นิยายฟิค/ฟิคชั่น : [EXO] 1917 - Chanbaek

อ่าน 287
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 5 มี.ค. 2561 11:28 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. Един

เขียนเมื่อ วันที่ 5 มี.ค. 2561 11:46 น.

 

Един

 

 

“เจ้าชายชาร์ลส์ ตื่นพระบรรทมได้แล้วเพคะ หากสายกว่านี้ เกรงว่าฝ่าบาทจะ--”

 

“ข้าอยากทานบอร์ชร้อนๆ” เสียงทุ้มของผู้เป็นที่รักยิ่งของแม่นมเอ่ยขึ้น “และแน่นอนว่าในห้องนี้ มิใช่โถงด้านล่าง”

 

“โธ่ เจ้าชาย” หญิงสาววัยกลางคนหันไปเอ่ยสั่งกับสาวใช้ที่นั่งรออยู่อย่างสงบ “เตรียมบอร์ชให้พระองค์ด้วย พริกไทยไม่ต้องเยอะ ข้าจะไปเตรียมน้ำให้เจ้าชายเอง” เมื่อสาวใช้ที่นั่งรอฟังคำสั่งได้ยินดังนั้นจึงออกไปอย่างเงียบเชียบ “ช่วงนี้พระองค์ต้องระมัดระวังด้วยนะเพคะ เพลานี้หม่อมฉันได้ข่าวมาว่ามีกบฏอยู่ล้อมวังเชียว”

 

“ดีเสียอีก พวกเราจะได้กลายเป็นคนธรรมดา ท่านพ่อจะได้ไม่เมินเฉยต่อข้า” หญิงสาวคนเดียวในห้องรู้สึกหวั่นใจ รวมถึงสงสารเจ้าชายตรงหน้าจับใจ

 

ในวังหลวงเต็มไปด้วยความหรูหราฟุ่มเฟือย เนื่องจากเงินส่วนใหญ่รวมอยู่ที่พระมหากษัตริย์ คนในพระราชวังกินดีอยู่ดี มีเพชรพลอยสวมใส่ มีงานรื่นเริงบ่อยครั้ง แต่คนในประเทศกลับไม่มีแม้แต่ข้าวให้กิน เพราะเหตุนี้ จึงทำให้ประชาชนลุกฮือขึ้นมาเพื่อต่อต้านการมีอยู่ของราชวงศ์ ซึ่งทุกคนในพระราชวังแห่งนี้รับรู้เรื่องราว

 

แต่เจ้าชายชาร์ลส์ของนางไม่ใส่ใจ รวมถึงสนับสนุนให้กบฏครั้งนี้สำเร็จลุล่วงอีกต่างหาก

 

เสียงเคาะประตูดังขึ้นสองครั้ง ก่อนจะปรากฏกายของผู้ที่ได้ศักดิ์เป็นพระราชาของราชวงศ์โรมานอฟ

 

“ชาร์ลส์” หญิงสาวคนเดียวในห้องรีบออกจากห้องทันที ด้วยรู้ว่าฝ่าบาทจะต้องมาเพราะธุระส่วนตัวเป็นแน่ “ในวันพรุ่งนี้จะมีงานรื่นเริง..จะมีแขกของข้ามาจากต่างแดน” เจ้าชายชาร์ลส์ผินพระพักตร์กลับมาหาต้นตอของเสียง “และเจ้าต้องเตรียมตัว”

 

“พะยะค่ะ”

 

แน่นอนว่าเขาจะไม่เข้าร่วมงานรื่นเริงนั่นอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เบลซ นายว่าทางการจะทำอย่างไร หากรู้ว่าพวกเรามานั่งชุมนุมเพื่อเรียกร้องสิทธิตัวเองแบบนี้”

 

“ฉันไม่กลัว ดีเมียร์ กลับกัน ถ้าเราไม่ร่วมกันเรียกร้อง แล้วเมื่อไหร่ความเท่าเทียมถึงจะเกิด” ดีเมียร์พยักหน้าเข้าใจ “ถ้าเลนินทำจริงอย่างที่ปรารภไว้ อะไรคงดีขึ้น”

 

