เธอคือ....แค้นนี้

10.0

เขียนโดย Skyraining

วันที่ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 เวลา 19.35 น.

  5 chapter
  2 วิจารณ์
  6,754 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2558 20.35 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

4) ยังไงกับความรู้สึก

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก

 

 
เช้าวันต่อมา 


 


" อ้าว ป๊อป ตื่นแล้วหรอ มากินข้าวด้วยกันสิ " ฉันเรียกป๊อปปี้ให้มานั่งกินข้าวด้วยกัน  


 


 


" ไม่อะ ฉันไม่หิว งั้นฉันไปทำงานก่อนนะ " ป๊อปปี้ตอบฉันด้วยเสียงที่เย็นชา และหน้าที่ไร้ความรู้สึก นี้ฉันทำไรให้ป๊อปปี้เค้ารำคาญรึป่าวนะ ทำไมต้องทำตัวแบบนี้ด้วยนะ 


 


 


" ค่ะ " ฉันขานรับป๊อปปี้  


 


 


" แล้ววันนี้ฉันจะทำไรดีละเนี่น ม๊าก็ยังไม่ให้ไปทำงานด้วยสิ เห้อออ " ฉันนั่งบ่นกับตัวเองอยู่ที่โซฟาตัวสีขาว ในห้องนั่งเล่น ในเรือนหอของฉันและป๊อปปี้  


 


 


" ไงเจ๊ นั่งบ่นอะไรอยู่คนเดียวละนั้น " แกงส้มถามฉัน พร้อมกับเดินหอบข้าวของมาอย่างพะรุงพะรัง 


 


 


" อ้าวแกง มาได้ไงเนี่น แล้วเอาอะไรมาเยอะแยะละเนี่น " ฉันถามแกงส้ม 


 


 


" ก็ม๊าให้เอามาให้เจ๊อะดิ กลัวเจ๊จะคิดถึงตุ๊กตากระต่ายตัวโปรดของเจ๊ แล้วก็เสื้อผ้าของเจ๊ ม๊าให้เอามาให้ " ฮั่นที่เดินตามหลังแกงส้มบอกฉัน พร้อมกับยื่นถุงเสื้อผ้าและตุ๊กตามาให้ฉัน 


 


 


" ขอบใจพวกแกมากนะ ไอ้น้องรัก " ฉันบอกกับน้องๆ 


 


 


" ครับ " ฮั่นและแกงส้มขานรับคำขอบคุณจากฉัน แต่นานที สองคนนี้จะพูดดีกับฉันนะเนี่น 


 


 


"  เข้ามาข้างในก่อนสิ  " ฉันชวนน้องๆให้เข้ามาในบ้าน 


 


 


 


" ไม่เป็นไรหรอกเจ๊ พวกผมต้องเข้าบริษัทอะ วันหลังละกัน เดี๋ยวพวกผมมาป่วน บ๊ายบาย " ฮั่นบอกกับฉัน พร้อมโบกมือให้ฉัน และเดินขึ้นรถไปพร้อมแกงส้ม 


 


 


 


" ม๊านี้รู้ใจลูกสาวจังเลยนะเนี่น ไหนดูสิ เอาอะไรมาให้บ้าง "  ฉันเอาถุงเสื้อผ้าที่แกงส้มและฮั่นเอามาให้ มาเปิดดู  


 


 


 


" เอาไปจัดใส่ตู้เสื้อผ้าดีกว่า " ฉันพูดกับตัวเอง ก่อนจะหอบถุงทั้งหมด ไปไว้บนห้องนอน เพื่อที่จะจัดมันเข้าตู้เสื้อผ้า  


 


 


 


ตอนเย็น  


 


 


ป๊อปปี้เดินเข้าบ้านมา พร้อมกับแฟ้มเอกสารอีกเยอะแยะ นี้งานเค้าหนัก จนต้องเอามาทำที่บ้านเลยหรอเนี่น 


 


 


" มาป๊อป เดี๋ยวฟางช่วยถือ " ฉันเดินไปหาป๊อป และบอกก่อนที่ป๊อปจะแบ่งแฟ้มงานบางส่วนให้ฉันถือ  


 


 


" ขอบใจมากนะฟาง " ป๊อปบอกฉัน  


 


 


กริ๊งๆๆๆ   กริ๊งๆๆๆๆ  ( เสียงโทรศัพท์บ้าน ) 


 


 


" ฮัลโหลค่ะ ฟางพูดค่ะ " ฉันเดินไปรับโทรศัพท์ 


 


 


 


" อ่อค่ะ เดี๋ยวฟางถามป๊อปให้นะคะ สวัสดีค่ะ  " ฉันบอกกับคนในสาย พร้อมกับว่างโทรศัพท์ 


 


 


 


" ใครโทรมาอะฟาง " ป๊อปที่เดินลงมาจากห้องทำงานถามฉัน  


 


 


 


" แม่นายอะ ถามว่า อาทิตย์หน้าบริษัทหยุด จะชวนไปเที่ยวกระบี่กัน นายจะไปไหม " ฉันบอกป๊อป  


 


 


