชายคนหนึ่งจากประเทศเล็กๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่มีความสามารถทางคณิตศาสตร์มากที่สุดในโลก
ได้สนใจวิทยาศาสตร์และคำนวณไว้ว่าในช่วงชีวิตของเขาอาจจะได้เจออุตกาบาต
พุ่งชนโลกซึ่งเป็นอุตกาบาตที่ใหญ่กว่าอุตกาบาตที่ทำให้ไดโนเสาร์สูญพันธุ์
เมื่อ 66 ล้านปีก่อน

ย้อนกลับไปเมื่อปี 1988 ในฤดูร้อนของประเทศไทยจังหวัดแห่งหนึ่งที่ห่างจาก
กรุงเทพ เมืองหลวงของไทยไปทางซ้ายทางทิศตะวันตก
ถ้าพูดให้ถูกต้องกว่านั้นก็คือทิศตะวันตกเฉียงไปทางใต้ห่างกันประมาณ 100 กิโลเมตร
มีครอบครัวเล็กๆครอบครัวหนึ่ง พ่อมีเชื้อสายจีนมาจากมณฑลกวางตุ้ง
แม่มีเชื้อสายกรีกและเป็นญาติห่างๆกับโสกราตีส นักปรัชญาชื่อก้องโลก
ว่ากันว่าบรรพบุรุษของเธออพยพมาสยามประเทศ
ตั้งแต่รัชกาลที่ 4 ครอบครัวเล็กๆนี้กำลังจะคลอดลูก
ผู้ที่ใกล้เป็นพ่อชื่อว่าเซียงหยู่ ผู้ที่ใกล้เป็นแม่ชื่อโซฟีอา
ในค่ำคืนในหลายๆราตรี เธอมักจะฝันถึงมังกรสีดำดังนิลยื่นลูกแก้วมาให้สว่างไสว
คืนแล้วคืนเล่าตลอด 3 คืน มานี้ ไม่มีครั้งใดเลยที่เธอจะได้หลับเต็มตา
ก่อนที่ดวงตะวันจะสาดแสงมา ก่อนเสียงนกร้องในสวนจะขับขาน
มังกรตัวนี้ปลุกเธอก่อนที่เธอจะได้เห็นและได้ยินเสียงเหล่านี้
มา 3 รัตติกาลติดต่อกันและแล้วคืนที่ 4 ที่เธอเฝ้าคอยด้วยความรู้สึกหลายอย่าง
ปะปนกัน กลัว ยินดี รอคอย หัวใจดวงนี้เต้นอย่างหนักแน่นเป็นจังหวะ
พร้อมกันไปกับหัวใจอีกดวงหนึ่ง ไฟห้องน้ำถูกเปิดขึ้น ไม่ถึง 3 นาทีต่อมา อุแว้ ๆ
แซนเดอร์ส่งเสียงร้องเป็นเสียงที่แหลมคมราวกับต้องการประกาศให้โลก
รู้ว่า เขาได้มาถึงแล้ว ณ ที่แห่งนี้
เด็กชายแซนเดอร์ถือกำเนิดในห้องน้ำหลังเล็กที่อาคารพาณิชย์
เมืองราชาจังหวัดไม่เล็กและไม่ใหญ่ในประเทศไทย ใช่ แซนเดอร์เป็นภาษากรีก
แปลว่า ผู้ปกป้องมนุษย์ เธอตั้งชื่อมาพร้อมกับหันมองทารกตัวน้อยคนนี้
และเลือดกองโตใหญ่นั้น เสียงรถพยาบาลดังขึ้นมามุ่งตรงไปที่อาคารพาณิชย์ในตลาด บุรุษพยาบาลได้ก้าวเท้าขึ้นบันไดปูนอย่างระมัดระวังตรงไปที่
แซนเดอร์และแม่ของแซนเดอร์นำพาสองร่างนี้ส่งโรงพยาบาลอย่างเร่งด่วน
8ชั่วโมงต่อมาโซฟีอาตื่นขึ้นในห้องพยาบาลของโรงพยาบาลประจำจังหวัด
เสียงเปิดประตูดังขึ้น เซียงหยู่ผู้ที่ได้เป็นพ่อคนไม่ถึงวัน
ไถ่ถามอาการโซฟีอาผู้ที่ได้เป็นแม่คนในเวลาที่เท่ากันกับเซียงหยู่
เป็นไงบ้างเซียงหยู่ถาม เพลียๆ นิดหน่อยใบหน้าซีดผา
ริมฝีปากแห้งเพราะสูญเสียเลือดและของเหลวในร่างกาย
แซนเดอร์ล่ะเป็นไงบ้าง แข็งแรงดีมั้ย ปลอดภัยมั้ย ตอนนี้แซนเดอร์อยู่ไหน
คำถามเหล่านี้เต็มไปด้วยความรักความห่วงใย ทุกอย่างเรียบร้อยดี โซฟีอา
เด็กชายแซนเดอร์เจริญวัยได้ดีตามลำดับ ความเป็นมิตร ความเป็นกันเอง
ความเห็นอกเห็นใจผู้อื่น เป็นจุดแข็งตั้งแต่เยาว์วัย
เด็กชายคนนี้นั่งรอที่โต๊ะอาหาร ไข่ยี้,หมูบดผัดซี้อิ้ว,แกงจืดกวางตุ้งซี่โครงหมู
และข้าวกล้อง1จานถูกนำมาเสริฟ์พร้อมกับโจทย์เลข 4 ข้อ
โซฟีอาทำอย่างนี้ทุกวันตั้งแต่วันที่ฉลองวันคล้ายวันเกิดครบ 2 ขวบ
เช้า กลางวัน เย็น วันละ 12 ข้อ

ผ่านพ้น Happy Birthdayครั้งที่ 7 สุริยันก็ตื่นหลังเด็กน้อยคนนี้มาโดยตลอด
หลักไคเซ็นถูกนำมาใช้อย่างจริงจัง ไม่มีหรอกพรสวรรค์ มีแต่การฝึกฝน
อย่างไรก็ตามในวัย 10 ขวบ เขาถูกส่งไปศึกษาคณิตศาสตร์เพิ่มเติม
