Hight school โรงเรียนวุ่นลุ้นรัก
7.3
เขียนโดย Pimplp
วันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 เวลา 11.17 น.
4 ตอน
0 วิจารณ์
6,363 อ่าน
แก้ไขเมื่อ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2560 12.27 น. โดย เจ้าของนิยาย
4) ผมจองพี่แล้วนะ
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ20 นาทีผ่านไป
เฮ้อ สงครามสงบลงแล้วสินะ ฉันค่อยๆย่องไปดูข้างในร้านพบพี่พีทกับยัยพิงค์นั่งกอดคอร้องไห้กับสภาพที่เห็น
ร้านพังมาก! -[]-
"ทำไมมันต้องทำกันขนาดนี้ด้วยT_T" พี่พีทพูดพลางเอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา
"ร้านนี้กว่าจะรวบรวมเงินมาสร้างได้มันลำบากแค่ไหน ไอ้พวกตีกันแล้วทำให้คนอื่นเดือดร้อนแบบนี้ พิงค์จะไปแจ้งตำรวจ!T0T" ยัยพิงค์พูดพร้อมลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าหนังสือ
"มีนา!ไปสถานีตำรวจกับฉันหน่อย" ยัยแว่นเดินมาจับแขนฉันแล้วเขย่าเป็นคนบ้าคลั่ง
"อะ เอ่อ แต่นี่มันห้าโมงกว่าแล้วนะ พวกเราเข้าไปช้าคุณยายจะไม่ว่าหรอ" ยัยพิงค์หันไปดูนาฬิกาแล้วทำหน้าครุ่นคิด
"งั้นฉันไปคนเดียวก็ได้T_T" พูดจบยัยพิงค์ก็หันหลังเดินออกไป
"เฮ้ย เดี๋ยวก่อน ฉันไปด้วย" ฉันวิ่งตามไป
ยัยพิงค์สตาร์ทรถมอเตอร์ไซต์น่าร้าน พุ่งทะยานด้วยความเร็วไปที่สถานีตำรวจ นี่ชีวิตฉันต้องพบกับเจอกับความผาดโผนนี้อีกนานไหม-[]-
"คุณตำรวจคะ! มีเด็กนักเรียนชายล้วนตีกันที่ร้านบะหมี่ของพี่ชายฉันค่ะ! ตามตัวให้เจอด้วยนะคะ เดือดร้อนมาก ร้านฉันพังหมดเลยT^T" ยัยแว่นโวยวายลั่นสถานีตำรวจ
"ใจเย็นๆก่อนนะครับคุณ"
"เย็นไม่ไหวแล้วค่ะ!!"
"ทางเราจับตัวเด็กนักเรียนที่ตีกันได้แล้วนะครับ อยู่ทางนั้น" คุณตำรวจพูดพลางชี้ไปที่ผู้ชายสองคนกำลังนั่งตรงที่สอบสวนอยู่
"ไหนขอฉันดูหน้าหน่อย!! หนอย พวกแก!!" ยัยพิงค์เดินเป็นปีศาจไปจับคอเสื้อผู้ร้ายคนแรกให้หันมา
ควับ!
(-_-) <---สีหน้าไม่สะทกสะท้านใดๆ
นี่มันคนที่ปีนกำแพงเข้ามานี่นา! -[]-
"นายทำแบบนี้ได้ไง หา! รู้ไหมว่าคนอื่นเขาเดือดร้อน ร้านพี่ชายฉันพัง ใครจะรับผิดชอบ ไม่นึกถึงพ่อแม่ตัวเองว่าท่านจะเสียใจบ้างหรือไง หา!"
"ปล่อยเสื้อฉัน" เขาพูดขึ้น
ยัยพิงค์สะบัดมือออกจากคอเสื้อผู้ร้ายคนแรก แล้วผู้ร้ายคนที่สองก็หันหน้ามา
ควับ!
