ไม่เคยลืมเธอ...
8.7
เขียนโดย Kzlovepf
วันที่ 20 สิงหาคม พ.ศ. 2558 เวลา 21.22 น.
51 ตอน
51 วิจารณ์
55.34K อ่าน
แก้ไขเมื่อ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 16.11 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น
45) ไปช่วย...
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความตอนนี้ทั้งพ่อป๊อบปี้ป๊อบปี้โทโมะอยู่ที่สถานีตำรวจตอนนี้กำลังคิดวางแผนหาทางช่วยสามสาว แผนการครั้งนี้โชคดีมากที่ได้เพื่อนขพ่อป๊อบปี้ที่เป็นสารวัตรช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ป๊อบปี้พยายามติดต่อหวายแต่ก็ติดต่อไม่ได้เลย
พ่อป๊อบ: หวายติดต่อมาบ้างมั้ย
ป๊อบ: ไม่เลยครับ
พ่อป๊อบ: ยังไง หนูฟางกับลูกในท้อง รวมถึงทุกคนต้องปลอดภัย เชื่อพ่อนะ
ป๊อบ: ครับ ขอให้เป็นอย่างงั้น
แก้ว: ฟาง ขยับมานี้หันหลัง ฉันจะช่วยแกะเชือกให้
พิม: งั้นเดี๋ยวฉัน ลองหาพวกอะไร ที่พอเป็นอาวุธดูแล้วกัน (ทั้งสามคนไม่ได้ถูกมัดขาไว้จึงง่ายที่จะเดิน)
ฟาง: ออกมั้ยแก้ว
แก้ว: แป๊ปนึงน่ะ ใกล้และๆ
พิม: (มองลงไปข้างล่าง) โกดังนี้ น่าจะอยู่กลางป่า แล้วเราจะออกกันไปยังไงดีล่ะ
ฟาง: ออกแล้ว แก้วหันหลังมา พิมมาตรงนี้ (เมื่อเชือกฟางถูกแกะฟางก็แกะเชือกให้แก้วจากนั้นก็แกะเชือกให้พิมต้อจนหลุดออกหมดแล้วทั้งสามคน)
แก้ว: ช่วยกันหาอะไรที่ป้องกันตัวกันก่อนแล้วกัน
หวาย: โทรมาเพราะเป็นห่วงมันมากซินะ ป๊อบปี้
เข้ม: คุณหนูครับ จะเอาไงต่อกับพวกมัน
หวาย: ปล่อยมันไว้แบบนั้นแหละ ยังไม่ถึงเวลาทึ่มันจะตาย
เข้ม: ครับคุณหนู
หวาย: ฮโหล ป๊อบปี้
ป๊อบ: หวาย หวาย
หวาย: เสียงคุณดูร้อนรนนะ เป็นห่วงมันมากขนาดนั้นเลยเหรอ
ป๊อบ: ใช่ผมเป็นห่วงเค้า ห่วงมาก
หวาย: อยากเจอมันมั้ย
ป๊อบ: อยาก ผมอยากเจอ
หวาย: ได้ งั้น ฉันจะให้คุณเจอหน้ามัน ก่อนตาย
ป๊อบ: ที่ไหน ยังไง บอกผมมาเลย
หวาย: ใจเย็นๆซิ ฉันจะส่งที่อยู่ไปให้ แต่คุณต้องมาคนเดียว คนเดียวเท่านั่น ถ้าไม่อยากให้ นังแก้วกับพิมต้องตายไปด้วย คุณต้องมาคนเดียว และห้ามแจ้งตำรวจ ถ้าเรื่องนี้มีตำรวจมาเกี่ยว คุณจะไม่ได้เห็นมันตอนเป็นคน แต่จะเห็นมันในสภาพเป็นศพ ฉันเตือนคุณแล้วนะ
ป๊อบ: โอเคๆ ผมสัญญา ผมจะไปคนเดียว คุณบอกผมมาเลย ว่าที่ไหน
หวาย: ได้ (จากนั้นก็วางสาย) คุณจะได้เห็นมันตายต่อหน้าต่อตา หึ
จากสิ่งที่หวายและป๊อบปี้คุยกัน หวายไม่รู้เลยว่าป๊อบปี้เปิดให้ทุกคนได้ยิน และเมื่อรู้แล้ว ว่าหวายคิดจะทำอะไร ทางตำรวจจึง วางแผนกันเพื่อไม่ให้ใครเป็นอันตราย โดยการทำตามข้อตกลงของหวาย โดยให้ป๊อบปี้ไปก่อน แต่ทางตำรวจจะตามไปแบบเงียบๆ
โทโมะ: กูไปพร้อมมีง
ป๊อบ: แต่ว่า...
โทโมะ: มึงห่วงฟางกับลูก กูก็ห่วงแก้วนะ
พ่อป๊อบ: เอาไปด้วย ปืน เอาติดตัว ส่วนเสื้อเกราะก็ใส่ไส้ข้างใน แล้วพ่อกับทางตำรวจจะตามไปนะ
ป๊อบ: ขอบคุณครับ
สารวัตร: ถ้าจำเป็น ให้เราสองคนใช้ปืนได้ เพราะปืนพวกนี้ เป็นของทางตำรวจ ไม่ได้ผิดกฎหมายหรืออะไร
ป๊อบ: ขอบคุณคุณลุง แล้วก็ทุกคนมากนะครับ พวกผมไปนะครับ
โทโมะ: ไปนะครับ
พ่อป๊อบ: ขอให้พระคุ้มครองนะ ป๊อบปี้ โทโมะ
คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