การเกิดใหม่ของราชันย์นิรันดร์

หมัดผู้พิทักษ์ได้พุ่งเข้าหาดาบของโนอาห์เกิดเสียงกระทบขึ้น

 

โนอาห์ฟาดดาบลงมาเกิดเป็นแรงกระแทกบนพื้นดินทำให้ผู้พิทักษ์กระโดดหลบและพุ่งเข้าหาโนอาห์เป็นรอบที่สอง

 

หมัดของผู้พิทักษ์ได้มีออร่าสีฟ้าปรากฏขึ้นผู้พิทักษ์ได้ต่อยไปที่โนอาห์เกิดเป็นแรงคลื่นขนาดใหญ่

 

โนอาห์ใช้ความเร็วของตัวเองกระโดดหลบการโจมตีของผู้พิทักษ์

 

"เจ้าหมอนี่อันตรายชะมัด"

 

"สู้กันตรง ๆ คงได้ตายก่อนแน่"

 

โนอาห์ได้วาร์ปไปยังข้างหลังของผู้พิทักษ์และได้ใช้หนามสีดำที่โผล่ขึ้นจากพื้นดิน

 

ได้ทิ่มแทงไปที่ตัวของผู้พิทักษ์เพื่อหยุดการเคลื่อนไหวโนอาห์ได้สร้างคลื่นพลังเวทสีดำ

 

โจมตีใส่ผู้พิทักษ์แต่ในขณะนั้นผู้พิทักษ์ได้แสดงออร่าสีฟ้ามาปกคลุมตัวเอง

 

"ป้องกันอย่างงั้นเหรอ"

 

"ทางด้านกายภาพฉันคงไม่สามารถเอาชนะมันได้ง่าย ๆ แน่"

 

ผู้พิทักษ์ได้กระโดดขึ้นไปบนอากาศและได้สร้างดาบที่มีออร่าสีฟ้าจำนวนมาก

 

ผู้พิทักษ์ยกแขนขึ้นและลงดาบที่ลอยอยู่บนอากาศได้พุ่งลงมาใส่โนอาห์ทันที

 

โนอาห์ได้หลบการโจมตีนั้นและโต้กลับด้วยการสร้างสายฟ้า

 

สายฟ้าได้ผ่าลงมายังตัวของผู้พิทักษ์เกิดเป็นการโจมตีที่รุนแรง

 

ผู้พิทักษ์ได้รับการโจมตีที่รุนแรงทำให้เขาตกลงมายังบนพื้น

 

โนอาห์ไม่รอช้าจึงรีบที่จะปิดฉากการต่อสู้นี้

 

"ต้องรีบจัดการมันพลังเวทฉันเริ่มลดหายไป"

 

โนอาห์ยกดาบขึ้นและแทงมันลงบนตัวของผู้พิทักษ์

 

ดาบได้เสียบบนตัวของผู้พิทักษ์ผู้พิทักษ์จับที่ดาบของโนอาห์เพื่อที่จะดึงออก

 

โนอาห์ถอยออกมาเล็กน้อยและได้ทำการไปยังใจกลางถ้ำ

 

"ต้องรีบหามันให้เจอก่อนที่หมอนั่นจะฟื้นตัวสำเร็จ"

 

โนอาห์วิ่งหาไปสักพักก็ได้เจอเข้ากับศิลาสีแดงที่อยู่บนตัวรูปปั้น

 

โนอาห์ได้หยิบมันออกมาและจ้องมองศิลานั้นแต่ในขณะนั้นก็ได้มีแสงพุ่งขึ้นจากศิลา

 

ร่าง ๆ หนึ่งปรากฏขึ้นเป็นออร่าสีแดงที่ก่อตัวเป็นมนุษย์ดวงตาสีขาว

 

ร่างนั้นได้ชี้ไปที่โนอาห์จากนั้นก็ได้มีหมอกสีแดงลอยเข้าไปที่ตัวของโนอาห์

 

"นี่มันอะไรกัน?"

 

"หือ....."