ที่ประเทศจีนโน๊ตเล็กๆขนาดเท่าฝ่ามือเขียนไว้เป็นภาษาจีนลายมือของเซียงยี้
ผู้เป็นอากงของแซนเดอร์ " สำหรับผมแล้วโน๊ตแผ่นนี้สำคัญเท่ากับวีซ่า "
เขากล่าวเช่นนี้กับหลายคน
อาเล่อเดินทางมารับเด็กชายผู้เป็นหลาน ผู้ซึ่งเดินทางมาจากเมืองไทย
กระดาษลังถูกเขียนเป็นภาษาอังกฤษว่า "Sander"
นี่คือคำต้อนรับจากครอบครัวเหล่าเจ็ก
ท่ามกลางความวุ่นวาย ณ ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน
เด็กชายวัย 10 ขวบยืนกอดกระเป๋าเป้แน่น ในมือข้างหนึ่งกำโน๊ตใบเล็กจนชื้นเหงื่อ
เขาดูแปลกแยกจากฝูงชนด้วยท่าทางที่ดูเป็นเด็ก
แซนเดอร์เดินเข้าไปหาชายชราคนหนึ่งที่ชูป้ายเป็นชื่อเล่นของเขา
ผิวพรรณกร้านโลกของเหล่าเจ็กแต่ดวงตามีประกายของความใจดีที่คุ้นเคย
อย่างน่าประหลาด แซนเดอร์ยื่นโน๊ตแผ่นนั้นให้โดยไม่พูดอะไร
​อาเล่อ รับกระดาษแผ่นนั้นมาอ่าน เพียงแค่เห็นลายมือของพี่ชาย
ขอบตาของเขาก็แดงระเรื่อทันที
" ถึงอาเล่อ น้องชายของพี่ เด็กชายคนนี้คือแซนเดอร์ ลูกชายของเซียงหยู่ "
ความรู้สึกของแซนเดอร์ในอีกหลายปีต่อมา
​เมื่อเติบโตขึ้นเป็นนักคณิตศาสตร์ผู้ประสบความสำเร็จ
ในวันที่เขาต้องเผชิญกับโจทย์ที่ยากที่สุด หรือการตัดสินใจที่ซับซ้อน
แซนเดอร์มักจะหยิบโน๊ตใบเดิมที่ตอนนี้สีซีดจางและเปื่อยยุ่ยตามกาลเวลาขึ้นมาดู
สำหรับเขา โน๊ตใบนี้ไม่ใช่แค่กระดาษ แต่มันคือ "ค่าคงที่" (Constant)
ในสมการชีวิตที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา
ความรักความเอาใจใส่จากครอบครัวเหล่าเจ็กมีมากพอที่จะไม่ให้แซนเดอร์คิดถึงบ้าน
ที่นี่เขาได้เรียนรู้คณิตศาสตร์มากมายนับเป็นการเปิดโลกอย่างแท้จริง
เขาเกิดมาเพื่อคณิตศาสตร์หรือคณิตศาสตร์เกิดมาเพื่อเขา ทั้ง 2 สิ่งนี้
แทบจะเป็นเรื่องเดียวกัน เขาเริ่มจากง่ายไปยาก
ทำโจทย์หลากหลายรูปแบบ เข้าใจที่มาและความหมาย
มองภาพรวม และถามว่าทำไมเสมอ
การถามคำถามนี้จะช่วยให้คุณเจาะลึกถึงแก่นแท้ของเรื่องนั้นๆ
เขามีความอดทนที่น่าทึ่งสามารถนั่งอยู่กับที่ได้ เป็นเวลาหลายๆ ชั่วโมง
เขาเข้าเรียนเป็นกรณีพิเศษที่มหาวิทยาลัยปักกิ่งที่ซึ่งไกลจากบ้านของเหล่าเจ็กประมาณ 2,000 กว่ากิโลเมตรใช้เวลา 2 วันกว่าจะเดินทางมาถึง
1 วัน สำหรับพักที่เจิ้งโจวอีก 1 วันจึงจะถึงหอพักที่ ม.ปักกิ่ง
ครอบครัวเหล่าเจ็กมักจะเดินทางกันมาทั้งครอบครัวด้วยรถยนต์โดยจะมา 3-4เดือนครั้ง
เป็ดย่างของอาจารย์เฉิง เปี้ยนจิง ร้าน Master Cheng Bianjing Roast Duck
ถูกนำมาฝากบ่อยๆ การเรียนคณิตศาสตร์ที่นี่
ก้าวหน้าขึ้นเป็นอย่างมาก App แปลภาษายังจำเป็นที่ต้องจะนำมาใช้บ่อยๆ
แซนเดอร์เรียนที่นี่ได้ประมาณ 2 ปี ก็เดินทางไปอินเดียต่อ
เพื่อศึกษาคณิตศาสตร์เพิ่มเติมและค้นหาตัวตน
เขามีเวลาสั้นๆเพียงไม่กี่เดือน เขาตอบรับคำขอของ NASA
เพื่อไปเป็นศาสตราจารย์พิเศษ
NASA ตามทวงสัญญานี้มา 3 ครั้งแล้วตั้งแต่อายุ 12
ทวงปีละครั้งนั่นก็หมายความว่าการที่เขาได้เป็นศาสตราจารย์พิเศษนี้จะผ่านพ้น
วันคล้ายวันเกิด 15 ปีบริบูรณ์ของเขาไป 14 วัน ภาษาอังกฤษของชาวอินเดีย
ทำให้เขาแทบคลั่ง วันๆเขาไม่ต้องทำอะไร นอกจากพูดคำว่า "Sorry Sorry "
ในหลายๆคืน เขาก็ละเมอเป็นประโยคยาวๆ เช่น
