การเกิดใหม่ของราชันย์นิรันดร์

ออร่าสองสีปะทะกับออร่าสีแดง โนอาห์นั่งอยู่บนเตียง แสงทั้งสามเข้าปะทะกันในร่างกายของเขา
การเจ็บปวดจากการแผดเผาก็ถูกรักษา เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นซ้ำๆ ไปมาจนเขาเริ่มที่จะหมดสติ
"สติเริ่มจะเลือนลางแล้ว"
"พลังมันรุนแรงเกินไป จะถอยก็ไม่ได้"
สายตาของโนอาห์เริ่มที่จะปิดลง ความมืดมิดที่มองไม่เห็นปกคลุมสายตาของเขา
ภายในห้วงจิตสำนึก โนอาห์หลับตาแต่จู่ๆ สายตาของเขาก็เปิดขึ้น โนอาห์รู้สึกตกใจ
"นี่มันที่ไหนกัน"
"ไม่รู้สึกถึงอาการเจ็บเลย"
โนอาห์ตรวจสอบสภาพร่างกายของตัวเองทีละนิด เมื่อเขาพบว่าร่างกายของเขาไม่ได้รับบาดเจ็บ
โนอาห์จึงเดินไปรอบๆ สถานที่นั้น มันกว้างใหญ่มีแสงสีประกอบเป็นจำนวนมาก
ในระหว่างที่เดินสำรวจ พื้นก็สั่นสะเทือนทำให้โนอาห์ทรงตัวไม่อยู่จนเขาล้มลง
หมอกหนาปรากฏขึ้นและก่อตัวเป็นรูปร่างมนุษย์ขนาดใหญ่
"ใครกัน"
"นี่มันคืออะไร.....เจ้าของสถานที่"
หมอกที่ก่อตัวเป็นรูปคนได้มองมายังทางของโนอาห์และยิ้มเล็กน้อย
หมอกกลายเป็นสีฟ้าได้กระจายไปทั่วทุกทิศทาง
ในอีกด้านหนึ่งของพื้นที่พิศวงนี้มีออร่าสีแดงปรากฏขึ้น มันพุ่งมาหาโนอาห์
หมอกสีฟ้าเพียงแค่ยกแขนขึ้นก็เกิดเป็นคลื่นพลังไปกระทบกับออร่าสีแดง
ออร่าสีแดงล้มลงอยู่กับพื้น มันพยายามที่จะลุกขึ้นแต่ก็ไม่สำเร็จ
"นี่ฉันกำลังดูอะไรอยู่เนี่ย"
"พวกเขาสองคนเป็นใคร"
"ระดับพลังฉันไม่สามารถตรวจสอบได้ด้วย"
โนอาห์ขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่กี่นาทีต่อมาออร่าสีแดงก็พ่ายแพ้ จากนั้นมันสลายกลายเป็นพลังเล็กๆ
มันพุ่งไปที่ตัวของโนอาห์ด้วยความเร็วจนโนอาห์มองไม่ทัน รู้ตัวอีกทีมันก็เข้าไปในตัวของโนอาห์แล้ว
หมอกสีฟ้าจ้องมองโนอาห์อยู่สักพัก มันชี้นิ้วมาที่โนอาห์เกิดเป็นลำแสงสีฟ้าพุ่งมายังตัวของโนอาห์
โนอาห์ตัวสั่นเทาและล้มลงก่อนจะหมดสติไป เขารับรู้ถึงความเย็นยะเยือกจากหมอกสีฟ้า
โนอาห์ตื่นขึ้นด้วยความตกใจ เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่ต่างจากตอนแรกที่นั่ง
เขาตรวจสอบร่างกายอีกรอบ เขาพบว่าร่างกายของเขาก็ยังเหมือนเดิมไม่มีบาดแผล
โนอาห์ตรวจสอบคลื่นพลังเวทในร่างกาย เขาพบว่าตอนนี้มี 4 พลังเวทที่อยู่ในร่างกาย