 

"จู่ ๆ พลังเวทก็เพิ่มขึ้น"

 

แสงสีแดงพุ่งขึ้นจากตัวของโนอาห์ร่างกายของโนอาห์บาดแผลทั้งหมดเริ่มหายไปจากตัวของเขา

 

ในระหว่างที่โนอาห์กำลังจ้องมองศิลาอยู่นั้นก็ได้มีคลื่นพลังสีฟ้าพุ่งเข้าโจมตีโนอาห์

 

โนอาห์ได้รับบาดแผลแต่บาดแผลนั้นก็หายไป

 

"ดูเหมือนฉันจะได้รับความสามารถใหม่มาแล้ว"

 

"แต่ก่อนอื่นต้องรีบทำให้เจ้านั่นหมดสติก่อน"

 

โนอาห์สร้างบอลพลังงานสีดำขนาดใหญ่พุ่งเข้าโจมตีผู้พิทักษ์

 

โนอาห์ได้สร้างสายฟ้าที่มือและได้ต่อยไปที่ตัวของผู้พิทักษ์เกิดเป็นสายฟ้าขนาดใหญ่

 

ผู้พิทักษ์ที่โดนการโจมตีนั้นก็ได้กระเด็นไปโนอาห์ยังคงพุ่งไปหาผู้พิทักษ์และใช้ฝ่ามือสับไปที่ตัวของผู้พิทักษ์แต่ก็ไม่มีรอยร้าว

 

โนอาห์ได้ใช้เวทปิดผนึกมีพลังงานสีดำปกคลุมเป็นวงกลมและได้ครอบที่ตัวของผู้พิทักษ์

 

"ผนึกเวทจะอยู่ได้แค่ 1 ชั่วโมงฉันต้องรีบไป"

 

โนอาห์เดินทางไปยังทิศตะวันตกเพื่อรีบหนี

 

รอบ ๆ ป่าจากตอนแรกที่สว่างจู่ ๆ ก็มืดลงฝนเริ่มตกลงมา

 

"ฝน?"

 

"นั่นอะไร"

 

โนอาห์พุ่งไปยังทิศทางนึงก่อนจะหยุดวิ่งเขาสังเกตเห็นอะไรบางสิ่งที่เคลื่อนไหว

 

บางสิ่งนั้นพุ่งเข้าหาโนอาห์ด้วยความเร็วรูปร่างของมันไม่สูงมากตัวของมันสีดำเหมือนเงาดวงตาสีแดง

 

มันโจมตีโนอาห์ด้วยความเร็วโนอาห์เรียกดาบดำออกมาหลาย ๆ เล่ม

 

ดาบจำนวนนึงพุ่งโจมตีไปที่เงาตนนั้นดาบเสียบที่ตัวของมัน

 

มันไม่เพียงแม้แต่จะล้มมันกลับพุ่งไปหาโนอาห์โดยไม่คิดชีวิต

 

"ตายซะ"

 

'เพลิงกลียุค'

 

ไฟสีฟ้าปรากฏขึ้นบนมือของโนอาห์ต่อมาในอีกไม่กี่วินาทีไฟสีฟ้าที่อยู่บนมือของโนอาห์ก็พุ่งเข้าไปหาเงานั้น

 

ไฟสีฟ้าได้กระทบกับตัวของเงาสีดำเกิดการไหม้ที่ตัวของมัน

 

ตรงส่วนที่โดนแผดเผาของมันเริ่มหายไปเหมือนกับทุกสิ่งที่โดนไฟนี้จะถูกแผดเผาให้หายไป

 

ร่างของสิ่งมีชีวิตที่เป็นเงาได้หายไปจากตรงนั้นเหลือแค่หินศิลาที่เหลืออยู่ของมัน

 

โนอาห์หยิบหินขึ้นมาดูและขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะออกเดินทางต่อ

 

"ฟ้ายังไม่สว่างเลยแฮะ"

 

"แต่ยังไงก็ต้องออกจากตรงนี้อยู่ดี"

 

เวลาผ่านไป 1 ชั่วโมงตั้งแต่ที่โนอาห์ออกมาจากจุดนั้น

 