“ผมได้ข่าวว่าจะมีงานรื่นเริงในวังในวันพรุ่งนี้” ชายหนุ่มผมบลอนด์ที่ยืนอยู่ด้านข้างพวกเขาทั้งสองเอ่ยขึ้น “คิดว่าเลนินคงลงมือทำอะไรสักอย่างในวันนั้น”

 

“จริงหรือ”

 

“ผมเป็นสายข่าวจากในวัง แน่นอนว่าจริง” และชายหนุ่มร่างเล็กทั้งสองกลับเชื่อสนิท “ฮ่ะๆ เชื่อด้วยหรอ ผมหลอกพวกคุณเล่นน่ะ”

 

“อะไรของชายคนนั้น” เบลซกระซิบกับเพื่อนสนิท

 

“อ้อ..ผมชื่อซูราฟ ยินดีที่ได้รู้จัก”

 

“เจ้านี่ชื่อเบลซ ส่วนผมชื่อดีเมียร์ ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน นายสบายดีหรือไม่”

 

“ขอบคุณ ฉันสบายดี แล้วนาย..”

 

“ขอบคุณ ฉันเองก็สบายดี” เจ้าของบทสนทนาแอบขบคิด ประโยคตอบกลับของอีกคนดูเหมือนผู้ดีจนผิดวิสัย

 

“เอาล่ะ ถ้าอย่างนั้นผมขอตัวก่อน อยากไปกุม*เสียหน่อย” ซูราฟพูดด้วยน้ำเสียงทะเล้น “ถึงจะไม่มีอะไรให้ทานก็เถอะ ฮ่ะๆ”

 

“แล้วพบกัน”

 

“ดีเมียร์ นายว่าซูราฟนั่นเป็นสายข่าวจริงหรือไม่” เบลซได้ยินทุกประโยคที่ชายร่างสูงกว่าพวกเขาเอ่ย “แต่สายข่าวอะไรถึงบอกความลับแก่ประชาชนอย่างเรา”

 

“ฉันก็ไม่รู้ แต่ที่เจ้านั่นพูดอาจจะไม่มีอะไร นายอย่าคิดมาก” คนที่คิดมากคือตัวเขาเองนี่แหละ “ตรงนั้นมีแจกน้ำโซดา* สักแก้วหน่อยไหม”

 

“แล้วแต่นาย”

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันต่อมา

 

“เจ้าชาย อย่าทำแบบนี้เลยเพคะ พระองค์จะเดือดร้อนได้นะเพคะ” คำเตือนของแม่นมไม่ได้ส่งผลต่อความตั้งใจของเจ้าชายของนางแต่อย่างใด “พระองค์จะเสด็จไปที่ไหน ได้โปรดทูลหม่อมฉันเถอะเพคะ”

 

“ข้าเพียงจะออกไปเที่ยวเล่นด้านนอก จนกว่างานเลี้ยงจะเลิกรา ข้าจึงจะกลับ” ชาร์ลส์ไปตัวเปล่าในชุดที่เขาคิดว่าสบายตัวและกลมกลืนกับคนภายนอกมากที่สุดด้วยโค้ทสีน้ำตาลเก่าๆและผ้าพันคอผืนสีเทาที่ถูกถักด้วยไหมพรมชั้นเยี่ยม

 

“แล้วพระองค์จะไปทางใดเพคะ”

 

“ปีนหน้าต่าง ข้าทำออกบ่อยเจ้าก็รู้” ครั้งนี้ชาร์ลส์ชนะแม่นมอีกครั้ง “เจ้าไม่ต้องห่วงข้าหรอก เดี๋ยวข้าก็กลับมา”

 

“ถ้าพระองค์ต้องการเช่นนั้น..ก็ได้เพคะ”

 

เจ้าชายน้อยในสายตาของแม่นมลัดเลาะออกมาตามเส้นทางคุ้นเคย แน่นอนว่าตึกฝั่งใต้นี้นอกจากตัวเขาเองและแม่ก็ไม่มีใครพำนักอยู่อีกแล้ว

 

แม้ตอนนี้จะเหลือเขาคนเดียวก็ตาม

 

