การเกิดใหม่ของราชันย์นิรันดร์

หมัดผู้พิทักษ์ได้พุ่งเข้าหาดาบของโนอาห์เกิดเสียงกระทบขึ้น
 
โนอาห์ฟาดดาบลงมาเกิดเป็นแรงกระแทกบนพื้นดินทำให้ผู้พิทักษ์กระโดดหลบและพุ่งเข้าหาโนอาห์เป็นรอบที่สอง
 
หมัดของผู้พิทักษ์ได้มีออร่าสีฟ้าปรากฏขึ้นผู้พิทักษ์ได้ต่อยไปที่โนอาห์เกิดเป็นแรงคลื่นขนาดใหญ่
 
โนอาห์ใช้ความเร็วของตัวเองกระโดดหลบการโจมตีของผู้พิทักษ์
 
"เจ้าหมอนี่อันตรายชะมัด"
 
"สู้กันตรง ๆ คงได้ตายก่อนแน่"
 
โนอาห์ได้วาร์ปไปยังข้างหลังของผู้พิทักษ์และได้ใช้หนามสีดำที่โผล่ขึ้นจากพื้นดิน
 
ได้ทิ่มแทงไปที่ตัวของผู้พิทักษ์เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวโนอาห์ได้สร้างคลื่นพลังเวทสีดำ
 
โจมตีใส่ผู้พิทักษ์แต่ในขณะนั้นผู้พิทักษ์ได้แสดงออร่าสีฟ้ามาปกคลุมตัวเอง
 
"ป้องกันอย่างงั้นเหรอ"
 
"ทางด้านกายภาพฉันคงไม่สามารถเอาชนะมันได้ง่าย ๆ แน่"
 
ผู้พิทักษ์ได้กระโดดขึ้นไปบนอากาศและได้สร้างดาบที่มีออร่าสีฟ้าจำนวนมาก
 
ผู้พิทักษ์ยกแขนขึ้นและลงดาบที่ลอยอยู่บนอากาศได้พุ่งลงมาใส่โนอาห์ทันที
 
โนอาห์ได้หลบการโจมตีนั้นและโต้กลับด้วยการสร้างสายฟ้า
 
สายฟ้าได้ผ่าลงมายังตัวของผู้พิทักษ์เกิดเป็นการโจมตีที่รุนแรง
 
ผู้พิทักษ์ได้รับการโจมตีที่รุนแรงทำให้เขาตกลงมายังบนพื้น
 
โนอาห์ไม่รอช้าจึงรีบที่จะปิดฉากการต่อสู้นี้
 
"ต้องรีบจัดการมันพลังเวทฉันเริ่มลดหายไป"
 
โนอาห์ยกดาบขึ้นและแทงมันลงบนตัวของผู้พิทักษ์
 
ดาบได้เสียบบนตัวของผู้พิทักษ์ผู้พิทักษ์จับที่ดาบของโนอาห์เพื่อที่จะดึงออก
 
โนอาห์ถอยออกมาเล็กน้อยและได้ทำการไปยังใจกลางถ้ำ
 
"ต้องรีบหามันให้เจอก่อนที่หมอนั่นจะฟื้นตัวสำเร็จ"
 
โนอาห์วิ่งหาไปสักพักก็ได้เจอเข้ากับศิลาสีแดงที่อยู่บนตัวรูปปั้น
 
โนอาห์ได้หยิบมันออกมาและจ้องมองศิลานั้นแต่ในขณะนั้นก็ได้มีแสงพุ่งขึ้นจากศิลา
 
ร่าง ๆ หนึ่งปรากฏขึ้นเป็นออร่าสีแดงที่ก่อตัวเป็นมนุษย์ดวงตาสีขาว
 
ร่างนั้นได้ชี้ไปที่โนอาห์จากนั้นก็ได้มีหมอกสีแดงลอยเข้าไปที่ตัวของโนอาห์
 
"นี่มันอะไรกัน?"
 
"หือ....."
 