" Would you mind saying that again ,please? " ยังดีที่มีอาหารอินเดียที่เขากินบ่อยๆ เมื่อตอนไปเที่ยวทะเลที่โรงแรมเครือเซ็นทาราสมัยที่อยู่ในบ้านเกิด
มันก็พวก Samosa,Tanoori chicken,Tikka Masala อาหารพวกนี้ทำให้เขา
มีความสุขในแต่ละวัน เขานั่งเรียนที่จัดตั้งเป็นพิเศษโต๊ะไม้สัก
ถูกจัดตั้งวางติดชิดกับโต๊ะของอาจารย์
คนทั่วไปเรียกสถานที่แห่งนี้ว่า Indian Institute of Science (Bangalore)
เป็นสถาบันวิจัยชั้นนำที่มีภาควิชาคณิตศาสตร์ที่แข็งแกร่งมาก
แซนเดอร์เรียนที่นี่ไม่กี่สัปดาห์เนื่องจากไม่ตรงกับความต้องการของเขา
หนุ่มน้อยชาวไทยเชื้อสายจีนและกรีกคนหนึ่งเดินทางในอินเดียอย่างว่างเปล่า
กำลังครุ่นคิดอย่างหนักว่าจะทำอย่างไรกับชีวิต ชั่วกระพริบตา
เขานึกออก Concentration, Mindfulness
สองคำคือคำที่เขานึกในหัว แปลเป็นไทยได้ว่า สมาธิ
เขาไปศึกษาสมาธิที่ Tushita Meditation Centre
(ธรรมศาลาทุศิตา) เมืองธรรมศาลา และ Dhamma Giri (ธรรมคีรี) เมืองอีกัตปุรี
ศูนย์วิปัสสนากรรมฐานสาย S.N.Goenka ที่เข้มงวด เน้นปฏิบัติอย่างจริงจัง
ไม่มีอะไรในโลกดึงเรากลับมาสู่ปัจจุบันได้เร็วและดีเท่ากับการรับรู้ลมหายใจเข้า
ลมหายใจออกทางพระพุทธศาสนา เรียกสิ่งนี้ว่า อานาปานสติ
จิตใจของเขามั่นคงขึ้นและเขาได้สร้างนิสัยที่จะสังเกตตนเองอย่างเป็นกลาง
เขารักที่จะมีความสุขในตัวเอง ตลอด 10 วันที่อาศัยอยู่ในที่ราบสูงแห่งสันติภาพนี้
ทำให้เขาพร้อมแล้วสำหรับการกลับมาฝึกต่อที่จะอยู่กับตัวเอง
หลังจากกลับมาจากที่อินเดีย รัฐบาลไทยได้เสนอให้เขาสอนคณิตศาสตร์ชั้นสูง
ให้นักศึกษาปีที่ 1ของมหาวิทยาลัยต่างๆ ในกรุงเทพฯ เมืองหลวงของประเทศไทย
เด็กอายุ 12 ยืนอยู่หน้ากระดาษดำในห้องเรียนของมหาวิทยาลัยต่างๆในกรุงเทพฯ
ชาเขียวเย็นหวาน 50% ถูกนำมาวางบนโต๊ะโดยลูกศิษย์ที่อายุเยอะกว่าเขา
เขาสอน Pure Math ด้วยความสนุกตลอดเวลา 1 ชม.เศษ ลูกศิษย์รักและชื่นชมเขา
"คุณจะถูกต้องเพราะข้อมูลและเป็นไปตามหลักเหตุปัจจัย ไม่ใช่เพราะอยากให้มันถูก"
เขาเขียนบนกระดานดำ เขาใช้เวลา 3 ปีเต็มในกรุงเทพฯ และบางช่วงเวลาเพื่อเดินทางไปสอนที่มหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วประเทศ
"พี่ๆเพื่อนร่วมชาติของผมเก่งมากๆแต่ก็แสบไม่เบา" เขากล่าว
และแล้วเขาก็เดินทางไปยังสหรัฐอเมริกาตามสัญญา เมื่ออายุครบ 15 ปีบริบูรณ์
วันแรกใน NASA วันนี้ไม่เหมือนวันไหนๆ มาก่อนเลยในชีวิต
"นี่เรากำลังเป็นส่วนหนึ่งของทีมที่กำลังสำรวจจักรวาล" เขาคิดพร้อมกวาดสายตาไปรอบๆ ศูนย์ Kennedy Space Center พร้อมกับรู้สึกว่าตัวเองเป็นส่วนหนึ่งของสิ่งที่ยิ่งใหญ่
ทัวร์แนะนำเบื้องต้นมีคนพาเดินสำรวจรอบๆอาคารได้รับการตั้งค่าอุปกรณ์
เช่น คอมพิวเตอร์,E-mail (@ nasa.gov)และเข้าถึงระบบซอฟต์แวร์ต่างๆของ NASA
การได้อีเมลสกุล nasa.gov เป็นช่วงเวลาที่พิเศษมาก
ว่าที่จริงทำไมหนังหลายเรื่องถึงสร้างมนุษย์ต่างดาวเป็นปรปักษ์กับมนุษย์โลก
ผมไม่ได้แค่ยินดีจะจับมือกับมนุษย์ต่างดาว ผมจะสวมกอดพวกเขาด้วย
แซนเดอร์กล่าวแสดงความเป็นมิตร
เขารู้สึกตำหนิหนังเรื่อง Armageddon ในใจว่า 18 วัน
ทำไมไม่ใส่ส่วนเผื่อความปลอดภัยซัก 20% เป็น 14.4 วัน
การที่เราให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ทำให้สิ่งต่างๆที่เราต้องทำเปลี่ยนไป
แซนเดอร์สอนคณิตศาสตร์ชั้นสูงรวมทั้งฝึกเป็นนักบินอวกาศไปในตัว