ทันทีที่ลงถึงพื้นดิน ขายาวก้าววิ่งต่อทันทีโดยไม่เหลียวหลัง และนั่นคงเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เหยียบพระราชวังอเล็กซานเดอร์อีก

 

ใช่..ครั้งสุดท้าย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เข้าไปให้เงียบที่สุด เจอคนรับใช้ให้ฆ่าก่อนให้หมด ส่วนผู้หญิงและผู้ชายให้จับตัวมาขัง” ในขณะนี้มีคนจำนวนนับร้อยที่เตรียมการอยู่ด้านนอก ไม่รวมถึงอีกครึ่งร้อยที่ล้อมดักอยู่ทุกทิศของพระราชวัง “แล้วนิโคลัส โรมานอฟ จะไม่ใช่กษัตริย์อีกต่อไป”

 

เสียงกรีดร้องโหยหวนติดต่อกันนานนับชั่วโมง ตรงข้ามกับเสียงหวีดร้องดีใจของผู้คนที่ออกมายืนอยู่กลางถนน หลายคนเป่าปากโห่ร้องด้วยความยินดี รวมถึงเบลซ และดีเมียร์เพื่อนรักของเขา

 

“วันนี้เป็นวันที่ดี ว่าไหม”

 

“ซูราฟ” ท่าทางสงสัยของอีกคนทำให้เขานึกขำ “นายพูดจริง!”

 

“แค่ได้ยินต่อๆกันมาเท่านั้น”

 

“แล้ววันนี้นายได้ยินอะไรต่อๆกันมาอีกไหม” ดีเมียร์ถามต่อ

 

“วันนี้ผมไม่ได้ยิน ฮ่ะๆ” ซูราฟกัดเพนเค้กเปล่าๆในมือด้วยความหิว “อืม..แต่ผมว่าอีกสักพักเหตุการณ์คงจะจบลง แนะนำให้พวกคุณกลับบ้านตอนนี้เลย เพราะไม่งั้นคนพวกนี้อาจจะวิ่งทับพวกคุณได้”

 

“พวกเราอยากดูจนจบ” เบลซพูดขึ้น “ว่าแต่มาสเลนนิตซ่า*นี่ได้มาจากไหน หอมดีนะ”

 

“เลยตรงนี้ไปมีร้านเป็นร้านข้างทางขายอยู่ แต่ราคาค่อนข้างแพง ผมซื้อมันมาในราคา10โกเปค เงินเก็บผมเกือบครึ่งเดือนเลยล่ะ”

 

“ขอบคุณ งั้น..ดีเมียร์ ไปดูสักหน่อยไหม”

 

“ออกกันคนละครึ่งนะ ฉันมีแค่6โกเปค”

 

“ฉันมี4 ว้าว พอดีเลย”

 

“เบลซ!”


60%

TBC.

#fic1917

 

ฮือ ตะไมแต่งสั้นจังว้า;-;

борщ - บอร์ช = ซุปบีทรูท


Александровский дворец - อเล็กซานดรอฟกี ดวาเรียซ = พระราชวังอเล็กซานเดอร์

 

Масленица - มาสเลนนิตซ่า = แพนเค้กรัสเซีย(ใช้ทานแทนข้าว)

 

เอาล่ะค่ะ ฟิคเรื่องนี้เป็นฟิคของกิน555555555

 

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

หมวดนิยายฟิคหรือฟิคชั่นนี้ สร้างขึ้นมาเพื่อให้เหล่าแฟนคลับหรือผู้ที่ชื่นชอบศิลปิน ดาราของตัวเองได้ทำการโปรโมทศิลปินหรือดารานั้นๆ โดยเขียนเรื่องราวฉบับนิยาย และถ้าทางสังกัดหรือผู้เสียหาย ไม่พึ่งพอใจ สามารถแจ้งทางเว็บเพื่อทำการระงับเรื่องนั้นๆ ได้ทันที

สำหรับนักเขียนฟิคชั่นทุกคน พึ่งพิจารณาและไตร่ตรองก่อนเขียนทุกครั้ง ว่าเรื่องของตัวเองที่เขียนนั้นส่งผลกระทบกับศิลปินหรือดาราที่ตัวเองชื่นชอบมากน้อยแค่ไหน

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...