(^^) <---สีหน้าร่าเริงแจ่มใสเกินกว่าที่ควรจะเป็น
นี่มันคนที่ขโมยหอมแก้มฉันนี่! -[]-
ช้อคไปแล้วคะฉัน ผู้ชายในฝันสองคนถูกจับมาที่สถานีตำรวจด้วยข้อหาทำลายข้าวของในร้านของเพื่อนใหม่(ที่ไม่สนิท)ของตัวเอง แง นี่มันอะไรกันT^T
"นี่เธอเป็นเจ้าของร้านนั้นหรอ ฉันจะจ่ายเงินค่าเสียหายให้ทั้งหมดเลยนะ ไม่ต้องห่วง^^" ผู้ชายที่ชื่อฟรอยด์พูดขึ้นก่อนจะหันมามองที่ฉัน
"อ้าว เด็กใหม่ก็มาด้วยหรอเนี่ย โห่ อายจังมาเห็นฉันในสภาพเพิ่งกัดกับหมามาแบบนี้"
"ปากดีเกินไปแล้วนะ!" ผู้ชายอีกคนลุกขึ้นแล้วทุบโต๊ะทำงานของคุณตำรวจอย่างหัวเสีย
"ฮ่าๆ ใจเย็นสิคิม นายเนี่ยอารมร้อนไม่เปลี่ยนเลยน้า^^" ฟรอยด์ส่งยิ้มยียวนให้กับ'คิม'
"เอาล่ะครับๆ เจ้าของร้านจะเอาผิดยังไงว่ามาเลยครับ" คุณตำรวจพูดขึ้น
"ฉันขอค่าทำร้านใหม่ทั้งหมด"
"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ฉันจะชดใช้ให้ แถมค่าทำขวัญที่ทำให้เธอกับเด็กใหม่ตกใจด้วยนะ^^" ฟรอยด์พูดขึ้น
"ฉันให้ได้มากกว่านั้นอีก" ผู้ชายที่ชื่อคิมพูด
"ว่าไงนะ-[]- งั้นเอางี้ฉันจะให้ที่ดินเธอไปทำร้านใหม่ ฟรีๆเลยนะ"
"ฉันให้ได้มากกว่านั้นอีก" คิมพูด
"นอกจากฉันจะให้ที่ดินเธอแล้ว ฉันจะให้บ้าน ให้รถ แถมเงินให้เธออีก!!"
"ฉันก็ให้ได้มากกว่านั้นอยู่ดี-_-"
"ไอ้คิม!!" ฟรอยด์ตะโกนอย่างหัวเสีย "แกอย่ามากวนประสาทฉันนะ"
"เอาละครับๆ เอาเป็นว่าพวกคุณไปปรึกษากันนะครับ แล้วเจ้าของร้านจะถอนแจ้งความไหมครับแบบนี้" ตำรวจพูดขึ้น
"ถ้าเขาสัญญาจะชดใช้ ฉันก็จะถอนแจ้งความค่ะ" ยัยแว่นตอบ
"แค่นี้ขนหน้าแข้งฉันไม่ร่วงหรอก อยากได้อะไรบอกฉันนะ^0^" ฟรอยด์หันมาส่งยิ้มให้ยัยพิงค์
"ผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆมันน่าภูมิใจจังเลยเนอะ" คิมพูดขึ้น
"ไอ้คิมมมมมแก-[]-" ฟรอยด์ลุกจากเก้าอี้มาคว้าคอเสื้อของคิม สองคนนี้กัดกันได้ตลอดเวลาจริงๆเลยเนอะ-_-
"พอทั้งคู่เลยครับ แยกย้ายกันกลับได้แล้ว ผมมีงานต่อ"
"ขอบคุณนะครับ" คิมพูดพลางเอามือปัดมือของฟรอยด์ออกจากคอเสื้อแล้วลุกเดินออกจากเก้าอี้แล้วเดินมาทางฉัน
"ชื่ออะไร"
"หะ"
"ชื่อ-_-"
"ฉันหรอ?"
