นิยาย : NEO MEMORiAL (ภาคการสอบ)

อ่าน 561
วิจารณ์ 2
แนว:
จำนวน:
25 ตอน
แต่งเมื่อ:
วันที่ 5 พ.ค. 2561 20:04 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ขีดเขียนหน้าใหม่ (34)
เด็กใหม่ (6)
เด็กใหม่ (4)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1. การเดินทางครั้งแรก 1

เขียนเมื่อ วันที่ 5 พ.ค. 2561 20:05 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 5 พ.ค. 2561 20:10 น. โดย เจ้าของบทความ )

•»

ฉันเดินลงจากบันไดตึกธุรการที่ตั้งอยู่ด้านหน้าโรงเรียนออกมายังทางเดินที่พาไปถึงประตูหน้า ฉันเห็นครูจูดิธยืนรออยู่ที่ประตูก่อนแล้ว ตอนแรกเราเดินออกมาพร้อมกันแต่เธอบอกให้ฉันไปลงชื่อและเวลาออกนอกโรงเรียน ส่วนตัวเธอมาดักรอรถที่จะพาฉันไปยังวิทยาลัย เธอยิ้มเมื่อเห็นฉันเดินเข้าไปใกล้

 

"หยิบเอกสารหมดแล้วใช่ไหม? อย่าลืมอะไรเด็ดขาดนะ" ฉันพยักหน้าพร้อมกับยิ้ม

 

"ตอนไปลงเวลา หนูเจอครูใหญ่ด้วยค่ะ เขาถามว่าทำไมหนูแต่งชุดนี้ มันอาจจะไม่สะดวกเวลาสอบ" ครูจูดิธยังคงชะเง้อมองรถอยู่เป็นระยะๆ พลางตอบกลับมาว่า

 

"ก็น่าจะโดนทักอยู่หรอก เธอแต่งตัวแปลก" ฉันก้มมองตัวเองและสำรวจชุดที่ใส่วันนี้ มันเป็นชุดนักเรียนของโรงเรียนนี้ ท่อนบนเป็นเสื้อเชิ้ตและสูทสีเทาเข้ม ไทสีเทาอ่อนท่อนล่างเป็นกระโปรงจีบสีเทาเข้มเช่นกัน ถุงเท้าและรองเท้าผ้าใบสีขาว ซึ่งจริงๆ มันควรเป็นถุงเท้าและรองเท้าหนังสีดำ แต่ฉันเผื่อไว้หากมีสอบปฎิบัติ ซึ่งต้องมีแน่ๆ ฉันก็ใช้รองเท้าคู่นี้ได้เลย ครูจูดิธหันมาตรวจความเรียบร้อยของชุดให้ฉันพลางถาม "และเธอตอบครูใหญ่ไปว่ายังไงล่ะ?" ฉันยิ้มและตอบกลับไป

 

"หนูว่าชุดนี้เหมาะที่สุด เพราะมันเป็นชุดของโรงเรียนเรานี่คะ" ครูจูดิธชำเลืองมองฉันพร้อมกับยิ้มแล้วก็เริ่มจัดผมของฉัน รถยนต์คันหนึ่งแล่นใกล้เข้ามา คุณโรนี่ เป็นเจ้าของรถคันนี้ คุณโรนี่เป็นบรรณารักษ์อยู่ที่หอสมุดของเมือง เขาค่อนข้างจะสนิทกับครูทุกคนในโรงเรียนนี้ เพราะครูโรงเรียนนี้มักจะไปใช้บริการห้องสมุดอยู่บ่อยๆ และวันนี้เขาก็อาสาจะไปส่งฉัน เราจึงนัดกันว่าจะมาพบกันที่นี่ "อรุณสวัสดิ์ค่ะ" ฉันและครูจูดิธเอ่ยขึ้นพร้อมกัน เมื่อคุณโรนี่ก้าวลงมาจากรถ

 

"อรุณสวัสดิ์ครับ ผมมาสายไปหรือเปล่า?" คุณโรนี่ทักทายกลับ ครูจูดิธและคุณโรนี่พูดคุยกันสองสามประโยค ครูจูดิธก็บอกให้คุณโรนี่รีบออกเดินทาง ฉันจึงลาครูจูดิธและก้าวขึ้นรถหลังจากที่คุณโรนี่เปิดประตูให้ คุณโรนีขึ้นนั่งประจำที่คนขับและพวกเราก็ขับรถออกมา ตลอดทางหลังจากที่ออกเมืองมา คุณโรนี่จะชี้ให้ดูโน่น ดูนี่เป็นระยะๆ ซึ่งหลายๆ เรื่องฉันรู้สึกสนใจทำให้เราพูดคุยกันเกือบตลอดเวลา แต่ถ้าเรื่องไหนไม่ค่อยน่าสนใจฉันก็ปล่อยให้คุณโรนี่เล่า ฉันทำหน้าที่ฟัง

 

พวกเราขับรถมานานกว่าหนึ่งชั่วโมงแล้ว ผ่านหมู่บ้านเล็ก-ใหญ่มากมาย เท่าที่ฟังจากคุณโรนี่ทำให้ฉันรู้ว่าหมู่บ้านส่วนใหญ่จะมีโรงเรียนเด็กกำพร้าอยู่หนึ่งแห่ง นั่นแสดงว่าทุกๆ ปีจะมีเด็กกำพร้าจำนวนมากมายต้องเดินทางออกจากโรงเรียนเก่าเพื่อไปสอบเข้าโรงเรียนอื่น ในปีนี้จะมีเด็กกำพร้ากี่คนนะที่กำลังเดินทางไปสอบที่เดียวกับฉัน?

 

"เราใกล้จะถึงเมืองแกรนด์ฟอร์ท เมโทรโปลิสแล้วละนะ ที่เห็นไกลๆ นั่นแหละ" คุณโรนี่เรียกฉันให้ดูแนวสีเทาเข้มๆ ที่เห็นอยู่ไกลๆ และยิ่งใกล้เข้าไปเมืองก็จะยิ่งสูงขึ้น "เมืองนี้ตั้งอยู่บนเนินกว้างน่ะ เหมือนบรัชเวลลของเรานี่แหละ เพียงแต่เนินที่นี่มันแข็งแรงกว่าที่บรัชเวลล เขาจึงสร้างบ้านเรือนได้มากกว่าจนในที่สุดก็เป็นเมืองใหญ่โต" คุณโรนี่บอกในขณะที่รถกำลังเคลื่อนเข้าสู่เมือง

 

คุณโรนี่ขับรถเข้าสู่วงเวียนกว้างข้างหน้า และเลี้ยวซ้ายออกจากวงเวียนที่แยกแรกที่เจอฉันรู้สึกตื่นเต้นกับสภาพแวดล้อมที่นี่ มีอะไรให้ดูเต็มไปหมด แต่เนื่องจากทุกอย่างมีแต่สีขาว เทาและเทาเข้มเป็นส่วนใหญ่ ฉันจึงรู้สึกไม่ประทับใจเท่าไร บ้านช่องก็เป็นเหลี่ยม เป็นแท่งแบบเรขาคณิต แม้จะประดับประดาด้วยป้ายหลากหลายแบบ แต่โดยรวมแล้วก็เหมือนกันๆ รถวิ่งไปอีกระยะหนึ่งคุณโรนีก็พูดขึ้นมา

 

"เนโอ ฉันจะส่งหนูที่แยกหน้านะ เห็นไหม?" ฉันมองตามที่คุณโรนี่ชี้และพยักหน้า คุณโรนีจึงพูดต่อ "ฉันจะไปทางขวา แต่หนูจะต้องข้ามแยกและเดินตรงไปนะ เธอเห็นผนังสีขาวๆ นู่นไหม?" ฉันเห็นผนังสีขาวที่คุณโรนีพูดถึงอยู่ห่างจากแยกไม่ไกลมากนัก ฉันจึงพยักหน้าอีกครั้ง

 

"นั่นแหละ หนูไปที่นั่นนะ ฉันเดาว่าด้านหน้านั่นน่าจะมีคนคอยต้อนรับหรือให้คำแนะนำอยู่" คุณโรนี่ขับมาจนเกือบถึงแยกและหยุดรถ เขายิ้มให้ฉันก่อนจะพูดว่า "หนูเป็นตัวแทนของหมู่บ้านเราเลยนะ สู้ๆ ล่ะ" ฉันรับคำ กล่าวขอบคุณและกระโดดลงจากรถ

 

ฉันโบกมือให้คุณโรนี่อีกครั้งและออกเดินจนมาถึงแยกซึ่งไฟเขียวพอดี ฉึนจึงเดินข้ามถนนมายังอีกฟากและหันกลับไป จึงเห็นว่าคุณโรนีเพิ่งจะขับรถมาถึงแยก เขาคงจอดรอดูให้มั่นใจว่าฉันไปถูกทางก่อนจึงออกรถ ฉันยิ้มและกล่าวขอบคุณเบาๆ อีกครั้ง

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.8
โหวต 8.8 /10 คะแนน
จากสมาชิก 2 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

8.5 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

9 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

9 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...