สวาทเสน่หา
เขียนโดย
กล้า
วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2559 เวลา 19.54 น.
แก้ไขเมื่อ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569 15.01 น. โดย เจ้าของนิยาย
2) บทที่1 ไอ้หาญ Ep1
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความไอ้หาญตอนที่1 Ep1
.........เสียงขลุ่ยไอ้หาญดังแว่วหวิวลอยมาตามสายลมในยามเย็นย่ำ ยิ่งบรรยากาศยามโพล้เพล้ดวงตะวันใกล้ลับขอบฟ้าอย่างนี้ ยิ่งทำให้เสียงทีล่องลอยออกมานั้นดูเศร้าระทมจนจับใจ ใบหน้าคมคายที่ดูหม่นหมองบวกกับแววตาที่ทอดประกายออกมาช่างดูเศร้าสร้อย ประหนึ่งเหมือนคนหมดอาลัยตายอยากจากโลกใบนี้ไปแล้วซะเต็มประตา เวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ไม่รู้ที่มันนั่งเหม่อใจลอย ทอดสายตามองผืนนาเบี้องหน้าที่เคยแตกระแหงจากความแห้งแล้งเมื่อหลายเดือนก่อนหน้า แต่บัดนี้กลับเขียวขจีไปทั้งท้องทุ่ง ด้วยต้นกล้าข้าวที่มันเสียเหงื่อลงแรงปักมาดำมาเกือบแรมเดือน จนตอนนี้รากเริ่มติดดินแทงยอดใบอ่อนพลิ้วไหวตามสายลมที่พัดโชยเบาๆ ไม่ใกลกันควายไอ้ดำกับอีแดง ควายคู่ทุกข์คู่ยากทั้ง2ตัว ก็กำลังเดินเล็มหญ้าอยู่ตามคันนาอย่างไม่รู้ทุกข์โศกอย่างที่ไอ้หาญผู้เป็นเจ้านายมันกำลังเผชิญอยู่ณ ตอนนี้
^ไอ้หาญ อยู่นี่เองนะมึง ^ เสียงเอ่ยดังขึ้นจากข้างหลัง จนปลุกไอ้หาญให้ตื่นจากภวังค์ความคิดเลื่อนลอยของตัวเอง
^อ้าว ไอ้ยอด มึงไปยังไงมาไงรึ ถึงมาเอาป่านนี้^ ไอ้หาญหันมองตามเสียง พลางเอ่ยถามไอ้ยอด ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ใกล้ๆ อย่างระคนแปลกใจที่ไอ้ยอดมันโผล่มายามโพล้เพล้ตะวันใกล้ลับอย่างนี้
^กูแวะไปที่บ้านมึงมา แล้วลุงทิดบอกว่ามึงหอบข้าวของลงมานอนที่ขนำนานี่ ลุงแกก็เลยฝากให้กูเอาข้าวเอาปลาลงมาให้มึงซะเลยทีเดียว^ ไอ้ยอด เพื่อนสนิทวิ่งเล่นกันมาตั้งแต่ยังเด็กพูด พลางนั่งลงข้างๆและตบไล่เพื่อนเบาๆ อย่างคนเข้าใจหัวอกของไอ้หาญว่าตอนนี้เพื่อนมันรู้สึกอยังไงในใจ
^มึงยังคิดถึงเรื่องอีเพ็ญไม่หายรึยังไงวะ ^ ไอ้ยอดพูดพร้อมกับมวนยาจุดให้เพื่อนที่กำลังอกกลัดหนอง เพราะอีเพ็ญสาวเจ้าที่ไอ้หาญมันคบหาดูใจมานานหลายปีนั้นกลับถูกผู้ใหญ่จับให้หมั้นหมายกับเศรฐีอายุคราวพ่อต่างบ้านไปเมื่อหลายวันก่อน จนเมื่อไอ้หาญรู้ข่าวเข้ามันก็แทบล้มทั้งยืน
^แล้วมึงกินมารึยังละ ประเดี๋ยวกูอาบน้ำล้างเนื้อตัวเสร็จค่อยกินพร้อมกัน^ ไอ้หาญตัดบท เสเปลี่ยนเรื่องเพราะไม่อยากพูดถึงเรื่องที่กำลังทำให้ตัวเองร้อนรุ่มในใจ พลางลุกเดินดุ่มไปจูงไอ้ดำกับอีแดงเข้าคอกข้างเถียงนา ปล่อยให้ไอ้ยอดนั่งดูดมวนยาคนเดียวต่อไปอย่างไม่อยากให้มันเอ่ยอะไรออกมาอีก
