น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : รักอึนๆ...BL[เทย์×ฉันฉัตร]

อ่าน 149
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
3 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 24 ก.ย. 2560 16:49 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง Jaydek
ขีดเขียนหน้าใหม่ (35)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 25 ก.ย. 2560 21:29 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 23 ต.ค. 2560 19:41 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

     "เลิกกันเนอะ" หลังจากที่เคลียร์กับนางกิ๊กนางชู้เมียน้อยเมียเล็กเมียเก็บของเทย์เเล้ว ก็มานั่งจ้องกันจนผมเริ่มอึดอัด เลยเป็นฝ่ายเปิดประเด็นก่อน

 

     "ไม่เลิก!!" มันตวาดกลับมาด้วยสีหน้าหงุดหงิด 

 

     "เเล้วทำไมต้องตวาดวะ" มึงเป็นคนผิดเเท้ๆ...

 

     "..." เถียงไม่ได้อะดี๊ โถ่วววว ผมลุกขึ้นจากโซฟาก่อนจะเดินไปหยิบกุญเเจรถเดินดุ่มๆไปทางประตู เเต่ยังไม่ทันที่ผมจะบิดลูกบิดประตูร่างของผมก็ถูกกระชากด้วยฝีมือของใครอีกคน ยํ้านะครับว่ากระชาก ตัวกูงี้ปลิวติดมือมันเลยเหอะ

 

     "เฮ้ย! ปล่อย" ไอ้เจ็บมันก็เจ็บอยู่หรอก เเต่ผมก็เเค่นิ่วหน้า ไม่ได้มีท่าทีสำออยเเบบนางเอกในหนัง พร้อมสะบัดๆมือออกเเต่เสือกไม่หลุด

 

     ''จะไปไหน'' เสียงมันอ่อนลงกว่าครั้งที่เเล้วเเต่ก็ยังติดเเข็งกร้าวอยู่เหมือนเดิม ผมพยายามหายใจเข้าออกเพื่อผ่อนอารมณ์ ที่เห็นก็ไม่ใช่ว่าไม่เจ็บเเต่ผมไม่อยากทะเลาะกับมันเพราะสุดท้ายมันก็มีเเต่เจ็บกับเจ็บ 

 

      ตลอดมาผมก็ว่าเราสองคนก็มีความสุขกันดีนะ ไม่มีใครละเลยใคร เเม้เเต่ตอนที่มันกลับบ้านดึกผมก็เข้าใจมันพยายามไม่งี่เง่า หรือเเม้เเต่ตอนผมงี่เง่ามันก็ไม่ได้เเสดงท่าทางรำคาญผมด้วย เเล้วทำไมจู่ๆเเม่งถึงทำงี้วะ 

 

     ''เเม่ง...ทำเเบบนี้ทำไมวะ''ผมปาดนํ้าตาที่ร่วงลงมา

 

     "..."

 

     "ทีนี้ทำไมไม่ตอบอะ ทำเพื่ออะไรวะ เทย์รู้ตัวป่ะว่าตัวเองโครตเห็นเเก่ตัวเลย" ผมผลักอกคนตัวสูง ยิ่งนึกยิ่งเจ็บ อยากจะต่อยเเม่งให้รู้เเล้วรู้รอด เเต่อีกใจนึงก็รู้สึกอยากดิ้นตายไปเสียมากกว่า 

 

     "ฉัน..." เทย์เอื้อมมือมาหวังเเตะมือผมเเต่คราวนี้ผมกลับปัดมันทิ้งไป อย่างรู้สึกรังเกลียด มือที่เคยกุมกันไว้ ทว่าตอนนี้ผมรู้สึกรังเกียจมันไปเสียดื้อๆ เเน่ละ...ก็เอาไปกุมมือใคนคนอื่นด้วยนี่

 

     "พอเเล้ว...ฮึก...เทย์ พอเเล้ว ต่อไปนี้ทางใครทางมันเหอะนะ'' อยากดิ้นเร่าๆตอนพูด เเต่ก็ทำได้เพียงส่งสายตาเว้าวอนไปให้ร่างสูงหวังให้เขาเข้าใจ

 

     "ไม่ไป อย่าไปนะ อย่าไปเลย" เทย์พูดซํ้าๆก่อนจะดึงผมไปกอด สัมผัสเปือกชื้นที่ลาดไหล่ทำให้ผมรู้ว่า เทย์กำลังร้องไห้ ผมปล่อยให้เทย์กอดอยู่อย่างนั้น ต่างคนก็ต่างร้องไห้เงียบๆ จนผมยกมือมาดันอกเเกร่งให้ออกห่าง

 

     ''ในเมื่อเทย์ทำไปเเล้ว ฮึก ผมจากการกระทำมันก็เป็นเเบบนี้เเหละ" ผมไม่ได้ต้องการจะสอนเขาว่า ต้องคิดดีๆก่อนทำ คนรักกันเขาก็ไม่มีทางนอกใจกันหรอก เเต่นี่มันนอกใจผมไง

 

     "ให้อภัยเทย์ไม่ได้เหรอ" มันทำตาปริบๆมองผม ม่านตาของมันเต็มไปด้วยหยดนํ้าตา

 

     "เทย์นิสัยเสียใหญ่เเล้ว ที่ร้องไห้นี่เสเเสร้งป่ะ ฮะๆ" ผมหัวเราะเจื่อนๆกลบเกลื่อน พร้อมเอื้อมมือขึ้นไปปาดนํ้าตาให้คนตรงหน้า ผมว่าเราคงคุยกันรู้เรื่อง ไม่ใช่ว่าผมอยากไปนักหนา เเต่ยังไงซะถ้าให้ผมคบต่อโดยไม่คิดอะไร ผมคงทำไม่ได้

 

     "ฉัน...ไม่อยากให้ไป ไม่อยากให้ไปจริงๆนะ'' เทย์โอบเอวผมไว้เเละดึงผมเข้าไปไกล้ๆจมูกโด่งคลอเคลียอยู่ที่เเก้มใสอย่างเคยชินก่อนจะชะงักเมื่อเห็นนํ้าตาของคนตัวเล็กเปรอะเเก้มอยู่

 

     "อื้อ รู้"

 

     เทย์ PART

 

     "ฮื่อ" ดูเหมือนเเผนล่อลวง(?)ของเทย์จะไม่สำเร็จ เลยได้เเต่ฝังหน้าไว้กับไหล่ของอีกคนเพื่อยื้อร่างเล็กไว้ ในใจก็คิดเเผนรั้งไว้ต่างๆนาๆ

 

     ถ้าถามว่า ทำไมเขาถึงนอกใจฉัน ก็อาจจะเพราะเป็นอารมณ์ชั่ววูบ พอรู้ตัวอีกทีก็ดันเกิดอารมณ์จนห้ามตัวเองไม่ได้อีก เเต่หากเขาย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะไม่ยอมปล่อยให้อดีตนั้น ย้อนกลับมาลายอนาคตเขา...

 

      เฮ้อ...จะทำไงได้ละ ก็ตัวเองผิดเต็มๆเลยนี่

 

     "ฉัน"

 

     "มันก็เเค่อารมณ์ชั่ววูบของเทย์นะ..."

 

     "จะชั่ววูบหรืออะไรเทย์ก็ไม่ควรทำทั้งนั้นเเหละครับ" พอมาถึงตอนนี้ก็นึกอยากจะฆ่าตัวเองให้รู้เเล้วรู้รอดไป ตอนได้ยินเสียงเจ็บปวดหรือนํ้าตาของฉัน มันอาจจะทำให้เขาคลั่งตาย

 

     "เทย์ไม่ทำเเล้ว นะ" ยิ่งอีกคนผลักไสมากเท่าไหร่ เทย์ก็ยิ่งกอดเเน่นมากขึ้นเท่านั้น คิดไม่ออกเลยว่าจะเป็นยังไงถ้าห่างกันเป็นอาทิตย์ เดือน ปี เเค่ห่างกันสามวันเขาก็เเทบดิ้นตาย

 

     "เทย์ ปล่อยพี่ก่อน พี่อึดอัด" ร่างสูงยอมปล่อยเเต่โดยดี หัวก็คิดเเผนจะรั้งคนตัวเล็กไว้ให้ได้

 

      ในเมื่อเขาอ้อนดีๆไม่ชอบ งั้นก็ใช้กำลังเเม่งเลยเเล้วกัน!!!

 

      ผมดันคนตัวเล็กให้นอนราบกับเตียงเมื่อฝ่ายนั้นรู้ตัวก็พยายามดีดออกมาเเต่ผมใช้มือกดอกนั้นไว้เบาๆก่อนจะใช้เข่าเเทรกขาทั้งสองข้างให้เเยกออก

 

      "ฮื่อ เทย์" ผมจ้องหน้าฉันอยู่นานก่อนจะทิ้งตัวทับเเม่งเลย เห็นตาเเป๋วๆเเล้วทำไม่ลง ทั้งยังรู้สึกผิดอีก 

 

      "เเอ่กกก นะ..หนัก เทย์พี่หนัก" ผมยิ้มขำก่อนจะพลิกตัวมานอนข้างฉันเเทน ไม่อยากฆ่าเมียตัวเองนะครับ เดี๋ยวเป็นม่าย (ม่ายนี่จริงๆคือใช้ได้ทั้งสองคำนะค่ะ)

 

      "เราจะเลิกกันจริงๆเหรอ" ผมกอดฉันไว้หลวมๆเเถมก่ายขาด้วยเลยเอ้า! ก่อนจะซุกหน้าเข้าซอกคอขาว

 

      "มั้ง" 

 

      "จริงอะ" ฉันถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อน ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ

 

     "มั้งนะ" ผมยิ้มจนเมื่อยเเก้มเมื่อได้ยินอย่างนั้น อย่างน้อยก็มั้งอะ

 