เขาเป็นนักบินอวกาศอย่างเต็มตัวเมื่ออายุ 17ปี แซนเดอร์ไปนอกโลกบ่อยกว่ากลับบ้านตัวเองที่เมืองไทย เขาอยู่ NASA ตั้งแต่อายุ 15 เขาไปๆมาๆระหว่างนอกโลก,ฟลอริดา,เท็กซัส ในระหว่างอยู่อวกาศเขาสบายใจอย่างยิ่งที่แก๊ง Call Center โทรขึ้นมาไม่ได้ ชีวิตประจำวันเป็นอย่างนี้มา 15 ปี 5,475 วัน หรือจะให้ถูกต้องกว่านี้ก็ 5,478 วัน หรือ 5,479 วัน
เขาอายุ30 ปีแล้ว ชายวัยกลางคนที่ NASA ไม่กล้าแตะ เขามีความรู้ทางคณิตศาสตร์
ที่จะปกป้องโลกมนุษย์ดังชื่อของเขา
จะว่าไปแล้วจำนวน 5,400 กว่าวันยังไม่ถูกต้องนัก ต้องหักช่วงเวลา 4เดือน 4 วัน
เมื่อเขาลา NASA เพื่อมาบวชที่วัดญาณเวศกวันแถวพุทธมณฑลที่เมืองไทย
"การศึกษาอย่างตรงไปตรงมาและไม่มีอคติ
ทำให้พุทธศาสนามีฐานะโดดเด่นอยู่ท่ามกลางหลักศาสนาทั้งหลาย"
"ความดีถ้าเราไม่ทำมันจะยังไม่ช่วยอะไรเรา แต่ถ้าเราทำ มันจะเป็นเกราะปกป้องเรา"
Zander กล่าวเมื่อได้สนทนากับนักปรัชญาหรือนักบวชในศาสนาพุทธ
การเป็นนักบินอวกาศนี้ตรงกับหลักความก้าวหน้าในชีวิตของZander
ที่ได้รับการอบรมสั่งสอนมาจากท่านเจ้าคุณอาจารย์หลวงพ่อสมเด็จ ป.อ.ปยุตฺโต
หลักความก้าวหน้าในชีวิตที่เขียนไว้บนกระดาษ A4 เป็นลายมือภาษาไทยของแซนเดอร์
แปะไว้ด้านในของตู้เสื้อผ้า
หลักความก้าวหน้าในชีวิต
1.) รักษาสุขภาพให้ดี
2.)มีระเบียบวินัย
3.)ได้คนดีเป็นแบบอย่าง
4.)ตั้งใจเรียนให้รู้จริง
5.)ทำแต่สิ่งที่ถูกต้องดีงาม
6.)มีความขยันหมั่นเพียร
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)

คุณต้องแข็งแรงขนาดไหนถึงจะได้เป็นนักบินอวกาศ
นักบินอวกาศทุกคนต้องแข็งแรงและสุขภาพดีก่อนเดินทางไปในอวกาศ
แต่ก็ไม่ได้จะบอกว่าหน่วยงานด้านอวกาศเจาะจงมองหานักบินอวกาศ
ที่มีระดับความฟิตดีเยี่ยมเป็นพิเศษในช่วงการคัดเลือกการคัดกรองทางการแพทย์
จะมุ่งพิจารณาสรรหาผู้สมัครที่ร่างกายสมบูรณ์ แข็งแรงอย่างสม่ำเสมอ
ตลอดระยะเวลาค่อนข้างนานมากกว่า
(และดังนั้นนักบินอวกาศที่ได้รับคัดเลือกจึงไม่ค่อยเจ็บไข้ได้ป่วยเมื่ออยู่ในอวกาศ)
กระบวนการคัดสรรใน 1 สัปดาห์มักจะเกี่ยวข้องกับการทดสอบทางการแพทย์
อย่างละเอียด โดยเน้นเรื่องการตรวจเช็คหัวใจ สายตาและมวลกระดูก
ทุกส่วนของร่างกายที่จะได้รับผลกระทบจากแรงโน้มถ่วง โดยทั่วไป
ผู้สมัครประมาณ 50% ไม่ผ่านเกณฑ์การทดสอบทางการแพทย์
ในช่วงที่ผมมาคัดเลือกก็เป็นแบบนี้ และมักจะไม่ผ่านเอาตอนการตรวจขั้นสุดท้าย
ซึ่งมักจะทำให้เกิดคำถามว่าทำไมไม่ตรวจเสียแต่แรก อย่างไรก็ดี
การลงทุน ในแง่เวลาและเงินในการจัดการทดสอบทางการแพทย์
ในกรณีที่มีผู้สมัครจำนวนมากจะไม่ทำกันตั้งแต่ตอนต้นๆ
นอกจากนี้การตรวจมักจะเยอะและยากจึงมักทำในกลุ่มผู้ที่สุขภาพดีกลุ่มเล็กๆ
เป็นรายบุคคลไป ผู้สมัครที่ไม่ผ่านเกณฑ์มักจะติดขัดเรื่องสายตาและหัวใจ
จะเห็นได้ว่าการเตรียมตัวเรื่องสุขภาพในเวลากระชั้นมักจะทำไม่ได้
ดังนั้นการดูแลสุขภาพให้ดีสม่ำเสมอ จะเป็นโอกาสดีที่สุดที่ทำให้
คุณประสบความสำเร็จ จริงๆแล้วในฐานะนักบินอวกาศ
คุณควรตระหนักว่าการมีร่างกายสมบูรณ์แข็งแรงเสมอเป็นสิ่งจำเป็น
ท้ายที่สุดแล้วการฝึกบางอย่าง เช่นการเดินในอวกาศหลายชั่วโมง
ในขณะที่สวมชุดนักบินอวกาศอยู่ มีผลกระทบทางกายภาพมากมาย
