รักสุดท้ายของหัวใจ

9.7

เขียนโดย Chapond

วันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เวลา 21.53 น.

  66 ตอน
  858 วิจารณ์
  221.35K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 09.16 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

66) บทส่งท้าย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำอะไรคะคุณป๊อป”ฟางเดินเข้ามาหาป๊อปปี้ที่นั่งอ่านหนังสือที่เป็นอักษรเบรล์อยู่ก็ทักขึ้น

 

 

 

“ไม่อยากจะนึกเลยนะ ถ้าชั้นตาบอดไปตลอดทั้งชีวิตชั้นต้องอ่านหนังสือแบบนี้จริงๆน่ะหรอ”ป๊อปปี้

ปิดหนังสือแล้ววางลงที่โต๊ะตามเดิมก่อนจะรับน้ำส้มมาจากฟาง

 

“แล้วก็ไปซื้อมาอีกนะคะ ชอบรึไง”ฟางพูด

 

 

 

“ก็ดีนะ ถ้าตาบอดแล้วเธอเทคแคร์ชั้นแบบนั้นเกือบทุกคืนชั้นยอมตาบอดตลอดชีวิตเลย”ป๊อปปี้ดื่ม

น้ำส้มแล้วแอบกระแซะฟางเล่นๆเพื่อยั่วเธอ

 

 

 

“บ้า ตาดีๆไม่ชอบชอบตาบอด ไม่อยากเห็นหน้าน้องฟิวรึไงคะ”ฟางพูดแล้วยิ้มอย่างเอียงอาย

 

 

 

“เออ จริงสิน้องฟิวไปไหนเนี่ย”ป๊อปปี้พูดพลางมองหาลูกชายคนเล็กที่ตอนนี้อายุได้5เดือนแล้ว

 

 

“เห็นเมื่อกี้เล่นกับพวกพี่โทโมะกับแก้วที่สวนนะคะ”ฟางบอก

 

 

 

 

“อ้วกกกก”แก้ววิ่งผ่านหน้าป๊อปปี้และฟางไปอ้วกแพท้องที่ห้องน้ำ

 

 

 

“อ่ะ เลิกสวีทๆเอาลูกไปเลี้ยงก่อน ฝากฮานะด้วยนะ”โทโมะรีบอุ้มน้องฟิวมาให้ป๊อปปี้ก่อนจะฝากฮา

นะไว้ที่ฟางแล้วรีบวิ่งตามไปดูอาการของแก้ว

 

 

 

“สงสัยครั้งนี้พี่โทโมะกับยัยแก้วคงจะสมหวังแล้วล่ะมั้ง”เฟย์เดินเข้ามานั่งที่โวฟาตรงข้ามฟาง

 

 

 

“เฟย์จ๋าค่อยๆเดินสิจ้ะเดี๋ยวกระเทือนถึงลูก”เขื่อนรีบมาประคองดูแล

 

 

 

“บ้าเรอะพี่เขื่อน เฟย์พึ่งท้องได้3เดือนเองนะไม่ต้องห่วงเวอร์ขนาดนั้นหรอก”เฟย์พูดแล้วตีแขน

เขื่อนเบาๆ

 

 

 

“เอ้า ก็เค้าเป็นห่วงเมียเค้านินา และอีกอย่างเค้าก็ตื่นเต้นมากด้วยกับท้องแรกของเมีย”เขื่อนรีบอ้อน

 

 

 

“ค่า รู้แล้วค่ะว่าห่วงแล้วตัวเองล่ะ แพ้ท้องแทนเค้าน่ะ กินมะม่วงดองมั้ยเค้าให้คุณละเอียดไปซื้อมา

ให้เพียบเลยนะ”เฟย์พูดก่อนจะเดินไปเอาจานมะม่วงดองมาให้เขื่อน

 

 

 

“น่ารักจังเมียใครรู้ใจไปหมดต้องให้รางวัลละ มาให้เค้าหอมทีๆ”เขื่อนพูดแล้วรีบหอมแก้มเฟย์ซ้ายที

ขวาที

 

 

 

 

“น้อยหน่อยๆ ละนี่ลูกเฮียไปไหนหมดเนี่ยแม๊คกับยอร์ชน่ะ”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

“ฮือๆๆ”เสียงเด็กผู้หญิงวิ่งร้องไห้เข้ามาในบ้านตามด้วยเจ้า2แสบแม๊คยอร์ชที่วิ่งตามเข้ามาติดๆ

 

 

“หนู เป็นอะไรคะทำไมถึงร้องไห้แบบนี้”ฟางถามเด็กหญิงคนนั้น

 

 

 

“พวกนั้นค่ะ พวกนั้นแกล้งอันดา ฮือๆ”อันดาร้องไห้แล้วชี้ไปทางแม๊คกับยอร์ชที่วิ่งตามาติดๆ

 

 

“พี่ยอร์ชแม๊คบอกแล้วนะว่าอย่าแกล้งพี่เค้าๆพี่เค้าร้องไห้เลย”แม๊คพูด

 

 

 

 

“โห ก็ยัยนี่มาพังฐานลับพวกเรานะแม๊คต้องลงโทษ”ยอร์ชไม่ยอมพร้อมกับกอดอกว่าอันดาทำให้

อันดายิ่งร้องไห้

 

 

 

“ไม่เอาสิครับยอร์ช น้องเค้าเป็นผู้หญิงนะแกล้งแบบนี้ได้ไง”ฟางดุลูกชายคนโต

 

 

 

“แม่ฟางยอร์ชไม่ได้แกล้งอะไรแรงเลยนะ นี่ถือว่ายังเบา”ยอร์ชพูด

 

 

“เด็กบ้าเปิดกระโปรงเนี่ยนะเบา ใจร้ายที่สุด”อันดาเถียงยอร์ช

 

 

“หา อะไรนะ ยอร์ชไปเปิดกระโปรงน้องเค้าทำไมเนี่ย”ฟางตกใจรีบพูด

 

 

“สมน้ำหน้าอยากใส่กระโปรงบานๆมาทำไมล่ะ นี่ถือว่าเป็นการลงโทษที่เธอมาทำฐานลับของเราพัง

ไม่ขอโทษหรอก เชอะ”ยอร์ชพูดแล้ววิ่งมานั่งข้างป๊อปปี้แล้วกินคุ้กกี้ในจาน

 

 

 

“ถอดแบบพ่อมาเป้ะ”เขื่อนมองยอร์ชที่พึ่งแกล้งอันดาแล้วพูด

 

 

 

“พี่ยอร์ชแต่พี่เค้าร้องไห้นะครับ เค้าเป็นผู้หญิงไปขอโทษเค้าเถอะ”แม๊คเดินไปดึงมือยอร์ชอ้อนให้

ลุกขึ้น

 

 

“นี่น่ะถอดแม่มาเด้ะ”เฟย์มองแม๊คที่ไปอ้อนยอร์ชแล้วพูด

 

 

 

“เออ ว่าแต่หนูเป็นใครเนี่ยมาทำอะไรที่บ้านน้าครับ แล้วพ่อแม่หนูไปไหนเอ่ย”ป๊อปปี้ถาม

 

 

“หนูชื่ออันดาค่ะ หนูมากับแม่กับแด้ดดี้แต่แม่หวายหายไปไหนก็ไม่รู้”อันดาพูดพลางมองหาแม่

 

 

“อะไรนะครับ แม่หนูชื่ออะไรนะ”ป๊อปปี้ตกใจ

 

 

 

“อยู่นี่เองนึกว่าหายไปไหน ว้ายอันดาทำไมร้องไห้แบบนี้ล่ะคะใครแกล้งหนู”หวายเดินเข้ามาในบ้าน

แล้วพูด

 

 

 