"จู่ ๆ พลังเวทก็เพิ่มขึ้น"
 
แสงสีแดงพุ่งขึ้นจากตัวของโนอาห์ร่างกายของโนอาห์บาดแผลทั้งหมดเริ่มหายไปจากตัวของเขา
 
ในระหว่างที่โนอาห์กำลังจ้องมองศิลาอยู่นั้นก็ได้มีคลื่นพลังสีฟ้าพุ่งเข้าโจมตีโนอาห์
 
โนอาห์ได้รับบาดแผลแต่บาดแผลนั้นก็หายไป
 
"ดูเหมือนฉันจะได้รับความสามารถใหม่มาแล้ว"
 
"แต่ก่อนอื่นต้องรีบทำให้เจ้านั่นหมดสติก่อน"
 
โนอาห์สร้างบอลพลังงานสีดำขนาดใหญ่พุ่งเข้าโจมตีผู้พิทักษ์
 
โนอาห์ได้สร้างสายฟ้าที่มือและได้ต่อยไปที่ตัวของผู้พิทักษ์เกิดเป็นสายฟ้าขนาดใหญ่
 
ผู้พิทักษ์ที่โดนการโจมตีนั้นก็ได้กระเด็นไปโนอาห์ยังคงพุ่งไปหาผู้พิทักษ์และใช้ฝ่ามือสับไปที่ตัวของผู้พิทักษ์แต่ก็ไม่มีรอยร้าว
 
โนอาห์ได้ใช้เวทปิดผนึกมีพลังงานสีดำปกคลุมเป็นวงกลมและได้ครอบที่ตัวของผู้พิทักษ์
 
"ผนึกเวทจะอยู่ได้แค่ 1 ชั่วโมงฉันต้องรีบไป"
 
โนอาห์เดินทางไปยังทิศตะวันตกเพื่อรีบหนี
 
รอบ ๆ ป่าจากตอนแรกที่สว่างจู่ ๆ ก็มืดลงฝนเริ่มตกลงมา
 
"ฝน?"
 
"นั่นอะไร"
 
โนอาห์พุ่งไปยังทิศทางนึงก่อนจะหยุดวิ่งเขาสังเกตเห็นอะไรบางสิ่งที่เคลื่อนไหว
 
บางสิ่งนั้นพุ่งเข้าหาโนอาห์ด้วยความเร็วรูปร่างของมันไม่สูงมากตัวของมันสีดำเหมือนเงาดวงตาสีแดง
 
มันโจมตีโนอาห์ด้วยความเร็วโนอาห์เรียกดาบดำออกมาหลาย ๆ เล่ม
 
ดาบจำนวนนึงพุ่งโจมตีไปที่เงาตนนั้นดาบเสียบที่ตัวของมัน
 
มันไม่เพียงแม้แต่จะล้มมันกลับพุ่งไปหาโนอาห์โดยไม่คิดชีวิต
 
"ตายซะ"
 
'เพลิงกลียุค'
 
ไฟสีฟ้าปรากฏขึ้นบนมือของโนอาห์ต่อมาในอีกไม่กี่วินาทีไฟสีฟ้าที่อยู่บนมือของโนอาห์ก็พุ่งเข้าไปหาเงานั้น
 
ไฟสีฟ้าได้กระทบกับตัวของเงาสีดำเกิดการไหม้ที่ตัวของมัน
 
ตรงส่วนที่โดนแผดเผาของมันเริ่มหายไปเหมือนกับทุกสิ่งที่โดนไฟนี้จะถูกแผดเผาให้หายไป
 
ร่างของสิ่งมีชีวิตที่เป็นเงาได้หายไปจากตรงนั้นเหลือแค่หินศิลาที่เหลืออยู่ของมัน
 
โนอาห์หยิบหินขึ้นมาดูและขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะออกเดินทางต่อ
 
"ฟ้ายังไม่สว่างเลยแฮะ"
 
"แต่ยังไงก็ต้องออกจากตรงนี้อยู่ดี"
 
เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมงตั้งแต่ที่โนอาห์ออกมาจากจุดนั้น
 