ในระหว่างที่เขากำลังวิ่งอยู่นั้นได้มีฝูงมอนสเตอร์วิ่งมาโจมตีโนอาห์

 

โนอาห์ตอบโต้ด้วยไฟสีฟ้าของเขาเพียงแค่สะบัดมือฝูงมอนสเตอร์ก็หายไป

 

ทางฝั่งนอกป่าดราเวียร์กำลังสนทนาอยู่กับเซบาสเตียน

 

"เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วแต่เจ้าหนูนั่นก็ยังไม่ออกมาเลย"

 

"ฉันควรตัดสินเลยดีไหม"

 

เซบาสเตียนส่ายหน้าพร้อมกับพูดด้วยสีหน้าที่จริงจังกลับไป

 

"อย่าเพิ่งด่วนสรุปเลยครับ"

 

"ตะวันยังไม่ตกดินเราก็ไม่สามารถให้เขาแพ้ได้ครับ"

 

ดราเวียร์พยักหน้าเล็กน้อย

 

"ถึงแม้ฉันจะตั้งความหวังว่าให้เขาผ่านมันไปได้แต่ป่านี้มันก็เป็นหนึ่งในสามสถานที่ของบรรพบุรุษ"

 

"ว่าแต่แขกผู้มีเกียรติของเราเดินชมรอบ ๆ เป็นยังไงบ้าง"

 

เซบาสเตียนพยักหน้าแล้วตอบกลับ

 

"ดูเหมือนเขาจะอยากพบท่านมากกว่านะครับ"

 

"ท่านควรที่จะไปพบเขานะครับตั้งแต่ที่เขามาท่านก็สั่งให้ผมไปบอกเขาให้รอไปก่อน"

 

"แบบนี้ไม่ถือว่าเป็นการตบหน้าเหรอครับ"

 

ดราเวียร์ยิ้มเล็กน้อยแล้วบอกกับเซบาสเตียนไปว่า

 

"ไม่ต้องห่วงถึงฉันจะมีแขกแต่เรื่องนี้มันสำคัญกว่า"

 

ในป่าโนอาห์เดินทางมาถึงใกล้ ๆ จุดเริ่มต้นพร้อมกับสภาพตัวที่เลอะเทอะจากการต่อสู้

 

เหล่าทหารที่กำลังคุยกันก็ได้เห็นร่างร่างหนึ่งปรากฏขึ้น

 

"คุณชายกลับมาแล้ว!!!!!"

 

เสียงของทหารนายหนึ่งดังขึ้นเหล่าทหารทุกคนวิ่งมายังทางของโนอาห์

 

"คุณชายท่านต้องการออกไปจากที่ตรงนี้เลยไหมครับ"

 

ทหารหลายคนจ้องมองโนอาห์เพื่อรอคำตอบ

 

โนอาห์พยักหน้าและขึ้นรถม้าไปทำให้ทหารทุกคนที่ยืนอยู่เข้าใจสถานการณ์และได้พาโนอาห์ออกเดินทาง

 

รถม้าได้เดินทางออกมาจากป่าแล้วได้มีคนสองคนรอต้อนรับ

 

รถม้าหยุดอยู่ที่หน้าของเซบาสเตียนและดราเวียร์

 

"ดูเหมือนจะทำสำเร็จสินะ"

 

ดราเวียร์เอ่ยขึ้นโนอาห์เดินลงมาจากรถม้าด้วยสภาพที่ดูไม่สะอาด

 

"นี่ใช่ศิลาที่ท่านให้ข้าไปเอามันมาใช่รึเปล่า"

 

โนอาห์หยิบศิลาและโยนให้ดราเวียร์

 

เขาจ้องมองศิลาที่อยู่ในมือของตัวเองและพยักหน้าอย่างพอใจ

 

"นี่คือสิ่งที่ถูกต้อง....เจ้าสอบผ่าน"

 

ดราเวียร์โยนศิลาให้โนอาห์พร้อมกับพูดไปว่า

 

"เจ้าเก็บมันไว้คุณสมบัติของมันใช้ในการเพิ่มพลังเวทและรักษาชีพจรเวทได้"