สรุปได้ว่ายิ่งคุณร่างกายฟิต คุณก็จะยิ่งสนุกกับการฝึกและการบินจริงๆในอวกาศ
และที่ง่ายขึ้นคือร่างกายของคุณจะปรับตัวกับสภาพไร้น้ำหนัก
และแรงโน้มถ่วงของโลกเมื่อเดินทางกลับสู่โลก
เมื่อผมเป็นนักบินอวกาศ ผมต้องใช้เวลาอย่างน้อย 4 ชั่วโมง
เพื่อบริหารร่างกายในแต่ละสัปดาห์แม้ว่าคนส่วนใหญ่จะออกกำลังได้มากกว่า
เช่น เล่นกีฬาที่ตนเองชอบหน่วยงานอวกาศมีผู้ฝึกที่เก่งกล้าสามารถ
พวกเขามีทักษะพิเศษในการดูแลความสมบูรณ์ของร่างกายตนเอง
เงื่อนไขและการพักฟื้นผู้ชำนาญการเหล่านี้จะพัฒนาโปรแกรมส่วนตัวขึ้นมา
เพื่อให้มั่นใจว่านักบินอวกาศแต่ละคนเข้าใจและเตรียมพร้อมรับมือปัญหาทางกาย
ของนักบินอวกาศเมื่อเดินทางอยู่นอกโลก และที่สำคัญกว่านั้นก็คือเมื่อกลับมาสู่โลกแล้วจะฟื้นตัวได้ภายในเวลาไม่ถึงปี แซนเดอร์ตอบใน Reddit

ครั้งนึงแม่ของแซนเดอร์ถามแซนเดอร์ว่า ถ้าการยิงยานอวกาศล้มเหลวจะเป็นอย่างไร
ล้มเหลวเหรอ ? แซนเดอร์คิดก่อนตอบ ถ้าล้มเหลวแบบมากที่สุด
NASAจะแถลงการณ์เอง แต่ถ้าล้มเหลวนิดๆหน่อยๆก็จะลงจอดแถวๆคาซัคสถาน
หรือหากยานอวกาศขัดข้องเมื่อขึ้นจากฐานได้ไม่นาน
และยังไม่ได้เข้าสู่วงโคจรของโลก ยานอวกาศก็อาจตกลงในทะเลของญี่ปุ่น
การเลิกปฏิบัติการใน 283 วินาทีแรกจะทำให้ผมตกลงบนพื้นราบทางตะวันออก
ของคาซัคสถาน และจาก 283 ถึง 492 วินาที
ผมก็จะตกลงบนพื้นที่ที่เป็นภูเขาทางตอนใต้ของรัสเซียบริเวณที่ติดกับมองโกเลีย
หากใช้เวลาในการหยุดยานอวกาศในอีก 14 วินาที
ยานอวกาศก็จะตกลงบนพื้นที่เหลือสุดของจีน
สุดท้ายในช่วง 506 วินาที จนถึงการเข้าสู่วงโคจรซึ่งใช้เวลา 528 วินาที
ผมจะจุ่มเท้าลงทะเลของญี่ปุ่น

แม่ครับ แม่ต้องตีซี้กับชาวญี่ปุ่นไว้ให้มากๆนะครับ แซนเดอร์กระเซ้าเย้าแหย่
แม่ผมมักจะถามผมเสมอว่าลูกไปทำอะไรข้างบนนั้น คำตอบในช่วงที่ผมอารมณ์ดีก็คือ 1.)ทดลอง 2.)ไปแทนชาวโลก
ในตอนเช้าๆผมอาจจะลอยเข้ามาดูโลกของเราที่หน้าต่างทรงโดม (Cupola)
สถานีนี้อยู่ห่างจากพื้นโลกแค่ราว 400 กิโลเมตร
มันใกล้กว่าตอนผมไปจีนและอินเดียเสียอีก แต่ก็นั่นแหละ
ผมคล้ายกำลังจะอยู่เหนือธรรมชาติเอาชนะธรรมชาติได้
แต่ความเป็นธรรมชาติของสิ่งทั้งหลายก็ยังมีอยู่ในจักรวาลนี้
หลักอนิจจังตามมาด้วยไม่ว่าจะมีสิ่งใดอาศัยอยู่ในจักรวาล
แซนเดอร์ให้สัมภาษณ์กับCNN คุณอาจจะเห็นผมตามสระว่ายน้ำที่แถวบ้านของผม
ในเมืองไทยหรือที่ทำงานในสหรัฐของผม
นั่นเป็นเพราะว่าผมคิดถึงอวกาศ การลอยตัวในน้ำทำท่าปลาดาวพอที่จะ
ทำให้ผมคลายความคิดถึงได้บ้าง คำแนะนำถึงน้องๆที่อยาก
เป็นนักบินอวกาศและขึ้นมาบนอวกาศ ลดละเลิกน้ำอัดลมซะ
เพราะที่นี่กินน้ำอัดลมไม่ได้ น้ำอัดลมทำให้เกิดปัญหาแก๊ส
ไม่แยกจากของเหลวในสภาพไร้น้ำหนัก ณ ตอนนี้เขาอายุ 35 ปีแล้ว
เขากำลังอยู่บนอวกาศในยานอพอลโล18 เขาอยู่คนเดียวมานานกว่า 3 เดือน
ความอ้างว้าง เดียวดายในอวกาศทำให้เขาว้าเหว่
เสียงเขาสั่งAlexa เปิดดนตรี Forest
เขาไม่ได้ยินเสียงสัตว์ป่าร้อง กิ่งไม้กระทบกัน
ตั้งแต่เขาเหยียบขึ้นอพอลโล 18
เขาหยิบอาหารอวกาศมากินนึกถึงบ้านเดี่ยวในเมืองไทย
บางครั้งถ้าผมหายตัวได้ เขาคิด เราน่าจะยืนผัดกะเพราอยู่หน้าเตาแก๊ส
เขาทำอาหารเสร็จแล้วมักจะกินให้หมดจานเพราะกลัวให้หมาแล้วหมาไม่กิน
ในยามที่เขาอยู่บนอวกาศนี้ เขาก็ยังห่วงใยโลกมนุษย์และเพื่อนมนุษย์