ในระหว่างที่เขากำลังวิ่งอยู่นั้นได้มีฝูงมอนสเตอร์วิ่งมาโจมตีโนอาห์
 
โนอาห์ตอบโต้ด้วยไฟสีฟ้าของเขาเพียงแค่สะบัดมือฝูงมอนสเตอร์ก็หายไป
 
ทางฝั่งนอกป่าดราเวียร์กำลังสนทนาอยู่กับเซบาสเตียน
 
"เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วแต่เจ้าหนูนั่นก็ยังไม่ออกมาเลย"
 
"ฉันควรตัดสินเลยดีไหม"
 
เซบาสเตียนส่ายหน้าพร้อมกับพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังกลับไป
 
"อย่าเพิ่งด่วนสรุปเลยครับ"
 
"ตะวันยังไม่ตกดินเราก็ไม่สามารถให้เขาแพ้ได้ครับ"
 
ดราเวียร์พยักหน้าเล็กน้อย
 
"ถึงแม้ฉันจะตั้งความหวังว่าให้เขาผ่านมันไปได้แต่ป่านี้มันก็เป็นหนึ่งในสามสถานที่ของบรรพบุรุษ"
 
"ว่าแต่แขกผู้มีเกียรติของเราเดินชมรอบ ๆ เป็นยังไงบ้าง"
 
เซบาสเตียนพยักหน้าแล้วตอบกลับ
 
"ดูเหมือนเขาจะอยากพบท่านมากกว่านะครับ"
 
"ท่านควรที่จะไปพบเขานะครับตั้งแต่ที่เขามาท่านก็สั่งให้ผมไปบอกเขาให้รอไปก่อน"
 
"แบบนี้ไม่ถือว่าเป็นการตบหน้าเหรอครับ"
 
ดราเวียร์ยิ้มเล็กน้อยแล้วบอกกับเซบาสเตียนไปว่า
 
"ไม่ต้องห่วงถึงฉันจะมีแขกแต่เรื่องนี้มันสำคัญกว่า"
 
ในป่าโนอาห์เดินทางมาถึงใกล้ ๆ จุดเริ่มต้นพร้อมกับสภาพตัวที่เลอะเทอะจากการต่อสู้
 
เหล่าทหารที่กำลังคุยกันก็ได้เห็นร่างร่างหนึ่งปรากฏขึ้น
 
"คุณชายกลับมาแล้ว!!!!!"
 
เสียงของทหารนายหนึ่งดังขึ้นเหล่าทหารทุกคนวิ่งมายังทางของโนอาห์
 
"คุณชายท่านต้องการออกไปจากที่ตรงนี้เลยไหมครับ"
 
ทหารหลายคนจ้องมองโนอาห์เพื่อรอคำตอบ
 
โนอาห์พยักหน้าและขึ้นรถม้าไปทำให้ทหารทุกคนที่ยืนอยู่เข้าใจสถานการณ์และได้พาโนอาห์ออกเดินทาง
 
รถม้าได้เดินทางออกมาจากป่าแล้วได้มีคนสองคนรอต้อนรับ
 
รถม้าหยุดอยู่ที่หน้าของเซบาสเตียนและดราเวียร์
 
"ดูเหมือนจะทำสำเร็จสินะ"
 
ดราเวียร์เอ่ยขึ้นโนอาห์เดินลงมาจากรถม้าด้วยสภาพที่ดูไม่สะอาด
 
"นี่ใช่ศิลาที่ท่านให้ข้าไปเอามันมาใช่รึเปล่า"
 
โนอาห์หยิบศิลาและโยนให้ดราเวียร์
 
เขาจ้องมองศิลาที่อยู่ในมือของตัวเองและพยักหน้าอย่างพอใจ
 
"นี่คือสิ่งที่ถูกต้อง....เจ้าสอบผ่าน"
 
ดราเวียร์โยนศิลาให้โนอาห์พร้อมกับพูดไปว่า
 
"เจ้าเก็บมันไว้คุณสมบัติของมันใช้ในการเพิ่มพลังเวทและรักษาชีพจรเวทได้"
 
