น้อมรำลึกถึงพ่อหลวง ร.๙

นิยาย : I'm sorry! ขอโทษครับ สามีผมโหด

อ่าน 12,806
วิจารณ์ 30
แนว:
จำนวน:
36 chapter
แต่งเมื่อ:
วันที่ 16 ส.ค. 2558 23:30 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง LemonNest
ขีดเขียนชั้นมอปลาย (123)
เด็กหัดเขียน (24)
เด็กใหม่ (0)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

chapter 1. ขอโทษครับ 1

เขียนเมื่อ วันที่ 16 ส.ค. 2558 23:39 น.
•»

Chapter 1

 

 

 

ฟาง

 

 

"ฟางไปซื้อน้ำปลาให้แม่หน่อยครับผมละมือจากหั่นผักเดินไปล้างมือรับเงินจากคุณนายคว้าจักรยานปั่นไปร้านค้าใกล้ๆ

 

ปิ๊นๆ

 

พ่องมึงตาย

 

รถสปอร์ตหรูขับเฉี่ยวผมไปห่างกันไม่กี่เซน ถ้าไม่หักหลบมีหวังตายแหงๆ ผมสบถด่าในใจจอดจักรยานเข้าข้างทางมือเท้าสะเอวเพ่งมองทะเบียนรถ แม้จะเห็นแวบเดียวแต่สมองจำได้แม่นเลย อย่าให้เจออีกนะมึง

 

"อ้าวฟาง วันนี้มาเอาอะไรล่ะผมจอดจักรยานไว้หน้าร้าน ป้าเจ้าของร้านถามผมส่งยิ้มมาให้ มาบ่อยจนจำกันได้แล้วครับ

 

"น้ำปลาขวดใหญ่ขวดนึงครับ ป้าๆเอาอันนี้ด้วยผมหยิบห่อขนมส่งให้ เห็นของกินไม่ได้ต้องหยิบติดไม้ติดมือกลับตลอด และนี่คือที่มาของเงินไม่เหลือทอนคุณนาย เรื่องกินเรื่องใหญ่แม่ผมก็บ่นไปงั้นแหละ ข้างกันก็มีผู้ชายหน้าตี๋เดินคุยโทรศัพท์เข้ามาในร้าน

 

"เออๆเดี๋ยวกูแวะซื้อเข้าไป เอาขนมอะไรนะตี๋กวาดตามองขนมไทยเจ้าอร่อยที่ดินชอบกิน

 

"มีอยู่ กูไม่ลืมหรอกน่า สั่งจังไอ้สัสมือหนากดวางมายืนขนาบข้างฟาง

 

"ได้แล้วฟาง ฝากขนมไปให้คุณนายด้วยนะ บอกขอบคุณมากสำหรับเงินที่ให้ยืม"

 

"เล็กน้อยครับ ป้ามีก็ค่อยเอามาคืน คุณนายแกไม่บ่นหรอก"

 

ฟางหยิบของใส่ตะกร้าหน้ารถมองดูไอ้รถเฮงซวยที่จอดขวางทาง แล้วกูจะออกยังไง เหล่มองตี๋ที่ยืนรอของจากแม่ค้า

 

"นายๆช่วยเขยิบรถให้หน่อย ออกไม่ได้ฟางพูดสุภาพ ตี๋หันมามองตอบกลับห้วนๆ

 

"แป๊บนึง"

 

ผมยืนทำหน้าเซ็งรอมันห้านาทีไม่รู้จะซื้อเหี้ยอะไรนักหนา ป่านนี้คุณนายบ่นตายห่าแล้วมั้ง

 

"ขาวเนอะมันมายืนไล่สายตามองผมทั้งตัวแถมยิ้มสยองส่งมาให้อีก บรึย กูขนลุกเว้ย

 

"ลีลา เร็วๆได้ไหมวะ"

 

"รีบ?" ไอ้ฟางอยากจะกรี๊ดขาสั่นริกๆ เดี๋ยวเท้าลั่นมึงจะหนาว

 

"เร็ว!" ผมเร่งมันใบหน้าหงิกงอ

 

ตี๋หัวเราะชอบใจอยากจะยืนแกล้งอีกสักหน่อยแต่ไอ้ดินมันคงบ่นตายห่า ตัวขาวปากเล็กๆจมูกรั้นมันน่าบีบให้หายหมันเขี้ยว

 

ผมพ่นลมหายใจร้อนยืนกัดฟันมองมันที่ค่อยๆถอยรถหลบทาง สายตาเหลือบไปเห็นทะเบียนรถที่โคตรคุ้นตา เพราะไอ้รถคันนี้มันเพิ่งมีคดีกับผมไงวะ!