 

โนอาห์พยักหน้าและเดินจากไป

 

"นายสังเกตเห็นมันรึเปล่าเซบาสเตียน"

 

เซบาสเตียนเดินมาอยู่ข้าง ๆ ดราเวียร์

 

"ไม่มีบาดแผลเลยครับมีแต่รอยเปื้อนเลือดเท่านั้น"

 

"เขาไม่ได้รับบาดเจ็บ"

 

ดราเวียร์ยิ้มเล็กน้อยและเดินจากไปพร้อมกับพูดว่า

 

"ได้เวลาไปหาแขกผู้มีเกียรติแล้ว"

 

"นายไปเตรียมของให้เขาซะ"

 

เซบาสเตียนพยักหน้าเบา ๆ

 

"ครับ"

 

เมื่อถึงคฤหาสน์เขาเปิดประตูเข้าไปก็ได้พบกับผู้หญิงที่แต่งตัวเป็นคนใช้ผมสีฟ้า

 

ลูเนธเดินมาหาโนอาห์ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย

 

"น้ำพร้อมแล้วค่ะท่านจะอาบเลยไหมคะ"

 

โนอาห์ตรวจสอบสภาพของตัวเองเขาก็ได้พบว่าเสื้อผ้าของเขามีแต่กลิ่นเหม็นและกลิ่นเลือด

 

"อา"

 

โนอาห์ตอบสั้น ๆ ลูเนธเดินเข้ามาและนำทางโนอาห์ไปยังห้องอาบน้ำ

 

เธอถอดเสื้อผ้าของโนอาห์ออกเผยให้เห็นรูปร่างที่แข็งแรงไร้บาดแผล

 

โนอาห์ใช้เวลาอาบน้ำสักพักและเดินออกมาไม่กี่วินาทีต่อมาลูเนธก็มาแต่งตัวให้กับโนอาห์

 

"ท่านจะทานอาหารเลยไหมคะ?"

 

เธอถามโนอาห์นิดหน่อย ๆ แต่โนอาห์ตอบกลับว่า

 

"ยังไม่ต้องฉันจะไปพักสักหน่อย"

 

โนอาห์เดินจากไปพร้อมกับที่ลูเนธโค้งตัวลงเล็กน้อยและเดินจากไป

 

โนอาห์ได้เดินเข้าไปในห้องและนั่งลงเขาหยิบศิลาที่ได้มาจากเงาปริศนาตนนั้นออกมา

 

"ความหนาแน่นของพลังเวทดูสูงมาก"

 

"แถมดูเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งมากๆ"

 

"ฉันควรที่จะหลอมรวมมัน"

 

เมื่อโนอาห์คิดได้เสร็จเขาได้แผ่ออร่าออกมาศิลานั้นลอยขึ้นจากนั้นก็มีพลังงานสีแดงพุ่งออกมาจากศิลาเข้าไปที่ตัวของโนอาห์

 

สีหน้าของโนอาห์รู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย

 

"เจ็บชะมัด"

 

"พลังงานธาตุไฟอย่างนั้นหรอ"

 

โนอาห์ได้ควบคุมพลังเวทสีดำในร่างกายปกคลุมออร่าสีแดงเพื่อไม่ให้มันแผดเผาร่างกายของเขา

 

"ถ้าไม่ตั้งสติให้ดีมีหวังได้ตายแน่"

 

ศิลาค่อย ๆ ลอยเข้ามาหาโนอาห์ความเจ็บปวดของเขาก็ยิ่งทวีคูณแ

ละก็ได้มีออร่าที่สามปรากฏขึ้นมันพยายามป้องกัน

 

ในขณะที่ร่างกายได้รับอาการบาดเจ็บแต่เขาก็ได้รับการรักษาเช่นกันจากความสามารถที่เขาได้มา

 

สองพลังที่ร่วมมือกันเพื่อสงบพลังสีแดงที่จะแผดเผาตัวของโนอาห์ในระหว่างที่เขาพยายามหลอมรวมเขาก็ได้กระอักเลือดออกมา