     เเต่บางทีผมก็คิดนะว่าตัวเองเเม่งเห็นเเก่ตัว บางทีก็คิดว่าสักวันเราก็ต้องปล่อยมือกัน ก่อนจะมาคบกับฉันผมก็เเค่เด็กเห่อฮมอยคนนึงนั้นเเหละ คบก็คบเล่นๆเหมือนสักวันก็จะเลิกลากันไปทางใครทางมันเหมือนตลอดมา เเต่สุดท้ายผมกลับมีความสุขมากจนเริ่มรักฉันมากขึ้นเรื่อยๆ

 

      "ฮืออออ" หมดเเละความเเมนที่พี่สะสมมา อาจจะเป็นเพราะผมรู้สึกผิดที่นอกใจฉันทั้งๆที่เขาก็ดีกับผมมาก หรืออาจจะเป็นเพราะผมรู้สึกโหว่งในใจเมื่อนึกถึงตอนที่เรานอกใจ เป็นอารมณ์ส้นตีนอะไรก็ไม่รู้ รู้เเค่ว่าอยากร้องไห้

 

      "เฮ้ย ร้องไห้ทำไมเนี่ย" ฉันยิ้มขำก่อนจะหันมาผลักหัวผม

 

      "ไม่รู้ ฮึก" เท่าที่จำได้ผมร้องไห้ครั้งล่าสุดก็ตอนอนุบาลสองเหตุผลก็เพราะเห็นคนฆ่าเเมลงสาป เเต่นั้นมันเทย์เวอร์ชั่นอ่อนเเอ ตอนนี้พี่เทย์เปลื่ยนไปเเล้วนะครับ สตองขึ้นเเล้ววว

 

     "เสื้อเปื้อน" ฉันปัดมือผมออกพร้อมลุกขึ้นนั่ง 

 

     "ฮืออออออ ฮึกๆ ไม่เอา ไม่ ฮึก ไม่เลิก" ตอนนั้นผมเเหกปากร้องจะเป็นจะตาย กลัวฉันจะเลิกกับผม รู้ว่าทำผิด เเต่ผมรู้เท่าไม่ถึงการณ์

 

     จริงๆ อารมณ์ชั่ววูบนั้นก็คือเบื่อน่ะเเหละครับ เเต่ก็นะ อารมณ์ชั่ววูบก็คืออารมณ์ชั่ววูบ เเต่ผิดที่ผมเป็นคนคิดเร็วทำเร็วไง (คิดเลวทำเลวมากกว่าม้างงง)

 

      "ฮ่าๆ โอ๊ย เสี่ยขาา หนูผิดไปเเล้วค่ะ อย่ามองค้อนสิค่ะ" ฉันหัวเราะจนหัวทุยๆนั่นสั่น พร้อมพูดเสียงล้อเลียนเมื่อเห็นผมมองค้อนเเรงๆ

 

     "เสี่ยบ้าไรละ" ผมหันหน้าเข้าข้างโซฟาด้วยความอาย คิดว่ารอสักพักก็เลิกล้อ เเต่ที่ไหนได้ก็ตามมาล้อถึงข้างหู

 

     "เทย์..." เมื่อล้อจนพอใจฉันก็ทำเสียงจริงจังก่อนจะคว้าตัวผมให้หันไปสู้หน้า

 

     "..."

 

     "พี่ว่าเราห่างกันสักพักดีไหม"

 

      "เหอะ ไม่ เห็นคู่อื่นพูดงี้ทีไรนะ เลิกกันทุกที" เเละผมจะไม่ยอมให้มันเป็นจุดจบของชีวิตคู่เราเเน่นอน

 

      "โห่ ไม่หรอกน่า พี่เเค่ต้องการเวลา เทย์เองก็ควรกลับไปถามตัวเองนะ ว่ายังรักพี่อยู่ไหม" 

 

     "ไม่ต้องคิดก็รู้เเล้วว่ารัก" ผมนวดมือขาวเบาๆ

 

     "เเต่พี่ก็ยังอยากให้คิดอีกทีนะ พี่ไม่อยากเจ็บเเล้ว" ฉันพูดเสียงเเผ่ว ผมชะงักไปชั่วครู่นึงก่อนจะมองหน้าฉัน

 

     "ก็ได้นะ...ถ้าฉันต้องการเเบบนั้น เเต่ฉันต้องสัญญากับก่อนว่า ฉันจะไม่มีคนอื่น" 

 

     "อื้อ เทย์ด้วยนะ" ฉันตอบกลับเเทบจะทันทีก่อนจะยกนิ้วก้อยขึ้นมา

 

    "ครับ เทย์สัญญาว่าจะ ไม่มีคนอื่น" ผมยกนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยของฉัน พร้อมพูดเสียงหนักเเน่น

 

    "ฉันก็สัญญเหมือนกันว่าจะ ไม่มีคนอื่น"

 

t.

จบจ้า จบตอนนะไม่ได้จบเรื่อง 555555 อยากเเต่งดราม่านะ เเต่เเบบ ฟีลข่อยมันฮาอะ มันบิวท์ไม่ได้เลยเว้ย งั้นเอางี้ไปก่อนละกัน เนื้อเรื่องก็เหมือนกันนั้นเเหละโว๊ย โปรดติชมเราด้วยเถิดด //ก้มกราบ

 

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...