อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

หลังเลิกเรียน
ยูได้พาโควมิไปส่งที่บ้านแล้ว ส่วนตนนั้นเดินเล่นรอบเมืองเอ-มง งานนี้เค้าตัดสินใจลุยเดี่ยวเพราะงานนี้เค้าได้เจอคนที่มี'พลัง'แบบเดียวกันซะที...ท่าทางงานนี้จะมันส์แน่...
เด็กหนุ่มเดินไปรอบเมืองคนเดียว สายตาของเค้าก็เหลือบไปเห็นร้านขายเสื้อผ้ามือสอง ที่มีเสื้ผ้ามากมายมาวางขาย เด็กหนุ่มนึกสนใจจึงเดินไปดู พอเค้าสัมผัสเสื้อตัวหนึ่ง ภาพเหตุการณ์ต่างๆก็ผุดขึ้นในหัว ทั้งตอนที่เหยื่อโดนฆ่าปาดคอ แล้วนำร่างไปกรองเลือดออก แล้วแล่เนื้อออกมา กระดูกถูกป่นเป็นอาหารสัตว์ ทุกๆส่วนล้วนเอาไปชำแหละ จนแทบหาร่องรอยไม่ได้
"นี่ไอ้หนูจะซื้อไหมจ๊ะ"แม่ค้าขายผ้าเอ่ยถาม
เด็กหนุ่มยิ้มกลบเกลื่อน"ไม่ครับขอบคุณ"
...ได้เบาะแสแล้ว..."ที่เหลือก็"
"ไอ้หนู"เสียบแห้บๆของชายคนหนึ่งดังขึ้น
เด็กหนุ่มหัวชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำหันไปประจันหน้ากับต้นเสียง ก็พบ ชายร่างท้วมอายุห้าสิบกว่า ศีรษะนั้นเกือบล้าน 
เด็กหนุ่มยิ้มอย่างเป็นมิตร(จอมปลอม)"สวัสดีครับ"
"มากับชั้นหน่อยสิ เรามีเรื่องที่จะต้องคุยกัน"
"เดินไปคุยไปดีกว่านะครับ"
"ก็ได้"
ระหว่างทางที่ไร้ผู้คน ขณะนี้ก็เป็นเวลาค่ำ ชายสองวัยเดินจนมาถึงสะพานนอกเมือง
ชายสูงวัยเอ่ยขึ้นก่อน"ไม่นึกว่าในเมืองนี้จะมีคนที่มีพลัง แบบชั้นอยู่"
"เหรอครับ"
"แฟนของเธอเองก็ใช่ย่อยนะ"
"โควมิแค่สัมผัสได้เล็กน้อยเท่านั้นแหละครับ"ยูเว้นช่วงไว้นิดหน่อย"แต่ผมน่ะ สามารถสัมผัสได้มากกว่า  เพราะผมมีเชื้อสายขององคเมียวจิ อยู่1ใน16นี่นา จะมีสัมผัสพิเศษก็ไม่แปลกอะไร"
"เมื่อกี๊แกเห็นอะไรล่ะไอ้หนู"
"ผมเห็น คุณจะปาดคอเหยื่อโดยอาศัยจังหวะตอนที่เหยื่อเผลอ ไม่ก็โป๊ะยาสลบแล้วนำศพไปปาดคอเพื่อที่จะรีดเลือดออก แล้วนำเลือดไปใช้ทำอาหารจากนั้นคุณและเมียของคุณก็ช่วยกันชำแหละเนื้อสำหรับทำเนื้อย่าง นำลูกกะตาไปต้มซุป น้ำกระดูกไปต้มซุปและป่นทำอาหารสัตว์ ส่วนเส้นผมก็นำไปทำวิกขาย เสื้อผ้ารองเท้าก็ขายต่อมือสอง พวกตำรวจเลยหาหลักฐานไม่เจอ"
ชายสูงวัยตบมือให้"เก่งจริงๆไอ้หนู นี่แกรู้เรื่องของชั้นขนาดนี้ แต่แกคงจะไม่รู้สินะว่าแฟนตัวเองน่ะจะโดนอะไร"
ยูเลิกคิ้วเล็กน้อย"อะไรรึครับ"
"คิกคิกคิก เมื่อกี้ชั้นน่ะ เพิ่งสะกดจิตให้เด็กคนนั้นออกนอกบ้าน แล้วเมียชั้นที่ดักรออยู่ก็จะจับไปเป็นแขกพิเศษของร้านเรา"
"เพราะอะไร"
"เพราะที่ร้านชั้นมีเมนูพิเศษสำหรับเค้า แต่ตอนนี้เรายังขาดวัตถุดิบสำคัญอยู่หนึ่ง"
"อะไรล่ะครับ"
ชายร่างท้วมชักปืนที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋ากางเกงออกมาหากแต่ยูไวกว่า กระโจนเข้ามาด้านหลังแล้วล็อคแขนชายคนนั้นไว้
"ลุง ลุงรู้จักผมน้อยไป"
"แกเองก็เหมือนกัน"ว่าจบชายร่างท้วมก็สะบัดตัวเด็กหนุ่มออกทำให้ ร่างของยูกระเด็นแต่ยูก็เตะขาสวนกลับไปทำให้ร่างอันเทอะทะล้มลง ยูรีบเขี่ยปืนออกไปให้ห่างพลางจับชายร่างท้วมใส่กุญแจมือ พอชายคนนั้นได้สติก็พบว่าตัวเองโดนใส่กุญแจมือล่ามติดกับเสาไฟฟ้า และเห็นหนุ่มชมพูสวมหมวกไหมพรมสีดำกำลังโทรหาตำรวจ 
หลังจากที่ยูโทรหายามาโมโต้เสร็จแล้วก็หันมายิ้มให้ชายร่างท้วม"เรื่องแฟนผมน่ะ คิดรึว่าผมน่ะ ไม่ได้เตรียมอะไรไว้น่ะ"เด็กหนุ่มเว้นช่วงไว้ก่อนเอ่ยต่อ"ผมรู้ตั้งแต่คุณใช้พลังมาเข้าฝันแฟนผมแล้ว การคาดเดาของผมถือว่าถูกต้อง คุณรู้แค่ว่าผมกับแฟนมีสัมผัสพิเศษ"
"หมายความว่า"
"เพื่อนซี้ของผมน่ะก็มีเหมือนกัน"
ทางด้านโออิ
ตอนนี้เค้าจัดการหญิงวัยกลางคนร่างอวบที่พยายามจะจับโควมิไว้โดยการจับใส่กุญแจรอตำรวจมารับเข้าโรงพัก 
โควมิที่ยืนอยู่ใกล้ๆเอ่ยถามหนุ่มหน้ามนที่มาช่วยตนไว้จากหญิงร่างอวบที่จะมาทำร้ายเธอ"ทำไมโออิคุงถึงได้รู้ล่ะว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้"เพราะเธอรู้ดีว่ามันไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
"ยูคุงเค้าบอกผมน่ะครับ เค้าห่วงโควมิจังจะโดนทำร้าย เลยให้ผมมารอดูอยู่ที่หน้าบ้าน ตอนนี้เค้าคงจะจับคนร้ายได้แล้วล่ะนะครับ อย่าห่วงเค้าเลย"
หลังจากที่ยามาโมโต้มารวบตัวผัวเมียโรคจิตที่จับคนไปทำเนื้อย่างได้แล้วนั้น สองผัวเมียก็รับสารภาพว่าทำมานานแล้ว ก่อนที่จะย้ายมาที่เมืองนี้ แถมมีหลักฐานคือ ซากที่เพิ่งถูกชำแหละมาหมาดๆไม่กี่วัน และข่าวคดีเนื้อย่างได้แพร่กระจายออกไปทำเอาคนที่เคยเป็นลูกค้า อาเจียน ขยาดเนื้อไปอีกนาน โดยงานนี้สองผัวเมียเจ้าของร้านเนื้อย่างถูกตัดสินให้ประหารชีวิตทันทีแบบไม่มีอุทรณ์
ในตอนนี้ยามาโมโต้ไม่ได้รับความชอบ หากแต่เป็นคุจิยะ ยู โดยที่ยูนั้นทำตามที่ตนพูดไว้คือตนจะไม่เล่าเรื่องคดีสองคดีก่อนหน้าที่ตนเคยช่วย งานนี้เค้าบอกแค่ว่า เค้าแค่อาสามาช่วยก็เท่านั้นเพราะอาจารย์ตนรู้เรื่องเลยบ่นให้ฟัง แล้วเค้าก็รับอาสาสืบคดีนี้เอง ทางกรมตำรวจจึงชวนเด็กหนุ่มเข้ามาเป็นตำรวจ แต่ยูนั้นขอให้เรียนจบมหาลัยก่อนแล้วจะมาเป็นตำรวจแน่
ด่านฟ้าโรงเรียนเอ-มง
ยูในตอนนี้กำลังนอนหนุนตักแฟนสาวอยู่ โควมิเอ่ยถาม"เหนื่อยไหมพ่อคนเก่ง"
"เหนื่อยๆนะ เธอไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว"
เด็กสาวแย้มยิ้ม"คราวหลัง จะทำอะไรก็บอกกันบ้าง เป็นห่วงนะ รู้มั้ย"
"จ้าๆฮั่นนี่"
เด็กสาวตีแขนแฟนหนุ่มดังเพี๊ยะ"ทะลึ่ง"
สำหรับยูนั้น จิตใจของมนุษย์นั้นสามารถบิดเบี้ยวได้มากมายจนกลายเป็นปีศาจได้...สงสัย เราคงจะต้องเจอเรื่องวุ่นๆอีกเยอะแน่เลย เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่เริ่มก็เท่านั้น"
 
 
 
มาอัพตอนจบคดีเนื้อย่างแล้วค่าาา ติชมตามเลยนะคะ (คอมเม้นหน่อย ไรเตอร์จะได้มีแรงใจแต่งต่อ)
ส่วนผลงานอื่นนิกซ์จะพยายามอัพต่อนะคะ ขอบคุณที่มาอ่านค่าา