"ดูเหมือนพลังเวทที่แผดเผาฉันเมื่อกี้จะถูกทำให้สงบลงแล้ว"
"แต่อีกหนึ่งพลังนี่มันมาจากไหน"
"หรือว่าตอนที่ลำแสงนั้นมันยิงเข้ามา"
โนอาห์รู้สึกสับสนเล็กน้อยเกี่ยวกับพลังสีฟ้าในร่างกาย แต่จู่ๆ เขารับรู้ได้ว่ามันอันตรายกว่าพลังเวทสีแดงที่แผดเผาเขาเมื่อกี้
"เอาเป็นว่าเดี๋ยวค่อยไปหาวิธีใช้มันก็แล้วกัน"
"พลังเวทสีฟ้ามันข่มพลังเวทที่เหลือของฉัน"
"ทำให้ฉันไม่ได้รับความร้อนจากพลังเวทสีแดงจากเมื่อกี้.....กลับกัน พลังเวทสีฟ้ากลับทำให้รู้สึกหนาวเย็น"
โนอาห์รวบรวมพลังเวทและลองใช้ออร่าสีแดง ไฟจำนวนมากก่อขึ้นเป็นบอลพลังงานขนาดเล็ก
เขาดับบอลพลังงานนั้น ต่อมาเขาเตรียมที่จะเลื่อนขั้นเพื่อไประดับต่อไป เพราะตอนนี้พลังเวทในร่างกายของเขามันก็มากแล้ว
ระดับผู้เข้าใจแก่นพลัง เมื่อไปถึงขั้นนี้พวกเขาจะดึงประสิทธิภาพได้มากกว่าการตื่นรู้ ต่อให้ร่างกายจะโดนโจมตีมากแค่ไหนแต่ก็จะได้รับการรักษา
จากธาตุในร่างกายเลยทำให้ผู้ที่อยู่ในขั้นนี้ไม่จำเป็นต้องใช้ยารักษายกเว้นบาดแผลมันจะรุนแรงเกินไป
หรือโดนคำสาปที่ร้ายแรงจนไม่สามารถรักษาได้ เมื่อถึงขั้นนี้แล้วจะสามารถรับรู้กันและกันได้
โดยปกติแล้วหากไม่ใช้เวทตรวจสอบก็ไม่สามารถรับรู้ตำแหน่งได้ ก็ในบางพื้นที่ก็มีกลุ่มเวทที่ปกคลุมหนาจนไม่สามารถตรวจสอบ
และผู้ที่อยู่ในขั้นนี้ได้รับการอัปเกรดร่างกายให้เหนือชั้นขึ้นไปอีก จะมีการต้านทานที่เพิ่มขึ้นมาอีกนิดและรับรู้กลิ่นอาย
แต่ข้อเสียของผู้ที่อยู่ในขั้นนี้เมื่อพวกเขาเร่งประสิทธิภาพมากขึ้นก็ยิ่งเสียพลังเวทไปเป็นจำนวนมาก และการรับรู้ใช้ได้แค่ 700 เมตรเท่านั้น
และการฟื้นฟูยังช้าอีกถึงแม้จะได้รับการรักษาอัตโนมัติก็ตาม
สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ยังต้องพึ่งไอเทมที่ช่วยเพิ่มพลังเวทอยู่ดี
โนอาห์รวบรวมพลังเวทเข้าด้วยกันเพื่อที่จะเตรียมเลื่อนขั้น
ร่างกายแผ่ออร่าสีดำออกมา โนอาห์หลับตากัดฟัน แสงสีขาวทะลุพุ่งออกมาจากร่างกาย
ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ออร่าสีดำปกคลุมไปทั่วร่างกายของเขา
"อีกแค่นิดเดียวเท่านั้น"
ดวงตาของเขาเบิกกว้าง ชีพจรเวทในร่างกายเชื่อมต่อกันหมด
แสงสีขาวค่อยๆ จางลงและหายไป ออร่าสีดำที่ปกคลุมร่างกายของเขาได้ไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา
โนอาห์ลุกขึ้นจากที่นั่งอย่างช้าๆ เขายกมือขึ้น เปลวเพลิงก็โผล่ออกมาจากมือของเขา
"ดูเหมือนจะสงบโดยไม่มีการต่อต้านแล้ว"
โนอาห์ลุกไปเปิดหน้าต่าง ลมเย็นๆ พัดเข้าหาหน้าของเขา
"ช่างเป็นอากาศที่สดชื่นดีจริง"
เสียงเคาะประตูดังขึ้น
ก๊อกๆ
"ขออนุญาตเข้าไปในห้องนะคะ"
ลูเนธเปิดประตูเข้ามา เธอกล่าวกับโนอาห์ด้วยสีหน้าเรียบเฉยว่าตอนนี้ดราเวียร์ต้องการพูดคุยกับเขา
"ท่านเจ้าตระกูลต้องการพบคุณชายสามที่ห้องอาหารค่ะ"
เมื่อเธอกล่าวเสร็จเธอก็ออกจากห้องไป โนอาห์สรุปคร่าวๆ
"สงสัยคงเป็นเรื่องโรงเรียนสินะ"
โนอาห์เดินมาถึงห้องอาหารก็พบกับเหล่าพี่น้องที่นั่งรับประทานอาหารอยู่
"ในที่สุดเจ้าก็มาแล้วน้องชาย"
ไวท์เวลคาเดียร์เรียกเขาให้มาทางนี้
"มีเรื่องสำคัญที่จะบอกเจ้าอยู่พอดีเลย"
เลออนที่นั่งอยู่ข้างๆ กล่าวกับโนอาห์ว่า
"ท่านพ่อมีเรื่องสำคัญมากที่จะให้เจ้านั้นต้องตัดสินใจ"
"เรื่องในครั้งนี้สำคัญกับอนาคตของเจ้ามากเลย"
โนอาห์ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่นึงก่อนจะเอ่ยปากขึ้นถึงเรื่องที่ตนเองต้องเลือก
"คงจะเป็นเรื่องโรงเรียนสินะ"
เลออนพยักหน้าเบาๆ
"ก็คงจะเป็นอย่างนั้น"
โนอาห์มองไปยังดราเวียร์ที่กำลังคุยกับอาเรียนา
เขาหันมามองโนอาห์และทำสีหน้าเรียบเฉย
"เจ้าจะเข้าไปเรียนหรือไม่"
"ในตอนนี้เจ้ามีคุณสมบัติที่จะเข้าเรียนที่สถาบันแล้ว"
"ซึ่งหมายความว่ามันเกี่ยวกับชีวิตในอนาคตของเจ้าด้วยเช่นกัน"
โนอาห์ครุ่นคิดอยู่เล็กน้อย
"ฉันอยากที่จะเลื่อนระดับขึ้นไปเพื่อจัดการกับคนพวกนั้น"
"แต่ด้วยสภาพของฉันในตอนนี้มันยังไม่พร้อมมาก"
"พวกวีรชนในอดีตยังจะมีชีวิตอยู่รึเปล่า คอยดูไว้เถอะว่าจะทำหน้ายังไงเมื่อเห็นฉัน"
โนอาห์เอ่ยกับดราเวียร์ว่าเขาอยากที่จะไปเรียนที่สถาบัน
"ผมตกลงที่จะไปครับ"
ดราเวียร์ยิ้มที่มุมปากและบอกกับโนอาห์ว่า
"อีก 1 เดือนต่อจากนี้จะเปิดการทดสอบว่าจะได้เข้าหรือไม่"
"การทดสอบที่คัดเฉพาะคนที่มีความสามารถจริงๆ....ถึงแม้เจ้าจะได้รับการยอมรับจากข้าก็ตาม"
"เจ้าควรจะเริ่มออกเดินทางภายในเวลา 1 อาทิตย์นี้"
เมื่อดราเวียร์พูดเสร็จ
เขาจับช้อนและกินอาหารลงไป
โนอาห์มองเขาอยู่สักพักและได้กินอาหารลงไปก่อนที่จะขอออกไปข้างนอก