อาถรรพ์โรงเรียนพิศวง

ทางด้านพวกยหลังจากที่หาฟืนกันได้พอสมควรก็นำมาก่อไฟ มื้อเย็นในครั้งนี้เป็นนกย่างและข้าวที่หุงในกระบอกไม้ไผ่ โดยที่โควมิเด็กสาวคนเดียวลงมื้อทำให้เอง

โออิหันมากระซิบกับยู"ยูคุง ทำไมพวกเราถึงไม่เดินทางเข้าไปตามหาอาจารย์ล่ะ"

ยูจึงกระซิบตอบ"ตอนนี้ก็ค่ำแล้ว เข้าป่าไปก็หาร่องรอยไม่เจอหรอก พรุ่งนี้เช้าน่าจะเจอนะ"

"เหรอ..."เด็กหนุ่มหน้ามนอดห่วงอาจารย์ไม่ได้เพราะว่าตนนั้นใช้สัมผัสของตนถึงได้รู้ว่าคณะสำรวจของอาจารย์นั้นกำลังเดือดร้อน

หลังจากที่ทานมื้อเย็นแล้ว พรานมิ่งกับยูจึงขอเฝ้ายามผลัดแรกโดยที่โออิกับจันทร์จะเฝ้าต่อ

โควมิกำลังหลับสนิทนั้นก็ต้องสะดุ้งเฮือกจากถุงนอน เธอมองเห็นเพื่อนชายหัวชมพูนั่งเฝ้ายามอยู่ทำให้เธอรู้สึกอุ่นใจขึ้น เด็กสาวลุกขึ้นมาแล้วมานั่งข้างๆยู

ยูจึงทัก"นอนไม่หลับเหรอ มิจิอิ"

"อืม ชั้นได้ยินเสียงแปลกๆ"

ยูรู้ดีว่าเสียงที่เพื่อนสาวได้ยินคือเสียงอะไร แต่เพราะไม่อยากให้เพื่อนสาวกังวล

"เธอคงจะคิดไปเองน่ะนะ นอนเถอะ"

"ชั้นนอนไม่ลง"

เด็กหนุ่มจึงโอบไหล่เพื่อนสาวให้พิงไหล่ตน ส่วนโออิที่กำลังสะลึมสะลือนั้นได้เห็นฉากเลิฟซีนก็อดไม่ได้ที่จะนำโทรศัพท์มาถ่ายรูปเก็บไว้พลางคิด...ส่งให้น้าโคยูกิดูดีกว่า คิก คิก คิก ปากแข็งดีนักคู่นี้...

สักพักโควมิก็หลับสนิท ยูจึงช้อนตัวของเพื่อนสาวพากลับไปนอนในถุงนอนตามเดิม"หลับซะพรุ่งนี้ต้องเดินทางอีกไกล"มือหนาลูบเส้นผมสีน้ำเงินเข้มอย่างอ่อนโยน

จู่พรานมิ่งก็เอ่ยแซว"รักกันดีนะ"(ภาษาอังกฤษ)

"เราเป็นแค่เพื่อนกันนะครับพราน"(ภาษาอังกฤษ)

"เหรอ ปากแข็งจังเลยนะ"(ภาษาอังกฤษ)"เอาเถอะพวกเธอได้ยินเสียงแปลกๆอะไรรึ"(ภาษาอังกฤษ)

"ผมได้ยิน...เสียงดนตรีที่บรรเลง เสียงฝีเท้าที่เคลื่อนไหวอย่างมีจังหวะ เสียงหัวเราะของผู้หญิง"(ภาษาอังกฤษ) 

พรานเฒ่านั่งฟังเงียบๆไม่ได้ถามอะไร พรานมิ่งออกความเห็น"ท่าทางพวกเธอจะมีสัมผัสพิเศษนะ"(ภาษาอังกฤษ)

ยูหันไปมองที่จันทร์ก็พบว่าเค้ากำลังหลับสนิทจึงหันมาคุยกับพรานต่อ"ครับ พวกผมสามคนมีสัมผัสพิเศษ โออิสามารถเรียกสิ่งเร้นลับมาได้ โควมิสามารถได้ยินสิ่งเร้นลับได้ และผมเองก็สามรถสัมผัสสิ่งเร้นลับได้ครับ คุณอาจจะหาว่าพวกผมบ้าแต่มันคือความจริงนะครับ"(ภาษาอังกฤษ)

"ชั้นเชื่อนะ ที่ป่าเทพธิดาน่ะมีอาถรรพ์มาก ไม่แปลกที่คนที่มีสัมผัสพิเศษจะรับรู้ได้"(ภาษาอังกฤษ)

"พรานมิ่งช่วยเล่าเรื่องของพระสนมรัตนาวดีให้ผมฟังหน่อยได้ไหมครับ"(ภาษาอังกฤษ)

พรานมิ่งพยักหน้า"พ่อของชั้นเล่าให้ฟัง ในสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่3 ได้มีการจัดงานเลี้ยงและในงานนั้นก็ทำให้พระองค์ได้พบกับนางรำนางหนึ่งที่มีท่วงท่าและลีลาการร่ายรำที่งดงามอ่อนช้อยดุงนางอัปสร นางชื่อว่ารัตนา เป็นหญิงสาวที่ชื่นชอบการร่ายรำพระองค์พอใจหกับการแสดงและหน้าตาอันงดงามของนาง พระองค์จึงตั้งนางเป็นพระสนมแล้วเปลี่ยนชื่อจากรัตนาเป็นรัตนาวดี แต่ว่าไม่นานพระสนมรัตนาวดีก็ เสียชีวิตลง พระเจ้าชัยวรมันที่3เลยสร้างปราสาทและรูปปั้นของนางไว้ในป่าเทพธิดา ว่ากันว่าวิญญาณของพระสนมไม่ได้ไปไหนยังคงสถิตอยู่ในปราสาทหลังนั้น"(ภาษาอังกฤษ)

"ท่าทางพระสนมจะชอบร่ายรำน่าดู"(ภาษาอังกฤษ)

"อืม ชั้นว่าเราน่าจะให้สองคนนั้นมาเปลี่ยนเวรได้แล้วนะ พรุ่งนี้เราต้องเดินทางกันแต่เช้า"(ภาษาอังกฤษ)

"ครับ ราตรีสวัสดิ์"(ภาษาอังกฤษ)

ยูจึงไปปลุกเพื่อนซี้หน้ามนให้มาเฝ้ายามต่อ

ยังมีต่อนะค่ะ  ฮ่ะๆตอนนี้อาจจะยาวไปหน่อย ติชมได้ตามชอบนะจ๊ะ