อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

สวัสดีคะ ชั้นมิจิอิ โควมิ เรียนอยู่ม.ปลายปีหนึ่ง อายุสิบห้าปี อยู่ชมรมคหกรรม วันนี้เป็นวันหยุดแต่ชั้นก็มาที่โรงเรียนในตอนเช้า สงสัยล่ะสิค่ะว่าชั้นมาทำไม? ชั้นมาทำของว่างให้พวกชมรมเคนโด้ที่มาฝึกซ้อมเตรียมแข่งในอาทิตย์หน้า ทั้งที่วันปกติก็ซ้อมทุกเย็นอยู่แล้วแถมแข่งไปก็ชนะคนอื่นเค้าอีก ไม่เข้าใจพวกนี้เลย  ก็จะอะไรซะอีกค่ะก็เพื่อนในห้องของชั้น คุจิยะ ยูน่ะสิ มาขอให้ชั้นมาช่วยทำของว่างให้เพราะพวกเราอยู่ห้องเดียวกัน ก็ในห้องมีชั้นคนเดียวที่อยู่ชมรมคหกรรม ตานั่นเลยมาขอร้อง(แถมบังคับ)แถมบ้านชั้นก็อยู่ไม่ไกลจากห้องเช่าของอีตาบ้ายูอีก ทำไงได้ค่ะ ตอนนี้ชั้นซื้อวัตถุดิบมาแล้ว ทำข้าวปั้นให้ก็แล้วกันง่ายดี นี่ดีนะที่ชั้นมีกุจแจห้องคหกรรมพอดี
ห้องคหกรรมที่ชั้นจะใช้ก็อยู่ตั้งชั้นห้า ไกลจากชมรมเคนโด้อีก งานนี้เหนื่อยสุดๆเลยค่ะ ฮือ ต้องทำคนเดียวแถมต้องนำไปส่งที่ชมรมอีก แต่จะทำยังไงได้ค่ะ ก็รับปากไว้แล้วนี่นา ที่โรงเรียนของชั้นมีห้องคหกรรมที่ตึกสามที่ชั้นเรียนอยู่ มีอยู่สองชั้นที่มีห้องคหกรรมคะ คือชั้นสี่และชั้นห้า จะถามว่าทำไมชั้นไม่มาใช้ห้องคหกรรมชั้นสี่ เหตุผลแรกชั้นมีแต่กุจแจห้องคหกรรมชั้นห้า เหตุผลข้อที่สองที่สำคัญที่สุดก็คือ ห้องคหกรรมชั้นสี่ได้ถูกปิดตายตั้งแต่เมื่อสองเดือนก่อนเพราะข่าวลือคะ ชั้นจำข่าวนั้นไม่ได้แล้วแฮะ
พอขึ้นมาถึงชั้นสี่เอ๊ะ ใครมาทำอะไรที่ห้องคหกรรม ชั้นสัมผัสถึงบางอย่างได้แฮะ มันคืออะไรหว่า ลองเข้าไปดูหน่อยก็ไม่เสียหายนะ พอชั้นเปิดประตูดู ใครน่ะ?