ถ้าทุกคนในโลกมีเงินคนละ 10 ล้านเหรียญปัญหาหลายๆอย่างในโลกจะลดน้อยลงมั้ย
เขาคิด เขาอ่านหนังสือรักษ์ธรรมชาติ
ผมไม่ทราบว่าขยะพลาสติกทั้งหมดในโลกมีจำนวนเท่าใด
แต่นักวิชาการได้แต่พูดสั้นๆว่า
"พลาสติกทุกชิ้นที่ผลิตขึ้นมาในโลกตั้งแต่ 50 ปีก่อนยังอยู่ครบถ้วนดีบนโลกนี้"
นั่นเป็นความจริงที่น่าตกใจ "มนุษย์ลืมคิดไปว่า ป่าเป็นต้นกำเนิดของสายน้ำ
ป่ามีต้นไม้ ต้นไม้ช่วยกรองอากาศที่ไม่ดี ให้เราได้มีอากาศบริสุทธิ์ได้หายใจ
ถ้าไม่มีป่าก็คงไม่มีเราด้วยเหมือนกัน เมื่อธรรมชาติดำรงอยู่ ทุกสิ่งจึงดำรงอยู่"
แซนเดอร์อยู่มโนสำนึกขอบคุณธรรมชาติ

เสียงเห่าโฮ่งๆ ร้องเหมียวๆดังขึ้น แซนเดอร์อยู่คนเดียวก็จริง
แต่เขานำสุนัขขึ้นมาด้วย 1 ตัว และแมวขาวมณีเพศผู้อีก 2 ตัว
สุนัขที่คนขายบอกว่าเป็นพุดเดิ้ล 75% ชิสุ 25%
แต่ Google Lens กลับมองว่าเป็นชิสุ 100% มันเป็นเพศเมียสีดำ ชื่อคุโระ
แมวขาวมณี ตาสีฟ้าข้างขวาข้างซ้ายเป็นสีเหลืองชื่อForgive มันขี้เล่นและขี้อ้อน
อีกตัวชื่ออภัย ตาสีเหลืองทั้งสองข้างมันฉลาดนิ่งและไม่ซน Forgiveกับอภัย
ถูกนำมาให้แซนเดอร์เพราะเจ้าของเดิมกำลังสับสนว่าจะเอาไปปล่อยที่ไหนดี
แซนเดอร์ชอบช่วงเวลาที่เขาและสัตว์เลี้ยงแสนรักอยู่ด้วยกันที่นี่มากๆ
เราอยู่ในอวกาศมีเพียงพวกเราและธรรมชาติรอบตัวเท่านั้น
พวกเราทิ้งเมืองไว้ด้านหลัง เราอยู่กับปัจจุบันอย่างแท้จริง
มีเพียงอวกาศ ลมหายใจ และสัตว์เลี้ยงที่อยู่ตรงหน้าเราเท่านั้น
วันนี้เป็นวันเสาร์ที่ 2 ของเดือนมกราคมเป็นวันเด็กของไทย
แซนเดอร์ทำหน้าที่พิธีกรจำเป็นถ่ายทอดสดชีวิตประจำวันของนักบินอวกาศ
เด็กน้อยชาวไทยส่งคำถามขึ้นมาถามแซนเดอร์ในงานวันเด็กของไทย
"อะไรสำคัญที่สุดเมื่ออยู่บนยานอวกาศ" ถ้าเป็นสิ่งของก็คือไฟฉาย
เราต้องค้นหาโน่นนี่ในมุมอับแสงบ่อยๆ
ถ้าเป็นนามอธรรมก็คือสติ อยู่ที่ไหนก็ต้องมีสติ แซนเดอร์ตอบ
จบสิ้นวันเด็กของไทย แซนเดอร์ยิ้มแย้มเป็นพิเศษ ความสุขมาแล้ว กำลังไป
กำลังจะจากไป เสียงเตือนตี๊ดๆจากยานอพอลโล 18 ดังขึ้น
เขาตรวจพบว่าดาวเคราะห์ดวงนี้วิ่งด้วยความเร็วไม่แน่นอนช้าที่สุด
อาจจะเป็น 3 เดือนที่จะชนโลกของพวกเรา
นักบินอวกาศ 4 ชาติมาพบเขาตามคำขอเขาไม่มีเวลาเลือกว่าจะให้สัตว์เลี้ยงแสนรัก
ทั้ง 3 ตัวอยู่กับใคร เพื่อนนักบินอวกาศร่วมโลกคิดว่า แซนเดอร์มีปัญหา
ผมแค่อยากเจอเพื่อนมนุษย์เท่านั้นเอง แซนเดอร์ตอบ
แซนเดอร์แจ้งไปทางนาซ่า องค์การนาซ่าของบไปทางกระทรวงกลาโหม
100 ล้านดอลลาร์ แต่ประธานาธิบดีดีสหรัฐฯไม่อนุมัติ
คุณคิดว่าโลกใบนี้มีมูลค่าเท่าไหร่ 100ล้านๆๆเหรียญ 900ล้านๆๆเหรียญ
คำตอบทั้งสองนี้ผิดทั้งคู่
คำตอบที่ถูก คือ 0 เหรียญมันตีค่าเป็นเงินไม่ได้
เงินเป็นสิ่งสมมุติที่มนุษย์สร้างขึ้น
โลกใบนี้เป็นของจริงยิ่งกว่าเงินตรา
งานนี้ผมทำให้ฟรีไม่คิดค่าแรง ประธานาธิบดีไม่ใช่เจ้านายของประชาชน
ประธานาธิบดีคือลูกน้องของประชาชน
แซนเดอร์ขอพูดบ้างหลังทนฟังผู้นำโลกพูดอยู่เป็นเวลาหลายนาทีแล้ว
ในระหว่างที่วิวาทะกันอยู่นั้น มีการล้ำเส้นเรื่องสัตว์เลี้ยงของ Zander
Zander อาจจะพูดไม่ดีบ้างแต่เขาพูดไปอย่างนั้นเอง
ชีวิตของชาวโลกสำคัญกว่าสัตว์เลี้ยงที่เขารัก
พวกเราชาวโลกควรจะดีใจนะ ที่สายฝนตกลงมา
ฝักบัวที่บ้านคุณยังมีสายน้ำอยู่หรือป่าว ?
