I love ..รักยัยฝาแฝดจอมเก่ง
-
6) พี่ชายคะ..หนุกลัว
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ วันต่อมาหลังเลิกเรียนคิราริได้ล่วยเพื่อนๆของคิรารินจัดบอร์ด
"คิรารินคะคือพวกเราขอตัวไปซื้อของตกแต่งมาเพิ่มและก็ขนมมาทานระหว่างทำนะคะ "
" ช่วยอยู่กับริวคุงหน่อยนะ เดี็ยวฉันจะไปซื้อของที่เธอชอบ "
เพื่อนของคิรารินกำลังคิดว่าคิราริกับริวคุงกำลังคบหากันอยู่จึงเปิดทางให้สวีดหวานกัน พอพูดจบเพื่อนๆก็ออกไปซื้อของเหลือไว้แค่คิราริกับริว
" นี่คิราริ คนเมื่อวานคือใคร เธอรู้จักหรอ "
" อื่ม รู้จักสิ " เป็นคนที่ฉันรัดและกลัวมากที่สุด
" เขาเป็นใครหรอ " ทำไมถึงทำให้เธอกลัวขนาดนี้
คำถามของริวทำให้คิราริหยุดมือจากการตัดภาพ
" เขาคือพี่ชายที่ฉันรักมาก และรักที่สุดคนหนึ่ง
คำพูดของคิรารอทำให้ริวสงสัยว่าทำไมคิรารอถึงกลัวพี่ชายตนเอง
" เมื่อหลายปีก่อนเรารักกันมาก แต่พอฉันเริ่มเล่นฟุตบอลเริ่มชอบเล่นแบบผู้ชายพี่คาสะก็เปลี่ยนไป พี่คาสะจะไล่ฆ่าพวกนั้นแต่ฉันไปห้ามแล้ว..พี่คาสะก็จะฆ่าฉันตอนนั้นคิรารินจึงไปเรียกคนให้มาช่วยแต่คนที่มาช่วยฉันคือ ประธานบริษัท ไทโจ ซึ่งตอนนี้เป็นพ่อบุญธรรมของฉัน ไทโจ คาสึมะ "
" อ่อ แล้วเธอก็ใช้นามสกุลเมจิของพี่ "
" ป่าวหรอกนามสกุลฉันเอง ฉันชื่อเมจิ คิราริ พี่ชื่อ ไฮโดสึ คาสึโดะ ฉันก็เป็นน้องสาวบุญธรรมของพี่คาสึหน่ะ ชีวิตฉันมันสับซ้อนก็เหมือนเขาวงกต "
" ใช่ เพราะงั้นแกก็เลยต้องกลับมาหาพี่ไงคิระ "
คำพูดประโยคหนึ่งทำให้คิราริสดุ้งแล้วหันไปมองข้างหลังก็พบว่า
" พ...พี่คาสึ "
" เด็กไม่ดีที่ขัดขืนคำสั่งฉันต้องโดนทำโทษ อย่างแกสถานหนัก " ใช่แกหน่ะของของฉัน ฉันจะไม่ยกให้ใครรวมทั้งคิราริน
คิราริได้ยืนตัวสั่นสะอึกสะอื้นส่วนริวก็ตกใจจึงขยับตัวไม่ได้คาสึพี่ชายผม ดำดวงตาสีดำสนิท ที่กำลังจับข้อมือคิราริ พยายามลากตัวคิราริกลับ
" ปล่อยหนุนะคะ ปล่อย!!! พี่คะ "
คิราริได้ร้องไห้ออกมานำ้ตาที่ไม่มีใครเคยเห็นกลับไหลออกมาด้วยความกลัวและเศร้าสร้อย
" พี่คะ ปล่อยคิรารินะคะ!!!! "
เสียงร้องขอให้ปล่อยของน้องสาวยิ่งทำให้พี่ชายหงุดหงิดอย่างมาก
" ฉันเป็นพี่แกนะ! "
ริวเห็นภาพตรงหน้าจึงตั้งสติได้แล้วลุกขึ้นกระโดดเตะคาสึพร้อมกับฉุดคิราริให้มาอยู่ในอ้อมกอด
" แก กล้ามากนะที่กอดคิราริของฉัร แก!!!! "