สิ่งที่ชั้นเห็นก็คือมีผู้ชายคนหนึ่งกำลังยกหม้อขนาดให้ลงจากเตาอย่างทุลักทุเล
"ให้ช่วยอะไรไหมค่ะ"
ชายคนนั้นยิ้มให้"ขอบใจมากจ้ะ ไม่ต้องหรอก ว่าแต่หนูไม่กลัวข่าวลือเหรอจ๊ะ"
"ไม่กลัวหรอกคะ คุณลุง"
คุณลุงคนนั้นยกหม้อวางลง"งั้นหนูช่วยไปหยิบกระปุกเกลือที่อยู่ในตู้ทางนั้นหน่อย"
ชั้นไม่ได้คิดอะไรชั้นก็เข้าไปค้นในตู้ พอเปิดตู้ชั้นล่างก็เห็นหัวผู้หญิงที่ดูเหมือนนเพิ่งถูกตัดมา "กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!!"ชั้นรีบผละออกมาจากตู้ทันที เมื่อกี๊มันอะไรน่ะ
"เป็นอะไรรึเปล่าหนู"คุณลุงคนนั้นเข้ามาหา
"มะ...มะ..มีหัวผู้หญิงอยู่ในตู้ค่ะ"
"ไหนล่ะไม่เห็นมีเลย ตาหนูฝาดล่ะมั้ง"
พอชั้นมองเข้าไปในตู้ก็พบว่าในตู้ไม่มีหัวผู้หญิงคนนั้นอยู่แล้ว แต่เมื่อกี๊ชั้นเห็นหัวผู้หญิงที่ยังอ้าปากพะงาบๆอยู่เลยนี่นา
คุณลุงให้ชั้นไปนั่งพักที่โต๊ะส่วนเค้าก็ปรุงอาหารต่อและคุณลุงก็พูดขึ้น
"เมื่อกี๊หนูคงจะเห็น วิญญาณเด็กผู้หญิงที่ถูกฆ่าที่นี่สินะ รู้รึเปล่าเมื่อสองเดือนก่อนที่นี่มีข่าวลือว่ามีเด็กผู้หญิงถูกฆ่าหั่นศพอยู่ที่ห้องนี้ ฆาตกรนำชิ้นส่วนศพมาซ่อนตามที่ต่างๆในห้องนี่ พวกนักเรียนพอเข้ามาใช้ห้องนี่ก็พบศพเน่าๆแล้วล่ะจ้ะ หลังจากนั้นก็มีคนพบเห็นวิญญาณเด็กผู้หญิงคนนี่อยู่ที่ห้องนี่แหละ ห้องนี้เลยต้องปิด"
"เหรอคะ ว่าแต่ทำไมคุณลุงรู้ดีจัง"
"ทำไมชั้นจะไม่รู้ล่ะ"จู่ๆคุณลุงก็เงียบไปพักหนึ่งหยิบมีดขึ้น"ก็ชั้นน่ะ...เป็นคนฆ่าเด็กคนนั้นเองไง"
คุณลุงคนนั้นคว้ามีดหมายจะไล่แทงชั้น
"ว้ายย!ช่วยด้วย"ตอนนี้ชั้นรีบหนีอย่างสุดชีวิต ไม่นะชั้นยังโสดอยู่ยังหาผู้ชายดีๆมาเป็นแฟนไม่ได้เลย ชั้นยังอยากใส่ชุดเจ้าสาวนะ"ช่วยด้วย"
ไอ้ฆาตกรนั่นก็ยังถือมีดไล่แทงชั้นอยู่"อย่าหนีนะนังตัวดี"
"หยุดก็โง่สิยะ!ช่วยด้วย"
พลั่ก!