ถ้ามีอาบซะนะ อาบแทนผมด้วย ห้วงคำนึงของสมองเขาคิด

เขากำลังพยายามอย่างหนักที่จะแก้ปัญหาดาวเคราะห์ดวงนี้
ชีวิตมนุษย์เนี้ย น่าภูมิใจตรงความพยายามเนี่ยล่ะ
คติชีวิตที่ Sander ยึดถือตลอดมาง่ายนิดเดียว "ผมต้องเก่งกว่าเมื่อกี้นี้"
Mindset ของ Sander ไม่เคยเปลี่ยนไปเลย ตอนนี้เขากำลังหาทางออกให้กับโลกใบนี้
ความคิดของเขาถูกกระแทกอย่างหนัก
ท้ายที่สุดแล้ว เขานึกทางออกเมื่อหันไปตามเสียงร้องของ
คุโระ หมาตัวสีดำ มองไปนอกยานอพอลโล 18
ดาวเคราะห์ดวงหนึ่งที่เขาค้นพบเมื่อ 5ปีก่อนหันมาอีกทีก็เจอมันตามเสียงเรียกของคุโระ จากการคำนวณตามหัวสมองของแซนเดอร์ผู้ซึ่งใช้ร่างกายเพียงแค่แบกรับหัวไว้เท่านั้น กับComputer ระดับควอนตัม ออกมาตรงกัน
เร็วที่สุดอาจะเป็น 14 ชั่วโมงที่ ดาวเคราะห์ Death Planet จะพุ่งชนโลก
ดาวเคราะห์ที่แซนเดอร์เจอเมื่อ 5 ปีก่อนมีแร่ชนิดหนึ่ง ที่เขาตั้งชื่อว่า แร่บาร์เรีย
เมื่อมันถูกวัตถุชนิดอื่นพุ่งชนมันจะแปลงสภาพที่ใหญ่กว่าวัตถุนั้น 20 เท่า
แข็งแรงกว่าวัตถุนั้น 10 เท่า แซนเดอร์ค่อนข้างมั่นใจว่าดาวแร่บาร์เรียนี้
จะสามารถช่วยโลกของเราได้
ชีวิตคนเราบางครั้งก็มีทางเลือกไม่มากนักครั้งนี้ก็เช่นเดียวกัน
ชีวิตของแซนเดอร์ขึ้นอยู่กับ Death Planet เขารอมันมานานกว่า 5 ปีแล้ว
เมื่อคุโระตรวจพอเจอมัน แซนเดอร์ไม่ได้ตระหนักถึงความหมายของชีวิต
หรืออาลัยชีวิตทำนองนั้น เขาทำทุกอย่างของเขาอย่างเต็มที่สุด
ทำราวกับว่ามันเป็นวันสุดท้ายในชีวิตของเขาในทุกๆวัน
แซนเดอร์ผู้ที่กำลังจะตายในเวลาไม่ถึง 14 ชั่วโมงนี้ กำลังหลับตาคิดอย่างหนัก
ถึงสิ่งที่ยังไม่ได้ทำ ใช่แล้วซองผ้าป่าสีขาวที่แซนเดอร์หยิบติดมือมาด้วย
ซองผ้าป่าสีขาวถูกแปะไว้ด้วยเทปกาวเก่าๆ บนโต๊ะโลหะ
ในยานอพอลโล 18 ที่เขาอยู่ในยานอวกาศลำนี้มา 5ปีกว่าแล้ว
แซนเดอร์เพียรพยายามอย่างหนักที่จะต่อสู้ในฐานะมนุษย์ที่จะสู้จนวินาทีสุดท้าย
คำสั่งเสียสุดท้ายและคำขอโทษถูกส่งมายังดาวเคราะห์ที่เขาเคยอยู่อาศัย
และยังอยากกลับไปตายที่นั้น ดาวเคราะห์ที่ชื่อว่า โลกมนุษย์
1.)"เรามีค่า เพราะเรามีวันสิ้นสุด"
2.)"ความตายคือค่าคงที่ (C): ที่ทำให้ชีวิตมีคุณค่า เพราะถ้าชีวิตเป็นอนันต์ (\infty)
ทุกนาทีจะไร้ความหมาย"
ผมขอถอนคำพูดที่เคยเสียดสีมวลมนุษย์ไว้อย่างเจ็บแสบว่า
"มนุษย์เอ๋ยทำไมความตายของท่านยิ่งใหญ่และโศกเศร้า
ความตายของสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นธรรมดา"
ที่ความตายของมนุษย์ยิ่งใหญ่และโศกเศร้า
เพราะเราเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเดียวที่กล้าหาญพอที่จะ 'รัก' ทั้งที่รู้ว่าต้องสูญเสีย"
National Aeronautics and Space Administration หรือNASAพยายามที่จะประกาศภาวะฉุกเฉินไปยังสื่อระดับโลก เช่น CNN,Reuters, Al Jazeera,Bloomberg
แต่อนิจจังความพยายามกับไร้ผลการสื่อสารในโลกหยุดชะงัก
ผู้คนไม่ได้ตื่นตระหนก พวกเขาแค่คิดว่า "อินเทอร์เน็ตคงล่ม"
หรือ "ระบบเครือข่ายมีปัญหา" พวกเขาจึงวางโทรศัพท์ลง
แล้วหันไปคุยกับคนข้างๆ แทน... เป็นการเชื่อมต่อระหว่างมนุษย์ที่เกิดขึ้น