" เธอจะไปปะละ ถ้าไปฉันก็ไป ถ้าไม่ไปฉันก็ไม่ไป " ป๊อปบอกฉัน นั้นทำให้ฉันดีใจมาก เพราะฉันก็อยากจะไป นานทีจะได้ไปเที่ยวกับป๊อปซะด้วย 


 


 


 


" ไปสิ ฉันกำลังเหงาๆ อยู่บ้านไม่มีไรทำ  งั้นเดี๋ยวฉันไปโทรบอกแม่นายก่อนนะ " พูดเสร็จ ฉันก็วิ่งไปหยิบโทรศัพท์ เเละโทรหาแม่ป๊อปทันที 


 


 


 


" น่ารักเป็นบ้าเลย เห้ย ไอ้ป๊อป นี้แกเป็นไรว่ะเนี่น ตั้งสติๆ เรารักแค่จินนี่คนเดียว เราจะรักฟางไม่ได้ " ผมบอกกับตัวเอง พร้อมกับเดินขึ้นไปข้างบนทันที 


 


 


ตอนดึก  


 


 


" ป๊อปปปป " เสียงฟางเรียกผมมาแต่ไกล มีอะไรอีกละเนี่น 


 


 


"ว่าอะไรฟาง เรียกซะดังเชียว " ผมบอกฟาง แล้วก้มหน้าทำงานต่อ 


 


 


" ไปนอนได้แล้ว ห้าทุ่มกว่าแล้ว " ฟางบอกผม พร้อมกับเดินหาวเข้ามาหาผมที่โต๊ะทำงาน 


 


 


" ถ้าเธอง่วง ก็ไปนอนก่อนได้เลย เดี๋ยวฉันเคลียร์งานนี้เสร็จ เดี๋ยวก็ไปนอนแล้ว " ผมบอกกับฟาง 


 


 


" งั้น เดี๋ยวฉันช่วย นายจะได้นอนเร็วๆ เดี๋ยวหน้าแก่ไม่หล่อเอานะ " ฟางบอกผม พร้อมกับเอามือมาจับหน้าผม 


 


 


" เอออ เธอจะทำได้หรอ  มันอยากนะ " ผมบอกฟาง เพราะผมก็ไม่แน่ใจว่าฟางจะทำได้รึป่าว 


 


 


" ได้สิ นายลืมไปแล้วหรอ ว่าฉันนะ เป็นรองผู้บริหารนะ " ฟางตอบผม พร้อมกับลากเก้าอี้มานั่งตรงข้างโต๊ะทำงานของผม 


 


 


" อะๆ ก็ได้ แต่ทำดีๆละ เช็คให้ถูก เดี๋ยวเกิดข้อผิดพลาดแล้วจะยุ่ง " ผมบอกฟาง ก่อนจะยื่นเอกสารบางส่วนให้กับฟาง 


 


 


ผ่านไปประมาณ 2 ชม. 


 


 


" เห้ออ เสร็จสักที " ผมพูดกับตัวเอง พร้อมกับหันไปดูคนข้างๆ ที่ตอนนี้ สลบไปแล้ว  


 


 


" เธอคงจะเหนื่อยสินะ ไหนดูสิ ว่างานเสร็จรึยัง " ผมหยิบเอกสารที่ให้ฟางช่วยทำขึ้นมาดู และไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง นี้ฟางทำเสร็จแล้ว ถูกต้อง แถมเรียบร้อยซะด้วย 


 


 


" เธอนี้ก็เก่งไม่เบาเลยนะเนี่น ไว้วันหลังฉันจะตอบแทนเธอบ้างนะ ที่ช่วยฉันทำงาน "  ผมบอกกับฟาง แต่ไม่รู้นะว่าเธอจะได้ยินรึป่าว  


 


 


" อ้าว ป๊อป ทำงานเสร็จแล้วหรอ " ฟางลืมตาขึ้นมาถามผม แล้วก็หลับต่อ  


 


 


" อือ เสร็จแล้ว นี้ฟาง ไปนอนทีห้องสิ มานอนอะไรตรงนี้ ลุกเร็ว " ผมบอกฟาง พร้อมกับพยุงตัวให้ฟางลุก 


 


 


" อืออ ไม่เอา ฟางจะนอน " ฟางบอกผมด้วยความงัวเงีย  


 


 


" เอ้า เป็นไงเป็นกันว่ะ " ผมอุ้มฟางขึ้นมา และเดินไปที่ห้องนอน พร้อมวางคนตัวเล็กไว้บนที่นอน   


 


 


" ฝันดีนะครับ ตัวเล็กของป๊อป " ผมบอกกับฟาง แล้วเดินไปปิดไฟนอน แล้วเข้าสู่ห่วงนินทราตามฟางไป 
 
 
 
 
          เอาไงป๊อป ตกลงจะรักหรือไม่รัก  ตืดตามกันได้ใน ตอนต่อไป
 
 
        
 
 
      โทษทีนะ หายไปนานเลย มาอัพแล้วก็ เม้นๆ โหวตๆ ให้ไรเตอร์ด้วยนะ
 
 
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายฟิคชั่นเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา