น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

เรื่องสั้น : หัวใจกระจกเงา

อ่าน 239
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 เริ่มและจบ (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 8 ส.ค. 2560 20:26 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Bloodlas
ขีดเขียนชั้นอนุบาล (97)
เด็กใหม่ (8)
เด็กใหม่ (3)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

เริ่มและจบ 1. ยามเมื่อฝนโลย

เขียนเมื่อ วันที่ 8 ส.ค. 2560 20:36 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 9 ส.ค. 2560 01:29 น. โดย เจ้าของบทความ )

              วันนี้วันที่สายฝนล้วงโลย อากาศหนาวเย็นมันชั่งเหงามาก ฉันนั้นมีผมสีขาวที่ผิดปกติจากคนอื่น เลยทำไห้ไม่ค่อยจะมีเพื่อน มีหน้าตาที่เหมือนไร้ความรู้สึกแต่ตัวฉันนั้นมีความฝันเล็กๆ 

อยู่1อย่างคือการบอกรักคนๆนั้น คนที่สำคัญที่สุด

                  เช้าวันต่อมา:ทุกทุกเช้ามันชั้งหน้าเบื่อสิ่งที่คนในรุ่นราวครามวเดียวกับฉันต้องทำกันเกือบทุกคน คือการไปโรงเรียนเฮอๆๆ การถอนหายใจยาวยาวบางครั้งก็รู้สึกดีเหมือนกัน

 ?: เรนะ ยะโฮปิดเทิมเป็นไงมั้ง

คนที่ตะโกนเรียกฉันนั้น คือนิโกะที่เป็นเพื่อนกันมาแต่ม.ต้น

 เรนะ: ก็ดีมั้งนะ มันก็ไม่ต่างจากทุกทุกทีนั้นและ

 นิโกะ: วันนี้ตอนเที้ยงว่างไหม

 เรนะ: ฉันว่างตลอดและ มีอะไรหลอ

 นิโกะ: ฉันอยากไห้ชิมอาหารที่ฉันทำน่ะเป็นเมนูหัดทำไหม่

 เรนะ: เธอทำอาหารอร่อยอยู่แล้วนิ

 นิโกะ: ฉันอยากไห้เพื่อนรักชิมก่อนไปไห้แฟนฉันกิน

 เรนะ: ฟะะะแฟน เธอมีแฟนตั้งแต่เมื่อไหลเดวนะเธอเห็นฉันเป็นหนูทดลองหลอยะ

 นิโกะ: ป่าวฉันไม่ได้เห็นเพื่อนรักเป็นหนูทดลองหลอก ส่วนเรื่องแฟนเค๊ามาสารภาพตอนก่อนปิดเทิมน่ะ

 เรนะ: ละแฟนเธออยู่โรงเรียนเดียวกันรึป่าว

 นิโกะ: ชื่อคุมะ อยู่ห้อง3ปีเดียวกันน่ะและโรงเรียนเดียวกัน

            ณ ห้องเรียน: นี่แฟนเธอเป็นไงมั้ง เลิกกันแล้วล่ะอ้าวทำไมหลอ เบื่อน่ะ ฉันขอคบต่อน่ะ

เอาไปสิ ขอบใจนะ ขอเบอกับเมลเค๊าหน่อยสิ

 ?: เรนะ มีคนที่ชอบหรือยังหรือมีแฟนแล้ว

 เรนะ: ริกะ อย่าโผล่ออกมาถามไห้ตกใจสิ แฟนน่ะไม่มีแต่คนที่ชอบก็ไม่แน่ใจเหมือนกัน

 ริกะ: งั้นหลองั้นหลอไครกันนี้เป็นผู้โชคดีคนนั้น เรนะออกจะสวยผมสั้นสีขาวตาก็สวยมีเสน่

