เรื่องสั้น : Can not forget ลืมไม่ได้

อ่าน 427
วิจารณ์ 1
แนว:
จำนวน:
2 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 4 ก.พ. 2561 14:11 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Sunami
ขีดเขียนหน้าใหม่ (43)
เด็กใหม่ (11)
เด็กใหม่ (10)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. จุดเริ่มต้นของความทรงจำ 100%

เขียนเมื่อ วันที่ 4 ก.พ. 2561 14:23 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 3 มี.ค. 2561 13:42 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

วันคริสต์มาส

อ่าาาาาสวัสดีครับทุกคนนนผมชื่อนภานะครับผมเพิ่งเกิดได้แค่วันเดียวเองงหลังจากอุดอู้อยู่แต่ในดักแด้มาตั้งนานนนทุกคนคงจะสงสัยสินะว่าทำไมผมถึงโตเร็วขนาดนี้แถมอยู่ในดักแด้อีกผมจะบอกให้ก็ได้แต่เงียบๆไว้นะเพราะนี่น่ะเป็นความลับระหว่างเรานะครับผมน่ะเป็นผีเสื้อสายพันธ์พิเศษที่หายากมากๆล่ะ1000ปีถึงจะถือกำเนิดขึ้นครั้งละตัวแล้วเมื่อไม่นานมานี้ก็ครบ1000ปีพอดีผมก็เลยถือกำเนิดขึ้นไงละคึคึคึ

ในขณะที่ผมกำลังลั้นล้าอยู่ในสวนดอกดอกไม้หลังบ้านของบรรพบุรุษของผมอยู่นั้นก็เกิดเรื่องบังเอิญขึ้นผมเจอมนุษย์น่ะสิแล้วดันเผลอไปสบตาเขาอีกแต่ว่าาาามนุษย์คนนั้นน่ะหน้าตาดีจังเลยน้าาาเหมือนคุณเทวฑูตสวรรค์เลย

"เฮ้ย!!!!นายคนนั้นน่ะเข้าไปทำอะไรในนั้น"

เอ๊ะ นั่นเขากำลังถามใครน่ะหันซ้ายแลขวาก็ไม่เห็นมีใครนี่นา

"ไม่ต้องหันไปไหนหรอกฉันถามนายน่ะแหละเข้าไปทำอะไรในบ้านร้าง"

เห๊!!!ถามผมหรอกหรอว่าแต่เขาเห็นผมด้วยหรอปกติมนุษย์จะมองไม่เห็นพวกผมนี่....

"คุณมองเห็นผมหรอครับ?"

ผมถามเขาเพื่อความมั่นใจอีกครั้ง

"ก็แน่ละสิฉันไม่ได้ตาบอดนะถึงจะมองไม่เห็นนายน่ะแล้วก็ตอบฉันมาด้วยเข้าไปทำอะไรในนั้น"

เอ๋!!!แปลกจริงๆเลยมันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่เขาถึงเห็นผม แต่จะว่าไปมันก็ดีนะเขาเห็นผมเขาพูดคุยกับผมได้ผมจะได้ไม่เหงาอยู่คนเดียวน่ะมันเหงาและน่าเบื่อจะตายงืมมมแค่ลองอยู่แบบมนุษย์ดูคงไม่เป็นไรแค่อย่าให้เขารู้ว่าผมเป็นอะไรเท่านี้ก็คงไม่มีปัญหา

"เอ่อ...คือว่าผมเห็นดอกไม้ในสวนมันสวยดีเลยเข้ามาชมดูน่ะ"

"งั้นหรอ...ดูแล้วนายไม่ใช่คนแถวนี้หนิ"

เอาแล้วไงจะตอบเขาว่าอะไรดีนะคิดสินภาคิดๆ....

"เอ้า ว่าไงนายมาจากที่ไหนมาทำอะไรแถวนี้"

เอาไงดีเอาไงดีแกล้งความจำเสื่อมดีไหมน่......แถๆไปก่อนละกัน

"เอ่อ..คะ..คือว่าผมจำไม่ได้ครับ..มีคนพาผมมาไว้ที่นี่น่ะครับผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าพามาทำไม"

"งั้นหรอ....ว่าแต่นายชื่ออะไรล่ะฉันชื่อซีนะ"

เขาชื่อซีงั้นหรอ....ชื่อเพราะดีจังเลยน้าาาา

"ผมชื่อนภาครับนภาที่แปลว่าท้องฟ้าน่ะ^^"