คาสึโกรธจนหน้าดำหน้าแดง แต่ริวกลับกอดคิราริแน่นแล้วพยายามใช้อ้อมแขนบังหน้าคิราริเพื่อที่จะไม่ให้คิราริเห็นหน้าผู้เป็นพี่ของเธอแต่สียงและความทรงจำในอดีตกับแล่นผ่านหัวเธอเหมือนมีดที่กำลังแทงเข้าไปในใจ
" พี่คะ...หนุกลัว "
" แกกล้าพูดแบบนี้เลยหรอ ได้วันนี้เราจะได้เห็นดีกัน!!! "
เสียงของคาสึดึงถึงบันไดทำให้เพื่อนๆที่กำลังขึ้นบันไดรีบวิ่งไปยังห้องเรียนแต่พอถึงหน้าห้องเรียนกลับพบคิราริในอ้อมกอดของริวและใครคนหนึ่งที่กำลังจะทำร้ายพวกเขา2คน
" หยุดได้แล้ว! ไม่เห็นรึไงยัยนี่กลัวนาย "
" คนนอกไม่เกี่ยว แต่นายกล้ามากที่มากอดของของฉัน ฉันจะฆ่านายไปด้วย! "
พอพูดจบคาสึได้วิ่งเข้าหาคิราริกับริวพร้อมหยิบมีดออกจากกระเป๋าแต่เพราะเพื่อนเห็น มานาเมะจึงหยิบเก้าอี้แล้วปาดัดหน้าคาสึหลังจากนั้นคาสึได้ล้มลง
" ย..หยุดได้แล้วนะคะ หนุกลัว.. "
" แกกลัวพี่ชายของแกหรอ ใครกันที่คอยกอดเวลาแกเหงาแกเสียใจ ใครกันที่ดีใจเวลาแกมีความสุขไม่ใช่ฉันคนนี้หรอ "
คำพูดนี้ทำให้คิรารอยิ่งร้องไห้ใหญ่
" ไม่ใช่คุณหรอกครับ แต่เป็นผมเวลาไอเหงาผมก็คอยอยู่เวลาเศร้าเวลาเจ็บผมก็คอยปลอบเวลากลัวผมก็คอยแกป้องและคอยจับมือไอจัง ผมไม่เคยคิดแม้แต่จะปล่อยมือจากไอจังไปได้ "
เสียงของคนคนหนึ่งที่อยู่หน้าประตูพูดขค้นทำให้คิรารินคกถึงบุคคลหนึ่งที่คิราริรักมาก เขาก็คือ..
"พ..พี่ซัน "
" ใช่แล้วละไอจัง สัญญาของเราไง พี่จะไม่ทิ้งไอจัง! "
คำพูดนั้นทำให้คิรารินึกถึงแล็ทเก่าๆที่เคยคุยความรักความอบอุ่นที่ชายคนนั้นได้มอบให้คิราริ พอพูดจบตำรวจก็ได้เข้ามาจับคาสึไป
" พี่คะ "
เสียงของคิราริทำให้คาสึหยุดดิ้นแล้วหันมามอง
" ขอให้พระเจ้าคุ้มครองพี่นะคะ " ใช่คำพูดนี้แหละที่พี่คาสึเคยบอกเรา
แล้วตำรวจก็พาคาสึไป ชายหนุ่มอายุ17มีหน้าตาที่หล่อเหลาผมสีดำดวงตาสีดำตัวสูงประมาณ170กว่าๆได้เดินเข้ามาใกล้คิราริแล้วคิราริก็ออกจากอ้อมแขนริววิ่งเข้ากอดคนที่ชื่อว่าซัน
" ไอจิกลัว กลัว ไอจิกลัว " ใช่มีแค่พี่ซันที่ให้ความอบอุ่นเราได้
ซันได้กอดคิราริกลับอย่างแน่นด้วยความรักและความเป็นห่วงจึงทำให้ซันอยากอยู่ใกล้คิราริมากขึ้น
" ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่นี่แล้ว "
ภาพตรงหน้าทำให้ริวรู้สึกเจ็บที่หัวใน
นี้คือความรักหรอ?
