เรื่องสั้น

เขียนโดย Mawmeaw

...ในห้องนอนสีเทาหม่นๆ หญิงสาวยังคงนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มหนานุ่มสีแดงผืนใหญ่ อากาศอันหนาวเหน็บ ณ เวลานี้ ชวนให้นึกถึง...ใครบางคน...เสียเหลือเกิน ลมที่พัดโชยเข้ามาเบาๆทางหน้าต่าง ชวนให้หล่อนไม่อยากลุ...

เขียนโดย ปุ๊บปั๊บ

รักเค้า แต่ไม่กล้าบอกเค้าคนนั้นอ่ะ จะทำยังไงดี

เขียนโดย jundee

เรื่องนี้เขียนถึงน้องชายที่จากไป อาจจะไม่น่าอ่าน แต่อยากลงไว้เพื่อว่า ..."หากมีสักวันที่เราจะได้ไม่หลงลืมคนข้างตัวไป"...เท่านี้เองค่ะ.

เขียนโดย อันตัง

เขาไม่ได้เป็นที่สนใจของใคร เขาอยู่เพียงลำพัง เขาไม่เคยกล่าวโทษใครที่ชีวิตเขาเป็นแบบนี้ เขารู้สึกดีใจเมื่อเห็นทุกคนมีความสุข

เขียนโดย 5523

เขียนโดย Lady

พรผู้ซึ่งเป็นป้าของตะวันได้เดินตามหาหลานชายของตัวเองหลังจากที่ได้พัดหลงกันในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง พรได้เดินไปตามชั้นต่างๆเพื่อหาหลานชายตัวเองจนไม่รู้ว่าจะไปตามหาที่ไหน พรได้แต่าเดินไปเรื่อยๆโดยไม่รู...

เขียนโดย Canopus

หลังจากที่ผมเลิกเรียนมีความรู้สึกวูบหนึ่งที่สัมผัสได้ถึงความโหยหา

เขียนโดย jundee

สมัยนี้อะไรๆก็เปลี่ยนไป.....ฮา...

เขียนโดย jundee

คราวซวยของหนุ่มแก่ที่พาสาวเด็กมามุงดูแบรดพริต...แล้วภรรยามามุงดูด้วย..ทำให้เธอเห็นว่าสามีนอกใจ แล้วความซวย...ก็มาเยือน....

เขียนโดย longkaew

ในยุคกระเทยจากดาวสีม่วงครองกรุงอโยธยา ทำให้เทคโนโลยีต่างๆ เข้าสู่กรุงอโยธยาได้อย่างเต็ม และชาวอโยธยาเรียกก๊วนเพศที่ 3 ว่า "ชาวสีรุ้ง" กล้วยหอม หรือ กรมพระยาเผด็จศึก นายกรมเวียงชั้นผู้น้อย และผองเพื...