......ดวงดวงตะวันแดงฉานลอยใกล้ลับทิวไม้ชายป่าของฝั่งทุ่ง สาดส่องแสงโรยรินให้เห็นไอ้หาญที่ร่างกายท่อนบนปลือยเปล่าใส่เพียงผ้าขาวม้าผืนเดียวยืนอาบน้ำล้างคราบเหงื่อไคลอยู่ข้างหนอง ไอ้หาญชายหนุ่มวัยเบญเพศ ร่างกายสุงใหญ่ กำยำบึกบึน เนื้อตัวแน่นขนัดด้วยมัดกล้ามอย่างคนที่ตรากตรำทำงานในไร่นา มาตั้งแต่เด็ก หน้าตาเข้มได้รูปอย่างชายชาตรีนั้นจมูกโด่งเป็นสัน รับกับรูปคางเขียวครึ้มด้วยตอหนวดเคราที่พึ่งโกนใหม่ๆ ยิ่งทำให้วงหน้านั้นดูคมคายไม่น้อย มองไปตามเนื้อตัว ดงขนเพชรที่ดกหนาตรงเนินหัวเหน่านั้นมันขึ้นลามดกจนไล่ลามมาบนแผงหน้าท้องที่เป็นลอนมัดกล้ามตามวัยเจริญพันธุ์ หน้าอกผายกว้างนั้นประดับด้วยรอยสักข์ลงอักระเป็นยันต์ตามความเชื่อของเจ้าของ ไม่ต่างจากแผ่นหลังที่ลงอักขระของขลังไว้จนเต็มเช่นกัน ไอ้หาญยืนลูบไล้ล้างคราบโคลนตมจากเนื้อตัวเปลือยเปล่าของตัวเองอยู่นานอย่างไม่รีบเร่งแต่อย่างได แต่เพียงนั้นที่มือใหญ่หนาสาก ที่ลูบไล้เคล้นคลึงไปตามพวงลำดุ้นเอ็นของตัวเองอย่างนั้นเข้า พวงดุ้นที่ห้อยหัวโตงเตงอยู่เมื่อครู่มันกลับเริ่มพองตัวขยายขึ้นมาสู้มือเจ้าของมันเอง จนตั้งตะหง่านอย่างท้าทายอยู่กลางลำตัว จนไอ่หาญเองก็อดยิ้มนึกขันตัวเองไม่ได้ ที่เพียงแค่โดนแค่มือของตัวเองแค่นั้นปฎิกริยาที่เกิดขึ้นมาก็ทำเอามันอดไม่ได้ที่กุมกำท่อนลำนั้นไว้ในอุ้งมือ พร้อมกับเริ่มรูดสาวเข้าออกช้าๆ ด้วยความภูมิใจ ก็จะไม่ให้ไอ้หาญมันภูมิใจกับของคู่กายในความเป็นชายของมันได้อย่างไร ในเมื่อท่อนเอ็นที่กำลังร้อนผ่าวในอุ้งกำมือมันนั้น มันมีขนาดอวบใหญ่ถึงขนาดที่มือกำมันกำแทบไม่รอบ ยิ่งความยาวของลำนั้น มันยาวโค้งโก้งอยู่จนเหมือนกับ ผลของกล้วยหอมใบเขื่องถึงขนาดที่ 2 กำมือของมันเองที่กำลังกุมกำท่อนลำไว้นั้น มันก็ยังเหลือส่วนหัวบักบานมู่ทู่โผล่ออกมาให้เห็นอยู่ทั้งหัว จนในตอนที่ไอ้หาญเริ่มถอกรูดผิวเนื้อนั่นจนสุดโคน เผยให้หัวบักบานมู่ทู่ดำคล้ำนั้น บานเบ่งปานดอกเห็ดดอกใหญ่ๆ ก็ไม่ปาน ยิ่งเส้นเอ็น เส้นเลือด ที่ปูดปูนเป็นเส้นสายพันเกี้ยวไปตามรอบๆผิวลำดำเมื่อม มันยิ่งทำให้ดุ้นลำเขื่องนั้นดูผงาดทมึนทึนอยู่อย่างน่าเกรงขาม ตอนนั้นเองที่ไอ้หาญเผลอตัว สูดลมปากเบาๆอย่างผ่อนลมหายใจให้ปลดเปลื้อง ความกระสันต์ที่ก่อกำลังวิ่งพล่านไปทั่วตัว จากการที่มันเริ่มรูดสาวท่อนเอ็นของตัวเองไว้ในอุ้งมืออย่างเริ่มเร่งจังหวะตามที่มันปราถนา
` อื้ออ แม่เพ็ญ เอ้ยยย ข้าคิดถึงร่องเสียวของเอ็งเหลือกัน อื้ออ" ไอ้หาญแหงนหน้า สูดปากครางกระเส่าในความเสียวกระสันต์ที่มันกำลังทำให้ตัวเอง ยิ่งทำให้มันหวลคำนึงคิดถึงห้วงเวลาทีได้เย่อเยสกับอีเพ็ญสาวคนรัก อยู่บ่อยครั้งหลายคราก่อน
…..