เรารักยัยนี้หรอ
ไม่จริงหน่ายัยนี่คือคนที่เรารักหรอ?
แล้วทำไมคิราริถึงได้เชื่อใจคนตรงหน้ามากกว่าเรา
ริวได้ตั้งคำถามมากมายกลับตัวเอง ซันเหลือบมองมาเห็นริวมีสีหน้าเหมือนคนอกหัก
" ไอจัง ไม่ต้องกลัวนะ "
พูดจบซันได้เช็ดนำ้ตาให้คิราริเพื่อนๆหายตากอาการตกใจจึงวิ่งเข้ามาดูคิราริและริวด้วความเป็นห่วงแต่มานาเมะกลับอยาก้ว่าผู้ชายที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าคือใครทำไมคิราริถึงสิ่งไปกอดเหมือนเชื่อใจเค้าคนนี้มาก
" คุณคือใคร ทำไมเรียกคิรารอว่าไอจิ "
" หมชื่อซัน รู้จักกับเด็กคนนี้ในโซเชียลแล้วเด็กคนนี้ก็ชอบใช้ชื่อปลอมว่าไอจิ ผมเป็นคนที่ดูแลคิราริมาตลอดคอยให้คำปรึกษา "
คำพูดของซันทำให้ริวหันมองและรู้ทันทีว่าคนคนนี้คือคนที่คิราริเคยเล่าให้ฟัง ว่า....
'ฉันหน่ะมีคนสำคัญคนหนึ่งชื่อซัน'
'ฉันรักเขาแบบพี่ชายมาก'
'เขาคือคนคนเดียวที่ให้ความอบอุ่นกับฉัน'
'เขาคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตฉัน ฉันรักเขา '
"คิรารินคะคือพวกเราขอตัวไปซื้อของตกแต่งมาเพิ่มและก็ขนมมาทานระหว่างทำนะคะ "
" ช่วยอยู่กับริวคุงหน่อยนะ เดี็ยวฉันจะไปซื้อของที่เธอชอบ "
เพื่อนของคิรารินกำลังคิดว่าคิราริกับริวคุงกำลังคบหากันอยู่จึงเปิดทางให้สวีดหวานกัน พอพูดจบเพื่อนๆก็ออกไปซื้อของเหลือไว้แค่คิราริกับริว
" นี่คิราริ คนเมื่อวานคือใคร เธอรู้จักหรอ "
" อื่ม รู้จักสิ " เป็นคนที่ฉันรัดและกลัวมากที่สุด
" เขาเป็นใครหรอ " ทำไมถึงทำให้เธอกลัวขนาดนี้
คำถามของริวทำให้คิราริหยุดมือจากการตัดภาพ
" เขาคือพี่ชายที่ฉันรักมาก และรักที่สุดคนหนึ่ง
คำพูดของคิรารอทำให้ริวสงสัยว่าทำไมคิรารอถึงกลัวพี่ชายตนเอง
" เมื่อหลายปีก่อนเรารักกันมาก แต่พอฉันเริ่มเล่นฟุตบอลเริ่มชอบเล่นแบบผู้ชายพี่คาสะก็เปลี่ยนไป พี่คาสะจะไล่ฆ่าพวกนั้นแต่ฉันไปห้ามแล้ว..พี่คาสะก็จะฆ่าฉันตอนนั้นคิรารินจึงไปเรียกคนให้มาช่วยแต่คนที่มาช่วยฉันคือ ประธานบริษัท ไทโจ ซึ่งตอนนี้เป็นพ่อบุญธรรมของฉัน ไทโจ คาสึมะ "
" อ่อ แล้วเธอก็ใช้นามสกุลเมจิของพี่ "
" ป่าวหรอกนามสกุลฉันเอง ฉันชื่อเมจิ คิราริ พี่ชื่อ ไฮโดสึ คาสึโดะ ฉันก็เป็นน้องสาวบุญธรรมของพี่คาสึหน่ะ ชีวิตฉันมันสับซ้อนก็เหมือนเขาวงกต "