"อย่างงั้นหรอ...แล้วนี่นายจะทำยังไงต่อไปละ"

งืมมมมมนุษย์คนนี้ดูๆไปแล้วก็ไม่น่าจะมีพิษมีภัยอะไรแถมหน้าตายังดูดีมากๆอีกต่างหากนี่คงจะเป็นโอกาศที่เราจะลองใช้ชีวิตแบบมนุษย์อย่างที่ไม่เคยมีผีเสือตนใหนทำได้สินะเอาวะเป็นไงเป็นกันลองดูสักตั้ง

"เอ่อ.......ผม....ผมก็ไม่รู้เหมือนกันครับถะ ถ้าผมจะขอไปอยู่กับซีสักพักจะได้ไหมครับ"

ผมทำหน้าหงอยๆพลางก้มหน้าเม้มปากรอคำตอบ      ขอร้องละตกลงทีเถอะ!        

"ความจริงเราก็เพิ่งเจอกันแถมยังไม่รู้หัวนอนปลายเท้าอีก........แต่เอาเถอะถ้าอยากมาอยู่ด้วยกันก็ได้แต่ฉันไม่ให้นายอยู่ฟรีๆหรอกนะ"

เย้!!!!!!ตอนแรกคิดว่าเขาจะปฏิเสธสะแล้ว. เป็นคนดีกว่าที่คิดแหะ

"ได้สิจะให้ผมทำอะไรก็ได้ผมทำได้ทุกอย่างเลยครับ^^"

พูดจบก็ส่งยิ้มหวานตบท้ายให้อีกฝ่ายใจเต้นตึกตัก

.

.

.

 1เดือน13วัน

.

.

.

หลังจาก วันนั้นตอนนี้ผมก็มาอาศัยอยู่กับซีได้1เดือนกว่าแล้วละบ้านของซีเปิดร้านขายดอกไม้ตอนแรกซีให้ผมทำงานคัดแยกดอกไม้แต่มีวันนึงซีไปธุระผมเลยต้องออกมาเฝ้าหน้าร้านแทนวันนั้นปกติคนจะไม่ค่อยมีแต่ไม่รู้ทำไมถึงขายดีขึ้นมาก็ไม่รู้พอซีกลับมาผมก็กลับเข้าไปทำงานหลังร้านเหมือนเดิมหลังจากวันนั้นซีก็ชอบบ่นให้ผมฟังว่ามีลูกค้าถามถึงแต่ผมจนไม่รู้ว่ามาซื้อดอกไม้หรืออยากเจอผมกันแน่-3-เรื่องนี้ผมจะไม่ยุ่งงงงงง เอ๊ะ!!!เกือบลืมแหนะช่วงนี้ซีเขาชอบมายุ่มย่ามกับผมบ่อยๆด้วยหล่ะชอบกอดชอบเอาปากมาชนหน้าผากผมตอนนอนด้วยละชอบชวนไปเที่ยวที่สวยๆนี่ๆล่าสุดนะซีซื้อเสื้อให้ผมด้วยน่ารักมากๆเลยของซีก็มีนะเหมือนของผมเป๊ะเลย

"นภาออกไปข้างนอกกัน"

นี่ไงละไม่ทันขาดคำครั้งนี้จะชวนไปที่ไหนอีกน้าาาาาาา ว่าแล้วผมก็รีบออกไปหาซีด้วยความตื่นเต้นถึงจะไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆผมก็ไม่เคยเบื่อเลยเพราะว่ามีซีอยู่ด้วย

"วันนี้เราจะไปไหนกันหรอซี"

ผมเดินไปกอดซีแล้วถามออกมา.....ผมน่ะชอบกอดของซีมากๆมันอบอุ่นแปลกๆรู้สึกเหมือนตอนที่ยังอยู่ในดักแด้เลยแต่กอดของซีอบอุ่นกว่ากันเยอะอิอิอิ

"วันนี้เราจะไปที่ที่เราเจอกันครั้งแรกครับผม" 

ซีบอกพร้อมกับเอื้อมมือมาลูบหัวผมไปมา งื้ออออมือของซีก็อบอุ่นมากๆอ่าาาซีนี่อบอุ่นไปหมดเลยแล้วก็ผมน่ะชอบอะไรที่อบอุ่นๆด้วยละ แต่เอ๊ะ!!!ที่ที่เจอกันครั้งแรกที่สวนดอกไม้ของบรรพบุรุษนี่ซีจะพาผมไปที่นั่นอีกทำไมนะ...รึว่าซีจะรู้แล้ว!แต่จะรู้ได้ไงละผมระวังตัวตลอดเลยนะพลังก็ไม่เคยใช้ปีกก็ไม่เคยกางออกมาตอลดที่อยู่ด้วยกัน.....