"ถามว่าชื่ออะไร"
"ชื่อมีนา"
"ก็แค่นั้น" เขาพูดพลางล้วงกระเป๋าหยิบอะไรบางอย่างออกมาเซนต์แล้วยื่นให้พิงค์
"อะ อะไร-0-"
"เช็คเงินสดห้าหมื่น ถ้าอยากได้มากกว่านั้นก็ติดต่อกลับมาอีกแล้วกัน" พูดจบคิมก็เดินออกไป คนอะไรมีอยู่หน้าเดียว ไม่คิดจะยิ้มบ้างหรือไงกัน-_-
"มันให้เธอเท่าไหร่ ยัยเจ้าของร้าน-0-" ฟรอยด์เดินมาถามยัยแว่นด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
"ห้าหมื่น" พูดจบฟรอยด์ก็หยิบกระดาษในกระเป๋ามาเซนต์แล้วยื่นให้พิงค์
"ฉันให้แสนนึง! ขาดเหลืออะไรก็บอกฉันนะ อย่าไปบอกมัน" แสนนึงเลยหรอ-[]- แม่เจ้า สองคนนี้ทำไมต้องพยายามเอาชนะกันด้วย
"มันไม่มากไปหรอ-[]-"
"เอาไปเถอะ อย่าพูดมาก" ฟรอยด์พูดจบก็เดินมาจูงแขนฉัน
"นี่ อะไรของนายเนี่ย" ฉันสะบัดแขนออก
"เดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง ให้เพื่อนเธอขับรถกลับคนเดียวไง^^" ฟรอยด์พูดแล้วหันไปขยิบตาข้างนึงส่งสัญญาณให้ยัยแว่น "ได้ไหมมม^^"
"อะ เอ่อได้ ไปเถอะมีนา เดี๋ยวทีชเชอร์จะว่าเอา"
"เย้ ไปกันเถอะ" ฟรอยด์พูดจบก็ดึงมือฉันออกจากสถานีตำรวจแล้วตรงไปที่รถมินิคูเปอร์สีเหลือง
"เข้าไปได้แล้วครับ หรือจะต้องให้เปิดประตูให้^^"
"มะ ไม่เป็นไร"
บรืนนนนนน
รถค่อยๆเคลื่อนตัวออกช้าๆ ฟรอยด์เปิดเพลงเบาๆ แล้วหันมาส่งยิ้มให้ฉันทุกห้านาที ตาบ้านี่เป็นอะไรมากหรือป่าวนะ-_-
"เอ๊ะ ดาวที่เสื้อเธอ"
"หือ?" ฉันก้มมองเสื้อนักเรียนตัวเอง "ทำไม" ฉันถามด้วยความสงสัย
"สามดวง งั้นก็อยู่มอหกสินะ"
"ใช่-_-"
"ผมอยู่มอห้านะ"
"อ้าว รุ่นน้องหรอเนี่ย"
"ฮะๆ งั้นก็ต้องเรียกว่าพี่มีนาใช่ป่าว^0^" ฟรอยด์ส่งยิ้มหวานให้ฉัน
"ไม่เป็นไร เรียกมีนาเฉยๆก็ได้"
"ไม่ได้หรอก ผมต้องเคารพคนที่โตกว่า ยกเว้น...ไอ้นั่น-_-"
"ไอ้ไหน-_-" ฉันถาม
"ช่างมันเถอะ ลงสิ ถึงโรงเรียนพี่แล้ว หรือว่าจะไปต่อกับผม^0^"
"ไอ้บ้า=0="
"ฮ่าๆ พี่เนี่ยน่ารักจัง"
"ขอบคุณที่มาส่งนะ^^" ฉันหันมาส่งยิ้มให้ฟรอยด์ก่อนจะก้าวลงรถ
"เดี๋ยวก่อน"
"หือ อะไร"
"พี่มีนามีแฟนหรือยัง"
"ถามทำไม-//-"
"ตอบมาก่อน"
"ก็...ยัง"
"ผมจองพี่แล้วนะ^^" ฟรอยด์ส่งยิ้มให้ฉันอีกครั้ง ฉันนี่หน้าร้อนผ่าวไปหมดแล้ว
"พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่อง"
"ที่ผมหอมแก้มพี่วันนั้น ผมจะรับผิดชอบด้วยการจองพี่ไว้ก่อนไง" อ๊ากกก แกจะพูดถึงมันอีกทำไมไอ้เด็กบ้า
"-[]-"
"ฮ่าๆ พี่หน้าแดงหมดแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมารอรับนะ ไปละบ้ายบาย" ฟรอยด์ค่อยๆขับรถออกไปช้าๆ กับตัวฉันที่ยืนแข็งทื่อเป็นตอไม้ไปแล้ว T////////T
______________________________________________________
เฮ้อ สงครามสงบลงแล้วสินะ ฉันค่อยๆย่องไปดูข้างในร้านพบพี่พีทกับยัยพิงค์นั่งกอดคอร้องไห้กับสภาพที่เห็น
ร้านพังมาก! -[]-
"ทำไมมันต้องทำกันขนาดนี้ด้วยT_T" พี่พีทพูดพลางเอาผ้าเช็ดหน้าซับน้ำตา
"ร้านนี้กว่าจะรวบรวมเงินมาสร้างได้มันลำบากแค่ไหน ไอ้พวกตีกันแล้วทำให้คนอื่นเดือดร้อนแบบนี้ พิงค์จะไปแจ้งตำรวจ!T0T" ยัยพิงค์พูดพร้อมลุกขึ้นไปหยิบกระเป๋าหนังสือ
"มีนา!ไปสถานีตำรวจกับฉันหน่อย" ยัยแว่นเดินมาจับแขนฉันแล้วเขย่าเป็นคนบ้าคลั่ง
"อะ เอ่อ แต่นี่มันห้าโมงกว่าแล้วนะ พวกเราเข้าไปช้าคุณยายจะไม่ว่าหรอ" ยัยพิงค์หันไปดูนาฬิกาแล้วทำหน้าครุ่นคิด
"งั้นฉันไปคนเดียวก็ได้T_T" พูดจบยัยพิงค์ก็หันหลังเดินออกไป
"เฮ้ย เดี๋ยวก่อน ฉันไปด้วย" ฉันวิ่งตามไป
ยัยพิงค์สตาร์ทรถมอเตอร์ไซต์น่าร้าน พุ่งทะยานด้วยความเร็วไปที่สถานีตำรวจ นี่ชีวิตฉันต้องพบกับเจอกับความผาดโผนนี้อีกนานไหม-[]-
"คุณตำรวจคะ! มีเด็กนักเรียนชายล้วนตีกันที่ร้านบะหมี่ของพี่ชายฉันค่ะ! ตามตัวให้เจอด้วยนะคะ เดือดร้อนมาก ร้านฉันพังหมดเลยT^T" ยัยแว่นโวยวายลั่นสถานีตำรวจ
"ใจเย็นๆก่อนนะครับคุณ"
"เย็นไม่ไหวแล้วค่ะ!!"
"ทางเราจับตัวเด็กนักเรียนที่ตีกันได้แล้วนะครับ อยู่ทางนั้น" คุณตำรวจพูดพลางชี้ไปที่ผู้ชายสองคนกำลังนั่งตรงที่สอบสวนอยู่
"ไหนขอฉันดูหน้าหน่อย!! หนอย พวกแก!!" ยัยพิงค์เดินเป็นปีศาจไปจับคอเสื้อผู้ร้ายคนแรกให้หันมา
ควับ!
(-_-) <---สีหน้าไม่สะทกสะท้านใดๆ
นี่มันคนที่ปีนกำแพงเข้ามานี่นา! -[]-
"นายทำแบบนี้ได้ไง หา! รู้ไหมว่าคนอื่นเขาเดือดร้อน ร้านพี่ชายฉันพัง ใครจะรับผิดชอบ ไม่นึกถึงพ่อแม่ตัวเองว่าท่านจะเสียใจบ้างหรือไง หา!"
"ปล่อยเสื้อฉัน" เขาพูดขึ้น
ยัยพิงค์สะบัดมือออกจากคอเสื้อผู้ร้ายคนแรก แล้วผู้ร้ายคนที่สองก็หันหน้ามา
ควับ!
(^^) <---สีหน้าร่าเริงแจ่มใสเกินกว่าที่ควรจะเป็น
นี่มันคนที่ขโมยหอมแก้มฉันนี่! -[]-
ช้อคไปแล้วคะฉัน ผู้ชายในฝันสองคนถูกจับมาที่สถานีตำรวจด้วยข้อหาทำลายข้าวของในร้านของเพื่อนใหม่(ที่ไม่สนิท)ของตัวเอง แง นี่มันอะไรกันT^T
"นี่เธอเป็นเจ้าของร้านนั้นหรอ ฉันจะจ่ายเงินค่าเสียหายให้ทั้งหมดเลยนะ ไม่ต้องห่วง^^" ผู้ชายที่ชื่อฟรอยด์พูดขึ้นก่อนจะหันมามองที่ฉัน
"อ้าว เด็กใหม่ก็มาด้วยหรอเนี่ย โห่ อายจังมาเห็นฉันในสภาพเพิ่งกัดกับหมามาแบบนี้"
"ปากดีเกินไปแล้วนะ!" ผู้ชายอีกคนลุกขึ้นแล้วทุบโต๊ะทำงานของคุณตำรวจอย่างหัวเสีย
"ฮ่าๆ ใจเย็นสิคิม นายเนี่ยอารมร้อนไม่เปลี่ยนเลยน้า^^" ฟรอยด์ส่งยิ้มยียวนให้กับ'คิม'
"เอาล่ะครับๆ เจ้าของร้านจะเอาผิดยังไงว่ามาเลยครับ" คุณตำรวจพูดขึ้น
"ฉันขอค่าทำร้านใหม่ทั้งหมด"
"ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้น ฉันจะชดใช้ให้ แถมค่าทำขวัญที่ทำให้เธอกับเด็กใหม่ตกใจด้วยนะ^^" ฟรอยด์พูดขึ้น
"ฉันให้ได้มากกว่านั้นอีก" ผู้ชายที่ชื่อคิมพูด
"ว่าไงนะ-[]- งั้นเอางี้ฉันจะให้ที่ดินเธอไปทำร้านใหม่ ฟรีๆเลยนะ"
"ฉันให้ได้มากกว่านั้นอีก" คิมพูด
"นอกจากฉันจะให้ที่ดินเธอแล้ว ฉันจะให้บ้าน ให้รถ แถมเงินให้เธออีก!!"
"ฉันก็ให้ได้มากกว่านั้นอยู่ดี-_-"
"ไอ้คิม!!" ฟรอยด์ตะโกนอย่างหัวเสีย "แกอย่ามากวนประสาทฉันนะ"
"เอาละครับๆ เอาเป็นว่าพวกคุณไปปรึกษากันนะครับ แล้วเจ้าของร้านจะถอนแจ้งความไหมครับแบบนี้" ตำรวจพูดขึ้น
"ถ้าเขาสัญญาจะชดใช้ ฉันก็จะถอนแจ้งความค่ะ" ยัยแว่นตอบ
"แค่นี้ขนหน้าแข้งฉันไม่ร่วงหรอก อยากได้อะไรบอกฉันนะ^0^" ฟรอยด์หันมาส่งยิ้มให้ยัยพิงค์
"ผลาญเงินพ่อแม่ไปวันๆมันน่าภูมิใจจังเลยเนอะ" คิมพูดขึ้น
"ไอ้คิมมมมมแก-[]-" ฟรอยด์ลุกจากเก้าอี้มาคว้าคอเสื้อของคิม สองคนนี้กัดกันได้ตลอดเวลาจริงๆเลยเนอะ-_-
"พอทั้งคู่เลยครับ แยกย้ายกันกลับได้แล้ว ผมมีงานต่อ"
"ขอบคุณนะครับ" คิมพูดพลางเอามือปัดมือของฟรอยด์ออกจากคอเสื้อแล้วลุกเดินออกจากเก้าอี้แล้วเดินมาทางฉัน
"ชื่ออะไร"
"หะ"
"ชื่อ-_-"
"ฉันหรอ?"