แต่มีข้อเสียนิดนึงที่ชอบทำหน้าตาย

เรนะ: งั้นหลองั้นหลอ ท่านั้นฉันจะลองยิ้มดู ยิ้มมมมมมมมม

ริกะ:  ขอบคุณที่พยายามแต่ไม่ต้องก็ได้

      เอานั้งที่จะเริ่มคาบโฮมรูมแล้ว

      พักเที่ยง ณ ดาดฟ้า

นิโกะ: อ่าวริกะมาด้วยหลอ

ริกะ: เรนะชวนมาน่ะแล้วนิโกะเห็นเรนะไหม

 นั้นไงเรนะ  เรนะจังงงงงงงง

เรนะ: มาแล้วหลอ

    งั้มๆก็อร่อยแล้ว

ริกะ: อาหารฟีมือนิโกะกินกี่ทีก็สุดยอด

เรนะ: อืมๆ

นิโกะ: งั้นคงไห้คุมะคุงทานได้และ

ริกะ: คุมะคุงนี้ไครหลอเรนะ

เรนะ: เรื่องมันยาวฉันขี่เกียจเล่า

          ติ้งตองๆๆๆๆๆ เลิกเรียน ล็อกเกอร์รองเท้าเรนะ เอ๊ะ จดหมายงั้นหลอเหอๆๆ อีกแล้วสิน่ะ

ไม่ชอบเลยกับการที่ต้องทำร้ายคนอื่น  กรุณาคบกับผมด้วยนะครับคุณเรนะผมชอบคุณ  ขอโทษนะค่ะที่ฉันคบกับคุณไม่ได้ คุณเรนะมีคนที่ชอบแล้วหรือครับ ก็คงจะมีและค่ะขอขอบคุณในความรู้สึกที่มีไห้ฉันน่ะค่ะขอโทษด้วยขอตัวค่ะ

         ฉันไม่ชอบเลยจริงๆ ความรู้สึกแบบนี้น่ะการปติเศษไครซักคนมันยากแค่ใหนแต่การที่เราจะสารภาพความรู้สึกออกไป มันยากกว่าเสียอีก ถึงบ้านซะทีมื้อเย็นกินอะไรดีล่ะ ข้าวผัดละกันกินละรีบอ้าบน้ำละไปนอนดีกว่า

      วันต่อมา วันนี้นิโกะลาป่วยนะทุกคน

ริกะ: เรนะจังนิโกะเป็นอะไรรู้รึป่าว

เรนะ: ไม่รู้สิเมื่อวานเห็นบอกว่าจะไปหาแฟน

ริกะ: งั้นหลอ งั้นเย็นนี้ไปเยี้ยมกัน

เรนะ: เอาสิ

            ณ บ้านนิโกะ ก๊อกๆ สวัสดีค้าาคุณน้าา อ่าวพวกเธอเองหลอเข้ามาก่อนสิ คุณน้าค่ะนิโกะเป็นอะไรหลอค่ะ น้าก็ไม่รู้เหมือนกันเก็บตัวอยู่แต่ในห้อง พวกหนูขออนุญาติขึ้นไปหานิโกะน่ะค่ะ เอาสิฝากดูนิโกะด้วยนะ 

      นิโกะข้อเข้าไปหน่อยได้ไหม เรนะกับริกะเองหลอเข้ามาสิ นิโกะเธอเป็นอะไรหลอ ป่าวหลอกฉันไม่ได้เป็นอะไร

ริกะ: พวกเราเป็นเพื่นอกันนะมีอะไรก็บอกมาสิ

นิโกะ: ฉันไม่มีอะไรหลอกจริงนะ

เรนะ: เธออย่าโกหกฉันรู้จักเธอดี เกียวกับคุมะคุงไช่ไหม

นิโกะ: ฮือๆ ฉันโกหกเธอไม่เคยได้เลยนะเรนะ ฉันเลิกคบกับคุมะคุงแล้ว

ริกะ: ทำไมละ

นิโกะ: เมือวานตอนเย็นที่ฉันไปบ้านคุมะคุงเค๊าขอนอนกับฉันแต่ฉันไม่ยอม เค๊าพยาปล้ำฉันฉันขัดขืนละหนีมา แทมยังส่งเมลเสียๆหายๆไปไห้คนอื่นในโรงเรียน ทำไมเค๊าทำกับฉันแบบนี้ทั้งที่ฉันรักเค้ามากแท้ๆ 