"นภาคิดอะไรอยู่น่ะ"

"อ๊ะ!! ปะ เปล่านี่ผมไม่ได้คิดอะไรหรอ..ก เอ๋!!!นี่ผมมาที่นี่ได้ไงน่ะ"

ผมหลุดออกมาจากความคิดตัวเองแล้วเพิ่งมาสนใจรอบๆว่าตอนนี้ผมไม่ได้อยู่ที่บ้านแล้ว รอบๆตัวของผมตอนนี้เต็มไปด้วยรูปของผมทุกๆอิริยาบทห้อยไว้กับต้นไม้ที่มีริปบิ้นสีฟ้าขาวห้อยเต็มไปหมดและถ้ามองดีๆนี่มันสวนของบรรพบุรุษชัดๆอ่า......นี่มันเรื่องอะไรกันเนี่ยผมเริ่มจะงงไปหมดแล้วนะ

"เอ่อ....นะ นี่มันเรื่องอะไรกันหรอซีทะ ทำไม.."

ผมหันไปถามหาซีแต่ก็ต้องชงักเพราะซีที่ตอนนี้กำลังนั่งคุกเข่าพร้อมกับถือช่อดอกเยอบีร่าสีสดไว้ในมือ....ดอกเยอบีร่า.....

"นภาฉัน...ไม่สิซีน่ะ....ชอบนภานะชอบมาก....อาจจะรักเลยก็ได้นภาให้โอกาศซีได้ไหม"

หะ   ห้ะ? ซีชอบผมงั้นหรอ........ซีบอกชอบผมทุกคนครับ!!!!!!!!!!!ซีชอบผมละซีชอบผม!!!งื้อออทำไงดีละผมผมก็ชอบซีนะชอบกอดของซีด้วยอบอุ่นมากๆเลย..ลองดูสักครั้งคงไม่เป็นไรมั้ง...งื้อออเขินจังแหะ

"อื้อ"ผมตอบตกลงไปพร้อมกับเสมองไปทางอื่นหลบสายตาหวานๆคู่นั้นของซีขืนไม่หลบนะผมได้เขินตายแน่เลย*3*

"หืมมมเมื่อกี้นภาบอกว่าอะไรนะครับซีไม่ได้ยินเลยไหนบอกให้ซีชื่นใจอีกครั้งได้ไหมครับคนดีของซี"ซีที่ตอนนี้เดินมายืนด้านหน้าผมจับใบหน้าของผมให้มาสบตาเขาอีกครั้งแล้วไหนจะคำพูดน่ารักๆนั่นอีกงื้อออนภาจะหัวใจวายแล้วนะซี.......ถึงจะเขินแต่ถ้าซีอยากได้ยินอีกครั้งนภาคนนี้ยอมก็ได้

"นภาตกลงให้โอกาศซีนะแล้วก็ได้โอกาศไปแล้วก็ชอบนภาให้มากๆด้วยห้ามทำนภาเสียใจนะเพราะนภาก็ชอบซีมากๆเหมือนกันสัญญาสิซีของนภา"

"อืม...ซีสัญญาซีจะดูแลและรักนภาคนนี้ตลอดไป"

ผมชูนิ้วก้อยข้างซ้ายขึ้นมาแล้วจ้องตาอีกเพื่อที่จะสื่อสารทางสายตาเขาว่ากันว่าดวงตาเป็นหน้าต่างของหัวใจคงจะจริงสินะเพราะตอนนี้ซีก็ยกมือขึ้นมาเกี่ยวก้อยสัญญากับผมแล้วละเราสองคนยิ้มให้กันมือก็เกี่ยวก้อยกันไว้ลมเย็นๆที่พัดพากลิ่นหอมของดอกไม้และริปบิ้นให้ปลิวไปมาตามสายลม.....เป็นวันนี้เป็นวันที่ผมมีความสุขมากๆเลยละ.....

                                            

 

 

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

7
โหวต 7 /10 คะแนน
จากสมาชิก 1 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

7 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

7 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

7 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...