รักวุ่นวายของยัยบ้ากับนายปากมาก
-
เขียนโดย Robstar
วันที่ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 01.02 น.
2
0 วิจารณ์
4,067 อ่าน
แก้ไขเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 01.31 น. โดย เจ้าของนิยาย
1) คนข้างๆ
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ-คนข้างๆ-
เช้าวันใหม่เริ่มขึ้น เเสงเเดดออ่นๆ สะท้อน
ผ่านกระจกเข้ามากระทบร่างของหญิงสาว ที่
นอนหลับอย่างกับตายบนเตียง
ฟึ่บ~
ร่างเล็กๆ ขยับไปมาเมื่อรู้สึกถึงความร้อน
จากเเสงอาทิตย์ ทำให้เธอฉุกคิดได้ว่า
'เช้าเเล้วสิน่ะ..' เธอบิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้ว
พึมพำเบาๆ
"โรงเรียนใหม่.."
ใช่! โรงเรียนใหม่-_- ฉันอยากจะบ้าจิงเลย
ทำไมคุณเเด๊ดดี้กับหม่ามี้ต้องให้ฉันมาเรียนที่
นี่ด้วยเนี่ย ตรงๆน่ะฉันก็ไม่ได้ไม่ชอบที่นี่หรอก
เเค่ฉันไม่อยากมาเรียนที่นี่เฉยๆ เข้าใจป่ะ
(ไม่อ่ะ เธอพูดอะไรของเธอ-0-)
โอ๊ะ ลืมเเนะนำตัว ฉันชื่อ ทีน่า เป็นลูกครึ่ง
ไทย ญี่ปุ่น ตอนประถมฉันเรียนที่ไทย เเต่ตอน
มัธยมฉันเรียนที่ญี่ปุ่น เเล้ตอนนี้ฉันก็อยู่ไทย
นี่พ่อกับเเม่ต้องการอะไรเนี่ย-0-(เปลี่ยนจาก
เเด๊ดดี้กับหม่ามี้เป็นพ่อกับเเม่ล่ะ) ต่อให้ฉัน
พยายามขอร้องออ้นวอนเท่าไหร่ เเต่พ่อก็ไม่
ยอมออ่นข้อสักนิด จิตใจทำด้วยอะไรเหตุใด
ถึงไม่รักกัน ออ้นวอนพ่อทุกวัน ตอบเเทนโดย
การเฉยๆ (เพลงนานล่ะ) พอเเค่นี้ดีกว่า เดี๋ยว
บรรยกาศเช้าๆ กร่อยหมด ไปอาบน้ำเเต่งตัว
ดีกว่า..
8.30
ทายสิตอนนี้ฉันอยู่ใหน ในห้องเรียน?
No~ ไม่ใช่เลย หน้าประตูห้องเรียนต่างหาก
ใช่ อ่านไม่ผิดกรอกหน้าห้องเรียน! ไม่ใช่ตัว
คนเดียวน่ะ กับอีกคนนึง คนเดียวกับที่ทำให้
ฉันต้องมายืนหน้าห้องเนี่ยเเหละ! คนข้างๆ!
"เพราะนายคนเดียวเลย ที่ทำให้เราต้อง
มายืนเเห้งหน้าห้องอย่างนี้อ่ะ!"ฉันบ่นคนข้างๆ
อย่างหงุดหงิด ก็มันน่าหงุดหงิดนี่!!
"ก็ใครใช้ให้เธอไปเเหกปากลั่นห้องอย่าง
นั้นกันเล่า!"คนข้างๆ บอกอย่างหงุดหงิด
"ก็นายมาโรคจิตใส่ฉันก่อนอ่ะ!"
"บ้าหรอ! นี่ฉัน็บอกเธอไปเเล้วไงว่ามันไม่
ใช่ อย่างนั้น หลักฐานก็มีเธอก็เห็น"
เรื่ิองมันมีอยู่ว่า..
___________________________________
ติชมได้ค่าไม่ว่า><
เพราะว่านี่เป็นนิยายที่เขียนจริงจรังเรื่องเเรก
เลยอยากได้คำเเนะนำด้วย จะได้มีกำลังใจ อิอิ
เช้าวันใหม่เริ่มขึ้น เเสงเเดดออ่นๆ สะท้อน
ผ่านกระจกเข้ามากระทบร่างของหญิงสาว ที่
นอนหลับอย่างกับตายบนเตียง
ฟึ่บ~
ร่างเล็กๆ ขยับไปมาเมื่อรู้สึกถึงความร้อน
จากเเสงอาทิตย์ ทำให้เธอฉุกคิดได้ว่า
'เช้าเเล้วสิน่ะ..' เธอบิดขี้เกียจเล็กน้อย แล้ว
พึมพำเบาๆ
"โรงเรียนใหม่.."
ใช่! โรงเรียนใหม่-_- ฉันอยากจะบ้าจิงเลย
ทำไมคุณเเด๊ดดี้กับหม่ามี้ต้องให้ฉันมาเรียนที่
นี่ด้วยเนี่ย ตรงๆน่ะฉันก็ไม่ได้ไม่ชอบที่นี่หรอก
เเค่ฉันไม่อยากมาเรียนที่นี่เฉยๆ เข้าใจป่ะ
(ไม่อ่ะ เธอพูดอะไรของเธอ-0-)
โอ๊ะ ลืมเเนะนำตัว ฉันชื่อ ทีน่า เป็นลูกครึ่ง
ไทย ญี่ปุ่น ตอนประถมฉันเรียนที่ไทย เเต่ตอน
มัธยมฉันเรียนที่ญี่ปุ่น เเล้ตอนนี้ฉันก็อยู่ไทย
นี่พ่อกับเเม่ต้องการอะไรเนี่ย-0-(เปลี่ยนจาก
เเด๊ดดี้กับหม่ามี้เป็นพ่อกับเเม่ล่ะ) ต่อให้ฉัน
พยายามขอร้องออ้นวอนเท่าไหร่ เเต่พ่อก็ไม่
ยอมออ่นข้อสักนิด จิตใจทำด้วยอะไรเหตุใด
ถึงไม่รักกัน ออ้นวอนพ่อทุกวัน ตอบเเทนโดย
การเฉยๆ (เพลงนานล่ะ) พอเเค่นี้ดีกว่า เดี๋ยว
บรรยกาศเช้าๆ กร่อยหมด ไปอาบน้ำเเต่งตัว
ดีกว่า..
8.30
ทายสิตอนนี้ฉันอยู่ใหน ในห้องเรียน?
No~ ไม่ใช่เลย หน้าประตูห้องเรียนต่างหาก
ใช่ อ่านไม่ผิดกรอกหน้าห้องเรียน! ไม่ใช่ตัว
คนเดียวน่ะ กับอีกคนนึง คนเดียวกับที่ทำให้
ฉันต้องมายืนหน้าห้องเนี่ยเเหละ! คนข้างๆ!
"เพราะนายคนเดียวเลย ที่ทำให้เราต้อง
มายืนเเห้งหน้าห้องอย่างนี้อ่ะ!"ฉันบ่นคนข้างๆ
อย่างหงุดหงิด ก็มันน่าหงุดหงิดนี่!!
"ก็ใครใช้ให้เธอไปเเหกปากลั่นห้องอย่าง
นั้นกันเล่า!"คนข้างๆ บอกอย่างหงุดหงิด
"ก็นายมาโรคจิตใส่ฉันก่อนอ่ะ!"
"บ้าหรอ! นี่ฉัน็บอกเธอไปเเล้วไงว่ามันไม่
ใช่ อย่างนั้น หลักฐานก็มีเธอก็เห็น"
เรื่ิองมันมีอยู่ว่า..
___________________________________
ติชมได้ค่าไม่ว่า><
เพราะว่านี่เป็นนิยายที่เขียนจริงจรังเรื่องเเรก
เลยอยากได้คำเเนะนำด้วย จะได้มีกำลังใจ อิอิ
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