 

"จะออกไหมวะตี๋ชะโงกหน้าออกมาพูด ฟางกัดฟันกรอดข่มใจปั่นจักรยานกลับบ้าน ไปถึงคุณนายแกก็บ่นตามคาด ผมเดินตึงตังเหวี่ยงถุงขนมลงบนเตียงนอน เพราะมึงคนเดียวทำกูโดนด่า

 

สาธุ อย่าให้เจอะให้เจออีกเลยไอ้สัส

 

 

 

@มหา'ลัย

 

 

เหมือนสวรรค์จะไม่เข้าใจไอ้ฟางคนนี้ ผมเจอไอ้เหี้ยนั่นอีกแล้วครับ!

 

"หน้ากูเหมือนผัวมึงเหรอผมเปิดฉากด่ามัน นั่งมองอยู่ได้กูรำคาญ ตี๋ยักคิ้วตอบกลับท่าทางสบาย

 

"หน้าอย่างมึงไม่ผ่านว่ะเตี้ย ถ้าเป็นเมีย กูจะสมยอมนอนรอนิ่งๆให้มึงออนท๊อปเลย"

 

พรูดดดด

 

ผมพ่นใส่เต็มหน้าไอ้เต้ย ทั้งผักทั้งปลาแม่งขนออกมาหมด ผมยกมือขอโทษ มันหน้ายี๋กวักมือหากระดาษทิชชู่หยอยๆ

 

"ขอโทษๆๆ กูขอโทษว่ะผมดึงทิชชู่ส่งให้ เต้ยเช็ดหน้ามองผมเคืองๆ

 

"รู้จักวันแรกก็เล่นกูแล้วนะ แล้วพี่เป็นอะไรไปแกล้งมันจังวะ"

 

"กูเปล่าตี๋ลอยหน้าลอยตานั่งละเมียดละไมตักขนมหวานเข้าปาก ผมทั้งอายและโมโห

 

"รีบกินๆอิฟาง ผัวขากูรออยู่ข้างบนแล้ว อย่าช้าค่ะเพื่อนแตงยุติสงครามประสาทเร่งเพื่อนยิกๆ พี่ตี๋ปีสามหล่อขาวตี๋สมชื่อ เป็นบุญแม่นางแท้มานั่งฟินกับหนุ่มๆระยะประชิด ดูจากสายตาอีกไม่นานอิฟางโดนฟันแน่ สาธุปากกูดีจริง อิฟางได้ผัวสิ่งแวดล้อมแน่มึง

 

"อย่าให้เจอข้างนอกนะมึงผมพึมพำจ้องหน้าคู่อริเขม็ง บรรยากาศบนโต๊ะกลับมาเป็นปกติ พี่ดินเพื่อนมันเป็นเจ้ามือในครั้งนี้ครับ นิสัยดีโคตร ไม่เหมือนอีกตัวที่ยังคงหน้ากวนส้นตีนไม่เลิก

 

"พี่ดินที่จัดค่ายอาสาปลูกป่าใช่ไหมคะ ครั้งที่แล้วแตงลงทะเบียนไม่ทัน แย่จังดินยิ้มอ่อนตอบ

 

"งั้นจดชื่อกับสาขาไว้นะ ครั้งหน้าพี่จะได้ลงชื่อไว้ให้ก่อนต้นข้าวมองหน้าเต้ยเมื่อคิดอะไรออก

 

"ลงชื่อแล้วต้องไปด้วยนะครับ อย่าเหมือนไอ้สองตัวที่ลงไว้แต่เสือกไม่ไปอย่าว่าที่รักผม ต้นข้าวยิ้มแหยส่งให้ไอ้เหี้ยนั่น ผมเพิ่งรู้ว่าแม่งชื่อตี๋ เหมาะกับตาตี่ๆของมันดีว่ะ

 

"พี่ตี๋อ่า เต้ยผิดไปแล้วครับเต้ยมันจับแขนพี่ตี๋หน้าถูไถอ้อน

 

"ปลูกป่ากูไปเองก็ได้ผมเหยียดปากมองหน้าตี๋

 

"ไปป่าไหนล่ะ ถ้าป่าส่วนตัว กูก็พร้อมให้มึงเข้ามาอม เอ๊ย สำรวจนะตี๋พูดขำๆ ฟางหน้าบึ้งตาเขียว

 

เชี้ยยยยยยยย

 

พวกแม่งก็ฮากันทั้งโต๊ะ ใครอยากจะเข้าไปสำรวจป่ามรณะของมึงกัน ผมกระแทกจานลงบนโต๊ะเดินหัวเสียไปเก็บจาน เกลียดมัน ผมเกลียดไอ้เหี้ยตี๋

 

"ถ้าพวกมึงจะอยู่ต่อก็เชิญ แต่กูจะกลับรำคาญหมาเห่าหอนผมยืนเท้าสะเอวพูด

 

"อ้าวอินี่ ทีกูจะกลับเสือกอยู่ต่อ พอกูกำลังฟินจะกลับเสียได้แตงบ่น

 

"ออมกลับด้วย แล้วเพ ติ้ว แตงว่าไงออมพูดขึ้น แต่ผมไม่สนใจใครแล้วครับ สองขาเดินดุ่มๆไปที่ลานจอดก่อนจะสอดตัวเข้าไปในรถขับไปตึกที่ต้องเรียนต่อ

 

"กลับพร้อมกันหมดนี่แหละ มีเรียนต่อนะครับอย่าลืม แยกย้ายๆติ้วสรุปขับรถตามฟางไปติดๆ เพทายมองหน้าต้นข้าวก่อนยักคิ้วส่งหน้ากวนประสาทไปให้ ต้นข้าวถลึงตาดุแต่แอบอมยิ้มพอใจ

 

 

 

 

@PUB (23.00 .)

 

ตี๋กับดินนั่งคลอเคลียสาวข้างกายมือนัวเนียร่างกายอวบอัดที่นั่งเกยอยู่บนตัก ตี๋ขย้ำก้อนเนื้อใหญ่ที่ล้นมือปากซุกไซ้เนินอกไม่ห่าง

 

"อุจาดตาว่ะ มึงว่าไหมไอ้ติ้วผมถามความเห็นเพื่อนที่นั่งมึนๆข้างกาย ออมที่เป็นคนชวนออกมา ตอนนี้หายไปกับหนุ่มฝรั่งหน้าตาดียังไม่กลับเข้ามาสักที ปล่อยให้ไอ้คนไม่ค่อยแตะของมึนเมาอย่างฟางนั่งมองหนุ่มคู่อริฉุนๆ

 

"ก็ปกติ มึงดูโต๊ะนั้น แทบจะเอากันแล้วติ้วชี้ให้ดู

 

"เออ ก็ปกติผมตอบยกเหล้าขึ้นกระดก ติ้วเหล่มองยกคิ้วขึ้น

 

"แล้วตรงนั้นมันไม่ปกติตรงไหน มึงเกลียดอะไรพี่เขานักหนาวะมันกวนตีนไง เหอะ

 

"กูไม่ชอบแม่งเดี๋ยวมานะมึงร่างสูงโปร่งเดินไปเข้าห้องน้ำ ดินสะกิดตี๋ให้มองตาม ตี๋เห็นฟางเดินไปทางห้องน้ำยกยิ้มมุมปากก่อนจะผละจากสาวไปหาหนุ่มน้อยอีกคน

 

ตี๋ยืนดักรอฟางที่หน้าห้องน้ำรอให้คนออกจนหมด ไอ้ตัวดีก็ยังไม่ออกมาสักที มันเข้าไปหลับหรือตายวะ ตี๋เอาป้ายทำความสะอาดมาแขวนไว้กดล็อคปิดประตูเบามือ

 

ควันบุหรี่ลอยคลุ้งเหม็นอบอวลเมื่อปิดประตูไร้ที่ระบาย ห้องน้ำห้องหนึ่งยังคงปิดเอาไว้เพียงห้องเดียวจะเป็นใครไปได้นอกจากฟาง