“หวาย/แม่หวาย”ทุกคนในบ้านตกใจเมื่อเห็นหวายเดินเข้ามาหาอันดาเช่นเดียวกับยอร์ช

 

 

“ทำไมคุณหวายถึงมาอยู่ที่นี่ได้คะ”ฟางมองหวายอย่างตกใจก่อนจะนั่งใกล้ป๊อปปี้ทันที

 

 

“มาเมืองเที่ยวเมืองไทยน่ะเลยว่าจะแวะมาหาลูก นี่ไม่ต้องนั่งชิดป๊อปปี้ขนาดนั้นหรอกย่ะ ชั้นกับเค้า

จบกันนานแล้ว”หวายพูดก่อนจะมองฟางแล้วส่ายหน้าอย่างเอือมๆ

 

 

“แม่หวายขาอันดาโดนอีตานี่เปิดกระโปรง”อันดาวิ่งไปฟ้องหวาย

 

 

“ยอร์ชไปแกล้งน้องเค้าทำไมครับเนี่ย”หวายถามขึ้น

 

 

“แม่หวายแม่หวายเป็นแม่ยอร์ชนะ ยัยนี่เป็นใครน่ะ ออกห่างแม่หวายเลยนะ”ยอร์ชมองอย่างไม่

พอใจก่อนจะลุกขึ้นไปดึงอันดาออกจากหวาย ป๊อปปี้ตกใจรีบลุกมาดูบอร์ชกับอันดาไม่ให้ทะเลาะกัน

อีกเนี่ย

 

 

 

“เสียงดังอะไรกันเนี่ย เมียชั้นอ้วกไม่ออกเลยเห็นมั้ย”โทโมะเดินออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับ

ประคองแก้วแล้วชะงักเมื่อออกมาเห็นหวาย

 

 

“มีอะไรกันรึเปล่าแล้วน้องคนนี้เป็นใครกัน”แก้วถาม

 

 

“หวาย นี่ลูกหวายแล้วหวายไปมีน้องเค้าตอนไหนเพราะดูท่าแล้วน้องคนนี้อายุเท่าๆยอร์ชเลย

นะ”ป๊อปปี้พูด

 

 

“เอาล่ะๆ ถามกันจังเลย เด็กคนนี้คือลูกหวายค่ะ เป็นลูกบุญธรรมของหวายกับกวินเค้า”หวายพูด

 

 

 

“Hey อันดาใครแกล้งหนูคะ”กวินเดินเข้ามาในบ้านแล้วรีบถามลูกสาวทันที

 

 

“อีตานี่ค่ะ แล้วแถมยังบอกอีกว่าเป็นลูกแม่หวายอีกคนน่ะค่ะแด้ดดี้”อันดาชี้ไปที่ยอร์ชก่อนจะถูก

กวินอุ้มขึ้น

 

 

“แม่หวายยอร์ชไม่ยอมนะ แม่หวายต้องมียอร์ชคนเดียวสิ”ยอร์ชงอแง

 

 

“ยอร์ชโตแล้วนะลูกนี่น่ะเป็นลูกบุญธรรมที่แม่มารับเลี้ยงแล้วว่าจะพาไปอยู่ด้วยกันที่อเมริกา ก็แม่

คิดถึงเรานิ เราเล่นอยู่กับพ่อแม่กับกวินสามีใหม่แม่ก็เหงาเลยกลับมาหาเด็กบุญธรรมมาเลี้ยงไว้ซัก

คนไงครับ แต่แม่หวายรักเราเหมือนเดิมนะยอร์ช”หวายพูดก่อนจะหอมแก้มยอร์ชซ้ายขวาสลับกันไป

มา

 

 

 

“อ๊ากก แม่หวาย ยอร์ชรู้แล้วค้าบๆว่าแม่หวายรักยอร์ช พอแล้ว ยอร์ชแก้มช้ำหมด”ยอร์ชร้อง

 

 