" ใช่ เพราะงั้นแกก็เลยต้องกลับมาหาพี่ไงคิระ "
คำพูดประโยคหนึ่งทำให้คิราริสดุ้งแล้วหันไปมองข้างหลังก็พบว่า
" พ...พี่คาสึ "
" เด็กไม่ดีที่ขัดขืนคำสั่งฉันต้องโดนทำโทษ อย่างแกสถานหนัก " ใช่แกหน่ะของของฉัน ฉันจะไม่ยกให้ใครรวมทั้งคิราริน
คิราริได้ยืนตัวสั่นสะอึกสะอื้นส่วนริวก็ตกใจจึงขยับตัวไม่ได้คาสึพี่ชายผม ดำดวงตาสีดำสนิท ที่กำลังจับข้อมือคิราริ พยายามลากตัวคิราริกลับ
" ปล่อยหนุนะคะ ปล่อย!!! พี่คะ "
คิราริได้ร้องไห้ออกมานำ้ตาที่ไม่มีใครเคยเห็นกลับไหลออกมาด้วยความกลัวและเศร้าสร้อย
" พี่คะ ปล่อยคิรารินะคะ!!!! "
เสียงร้องขอให้ปล่อยของน้องสาวยิ่งทำให้พี่ชายหงุดหงิดอย่างมาก
" ฉันเป็นพี่แกนะ! "
ริวเห็นภาพตรงหน้าจึงตั้งสติได้แล้วลุกขึ้นกระโดดเตะคาสึพร้อมกับฉุดคิราริให้มาอยู่ในอ้อมกอด
" แก กล้ามากนะที่กอดคิราริของฉัร แก!!!! "
คาสึโกรธจนหน้าดำหน้าแดง แต่ริวกลับกอดคิราริแน่นแล้วพยายามใช้อ้อมแขนบังหน้าคิราริเพื่อที่จะไม่ให้คิราริเห็นหน้าผู้เป็นพี่ของเธอแต่สียงและความทรงจำในอดีตกับแล่นผ่านหัวเธอเหมือนมีดที่กำลังแทงเข้าไปในใจ
" พี่คะ...หนุกลัว "
" แกกล้าพูดแบบนี้เลยหรอ ได้วันนี้เราจะได้เห็นดีกัน!!! "
เสียงของคาสึดึงถึงบันไดทำให้เพื่อนๆที่กำลังขึ้นบันไดรีบวิ่งไปยังห้องเรียนแต่พอถึงหน้าห้องเรียนกลับพบคิราริในอ้อมกอดของริวและใครคนหนึ่งที่กำลังจะทำร้ายพวกเขา2คน
" หยุดได้แล้ว! ไม่เห็นรึไงยัยนี่กลัวนาย "
" คนนอกไม่เกี่ยว แต่นายกล้ามากที่มากอดของของฉัน ฉันจะฆ่านายไปด้วย! "
พอพูดจบคาสึได้วิ่งเข้าหาคิราริกับริวพร้อมหยิบมีดออกจากกระเป๋าแต่เพราะเพื่อนเห็น มานาเมะจึงหยิบเก้าอี้แล้วปาดัดหน้าคาสึหลังจากนั้นคาสึได้ล้มลง
" ย..หยุดได้แล้วนะคะ หนุกลัว.. "
" แกกลัวพี่ชายของแกหรอ ใครกันที่คอยกอดเวลาแกเหงาแกเสียใจ ใครกันที่ดีใจเวลาแกมีความสุขไม่ใช่ฉันคนนี้หรอ "
คำพูดนี้ทำให้คิรารอยิ่งร้องไห้ใหญ่
" ไม่ใช่คุณหรอกครับ แต่เป็นผมเวลาไอเหงาผมก็คอยอยู่เวลาเศร้าเวลาเจ็บผมก็คอยปลอบเวลากลัวผมก็คอยแกป้องและคอยจับมือไอจัง ผมไม่เคยคิดแม้แต่จะปล่อยมือจากไอจังไปได้ "
เสียงของคนคนหนึ่งที่อยู่หน้าประตูพูดขค้นทำให้คิรารินคกถึงบุคคลหนึ่งที่คิราริรักมาก เขาก็คือ..
"พ..พี่ซัน "
" ใช่แล้วละไอจัง สัญญาของเราไง พี่จะไม่ทิ้งไอจัง! "
คำพูดนั้นทำให้คิรารินึกถึงแล็ทเก่าๆที่เคยคุยความรักความอบอุ่นที่ชายคนนั้นได้มอบให้คิราริ พอพูดจบตำรวจก็ได้เข้ามาจับคาสึไป
" พี่คะ "
เสียงของคิราริทำให้คาสึหยุดดิ้นแล้วหันมามอง
" ขอให้พระเจ้าคุ้มครองพี่นะคะ " ใช่คำพูดนี้แหละที่พี่คาสึเคยบอกเรา
แล้วตำรวจก็พาคาสึไป ชายหนุ่มอายุ17มีหน้าตาที่หล่อเหลาผมสีดำดวงตาสีดำตัวสูงประมาณ170กว่าๆได้เดินเข้ามาใกล้คิราริแล้วคิราริก็ออกจากอ้อมแขนริววิ่งเข้ากอดคนที่ชื่อว่าซัน
" ไอจิกลัว กลัว ไอจิกลัว " ใช่มีแค่พี่ซันที่ให้ความอบอุ่นเราได้
ซันได้กอดคิราริกลับอย่างแน่นด้วยความรักและความเป็นห่วงจึงทำให้ซันอยากอยู่ใกล้คิราริมากขึ้น
" ไม่ต้องกลัวนะ พี่อยู่นี่แล้ว "
ภาพตรงหน้าทำให้ริวรู้สึกเจ็บที่หัวใน
นี้คือความรักหรอ?
เรารักยัยนี้หรอ
ไม่จริงหน่ายัยนี่คือคนที่เรารักหรอ?
แล้วทำไมคิราริถึงได้เชื่อใจคนตรงหน้ามากกว่าเรา
ริวได้ตั้งคำถามมากมายกลับตัวเอง ซันเหลือบมองมาเห็นริวมีสีหน้าเหมือนคนอกหัก
" ไอจัง ไม่ต้องกลัวนะ "
พูดจบซันได้เช็ดนำ้ตาให้คิราริเพื่อนๆหายตากอาการตกใจจึงวิ่งเข้ามาดูคิราริและริวด้วความเป็นห่วงแต่มานาเมะกลับอยาก้ว่าผู้ชายที่ปรากฏขึ้นตรงหน้าคือใครทำไมคิราริถึงสิ่งไปกอดเหมือนเชื่อใจเค้าคนนี้มาก
" คุณคือใคร ทำไมเรียกคิรารอว่าไอจิ "
" หมชื่อซัน รู้จักกับเด็กคนนี้ในโซเชียลแล้วเด็กคนนี้ก็ชอบใช้ชื่อปลอมว่าไอจิ ผมเป็นคนที่ดูแลคิราริมาตลอดคอยให้คำปรึกษา "
คำพูดของซันทำให้ริวหันมองและรู้ทันทีว่าคนคนนี้คือคนที่คิราริเคยเล่าให้ฟัง ว่า....
'ฉันหน่ะมีคนสำคัญคนหนึ่งชื่อซัน'
'ฉันรักเขาแบบพี่ชายมาก'
'เขาคือคนคนเดียวที่ให้ความอบอุ่นกับฉัน'
'เขาคือคนที่สำคัญที่สุดในชีวิตฉัน ฉันรักเขา '
คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