เรนะ: ชั้งหัวผู้ชายเลวๆแบบนั้น เธอนะสวยอยู่แล้วผมยาวสีดำ ปากนิดจมูกหน่อย ไส่แว่นยิ้งทำไห้มีเสน่

ริกะ: ไช่ๆ ไม่เหมือนกับฉันที่รูปร่างธรรมดาหน้าตาไม่มีอะไรโดดเด่น ม.ปลายปี2แล้วยังไม่เคยมีแฟนเลยซักคน

เรนะ: มันไช่เวลาไหมนะริกะ นิโกะยังมีคนที่ชอบหรือในความเป็นเธออีกมากมาย เช่นฉันไงฉันน่ะรักเธอ ไม่ได้รักเธอแบบเพื่อน แต่เป็นความรักที่อยากจะอยู่กับเธอไปตลอดชีวิต ขอโทษน่ะน่ารังเกียจสินะขอโทษ ขอตัวนะไปก่อนนะ

ริกะ: เดวก่อนเรนะ

                      ปั้งๆ

     4วันผ่านไป เรนะไม่มาโรงเรียนเลยสินะนั้นสินะริกะ นิโกะเธอเป็นไงมั้งเรื่องนั้นนะ เรื่องคุมะคุงหลอฉันลืมเรื่องเค๊าไปแล้ว เฮไวจังทำไมลืมง่ายขนาดนั้นล่ะ นั้นไงที่เรนเสารภาพรักกับฉันมันทำไห้ฉันช็อกนิดนิดมันทำไห้ฉันคิดไม่ตกเลยนะมันทำไห้ฉันดีใจเหมือนกัน. เฮ๋เธอหลงรักเรนะสินะว้าวดอกยูริบานแล้ว 

        บ้านของเรนะ: ตัวฉันที่มีความรักกับเพื่อนที่เป็นผู้หญิงด้วยกันมันคงน่ารังเกียจ แต่มันทำยังไงได้ฉันรักนิโกะไปแล้วเธอคนนั้นที่เหมือนเงาสะท้อนของกระจก สดไสร่าเริงเอาใจไส่คนรอบข้างตัวฉันคงต้องไปจากที่นี้แล้วสินะ พรุ้งนี้คงต้องไปบอกลาแล้วสินะ

มือถือนิโกะ: หลังเลิกเรียนฉันจะลอเธอที่โรงยิมนะ จากเรนะ

   โรงยิมหลังเลิกเรียน: เรนะ มาแล้วนิโกะ. เธอหายไปไหนมา4วันน่ะ หาที่อยู่ไม่น่ะฉันกำลังจะย้ายบ้านฉันมาแค่บอกลา เธอจะไปไหนทำไมต้องไป ฉันเลือกที่จะไปเองฉันกลัวนะกลัวที่จะต้องเจอกับความจริงกลัวที่จะโดนนิโกะเกียจฉันเลยต้องไป

นิโกะ: เธอบ้ารึป่าวที่มาบอกรักฉันแล้วจะทิ้งฉันไป

เรนะ: ฉันตัดสินใจไปแล้วนะทำเรื่องย้ายแล้วด้วยโรงเรียนนะ

นิโกะ: นั้นสินะงั้นฉันจะขออะไรซักอย่างได้ไหม ช้วยสัญญาได้ไหมว่าจะกลับมา เพราะฉันก็รักเธอฉันรู้ตัววันนี้เองตอนที่เธอบอกว่าจะไปมันทำไห้ฉันปวดใจมากเหมือนจะตายเลยล่ะ สัญญาสิว่าจะกลับมา

เรนะ: ฉันดีใจจังที่ได้คำว่ารักจากเธอ แต่เธอมั่นใจแล้วหลอว่าเธอรักฉัน

นิโกะ: ฉันมั่นใจว่าฉันรักเธอเรนะ

เรนะ: งั้นเธอจะช้วยรอฉันหน่อยได้ในวันคริตมาสปีหน้า ถ้าเธอยังคงรักฉันไห้เธอมาลอฉันทีนี้

นิโกะ: ฉันจะรอนะรอวันที่เธอกลับมา

เรนะ: ถ้าเธอคิดถึงฉันขอไห้เธอจำไว้ว่าฉันไม่ได้ไปไหนไกลขอแค่เธอคิดถึงฉันในใจเธอจะเห็นฉันยืนยิ้มไห้เสมอ

    เรนะเอาริมฝีปากปะกบกับของนิโกะ ลาก่อนนะนิโกะ

1ปีผ่านไป: นิโกะ วันนี้แล้วสินะวันที่เธอจะกลับมา นานแล้วสิตั้งแต่วันนั้นวันที่เรนะแฟนของฉันจากไปผู้คนแรกที่ฉันรักได้บอกลาแล้วจากไป ได้ทิ้งคำสัญญาว่าจะกลับวันนี้ดีใจจังเลยรีบไปดีกว่าถึงซักทีคงมาเร็วไปสินะ เอะๆๆไครปิดตาบอกมานะอย่าทำอะไรฉันนะ

เรนะ: ทายสิไครเอ่ย

นิโกะ: กลับมาแล้วหลอ

เรนะ: กลับมาแล้วจะ

นิโกะ: ยินดีต้อนรับกลับมานะ

เรนะ: นิโกะฉันขออะไรอย่างได้ไหม ถึงแม้เราจำได้ไม่เหมือนคู่รักชายหญิงทั่วไปกะเถอะนะ

นิโกะ: เรนะลามก

เรนะ: คิดอะไรนะทะลึ่ง นิโกะแต่งงานกันนะถึงจะจดทะเบียนไม่ได้เพราะเป็นผู้หญิงด้วยกันแต่จะขอสวมแหวนนิ้วนางข้างซ้ายเธอได้

นิโกะ: คะได้ค่ะตกลงค่ะฉะจะแต่งงานกับเธอเรนะ

เรนะ: สวมแหวนลงที่มือนิโกะ เธอจะย้ายมาอยู่บ้านฉันไหมหลังเรียนจบไหม

นิโกะ: ไปยังไงก็จะไป

เรานะ: พ่อแม่เธอไม่ว่าหลอ

นิโกะ: ฉันบอกพ่อแม่ไว้ตั้งแต่ครึ้งปีแล้วว่าฉันคบอยู่กับเรนะในฐานะคู่รัก แรกๆกะทะเลาะกันนิดหน่อยแต่เวลากะช้วยได้

เรนะ: ยัยริกะละเป็นไงมั้ง

นิโกะ: ยัยนั้นมีแฟนไปแล้วแทมยังสวยด้วย

เรนะ: หะมีแฟนสวยริกะเปนทอมรึไง

นิโกะ: ไช่ยัยนั้นเป็นทอมไปแล้วเคยมาจีบฉันด้วยแต่พอบอกว่าคบกับเรนะแล้วก็ยิมแล้วก็บอกยินดีด้วย

เรนะ: ไปกันเถอะ ไปเที่ยวกัน ขอจับมือได้ไหม

นิโกะ: ได้สิจับมือกัน

     การได้เดินจับมือกันกับคนที่เรารักมันมีความสุขมากขนาดนี้ ด้วยคำสัญจะขอรักเธอคนนี้เท่าที่ชีวิตนี้ของฉันจะทำได้จะเดินไปด้วยกันจะไม่ทิ้งกันจะก้าวเดินไปด้วยกันไม่ว่าจะสุข ไม่ว่าจะทุก เราจะไม่ทิ้งกัน ขอบคุณเวลาที่มาภพกัน ขอบความสัมพันที่แข็งแกร่งทำไห้เราได้รักกัน ขอบคุณเจ้าของมือที่กุมมือเราเอาไว้.   รักเธอนิลันกาลนิโกะ

ขอบคุณที่จนจบนะค่ะ.                                                           BloodLas 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...