อย่างบังเอิญในวาระสุดท้าย ใครหลายคนกำลังใช้ชีวิตปกติ
ในคาเฟ่ ผู้คนยังคงยกกาแฟขึ้นดื่ม พลางไถหน้าจอโซเชียลมีเดียที่ฟีดเริ่มค้าง,
เสียงหัวเราะของเด็กๆ ในสนามเด็กเล่นยังคงดังเจื้อยแจ้ว โดยไม่มีใครรู้เลยว่า
"พรุ่งนี้" อาจจะไม่มาถึง
พนักงานOfficeกำลังโหวตชะตากรรมของมื้อเย็นหลังเลิกงานว่า"จะปิ้งย่างหรือชาบู"
ครบ14 ชั่วโมงพอดีตามคาดการณ์
ชีวิตของแซนเดอร์กับชีวิตของพวกเราชาวโลก
ณ ตอนนี้เป็นชีวิตเดียวกัน ดาวดวงที่มีแร่บาร์เรียก็กำลังลอยเข้าใกล้
ถ้ายานอวกาศอพอลโล 18 ของนาซ่านี้
ทำให้ดาวแร่บาร์เรียหันไปชนหรือไปปิดกั้น Death Planet ได้
ชาวโลกก็อาจจะรอด ไม่มีเวลาคิดแล้ว แซนเดอร์โอบกอดโลกไว้แน่นวิ่งไปที่คันเร่ง
มือของแซนเดอร์ดึงคันเร่งขึ้นเต็มกำลังเร็วและแรงที่สุดเท่าที่มันจะทำได้
ขอแค่เพียง 0.5 องศานัยน์ตาของแซนเดอร์เห็น Death Planet เต็มตา
เขาไม่กระพริบตาเลยแม้ครั้งเดียว
พื้นผิวของมันคล้ายหินแกรนิตที่มีขายตามริมถนนสระบุรี
เขายิ้มให้มันแผ่เมตตาให้และขอโทษมันที่ไม่สามารถให้มันผ่านไปได้ เขาคิดผิด
แร่บาร์เรียทำงานไม่เต็มประสิทธิภาพ
แวบเดียวในอวกาศชาวโลก 8,000 กว่าล้านคนได้ยินเสียงดังพร้อมกัน
ประกายไฟเต็มท้องฟ้าพร้อมกับ 1 ร่างที่จากไป
ทุกสิ่งล้วนอนิจจัง ชายผู้ซึ่งเพิ่งได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล
ความคิดสุดท้ายในชีวิตเขาปรากฏขึ้น
"ทุกสิ่งล้วนอนิจจังคุณสมบัติพื้นฐานของผู้จะพ้นทุกข์"
แซนเดอร์ไม่ได้จากไปจากโลก ร่างของเขากลายเป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล
ดังเช่นโลก ที่เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาล
คนที่รู้จักแซนเดอร์ ต่างจดจำ "ความเป็นมิตร อารมณ์ขัน มุกตลก
เสียงหัวเราะที่ทำให้คนอื่นต้องหัวเราะตามและรอยยิ้มที่จริงใจ" ของเขาได้
คนอื่นๆอีกหลายคนยังยกย่องในคุณลักษณะและคุณค่าของเขาว่า
"เป็นมืออาชีพ ซื่อสัตย์ ซื่อตรง สมถะ ใจกว้าง อุทิศตน
และมีวินัยการทำงานอย่างไม่หยุดยั้ง"
เขาเป็นคนตรงไป ตรงมา ไม่เสแสร้ง และเป็นนักคิดที่มีอิสระโดยสมบูรณ์
ความคิดของแซนเดอร์ เฉียบคมและถ้อยคำของเขาแม่นยำ
นับจากนี้ไม่มีอีกแล้ว คำที่แซนเดอร์กล่าวบ่อยๆว่า
โลกนี้ไม่ได้เป็นของมนุษย์
มนุษย์เป็นแค่ส่วนหนึ่งของธรรมชาติในจักรวาลอันแสนยิ่งใหญ่นี้

นิยายเรื่องนี้มีสองฉบับ
1.ฉบับเอาใจมนุษย์
สำหรับผู้ที่ยังไม่พร้อม
ให้มีตอนที่แซนเดอร์ขอถอนคำพูด
2.ฉบับธรรมะ
ให้ตัดตอนที่แซนเดอร์ขอถอนคำพูด
มีแต่เพียง มนุษย์เอ๋ยทำไมความตายของท่านยิ่งใหญ่และโศกเศร้า
ความตายของสิ่งมีชีวิตอื่นเป็นธรรมดา

ถ้านิยายเรื่องนี้เปลี่ยนใจคน
ในโลกเพียงแค่1%ให้รักษาธรรมชาติ
ก็สมดังความมุ่งหมายที่เกิดมีขึ้นของนิยายเรื่องนี้

ผมมีความโน้มเอียงที่จะเชื่อเรื่องเวียนว่ายตายเกิด
แต่ถ้าผมเชื่อเรื่องนี้ 100% ก็เท่ากับผมเป็นคนโง่คนหนึ่งเท่านั้นเอง
แต่อย่างไรก็ตาม การที่ผมแต่งนิยายวิทยาศาสตร์เรื่องนี้
แล้วมีคนสำนึกรักธรรมชาติ เช่นเดียวกับผม
แม้เพียง 1% ของคนในโลก
ผมก็เชื่อว่า นี่เป็นความดีอันดับต้นๆของผมในสังสารวัฏอันยาวนานนี้