อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

หลังจากที่ยูพาโควมิมาส่งที่บ้านแล้วจากไปนั้น ก็เป็นเวลาดึกมากแล้ว

โควมิจึงตัดสินใจอาบน้ำนอนทันที...

...ในฝัน...

โควมิรู้สึกว่าตัวเองนั้นนั่งอยู่ในร้านอาหารแห่งหนึ่งที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายไม่ได้หรูหราอะไร

ชายคนหนึ่งเดินมาหาเธอ เค้าเป็นชายร่างท้วม ผิวคล้ำ สวมชุดกุ๊กสีขาว"คุณหนูผู้น่ารัก วันนี้ทางร้านเรามีเมนูพิเศษสำหรับ คุณหนูด้วยนะครับ"

"เมนูพิเศษ?"

"ใช่ครับ สำหรับคุณหนูคนเดียว"ชายคนนั้นยกจานที่มีฝาปิดขนาดใหญ่มาวางตรงหน้า"เชิญครับ"ว่าจบ ชายคนนั้นก็เปิดฝา สิ่งที่อยู่ภายในนั้น คือ ศีรษะของยูที่วางอยู่ตรงกลางจานที่รายล้อมด้วยชิ้นเนื้อที่เเล่วางเรียงไว้

โควมิรู้สึกช็อคจนร้องไม่ออก ชายร่างท้วมกลับหัวเราะ"เป็นอะไรไปครับ เมนูนี้น่ะ คือซาชิมิ เนื้อแฟนของคุณเชียวนะ น่าอร่อยออก"ว่าจบชายคนนั้นก็คืบชิ้นเนื้อเข้าปากแล้วเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย"เยี่ยมจริงๆ"

เด็กสาวกรี๊ดร้องสุดเสียง"กรี๊ดดดดดดดดดดดม่ายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย"

....

"เฮือก!"โควมิรู้สึกตัวตื่นและพบว่าตัวเองนั้นชุ่มด้วยเหงื่อ"นี่เราฝันไปเองหรอกเหรอ"...ไม่สบายใจเลย หรือว่ายูจะ... เด็กสาวมองที่นาฬิกา"ตีสี่ ดีล่ะ" โควมิหยิบโทรศัพท์มือถือมาแล้วกดโทรออก

บ้านชิเมรุ

ในตอนนี้โออิอยู่บ้านแต่เพียงลำพังเพราะพ่อกับแม่ไปเยี่ยมพี่ชายที่เยอรมัน ตนเลยต้องอยู่เฝ้าบ้านตอนนี้หนุ่มหน้ามนกำลังนอนหลับอย่างสบายอารมณ์แต่แล้ว

...RRRRR....

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นทำเอาหนุ่มหน้ามนสะดุ้งโหยงจนตกจากเตียง

"จ๊าก!/โครม!"

"ใครฟ่ะ"พอดูโทรศัพท์จึงกดรับทันที

"ฮัลโหล โควมิจังมีอะไร.."ยังไม่ทันที่เด็กหนุ่มจะพูดจบเสียงปลายสายก็เอ่ยขัด

[โออิคุง ตอนนี้ยูเค้ารับงานสืบคดีรึเปล่า]

โออินึกแปลกใจที่เพื่อนสาวมาถามแบบร้อนรนจึงตอบไปตามจริง"อื้ม พวกผมช่วยคุณยามาโมโต้สืบคดีคนหายอยู่น่ะนะ ยูคุงเค้าไม่ได้บอกโควมิจังเหรอ มีอะไรรึเปล่า"

[ไม่มีหรอกจ้ะ แค่นี้นะจ๊ะ ขอโทษที่โทรมากวน]

"ครับๆ สวัสดีครับ"เมื่อตัดสายไปแล้วโออิเอามือเกยหน้าผาก"ท่าทางงานนี้จะไม่หมูแฮะ"...สังหรณ์ใจตะหงิดๆ...เวลาเค้าสังหรณ์ใจแบบนี้ทีไร ต้องเกิดเรื่องชวนปวดหัวทุกที 

หนุ่มหน้ามนจึงกดโทรศัพท์โทรไปหาเพื่อนซี้

ห้องพักของยู

ยูในตอนนี้กำลังหลับสบาย เสียงโทรศัพท์ดังขึ้น พอกดรับสาย ยังไม่ทันทีจะได้พูดอะไร

[ยูคุง ทำไมนายไม่บอกโควมิจังเรื่องที่จะสืบคดีล่ะ]

"ลืมบอกน่ะ มีอะไรเหรอ"

[พอดีชั้นสังหรณ์ใจไม่ดีเลย และชั้นก็รู้สึกว่าโควมิจังเองก็รู้สึกเช่นเดียวกัน]

"เหรอ"

[ชั้นว่างานนี้เราต้องระวังตัวให้มากเข้านะ]

"ชั้นก็คิดอย่างนั้น เอาไว้เราไปคุยกันต่อที่โรงเรียนจะดีกว่านะ"

[ได้ๆ]

พอโออิวางสายไป ทำเอายูคิดหนักมากเลยทีเดียว แต่เด็กหนุ่มก็ข่มความกังวลไว้ในอกแล้วลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปโรงเรียน

โปรดติดตามต่อในตอนต่อไป นิกซ์สัญญาว่าจะมาอัพตอนเพิ่มแน่นอนคะ ติชมได้ตามชอบเลยนะค่ะ