“เอ้า เมื่อกี้ยังงอแง อย่างงี้ต้องโดน”หวายพูดแล้วหอมแก้มยอร์ชไม่หยุดป๊อปปี้หัวเราะเมื่อแม่ลูก

เจอกัน

 

 

“นั่นลูกเธออีกคนหรอฟาง”หวายถามขึ้นเมื่อละจากยอร์ชขึ้นมา

 

 

“ค่ะ ชื่อน้องฟิวตอนนี้ก็5เดือนแล้ว”ฟางตอบพลางเล่นกับฟิว

 

 

“ว้าว ป๊อปปี้ลูกดกจัง นี่3คนแล้วกะจะมีกี่คนกันจ้ะ”หวายแซว

 

 

“รอบนี้ไม่ติดเลยสงสัยได้แค่3คนแค่นี้ล่ะมั้ง”ป๊อปปี้พูดแล้วแอบเหล่ไปที่ฟาง

 

 

“เอ้า นี่ลืมไปแล้วรึไงฟางท้องได้เพราะอะไร”โทโมะมานั่งข้างๆป๊อปปี้แล้วพูด

 

 

 

“ก็เพราะกู ทำไมวะ คิดว่าท้องกับใครๆ”ป๊อปปี้พูดแล้วรีบถลกแขนเสื้อจะเอาเรื่องโทโมะ

 

 

 

“พอเลย หยุด ทะเลาะตั้งแต่เป็นแฟนกับหวายจนกูแต่งงานกับแก้วจนแก้วท้องเนี่ย ไม่คิดจะเลิกทะ

เลาะรึไงไอ้พี่เขย”โทโมะรีบเอามือปัดป้องก่อนจะพูดขึ้น

 

 

 

“พอเลย ทั้งคู่นั่นล่ะรึจะต้องให้บิดหูทั้งคู่ห้ะ”หวายดุโทโมะและป๊อปปี้เสียงเข้ม โทโมะและป๊อปปี้

เงียบทันที

 

 

 

“ที่จะบอกว่าที่ฟางท้องได้เพราะว่าแต่ละครั้งนี่ฟางงอนมึงไม่ใช่หรอครับคุณเพื่อน แต่ช่วงหลังมึงรัก

กับฟางดีมันจะไปติดอะไรต้องสร้างสถานการณ์ดิ”โทโมะพูด

 

 

 

“ไอ้นี่ ทะลึ่งหาเรื่องให้กูกับเมียทะเลาะกัน”ป๊อปปี้พูด

 

 

“เอ้า นี่จะบอกอะไรให้นะที่แก้วท้องติดคราวนี้น่ะ เพราะวันก่อนงอนไงๆ ลืมว่าจะต้องไปรับฮานะด้วย

กัน ก็เลยจัดให้ชุดใหญ่ให้หายงอน แต่ก็ดีนะ ติดเลย”โทโมะพูดแล้วมองไปทางแก้วที่แย่งเขื่อนกิน

มะม่วงดองอย่างไม่มีใครยอมใคร

 

 

 

“แต่อยากมีอีกคนมั้ยล่ะป๊อปหวายช่วยได้นะ”หวายพูดแล้วยิ้มๆเจ้าเล่ห์

 

 

“รอบนี้ถ้าฟางงอนหนีนี่โทษหวายนะ”ป๊อปปี้พูดหวายหัวเราะก่อนจะถูกหวายหอมแก้มไปทีนึง

ทำเอาฟางที่เล่นกับน้องฟิวตาโตตกใจก่อนจะรีบลุกขึ้นฝากน้องฟิวไว้ที่เฟย์แล้วเดินมาหาป๊อปปี้ทันที

 

 

“ทำอะไรกันน่ะ ต่อหน้าคนอื่นตั้งเยอะตั้งแยะเลยนะคะ”ฟางโวยวาย

 

“ทักทานยกันน่า คิสกันขำๆ”หวายพูดแล้วเดินออกไปกับยอร์ชเพื่อไปเล่นกันที่สวน

 

 

 