"ถามว่าชื่ออะไร"
"ชื่อมีนา"
"ก็แค่นั้น" เขาพูดพลางล้วงกระเป๋าหยิบอะไรบางอย่างออกมาเซนต์แล้วยื่นให้พิงค์
"อะ อะไร-0-"
"เช็คเงินสดห้าหมื่น ถ้าอยากได้มากกว่านั้นก็ติดต่อกลับมาอีกแล้วกัน" พูดจบคิมก็เดินออกไป คนอะไรมีอยู่หน้าเดียว ไม่คิดจะยิ้มบ้างหรือไงกัน-_-
"มันให้เธอเท่าไหร่ ยัยเจ้าของร้าน-0-" ฟรอยด์เดินมาถามยัยแว่นด้วยท่าทางลุกลี้ลุกลน
"ห้าหมื่น" พูดจบฟรอยด์ก็หยิบกระดาษในกระเป๋ามาเซนต์แล้วยื่นให้พิงค์
"ฉันให้แสนนึง! ขาดเหลืออะไรก็บอกฉันนะ อย่าไปบอกมัน" แสนนึงเลยหรอ-[]- แม่เจ้า สองคนนี้ทำไมต้องพยายามเอาชนะกันด้วย
"มันไม่มากไปหรอ-[]-"
"เอาไปเถอะ อย่าพูดมาก" ฟรอยด์พูดจบก็เดินมาจูงแขนฉัน
"นี่ อะไรของนายเนี่ย" ฉันสะบัดแขนออก
"เดี๋ยวฉันไปส่งเธอเอง ให้เพื่อนเธอขับรถกลับคนเดียวไง^^" ฟรอยด์พูดแล้วหันไปขยิบตาข้างนึงส่งสัญญาณให้ยัยแว่น "ได้ไหมมม^^"
"อะ เอ่อได้ ไปเถอะมีนา เดี๋ยวทีชเชอร์จะว่าเอา"
"เย้ ไปกันเถอะ" ฟรอยด์พูดจบก็ดึงมือฉันออกจากสถานีตำรวจแล้วตรงไปที่รถมินิคูเปอร์สีเหลือง
"เข้าไปได้แล้วครับ หรือจะต้องให้เปิดประตูให้^^"
"มะ ไม่เป็นไร"
บรืนนนนนน
รถค่อยๆเคลื่อนตัวออกช้าๆ ฟรอยด์เปิดเพลงเบาๆ แล้วหันมาส่งยิ้มให้ฉันทุกห้านาที ตาบ้านี่เป็นอะไรมากหรือป่าวนะ-_-
"เอ๊ะ ดาวที่เสื้อเธอ"
"หือ?" ฉันก้มมองเสื้อนักเรียนตัวเอง "ทำไม" ฉันถามด้วยความสงสัย
"สามดวง งั้นก็อยู่มอหกสินะ"
"ใช่-_-"
"ผมอยู่มอห้านะ"
"อ้าว รุ่นน้องหรอเนี่ย"
"ฮะๆ งั้นก็ต้องเรียกว่าพี่มีนาใช่ป่าว^0^" ฟรอยด์ส่งยิ้มหวานให้ฉัน
"ไม่เป็นไร เรียกมีนาเฉยๆก็ได้"
"ไม่ได้หรอก ผมต้องเคารพคนที่โตกว่า ยกเว้น...ไอ้นั่น-_-"
"ไอ้ไหน-_-" ฉันถาม
"ช่างมันเถอะ ลงสิ ถึงโรงเรียนพี่แล้ว หรือว่าจะไปต่อกับผม^0^"
"ไอ้บ้า=0="
"ฮ่าๆ พี่เนี่ยน่ารักจัง"
"ขอบคุณที่มาส่งนะ^^" ฉันหันมาส่งยิ้มให้ฟรอยด์ก่อนจะก้าวลงรถ
"เดี๋ยวก่อน"
"หือ อะไร"
"พี่มีนามีแฟนหรือยัง"
"ถามทำไม-//-"
"ตอบมาก่อน"
"ก็...ยัง"
"ผมจองพี่แล้วนะ^^" ฟรอยด์ส่งยิ้มให้ฉันอีกครั้ง ฉันนี่หน้าร้อนผ่าวไปหมดแล้ว
"พูดอะไรไม่เห็นจะรู้เรื่อง"
"ที่ผมหอมแก้มพี่วันนั้น ผมจะรับผิดชอบด้วยการจองพี่ไว้ก่อนไง" อ๊ากกก แกจะพูดถึงมันอีกทำไมไอ้เด็กบ้า
"-[]-"
"ฮ่าๆ พี่หน้าแดงหมดแล้ว เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมมารอรับนะ ไปละบ้ายบาย" ฟรอยด์ค่อยๆขับรถออกไปช้าๆ กับตัวฉันที่ยืนแข็งทื่อเป็นตอไม้ไปแล้ว T////////T
______________________________________________________
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
7 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