^อื้อออ พี่หาญ อย่าแกล้งฉันนักเลย อื้ออ ^ ร่างกายขาวนวลเปล่งปลั่งที่เปลือยเปล่าล่อนจ้อนของอีเพ็ญ ที่กำลังนอนเอนอิงแอบในอ้อมอกของไอ้หาญอย่างหมดท่า เมือฝ่ามือหยาบกร้านของมันกำลังลูบไล้ไปตามเนื้อตัว พลางบดคลึงเคล้นไปตาม2 เต้าหน้าอกคู่งามจนเม็ดหัวนมนั้นแข็งติ่งเป็นไตขึ้นมาความเสียวกระสันต์ อีเพ็ญเองถึงจะกระดากอายอยู่ไม่น้อย ที่กลางวันแสกๆ ในป่าละเมาะริมทุ่งแบบนี้ กลับต้องมาเปลือยกายล้อนจ้อนต่อหน้าต่อตาของชายหนุ่มอย่างไอ้หาญ แต่มันก็ยังอดไม่ได้ที่จะถ่างขาทั้งสองข้างออกอ้าซ่าให้มืออีกข้างของไอ้หาญนั้นบดบี้คลึงเคล้น ไปบนเนินเนื้อหลังเต่าใต้ดงขนหนาดกของมันอยู่อย่างหนักหน่วง โดยทีมันเองก็อารมษ์ล่องลอยไปกับรสสวาทจากไอ้หาญที่กำลังบรรจงปรนเปรอให้อย่างช่ำชอง ความกระสันต์ทีพลุ่งพล่านจนมันเองต้องเด้งเอวขึ้นรับกับฝ่ามือด้านสากนั้นซะจนแผ่นแก้มก้นลอยไม่ติดพื้น จนแล้วในที่สุดน้ำไสๆที่แรกเริ่มปริ่มเยิ้มอยู่ปากอ่าวก็พลันแตกพล่านออกมาอย่างสาสมใจจนเลอะ เปียกแฉะเต็มฝ่ามือของไอ้หาญอย่างเสียไม่ได้
^อ้าาาาา พี่หาญฉันเสียว อื้ออ อูยยน พอก่อนพี่หาญ อย่าคลึง อย่าแยงอย่างนั้น ฉันเสียว อ้าา^ อีเพ็ญนอนดิ้นเร่าๆในอ้อมกอดของไอ้หาญด้วยความเสียวซ่านที่ถึงแม้น้ำคาวสวาทของมันจะแตกพล่านออกมาแล้วแต่ไอ้หาญก็ยังไม่ยอมหยุดเล่นกับเนินเนื้อของมันแต่อย่างได เพราะถึงแม้นปากจะร้องห้ามแค่ใหน แต่ปฏิกริยาร่างกายอีเพ็ญกลับไม่ใช่อย่างนั้น และนั่นไอ้หาญมันก็รู้ดีว่าสาวคนรักนั้นอารมณ์เร่าร้อนเพียงใดในยามที่มันได้ร่วมเสพสมสวาทด้วย เพราะยิ่งมันล้วงแยงสะกิดเม็ดติ่งข้างในร่องเสียวของอีเพ็ญลึกเท่าไหร่ อีเพ็ญเองก็ทั้งแอ่นทั้งเด้งบั้นเอวขี้นสู้ความกระสันต์นั้นอย่างหมดสิ้นความอาย ยิ่งไอ้หาญเริ่มไซ้เรียวปากไซ้ไปตามซอกคอ แล้วลากถูเนินคางที่แข็งเต็มไปด้วยตอหนวดไปตามเนินหน้าอกขาวผ่องอวบอั๋น เต่งตึงคู่นั้น พร้อมกระซิบข้างหูเบาๆ
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้

รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