“แก้วจ๋า ไปที่สวนกันมั้ย ฮานะลูกไปกินไอติมกัน”โทโมะพูดแล้วโอบเอวแก้วเดินออกไปกับฮานะ

 

 

“เฟย์จ๋า มะม่วงดองหมดแล้วอ่ะ ไปเอาเพิ่มที่ครัวดีกว่าเนอะ”เขื่อนพูด

 

 

 

“ฟาง เฟย์ยืมน้องฟิวไปเล่นก่อนนะ อยากซ้อมเลี้ยงลูกน่ะ”เฟย์พูดแล้วยิ้มๆก่อนจะเดินออกไปกับ

เขื่อนและน้องฟิว

 

 

 

 

“แม๊ค นั่งทำไมอ่ะ มาช่วยพี่ยอร์ชหน่อย ยัยกระโปรงบานจะพังฐานลับอีกแล้วนะ”ยอร์ชวิ่งกลับเข้า

มาเรียกแม๊ค

 

 

 

“ได้เลยพี่ยอร์ช แต่อย่าแกล้งพี่อันดาแรงนะ เดี๋ยวพี่เค้าร้องไห้”แม๊คบอกก่อนจะรีบวิ่งออกไป จนใน

บ้านเหลือแค่ป๊อปปี้กับฟาง2คนเท่านั้น

 

 

 

“รู้งานกันดีมาก รู้ทั้งบ้านเลย”ป๊อปปี้มองทุกๆคนที่เป็นใจออกไปจากบ้านกันหมดแล้วพูดเบาๆ

 

 

 

 

“ไม่ไปหาคุณหวายละคะ เพื่อน อุตส่าห์เยี่ยมลูกที่เมืองไทยทั้งที”ฟางหน้าหงิกแล้วพูดขึ้น

 

 

“ฟางงง นี่งอนหรอ รึว่าหึงชั้นเนี่ย”ป๊อปปี้รีบเดินไปอ้อนฟางแต่ฟางสะบัดตัวเดินหนี

 

 

 

“เปล่าค่ะ คุณป๊อปไปสนุกกับทุกคนด้านนอกเถอะค่ะ ฟางปวดหัว”ฟางเดินงอนจะขึ้นไปชั้นบนป๊อปปี้

ส่ายหน้าก่อนจะอาศัยจังหวะฟางเผลอรวบตัวฟางขึ้นอุ้มแล้วฟางขึ้นไปบนห้องนอนทันที

 

 

 

“คุณป๊อปปล่อยฟางเลยนะ”ฟางดิ้น แต่ป๊อปปี้ไม่ปล่อยพาไปที่เตียงแล้ววางพาลงบนเตียงก่อนจะขึ้น

คร่อมฟางอย่างรวดเร็ว

 

 

 

“เอ้า เมียงอนนินา งานนี้ต้องง้อ”ป๊อปปี้พูดยิ้มๆก่อนจะก้มลงจะหอมแก้มฟาง ฟางเบี่ยงหนีแต่ป๊อปปี้

ดันหน้าฟางมาประจันกันแล้วก้มลงจูบแทนที่จะแค่หอมแก้มตอนแรก

 

 

 

 

“ยังจะงอนอีกมั้ยล่ะ หืม ถ้าไม่น่ะ ชั้นจะเริ่มแล้วนะ”ป๊อปปี้มองฟางด้วยสายตาเจ้าเล่ห์ก่อนจะเอามือ

หน้าสอดเข้าไปในกระโปรงเดรสของเธออย่างจาบจ้วง

 

 

 

 

“พอเลย จะบ้าหรอ คนออกเต็มบ้านมาทำอะไรแบบนี้ได้ไง”ฟางร้องห้ามแล้วขืนมือป๊อปปี้ไว้สุดฤทธิ์

 

 

 

“เอ้า ก็มาง้อไง เห็นเมียงอนหน้าหงิกก็กลัวว่าจะหนีไปอีก คราวนี้ไม่ไหวจะตามไปแล้วนะ”ป๊อปปี้

พูดอ้อนๆ

 

 

 

“ไม่ตามก็ไม่ต้องตามสิ คราวนี้นะฟางจะหนีไปอยู่ขั้วโลกเลย”ฟางพูดอย่างงอนๆ

 

“ไปขั้วโลกไปแต่งงานกับหมีขั้วโลกรึไง”ป๊อปปี้ส่ายหน้า

 

 

“ก็ดีนะคะ เปลี่ยนบรรยากาศดี”ฟางพูดยั่วป๊อปปี้

 

 

 

“ดีเลย งั้นก่อนจะหนีไปหาหมีขั้วโลกงั้นขอพ่อหมีตัวหนีจัดการวอร์มร่างกายให้ก่อนเลยละ

กัน”ป๊อปปี้พูดจบก็จูบฟางอีกครั้งก่อนจะเลื่อนลงมาซุกไซร้ไปตามตัวฟาง

 

 

 

 

“อ๊าย คุณป๊อปคนบ้า กลางวันแสกๆอยู่เลยคนก็อยู่เยอะด้วย เลิกหื่นเลยนะ หมีลามก”ฟางดิ้น

ขลุกขลักไม่ยอมท่าเดียว

 

 

 

“เอ้า นี่ไม่รู้จริงดิว่าพวกเค้าเปิดทางให้เรามาทำน้องให้ยอร์ช แม้ค ฟิวเชียวนะ”ป๊อปปี้พูดอย่างเจ้า

เล่ห์

 

 

 

“รู้ค่ะรู้ แต่นี่มันกลางวันนะ จะบ้าหรอ คนเค้าก็เขินเป็นนะ”ฟางพูดแล้วหน้าแดงยิ้มๆ

 

 

 

“งั้นก็ทำกลางคืนได้งั้นสิ แต่ ไม่เอาอ่ะ พอถึงกลางคืนแล้วฟางก็หายงอนพอดีแบบนี้มันจะติดหรอ

ลูกน่ะ”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

“คนบ้า แค่3คนไม่เหนื่อยเลี้ยงรึไง”ฟางพูดแล้วตีแขนป๊อปปี้เบาๆ

 

 

“เอาน่า ยังไม่ได้ลูกสาว ชั้นน่ะไหวเสมอล่ะ น้ำยามันดี”ป๊อปปี้พูดเจ้าเล่ห์ฟางเขินจัดพลิกตัวหนี

 

 

 

 

“รักฟางนะครับ”ป๊อปปี้ล้มตัวนอนข้างๆก่อนจะพลิกตัวมากอดฟางไว้แล้วกระซิบเบาๆข้างหู

 

 

 

“รักเหมือนกันนะคะ”ฟางพลิกตัวมาพูดก่อนจะจูบป๊อปปี้อย่างอ่อนโยน

 

 

 

“ก็ดี งั้นเรามาเริ่มกันเลยไม่ไหวละ”ป๊อปปี้พูดก่อนจะขึ้รคร่อมฟางอีก

ครั้ง                                    

 

 

 

 

“คนบ้า เค้าเขินนะ แต่แค่รอบเดียวนะเดี๋ยวไปดูลูกต่อ”ฟางพูดแต่ก็ยอม ป๊อปปี้ยิ้มดีใจก่อนจะจูบฟาง

ที่หน้าผากด้วยความรักและเริ่มจัดการเพิ่มน้องให้กับยอร์ช แม๊คและน้องฟิวทันที

 

 

 

 

 

 

จบแล้วจ้าาาาา

 

 

ขอบคุณมากน้าที่ติดตามเรื่องนี้มากันอ่ะ

 

 

อย่าลืมติดตามอีก2เรื่องของเรานะกำลังสนุกเลย

 

 

แต่เรื่องหน้าอยากได้แนวไหนนี่มาบอกกันได้นะจ้ะ

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.6 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.6 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา