นิยาย : คุณหนูอ้อนรักกับคุณครูแสนดี

อ่าน 122
วิจารณ์ 3
แนว:
จำนวน:
4 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 11 มิ.ย. 2561 01:05 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง ประกายฝัน
เด็กใหม่ (4)
เด็กใหม่ (2)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 2. มาเปิดใจคุยกัน

เขียนเมื่อ วันที่ 11 มิ.ย. 2561 16:53 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 11 มิ.ย. 2561 17:02 น. โดย เจ้าของบทความ )

«•
•»

 

       ฟ้าต้องสะดุ้งตกใจ!!เมื่อมีแสงไฟสว่างจ้าทั่วบ้าน ใช่แล้วมีคนเปิดไฟ ฟ้าแหงนหน้ามองขึ้นไปชั้นบนก็ไม่พบใคร “แกคิดว่าทำอะไรฉันจะไม่รู้แกนะยัยฟ้า!!” เสียงผู้ชายหนักแน่นวัยอายุ40ปลายๆ พูดขึ้นด้วยความโมโห

ฟ้าหันไปตามที่มาขอต้นเสียงนั้น เขานั่งอยู่บนโซฟา และกำลังลุกขึ้นมาหาเธอด้วยสีหน้าหมดความอดทน

ฟ้าเองค่อยๆเดินเข้าไปหาเขาเช่นกัน

 

คุณพ่อ “นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว ทำไมถึงกลับเอาป่านนี้ แล้วดูสิแต่งตัวยังกะผู้หญิง……อย่างว่า!”(พ่อพูดกับฟ้าแล้วส่ายหน้ากับความเอือมระอาลูกสาว)

ฟ้า “พ่อพูดแรงเกินไปรึป่าวค่ะ ไปผับไปบาร์ ใครๆก็ต้องแต่งแบบนี้ทั้งนั้นแหละ จะให้หนูใส่ชุดเชยๆเป็นมนุษย์ป้าหรือยังไง”

คุณพ่อ “หึ!!อย่าเอาบาร์มาอ้าง ขนาดแกไปเดินห้างธรรมดาแกยังแต่งแบบนี้เลย ขนาดไปเรียนยังแต่งตัวยังกับสาวไซด์ไลน์ ใครเขาเห็นจะคิดอย่างไรว่าลูกสาวคุณหญิงศรีกับคุณเปรม เป็นลูกผู้ดี แต่ทำตัวแหลกเหลว”

 

พ่อเดินกลับไปนั่งที่โซฟามองหน้าลูกสาวด้วยสีหน้าดุดัน แต่แววตาของคนเป็นพ่อแฝงไปด้วยความเศร้า

 

ฟ้า “แบบนี้แล้วยังไงละค่ะพ่อ ฟ้าโตแล้ว จะแต่งแบบไหนก็ได้เรื่องของฟ้า ใครจะคิดอย่างไรก็ช่างเขาสิ ชีวิตของฟ้านี่ พวกทีติเตียนนินทา อย่างว่าแหละค่ะพวกขี้อิจฉา แล้วพ่อค่ะเมื่อไหร่จะเลิกบ่นเลิกด่าฟ้าสักที เมื่อไหร่จะเข้าใจหนูบ้าง”(ฟ้าตอบกลับด้วยสีหน้าประชศประชัน)

คุณพ่อ “จะให้ฉันเข้าใจอะไรในเมื่อแกเป็นคนแบบนี้ ให้ฉันเข้าใจแกเหมือนแม่แกนั่นหรออ หึ!!แกคงเสียคนมากกว่านี้ แกอย่าคิดว่าแกเกิดมาบนกองเงินกองทอง แล้วจะเรียนไปวันๆจะจบหรือไม่จบก็ได้ แกอย่าคิดแบบนี้ พ่อแม่ไม่ได้อยู่กับแกไปจนตาย ถ้าพ่อกับแม่ไม่อยู่แกยังทำตัวแบบนี้ แกคิดหรอว่าแกจะประสบความสำเร็จ”

 

ฟ้าได้ยินพูดแบบนั้น ก็รีบวิ่งขึ้นไปบันไดด้วยสีหน้าเศร้าโศกและอึดอัด ขึ้นไปได้เพียงไม่กี่ชั้น ฟ้าหันหน้ามามองหน้าคุณพ่อ คุณพ่อชี้หน้าและพูดกับเธอว่า

คุณพ่อ “ที่ฉันพูด เพราะเป็นห่วงแกนะ เคยคิดที่จะเปลี่ยนตัวเองบ้างไหม เคยสำนึกในสิ่งที่เตือนรึป่าว”

ฟ้ายืนนิ่งไม่ตอบกลับใดๆทั้งสิ้นและวิ่งร้องไห้ขึ้นห้องของเธอไป และขณะนี้เวลาตี 4 แล้ว เธอเอนตัวลงนอนเอามือก่ายหน้าผาก นึกภาพตอนเด็ก ที่เธอเคยให้สัญญากับพ่อของเธอว่า หนูโตขึ้นจะต้องประสบความสำเร็จเหมือนพ่อ จะไม่ทำให้พ่อเสียใจ เธอเริ่มน้าตาไหลครุ่นคิดเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อเสียใจ ก่อนที่เธอจะนอนคิดอะไรเรื่อยเปื่ออีกนานและเผลอหลับไป

«•
•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

9.8
โหวต 9.8 /10 คะแนน
จากสมาชิก 2 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9.5 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

10 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...