กาลครั้งหนึ่งถึงวันนี้

-

เขียนโดย Momiii

วันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2558 เวลา 10.53 น.

  2 ตอน
  0 วิจารณ์
  3,838 อ่าน
แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

1) แรกเริ่มรู้สึก

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
  •           
    • "ขอบคุณค่ะ/ครับคุณครู" นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 5/4เอ่ยคำขอบคุณเมื่อหมดคาบ
    •           "ขอบคุณค่ะ/ครับ" นักเรียนเอ่ยชั้นอีกครั้ง
    • เห้ออ น่าเบื่อจัง มายคิดในขณะที่เก็บหนังสือใส่กระเป๋า
    •      "มายๆ ไปห้องน้ำเป็นเพื่อนหน่อยสิ" นิมเอ่ยปากชวนมายเพื่อนสนิท
    •      "อ่า ได้ๆ" มายตอบด้วยอาการเบื่อวิชาที่เรียน
    • ระหว่างที่เดินไปห้องน้ำ...
    •      "น้องนิม" ....เสียงปริศนา...
    • นิมหันมองเมื่อไม่มีใครก็หันกลับไป
    •      "หาไรหรอนิม ?" มายเอ่ยปากถามเมื่อเห็นเพื่อนมองไปข้างนอก
    •      "ไม่รู้ใครเรียกฉันอ่ะ.." นิมตอบด้วยความกลัว
    • และเมื่อทั้งคู่เดินออกจากห้องน้ำ
    •      "น้องนิม" และเสียงนั้นมาพร้อมกับนักเรียนชายตัวสูงไม่มาก ริมฝีปากสีดำ แลดูน่ากลัว หัวเกรียน จมูกสันโด่งนิดหน่อย แน่นอนเขาคือ โดม หนึ่งในรุ่นพี่มีชอบความสวยของนิม
    • นิมได้แต่ยิมและไม่ได้พูดอะไร...และเดินกลับห้องไป
    • ตอนเที่ยง...
    • นิมและมายนั่งอยู่ที่หน้าห้อง
    •      "มาย" นิมเรียกเพื่อนสนิท
    •      "หื้ม ?" มายตอบด้วยน้ำเสียงที่สงสัย
    •      "แกดูข้างบนอาคารฝ่ายตรงข้ามสิ" นิมบอก
    •      "พี่เขามองแกอะ" นิมบอกมายอีกครั้ง
    • ภาพที่ปรากฎคือ... รุ่นพี่ที่เรียกนิมเมื่อตอนที่เราไปห้องน้ำ มองและยิ้มมาให้ฉัน...
    •      "บ้าหรอ ไม่ใช่หรอก พี่เขายิ้มให้แกนั้นแหละ" มายรีบตอบ
    •      "ไปเถอะ เข้าเรียนกันดีกว่า" นิมรีบชวนมายเข้าห้องเรียน เมื่อเห็นเพื่อนเริ่มอารมณ์เสียเรื่องรุ่นพี่คนนั้นที่มองเธอ
    •      "ไปๆ" มายตอบด้วยความหงุดหงิด

    คาบบ่ายผ่านไปจนถึงเลิกเรียนทั้งนิมและมายไม่พูดถึงเรื่องพี่คนนั้นเลยแม้แต่น้อย ..แต่ในใจทั้งคู่..

    ในใจมาย : พี่เขามองฉันหรอ? มองทำไม? กลัวจัง...

    • ในใจนิม : มันแปลกๆแฮะ หรือ ว่าพี่โดมจะชอบมาย...?
    • หลังจากวันนั้นเมื่อมายเจอพี่เขาไม่ว่าส่วนไหนของโรงเรียน มายก็จะเดินหนีและหลบหน้า แต่มายไม่รู็หรอกว่าคนที่อยากเจอ อยากมองหน้าของมายนานๆมันทรมานขนาดไหน
    • ในใจโดม : ทำไมต้องหลบหน้าพี่ด้วย พี่ทำอะไรผิดหรอมาย.คำถามที่โดมอยากถามมายมากที่สุด
    • แน่นอน โดมเริ่มชอบรุ่นน้องคนนี่ซะแล้ว ว้าวววว
    • จนกระทั่ง2-3วันผ่านไปหลังจากที่นิมกลับจากโรงเรียนในตอนกลางคืนมีเบอร์แปลกโทรมาหานิม
    • ตี๊ดๆๆๆ ติ๊ดๆๆๆ ติ๊ดๆๆๆ นิมเดินมารับสาย
    • นิม : สวัสดีค่ะ ไม่ทราบว่าใครพูดสายอยู่ค่ะ ?
    • โดม : น้องนิม พี่โดมเองน้ะ
    • นิม : ห้ะ !!! พี่เอาเบอร์นิมมาจากไหนค่ะเนี้ย
    • โดม : เอาเถอะ คือพี่มีเรื่องสำคัญจะพูดกับน้องนิม
    • นิม : เรื่องอะไรหรอค่ะ ?
    • โดม : สองสามวันมานี้มายหลบหน้าและเดินหนีพี่ตลอดเลยนิมรู้มั๊ยว่าทำไมมายถึงเดินหนีพี่
    • นิม : อ๋ออ ก็วันนั้นที่พี่มองมายมั้งค่ะ เอาเป็นว่านิมจะถามมายให้อีกทีนะค้ะ ว่าแต่ ทำไมพี่โดมต้องแคร์มายขนาดนี้ด้วยละค้ะ ?
    • โดม : อ่อ คือ พี่... เอิ่ม... พี่.. คือ...
    • นิม : พี่ชอบมายใช่มั๊ยค่ะ 
    • โดม : พี่ก็ไม่รู้อ่ะนิม แต่ความรู้สึกพี่คือ อยากเจอหน้ามายทุกวัน อยากคุนโทรศัพท์ อยากแชทเฟส แชทไลน์ ยิ้มให้กันตอนเจอหน้า แค่นั้นแหละ
    • นิม : ถ้าเป็นแฟนกันคงดีนะเนี่ย -.- ดีหล้ะ หึม
    • โดม : มายเขาไม่ชอบพี่หรอกนิม
    • วันต่อมา...ตอนเที่ยงนิมและมายนั่งด้วยกันเหมือนเดิม
    • นิม : มาย
    • มาย : หื้มอะไรหรอ ?
    • นิม : แฟนว่า...พี่โดมเขาชอบแกอะ
    • มาย : แกพูดอะไรเนี้ย 
    • นิม : จริงๆน้ะ ฉันรู้สึกแบบนั้นอะ...
    • มาย : ช่างเหอะๆ แกอ่ะเลิกเพ้อเจ้อได้ละ
    • นิม : แล้วแกชอบพี่เขามั๊ยอ่ะ ?
    • มาย : แก!! จะบ้าหรอ ห้ะ !!!!!
    • (ในใจมาย : ถ้าเป็นแบบนั้นก็ดีสิแต่เขาอาจจะใช้ฉันเป็นข้ออ้างแล้วเข้ามาหาเธอก็ได้พี่เขาเข้ามาในใจฉันตั้งแต่ตอนที่เราไปห้องน้ำด้วยกันแล้วย่ะ ยายบื้อนิมม)
    • มายจะรู้มั๊ยว่า คำพูดที่ไม่ตรงกับใจของเธอจะทำให้คนๆนึงเสียใจ เพราะ โดมดันผ่านมาข้างหลังพอดี...
    • นับตั้งแต่วันนั้น คนที่หลบหน้าหลบตาและเดินหนีเวลาเจอกันกลับเป็นโดม
    • ในไดอารี่ของโดม 
    •      "บางทีการแอบรักก็เหนื่อยนักถ้าคนที่เราชอบเขาไม่ชอบเรา ถึงมันจะเป็นระยะเวลาไม่ถึงครึ่งเทอม พี่อาจจะใจง่ายเกินไป ที่รักมายไปแล้ว พี่ขอโทษนะที่ทำตัวให้น้องคิดกับพี่ให้แง่ลบ พี่รักน้องมากนะ และจะรักตลอดไป รักมาย..."
    • ไดอารี่เล่มนี้โดมเอาไปโรงเรียนทุกวันด้วยความที่กลัวว่าพ่อจะเอาทิ้ง...
    •      โดมหลบหน้าน้องเขามาเป็นเวลา 1 เดือน เหมือนพระเจ้าสร้างเรื่องราวให้มายและนิมเจอไดอารี่ของโดม...
    • วันนี้ นร.ชั้น ป.5/4 มีสอบเก็บคะแนนครูได้พานักเรียนไปนั่งสอบ ในห้องของพี่ ม.3 ที่ครูแกประจำชั้นอยู่ นั้นก็คือห้องของโดม!!!!! ครูได้เมื่อครูจัดที่นั่งให้นักเรียนแล้ว ปรากฎว่า...

    มายได้นั่งที่โดม ด้วยความที่มายเตรียมตัวในการสอบมาพร้อมมาก! จึงทำข้อสอบเสร็จก่อนใครๆ เธอเหลือบไปเห็นข้อความบนโต๊ะ เขียนว่า “พี่โดมน้องมาย”และรูปหัวใจ... ทำให้มายสงสัยว่าโต๊ะนี้เป็นของใคร เธอจึงดูใต้โต๊ะ มีไดอารี่เล่มนึง ตอนนี้มายไม่สนใจแล้วว่าใครคือเจ้าของและต้องขอก่อนรึป่าว มายเปิดไดอารี่เพื่อจะอ่านแต่ก็ต้องอึ้ง !!

    “เมื่อรูปภาพในไดอารี่หน้าแรกเป็นรูปเธอ...”

    มายเปิดเข้าไปอ่านข้างใน จึงเจ้าใจทุกอย่างว่าทำไมพี่โดมถึงหลบหน้าเธอ เธอมิได้ปริบอกบอกนิมเลยแม้แต่น้อย

    จนกระทั่งตอนเที่ยง… โดมเดินเข้าไปในห้องสมุด เมื่อมายเห็นแบบนั้น จึงชวนนิมไปห้องสมุด

    มาย : นิมไปห้องสมุดเป็นเพื่อนหน่อยดิ่

    นิม : ไปทำไม

    มาย : เหอะน๊า มาเถอะ

    มายพูดพร้อมลากนิมเข้าไปห้องสมุด

    มายเดินตามโดมไป โดมได้เดินไปนั่งในซอกหนึ่งของห้องสมุด...

    เมื่อสบโอกาส มายเดินเข้าไปหาโดม...

     “ พี่โดม ” เสียงนี่โดมจำได้ดี...แน่นอนว่ามันคือเสียงของมาย

    “ทำไมพี่ต้องหลบหน้ามายด้วยเจอกัน มองหน้า กัน ยิ้มให้กันเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้อ่อ ?”

    “มาย ฟังพี่ก่อนนะ คือ... พี่...” โดมพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่รู้จะตอบยังไง ...

    “พี่เป็นพี่โดมคนเดิมได้มั๊ย ที่ยิ้มให้ทุกทีที่เจอ เขินทุกทีที่ยิ้มให้ น้องอยากเห็นหน้าพี่บ่อยๆ” มายพูดด้วยน้ำเสียงอ้อนว้อน...

    โดมแทบจะไม่เชื่อหูตัวเองว่า ประโยชน์สุดท้ายจะออกมาจากบอกของ ญ. ที่เขาชอบ....

    “ดะ ได้ ^^” โดมตอบด้วยความอึ้ง งง และเขินอาย

    “จริงนะ ?? สัญญา” มายพูดพร้อมนำนิ้วก้อยของทั้งสองมาเกี่ยวกัน....

    ครั้งแรกที่ได้เกี่ยวก้อยมันทำให้โดมรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก.

    “งั้น มายไปก่อนน้ะค้ะ พี่โดม” มายพูดกับโดมเหมือนสนิทกันทั้งๆที่เพิ่งรู้จักกัน

    “จ้ะ” โดมพูดพร้อมตามออกไปด้วย...

    “พี่โดม จีบมายต่อไปสู้ๆนะ” นิมขาเชียร์พูดกับโดมอย่างเบาๆ

    โดมส่ายหัวเพระเขินอาย

    ตอนเย็น  โดมได้เขียนบันทึกในไดอารี่เช่นเคย

    “ฉันสัญญาจะกลับมาเป็นคนเดิมของเธอ เธอเกี่ยวก้อยฉัน ฉันเกี่ยวก้อยเธอ มีความสุขเกินกว่าใครๆ^^”

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา