อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

ขาวดำ
สวัสดีครับผม ชิเมรุ โออิ ในตอนนี้ ผมกำลังทำสมาธิ ก่อนที่สมาชิกในชมรมชงชาจะมา ซึ่งก็คือ กิจวัตรปกติของผม ถ้าเปรียบผม กับ ยูคุงล่ะก็ คงเป็น สีขาว กับ สีดำ ล่ะมั้งครับ
ผม ที่มี ครอบครัวสมบูรณ์แบบ มีพี่น้องพร้อมหน้า เป็นที่รักของทุกคน 
ส่วน ยูคุง บ้านแตก พ่อเสีย แม่ก็แยกกันอยู่ แต่ก็เป็นที่ชื่นชอบของทุกคน ราวกับดวงจันทร์ส่องสว่างในยามค่ำ
ผม ร่าเริง... ส่วน ยูคุง เค้าเย็นชา ผมยิ้มแย้มเป็นมิตร ส่วน ยูคุง เค้าเฉยชาหน้านิ่ง
ผมน่ะ อาจจะดูเหมือนเป็นคนใจดี เป็นมิตร เหมือนกับ สีขาว แต่ผมอยากจะบอกนะครับว่า บางทีตัวผมก็ไม่ได้ใจดีอย่างที่เห็นหรอกนะครับ อย่างเรื่องที่ผมจะเล่านะครับ เรื่องก็มีอยู่ว่า....
ขณะที่ผมกำลังจะเดินทางไปซื้อของให้กับพ่อ ที่เป็นช่างทำขนมญี่ปุ่น เส้นทางที่ผมใช้ ผมต้องปั่นจักรยาน ผ่านริมแม่น้ำกว่าจะถึงร้านขายของ
"โอ๊ะ"มีอะไรบางอย่างมาเข้าตาผมจนต้องเบรคจักรยานเพื่อเอาผงบางอย่างออกจากตา แต่แล้ว ผมก็เห็น...ไฟที่กำลังลุกไหม้ สถานที่แห่งหนึ่ง ท่ามกลางเสียงกรีดร้องของใครบางคน
"ขอโทษด้วยนะ"ชายคนหนึ่ง ท่าทางภูมิฐาน หน้าตาดี สวมสูทดำ เข้ามาหาผม "พอดี ชั้นเผาจดหมายอยู่น่ะ"
ผมมองไปที่ริมน้ำ ผมเห็น วิญญาณที่โดนไฟไหม้ทั้งตัว แต่ดูจากรูปร่างแล้ว น่าจะเป็นผู้หญิง เธออยู่อีกฟากของแม่น้ำและ กำลังจะข้ามมา
"ผมว่าคุณไป เผาจดหมายที่อื่นเถอะ"
"เป็นเด็ก อย่ามายุ่งไม่เข้าเรื่อง"ชายคนนั้นจากไป
ผมถือว่า ผมเตือนแล้วนะครับ เพราะผู้หญิงคนนั้น กำลังเดินเข้ามาใกล้แล้ว...
วันต่อมา ผมได้พาแฟนสาวไปเดทที่สวนสาธารณะที่อีกฟากหนึ่งของแม่น้ำ เราทั้งคู่ เผอิญผ่านไปยังบ้านหลังหนึ่งที่โดนไฟไหม้ 
"บ้านหลังนั้นอยู่ตรงนี้เองเหรอ?"
"อะไรเหรอ ริน"
"เมื่ออาทิตย์ก่อน ก่อนเหตุไฟไหม้ น่ะค่ะ มีคยเสียชีวิตหนึ่งคน คือภรรยาของเจ้าของบ้าน ตอนนั้นคนที่เป็นสามีไม่ได้อยู่ในบ้าน แถมหลังจากที่ภรรยาตาย...เค้าก็ได้ เงินประกันจำนวนมหาศาล"
"เหรอ...เพราะอะไรน่า ถึงเกิดไฟไหม้ได้"
"ไม่รู้สิคะ สงสัยไฟฟ้า รัดวงจรล่ะมั้ง รุ่นพี่โออิ"
"ไปกันเถอะ"
หลังจากที่เราเที่ยวกันจนหนำใจแล้ว ผมกลับบ้านพร้อมพาแฟนไปส่ง ผมก็เห็นชายคนเดิมมานั่งเผาจดหมายที่จุดเดิม จุดเดียวกับจุดที่ผมเจอเค้า...ตั้งแต่เมื่อวาน แต่ที่ไม่เหมือนเดิม คือ วิญญาณตนนั้น ที่เคยเป็นภรรยาเค้า อยู่ห่างจากชายคนนั้นเพียงไม่กี่คืบ ผมจะไม่พูดอะไรทั้งนั้น เพราะว่านั่นคือผลของการกระทำของเค้า และผมก็เตือนเค้าแล้ว ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน แต่เค้าไม่ฟังเองนี่นา
สองวันต่อมา...
ผมผ่านทางริมน้ำอีกครั้งเพื่อไปซื้อของให้พ่อ แต่ คราวนี้ ไร้วี่แววชายคนนั้น ผมเห็นเพียง วิญญาณที่อีกฟากของแม่น้ำ หนึ่งคือวิญญาณที่โดนไฟไหม้ สองคือวิญญาณที่คงรูปเหมือนตอนที่มีชีวิตมากแต่เหมือนจะเริ่มอืดแล้วน่ะนะ วิญญาณสองตัว 
ถือว่า เป็นจุดจบที่ดีนะครับ ผมเชื่อว่าในขาวก็ต้องมีดำ เหมือนกับคนที่เป็นแสงสว่าง ก็ต้องมีด้านมืดในจิตใจซ่อนอยู่นั่นแหละครับ
"รุ่นพี่โออิคะ"
"อ๊ะ ริน มาเร็วดีนิ"
ร่างบางของสาวน้อยผมสีน้ำตาลอ่อนเอามากอดแขนผม "ก็หนูอยากอยู่กับรุ่นพี่ สองต่อสองนี่คะ"
"จะน่ารักไปไหนนะ ริน"
เอาล่ะครับ ผมขอตัวไปสวีตกับแฟนก่อนนะครับ 
ดำขาว
Fly me to the moon พาฉันบินไปดวงจันทร์Let me play among the starsพาฉันไปเล่นกับเหล่าดวงดาราLet me see what spring is likeพาฉันไปดูฤดูใบไม้ผลิที่สดใสOn Jupiter and Marsจากดาวจูปิเตอร์และดาวอังคารIn other words, hold my handด้วยการ จับมือฉันไว้(ให้อบอุ่น)In other words, darling, kiss meที่รัก ด้วยการ จุมพิต ฉัน เบาๆFill my life with songเติมเต็มชีวิตฉันด้วยเพลงเพราะๆAnd let me sing for ever moreและปล่อยให้ฉันได้ร้องมัน อีกสักหน่อย You are all I long forเธอคือสิ่งที่ฉันรอคอยมานานAll I worship and adoreสิ่งที่ฉันรักและบูชาIn other words, please be trueด้วยการ จริงใจกับฉันIn other words, I love youหรือ ด้วยคำว่า ...ฉันรักเธอFly me to the moon พาฉันบินไปดวงจันทร์(ที)Let me play among the starsพาฉันไปเล่นกับเหล่าดวงดาราLet me see what spring is likeพาฉันไปดูฤดูใบไม้ผลิที่สดใสOn Jupiter and Marsจากดาวจูปิเตอร์และดาวอังคารIn other words, hold my handด้วยการ จับมือฉันไว้(ให้อบอุ่น)In other words, darling, kiss meที่รัก ด้วยการ จุมพิต ฉัน เบาๆFill my life with songเติมเต็มชีวิตฉันด้วยเพลงเพราะๆAnd let me sing for ever moreและปล่อยให้ฉันได้ร้องมัน อีกสักหน่อย You are all I long forเธอคือสิ่งที่ฉันรอคอยมานานAll I worship and adoreสิ่งที่ฉันรักและบูชาIn other words, please be trueด้วยการ จริงใจกับฉันIn other words, I love youหรือ ด้วยคำว่า ...ฉันรักเธอ
(เพลงOlivia - Fly Me To The Moon - Best Of Olivia /นิกซ์ได้แปลไทยจาก ชะเอมหวาน Chaaimwan Blog ค่ะ บอกเลย เพราะมาก หาฟังได้ในยูทูป )
เสียงปรบมือดังขึ้นทั่ว ภัตตาคาร ระดับ 5 ดาว แขกในงานกำลังปรบมือชื่นชมนักร้องหนุ่ม ผมสีชมพู สวมหมวกไหมพรมอันเป็นเอกลักษณ์
สวัสดีครับ ผม คุจิยะ ยู ตอนนี้ผมกำลังร้องเพลงอยู่ครับ ผมเป็นนักร้องที่ภัตตาคาร ระดับ 5 ดาวแห่งหนึ่งในเอ-มง เงินดีนะ
จะว่าไป ผมกับโออิ ถ้าจะให้เปรียบกันแล้ว เหมือน ดำ กับ ขาว
ผมคือสีดำ หมอนั่นคือสีขาว
ผม ครอบครัวแตก พ่อเสีย แม่ก็แยกกันอยู่
หมอนั่นมีครอบครัวพร้อมหน้า มีความสุข จนผมอดอิจฉาไม่ได้
ผมเย็นชา ส่วนโออิ ร่าเริงและเป็นมิตรกับทุกคน ผมเฉยชาหน้านิ่ง หมอนั่นยิ้มแย้มเป็นมิตร
หมอนั่นเหมือนดวงตะวัน ท่ามกลางท้องฟ้าที่แจ่มใส 
ผมดูนิ่ง เย็นชาจนเหมือนสีดำ แต่ผมเองก็เป็นคนขี้สงสารนะ อย่างตอนที่ผมจะเล่าให้ฟัง...
วันหนึ่งที่ผมกำลังกลับไปเอาของที่ลืมไว้ที่โรงเรียน ตอนค่ำ ผมดันมานึกขึ้นได้ ตอนที่ผมส่งแฟนกลับบ้านไปแล้วนี่สิ 
พอผมมาถึงโรงเรียน ก็พบเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง ในชุดนอนสีขาว ยืนอยู่หน้าประตูรั้วโรงเรียนแต่เธอ ทำได้แต่ชะเง้อมองเข้าไปในโรงเรียน
"มาหาอะไรเหรอครับ"
"หาของค่ะ แต่เข้าไปไม่ได้"
"ทำไมไม่ปีนเข้าไปล่ะ"
"เค้าไม่ให้ชั้นเข้าไป"
"เค้าไหน?"
ผมมองตามทิศที่เธอคนนั้นชี้ไป ก็พบกับชายร่างสูงใหญ่ ตัวดำทะมึนยืนอยู่
เค้าไม่พูด เค้ายกมือห้าม ผมชี้ที่ตัวเอง เค้าส่ายหน้า แล้วชี้ไปที่เธอ 
"ผมพาเธอเข้าไปด้วยได้ไหมล่ะ ถ้าผมไปด้วย คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอกครับ"
คนๆนั้นอนุญาต ทั้งเธอและผมก็ได้เข้ามาในโรงเรียนเอ-มง ผมแยกกับเธอแล้วตรงไปหาอาจารย์คุโอมะ ที่บ้านพัก ผมเชื่อเลยว่าแกยังไม่นอน และก็จริงซะด้วย 
"อ้าว ยู มาเอาของรึ ชั้นว่าจะโทรตามเธอให้มาเอาของพอดีเลย อ่ะ นี่ ดาบของเธอ"
"ขอบคุณครับ อาจารย์"
เมื่อได้ของแล้วผมตรงไปหาเธอคนนั้น ตรงจุดที่ผมได้นัดแนะเธอไว้แล้ว
"รอนานไหมครับ"
"ไม่ค่ะ"
"อะไรที่คุณต้องการหารึครับ"
เธอทำท่าเอียงอาย"จะ...จดหมายค่ะ จากคนที่แอบชอบน่ะค่ะ"
"ไปกันเถอะ เดี่ยวยามจะ...ว่าผมได้"
หลังจากที่เราสองคน ออกมานอกโรงเรียนแล้ว ชายคนนั้นก็ แปรสภาพของเธอกลายเป็นกลุ่มแสง แล้วลอยขึ้นสู่ท้องฟ้า 
"หวังว่าเธอ คงจะมีความสุขนะ"ผมได้แต่ยิ้มส่งเธอก็เท่านั้นแหละครับ
ในตอนนี้ผมร้องเพลงเสร็จแล้ว และกำลังจะกลับห้องเช่า
'มิ๊ว มิ๊ว'
อะไรน่ะ 
หนุ่มผมชมพูสวมหมวกไหมพรมเดินไปตามเสียงเล็กๆที่ได้ยิน เนื่องจากเป็นนักดนตรีจึงหูดีเป็นพิเศษ เค้าก็พบกับ ลูกแมวสีขาวดำตัวน้อย ท่าทางหิว 
"เป็นแมวจรสินะ ไง ไปอยู่ด้วยกันไหม เจ้าเล็ก"
ลูกแมวน้อยดูเหมือนจะฟังเด็กหนุ่มรู้เรื่อง มันจึงร้องตอบและ เข้าคลอเคลียที่ขา เค้าอุ้มมันขึ้นมา มันตัวโตกว่าฝ่ามือของเค้าแค่นิดเดียวเอง
"ไปอยู่ด้วยกันนะ คุโระ"
"มิ๊ว.."
อีกด้าน
ใครบางคนกำลังจ้องมองหนุ่มผมชมพูที่กำลังเดินทางกลับบ้าน "ในดำย่อมมีขาวสินะ หึหึหึ ไอ้หนู อีกไม่นานหรอก เธอจะต้องเจอเรื่องราวอีกมากเลย ชั้นรับรอง เอาล่ะ เราไปดีกว่า"ว่าแล้วชายชุดดำก็เดินจากไป อีกทาง...