โนอาห์พยักหน้าและเดินจากไป
 
"นายสังเกตเห็นมันรึเปล่าเซบาสเตียน"
 
เซบาสเตียนเดินมาอยู่ข้าง ๆ ดราเวียร์
 
"ไม่มีบาดแผลเลยครับมีแต่รอยเปื้อนเลือดเท่านั้น"
 
"เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ"
 
ดราเวียร์ยิ้มเล็กน้อยและเดินจากไปพร้อมกับพูดว่า
 
"ได้เวลาไปหาแขกผู้มีเกียรติแล้ว"
 
"นายไปเตรียมของให้เขาซะ"
 
เซบาสเตียนพยักหน้าเบา ๆ
 
"ครับ"
 
เมื่อถึงคฤหาสน์เขาเปิดประตูเข้าไปก็ได้พบกับผู้หญิงที่แต่งตัวเป็นคนใช้ผมสีฟ้า
 
ลูเนธเดินมาหาโนอาห์ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย
 
"น้ำพร้อมแล้วค่ะท่านจะอาบเลยไหมคะ"
 
โนอาห์ตรวจสอบสภาพของตัวเองเขาก็ได้พบว่าเสื้อผ้าของเขามีแต่กลิ่นเหม็นและกลิ่นเลือด
 
"อา"
 
โนอาห์ตอบสั้น ๆ ลูเนธเดินเข้ามาและนำทางโนอาห์ไปยังห้องอาบน้ำ
 
เธอถอดเสื้อผ้าของโนอาห์ออกเผยให้เห็นรูปร่างที่แข็งแรงไร้บาดแผล
 
โนอาห์ใช้เวลาอาบน้ำสักพักและเดินออกมาไม่กี่วินาทีต่อมาลูเนธก็มาแต่งตัวให้กับโนอาห์
 
"ท่านจะทานอาหารเลยไหมคะ?"
 
เธอถามโนอาห์นิดหน่อย ๆ แต่โนอาห์ตอบกลับว่า
 
"ยังไม่ต้องฉันจะไปพักสักหน่อย"
 
โนอาห์เดินจากไปพร้อมกับที่ลูเนธโค้งตัวลงเล็กน้อยและเดินจากไป
 
โนอาห์ได้เดินเข้าไปในห้องและนั่งลงเขาหยิบศิลาที่ได้มาจากเงาปริศนาตนนั้นออกมา
 
"ความหนาแน่นของพลังเวทดูสูงมาก"
 
"แถมดูเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งมากๆ"
 
"ฉันควรที่จะหลอมรวมมัน"
 
เมื่อโนอาห์คิดได้เสร็จเขาได้แผ่ออร่าออกมาศิลานั้นลอยขึ้นจากนั้นก็มีพลังงานสีแดงพุ่งออกมาจากศิลาเข้าไปที่ตัวของโนอาห์
 
สีหน้าของโนอาห์รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย
 
"เจ็บชะมัด"
 
"พลังงานธาตุไฟอย่างนั้นหรอ"
 
โนอาห์ได้ควบคุมพลังเวทสีดำในร่างกายปกคลุมออร่าสีแดงเพื่อไม่ให้มันแผดเผาร่างกายของเขา
 
"ถ้าไม่ตั้งสติให้ดีมีหวังได้ตายแน่"
 
ศิลาค่อย ๆ ลอยเข้ามาหาโนอาห์ความเจ็บปวดของเขาก็ยิ่งทวีคูณแ
ละก็ได้มีออร่าที่สามปรากฏขึ้นมันพยายามป้องกัน
 
ในขณะที่ร่างกายได้รับอาการบาดเจ็บแต่เขาก็ได้รับการรักษาเช่นกันจากความสามารถที่เขาได้มา
 
สองพลังที่ร่วมมือกันเพื่อสงบพลังสีแดงที่จะแผดเผาตัวของโนอาห์ในระหว่างที่เขาพยายามหลอมรวมเขาก็ได้กระอักเลือดออกมา