 

แกร๊ก

 

"ไง ไม่ไปสูบข้างนอกวะตี๋นั่งบนเคาน์เตอร์มองมาที่ฟางตาเชื่อม แม่งเมาแล้วมาหาเรื่องกูทำไมวะฟางเดินออกมาล้างมือไม่ได้สนใจจะตอบ

 

"กูถาม!" ตี๋กระชากแขนที่แข็งแรงพอกันจนร่างกายอีกคนหัน

 

"ไอ้สัสเสือกอะไรกับกูล่ะ!!" ฟางสะบัดแขนออกผลักอกตี๋กระเด็นหลังแนบกระจก ตี๋กระโดดลงจากเคาน์เตอร์สาวเท้ามายืนประชิดฟาง ความสูงและความแข็งแรงที่ไล่เลี่ยกันต่างคนต่างไม่มีใครยอมใคร

 

"ได้ข่าวมึงจีบน้องรหัสกู ไงวะ หน้าเคะๆอย่างมึงจะเป็นผัวต้นข้าว เหอะ"

 

ดูถูกชิบหาย จะเอายังไงกับกูห้ะ!!

 

"เสือก!! มึงหาเรื่องกูจังวะไอ้เหี้ย!" ฟางกระชากคอเสื้อตี๋มากำแน่น นัยน์ตาวาวโรจน์

 

"เป็นเมียกูดิ แล้วกูจะเลิกยุ่งด้วยฤทธิ์แอลกฮอล์ทำคนอย่างตี๋ยิ้มเยิ้มออกมา เส้นประปสาทขาดเปรี้ยะฟางง้างหมดชกหน้าตี๋เต็มแรง กระชากคอเสื้อตี๋ขึ้นมาชกใหม่อีกรอบ ตี๋ผลักฟางออกสวนหมัดหนักกลับไป

 

"ไอ้ตี๋มึง!" ฟางเช็ดเลือดที่มุมปากลุกขึ้นเตะเข้ามี่หว่างขาที่กั้นด้วยผ้าหนาของอีกฝ่าย ตี๋ตัวงอมือกุมเป้าทรุดลงกับพื้น

 

"ไอ้เชี้ยโอ๊ยยย ลูกกูตายเป็นล้านตัว"

 

"กูนึกว่าจะแน่ เหอะ ให้กูเป็นผัวมึงสิกูถึงจะยอม แต่สำหรับมึงกูขอฟันแล้วทิ้งนะฟางเอ่ยเย้ยตบท้ายปัดมือเบาๆเดินออกจากห้องน้ำ ตี๋สร่างเมามองตามหลังฟางแค้นๆ

 

ไอ้เด็กเปรต สักวันกูต้องให้มึงมาร้องเรียกผัวๆให้ได้

 

 

 

 

ตี๋

 

 

ดินเห็นฟางเดินยิ้มออกมาคิดว่าเพื่อนเขาต้องโดนเล่นแน่ๆรีบตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำ ยังไม่ทันจะได้เข้าไปดูเสียงตี๋ดังร้องเรียกจากด้านนอก

 

"ทำไมมาสูบอยู่ตรงนี้ แล้วไอ้เด็กนั่นมึงปล่อยมันมา?" ดินนั่งยองรับบุหรี่ต่อจากเพื่อนมาคาบเอาไว้

 

"มันรอดไปได้ เจ็บใจชิบหาย"

 

"กูก็บอกแล้วว่ามันเล่นยาก..." ดินสูบก่อนพ่นควันออกมา "คืนนี้นอนห้องกูไหมวะตี๋นิ่งไปนิด

 

"เงี่ยนก็บอกไม่ต้องชวนค้าง กูจะเรียกมึงเพื่อนหรือเมียดีวะดิน

 

"เก็บคำว่าเมียไปใช้กับคนที่มึงรักเหอะไอ้สัส เรื่องของเรามันเกิดจากความเมาและอยากผสมกัน กูไม่ถือดินตบบ่าเพื่อนดึงบุหรี่ออกจากมือตี๋มาประกบปากสอดลิ้นเข้าไปดูดแรงๆ ผละออกมาสูบบุหรี่ต่อ

 

"มาจูบมากๆกูจะปล้ำมึงเอาตรงนี้ไอ้สัส ร้อนแรงนะมึงตี๋เงยหน้ามองท้องฟ้าเลื่อนสายตามามองผู้คนที่เดินออกจากผับสภาพเมามาย บางคนก็กอดเอวกันเดินปากจูบกันไปไซ้กันมาคงไม่แคล้วจบที่เตียง

 

"คนเราแม่งก็แปลก รู้ว่าแดกแล้วเมายังจะเสือกแดกได้ทุกวัน กูว่าจะเพลาๆเรื่องเหล้ากับบุหรี่บ้างแล้วว่ะ ดินลุกขึ้นใช้เท้าขยี้บุหรี่ ตี๋ยังคงนั่งยกขาชันกับพื้นมองคนที่เดินผ่านหน้าไปเรื่อยๆ

 

"จะเลิกมันต้องมีแรงจูงใจไม่งั้นความคิดมึงจะกลายเป็นเพ้อ กูเข้าข้างในก่อนนะ มึงก็รีบตามมา"

 

"เออ กูขอนั่งคนเดียวสักพักตี๋ตอบกลับไป

 

ผมมองคนแล้วคนเล่าที่เดินผ่านหน้าไป คิดถึงตัวเองที่นั่งโง่ๆในขณะที่คนอื่นพากันกลับบ้านนอน นอกจากไอ้ดินจะมีอีกสักกี่คนวะที่ห่วงใยเขาจริง เรื่องความผิดพลาดในคืนนั้นมันรวดเร็วเกินจะตั้งรับ พอคิดจะลองคบกันจริงๆจังๆกลับรู้สึกอึดอัดว่ามันไม่ใช่ ไอ้ดินเองก็เช่นเดียวกัน สถานะของเราจึงเป็นเซ็กส์เฟรนด์

 

ชีวิตจริง ถ้าคนมันไม่ใช่ฝืนกันไปก็ไร้ค่า

 

 

 

ดินเดินกลับเข้ามาสวนกับฟางที่เดินออกไปข้างนอก เพียงสบตากันความเกลียดขี้หน้าก็ก่อขึ้นในใจของทั้งคู่ ถ้าไอ้ตี๋มันหยุดที่ไอ้เด็กนี่จริงคงปวดหัวน่าดู รอยยิ้มเยาะแย้มขึ้นทักทายอีกฝ่าย ฟางฉุนเฉียวเดาะลิ้นเดินผ่านหน้าไป

 

"มันมานั่งทำ MV อะไรคนเดียววะฟางพึมพำหย่อนก้นลงบนราวเหล็กไม่ห่างจากตี๋มากนัก มองการกระทำของอีกฝ่ายเงียบๆ

 

ตี๋คอพับก้มหน้าลงซบเข่าที่ตั้งชันรับ มีกลุ่มวัยรุ่นสามคนเดินมาหยุดยืนค้ำหัวมันมองหน้ากันส่งสัญญาณอันตราย ฟางลุกขึ้นเท้าแตะพื้น

 

"มานั่งขวางทางอะไรวะไอ้ขี้เหล่เสียงมันคนหนึ่งพูดหาเรื่อง ตี๋เงยหน้าขึ้นกวาดตามองทั้งสามคน

 

ตั้งใจมารุมกระทืบโดยเฉพาะ เห็นกูอยู่คนเดียวสินะ

 

"ทางตั้งกว้างมึงก็เดินไปสิ อย่าหาเรื่อง กูอารมณ์ไม่ดีตี๋พูดเสียงเรียบ แค่สามคนยังไงก็ไหวสำหรับสำหรับคนที่เรียนศิลปะป้องกันตัวมาตั้งแต่เด็ก

 

"มึงหาว่าพวกกูมาหาเรื่องเหรอวะ!" เสียงชายคนที่สองพูดต่อ ฟางรีบสาวเท้าเข้ามาใกล้มองหาอาวุธที่พอจะช่วยได้

 

"รออะไรวะ กูว่าจัดการแม่งให้หายซ่าเลยดีกว่าชายคนที่สามพูดจบ ขายาวของมันเกือบฟาดโดนหน้าหล่อถ้าตี๋ไม่เอามือมากันไว้เสียก่อน ฟางจับแท่งเหล็กมั่นเดินเข้าไปอยู่หลังผู้ชายคนที่ตัวเล็กที่สุดเหวี่ยงของในมือฟาดเข้าหลังมันเต็มแรง อีกสองคนเห็นเพื่อนสลบไปหนึ่งในนั้นหันมาเล่นงานฟางแทน

 

"มีคนมาช่วยเหรอวะ วู้น่ารักด้วยว่ะฟางถืออาวุธพร้อมลุย ถึงจะไม่ค่อยมีเรื่องแต่ยังไงผู้ชายมันก็ต้องผ่านกับการชกต่อยมาบ้าง

 

ผลั้วะ ตุบ!

 

ตี๋จัดการคู่ต่อสู้หมอบนอนแน่นิ่งกับพื้นด้วยเวลาอันรวดเร็ว กระชากคอเสื้อผู้ชายที่กำลังหาเรื่องฟางรัวหมัดต่อยจนมึนก่อนขายาวจะเตะเสยคางโยนไปทางชายอีกสองคน

 

"มึงเป็นไรไหม?" ตี๋สำรวจร่างกายฟางที่ไม่มีบาดแผลให้เห็นสักจุด ฟางยืนมือสั่นทิ้งแท่งเหล็กในมือลงเมื่อกี้น่ากลัวชิบหาย ถ้าตี๋ไม่เข้ามาช่วยเราคงยืนสั่นโดนมันสอยร่วงแน่

 

"กูโอเค แม่งน่ากลัวว่ะ ทำไมกูก็ผู้ชายแต่สู้มันไม่ได้วะฟางเหมือนจะถามตัวเอง แต่ไอ้คนข้างๆดันได้ยินชัดเต็มสองหู จะหาเรื่องกวนมันก็เกิดเปลี่ยนใจมาดึงชายเสื้อมันให้เดินตาม

 

ฟางเดินตามแรงดึงหันมามองตี๋ก้มมองมือใหญ่ที่จับชายเสื้อ สะบัดตัวออกโวยวายหมุนตัวกลับย้อมไปทางประตูทางเข้าผับ ไอ้ติ้วมันอยู่คนเดียว

 

หมับ

 

"รังเกียจเหรอวะ กูแค่จะเลี้ยงข้าวต้มรอบดึกขอบคุณตี๋จับแขนฟางไว้ ฟางหันมาดึงมือตี๋ออก

 

"กูแค่ผ่านมา ไม่ได้ตั้งใจจะเสือก ถ้ารู้ว่าเป็นมึงกูจะปล่อยให้มันกระทืบให้ตาย"

 

"สงบศึกชั่วคราว กูหิว ไปนั่งเป็นเพื่อนกูหน่อย"

 

"ปากมึงไม่ใช่ปากกู!' ฟางตะโกนใส่หน้าจ้ำอ้าวเดินไม่เหลียวหลัง ตี๋สั่นหัวเซ็ง ไอ้เด็กนี่มันดื้อไร้ลิมิตไม่ยอมไปด้วยกันดีๆก็ต้องรุนแรงหน่อยล่ะ

 

"กูบอกวะ...อื้อๆๆ...ไอ้เอี้ยยยตี๋จับท้ายท้อยแน่นกดริมฝีปากเข้าไปแน่น ฟางช็อคตาตั้งยืนตัวแข็งทื่อสติหลุดไปไกลโข

 

กูกำลังจูบกับผู้ชาย แถมมันยังเป็นคนที่กูเกลียดอีก

 

แต่ทำไม...

 

ใจกูมันถึงเต้นแรงแบบนี้วะ

 

ตี๋ปาดน้ำใสที่มุมปากบางใช้นิ้วโป้งปาดคลึงเบาๆ ไอ้เด็กปากดีมันอ้าปากค้างมองผมตาลอย ต้องรีบชิงตัวมันขึ้นรถก่อนมันจะได้สติ รู้สึกข้าวมื้อนี้จะหวานกว่าทุกวัน

 

 

 

 

 

TBC.

•»
บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

8.3
โหวต 8.3 /10 คะแนน
จากสมาชิก 5 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

10 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

7.2 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

7.8 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...