และแล้วก็มีคนมาช่วยชั้นพอดี คนที่มาช่วยเป็นอีตาบ้า ยู ตอนนี้หมอนั่นก็ชกไอ้ฆาตกรจนสลบ
"โควมิจัง ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ"ชิเมรุ โออิหนุ่มหน้ามนประธานชมรมชงชาแถมเป็นคนในชมรมเคนโด้อีกรีบเข้าพยุงชั้น
"ไม่เป็นไรจ้ะ"
ส่วนอีตาบ้ายูก็โทรแจ้งตำรวจแล้ว
ไม่นานตำรวจก็มาจับฆาตกรเข้าคกไปแล้ว
ชั้นอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมยูกับโออิถึงมาช่วยชั้นได้ทัน"ทำไมพวกนายสองคนถึงได้รู้ว่าชั้นตกอยู่ในอันตรายอ่ะ"
โออิส่ายหน้า"ผมไม่รู้หรอกครับแต่คนที่รู้เป็นยูคุงต่างหาก เค้าบอกว่าโควมิจังอยู่ในอันตรายพวกผมเลยรีบมาครับ^^"
ชั้นเลยหันไปถามยู"นายรู้ได้ยังไงอ่ะ"
ตาหัวชมพูหน้าตายตอบ"ลางสังหรณ์"สั้นๆง่ายๆดีนะ
ยูพากย์
สวัสดีครับผมคุจิยะ ยู ความจริงที่ผมบอกยัยมิจิอิไปน่ะมันโกหกจริงๆแล้วที่ผมรู้ว่ายัยมิจิอิ ตกอยู่ในอันตรายก็เพราะตอนที่ผมกำลังซ้อมเคนโด้กับโออิอยู่นั้น มีผู้หญิงคนหนึ่งอายุรุ่นเดียวกับพวกผม มาแบบเปลือยๆในสภาพเลือดท่วมตัว เธอมาบอกผม
ย้อนไปเมื่อครึ่งชั่วโมง
"เฮ้อ! อาจารย์ใจร้ายชะมัดให้มาฝึกในวันหยุด"เจ้าโออิบ่นกับผมในขณะที่ผมกำลังฝึกเหมือนมัน
"เอาน่า แกก็ฝึกต่อเถอะ"
'คุณ คุณคะ'เสียงใครน่ะ
ผมหันไปทางต้นเสียง ผี!!ทำไมชีวิตผมต้องมาเจอสิ่งลี้ลับด้วยครับเนี่ยกลุ้ม!ทำไมผมรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ตายไปแล้วน่ะเหรอ ก็เพราะร่างของผู้หญิงคนนี้โป๊แถมเลือดโชกเลยน่ะซี่!
'เพื่อนของคุณ กำลังอยู่ในอันตราย รีบไปช่วยเดี๋ยวนี้เลย ตอนนี้เธอคนนั้นกำลังอยู่ที่ห้องคหกรรมชั้นสี่ เร็ว!'
จากนั้นผมก็สวมเกียร์หมาไปช่วยยัยมิจิอิโดยมีโออิเพื่อนซี้ตามมาติดๆ มาตอนที่ยัยมิจิอิกำลังโดนไล่แทงพอดี
ผมบ่นกับตัวเอง"ขืนช้ากว่านี้ ยัยนั่นได้กลายเป็นศพแน่"
"ใครเป็นศพยะ"
"ไม่มีอะไร มิจิอิ ของว่างเสร็จแล้วใช่ม้า"
"ย่ะ"ว่าแล้วคุณเธอก็วางจานใส่กองข้าวปั้นแล้วไปนั่งหลบมุมซะแล้ว ทุกคนในชมรมเล่นข้าวปั้นกันซะ กะไม่เหลือให้ผมเล๊ย! โชคดีที่โออิมันหยิบมาให้นะ
จากที่ทราบจากคุณตำรวจ ไอ้ฆาตกรคนนี้มันเป็นพวกโรคจิตชอบกินเนื้อคนครับ มันหลบหนีหมายจับมาสมัครงานเป็นภารโรงของที่นี่ และเหยื่อรายล่าสุดก็คือนักเรียนหญิงของที่นี่ ไอ้ฆาตกรคนนี้มันฆ่าแล้วหั่นศพแล้วนำส่วนขาไปกินแล้วกินไม่หมดเลยนำมาซ่อนที่ห้องคหกรรมชั้นสี่ของที่นี่ น่าสงสารผู้หญิงคนนั้นนะ ตอนนี้ผมกำลังฝึกเคนโด้ต่อ
และแล้วพอผมหันไปข้างหลังก็พบวิญญาณของผู้หญิงคนนั้น ผู้หญิงที่ถูกฆ่าหั่นศพ ในตอนนี้เธอไม่ได้อยู่ในสภาพเปลือยและโชกเลือดแต่อยู่ในชุดนักเรียนกำลังยิ้มให้ผม
'ขอบคุณนะ'
และแล้ววิญญาณของเธอก็หายไป ผมเองก็ขอให้เธอไปสู่ สู่คตินะ
 
 
จบไปอีกตอนจ้า ติชมได้เลยนะ