นิยาย/รัก (Romantic)

เขียนโดย พลอยแก้ว

บทนำ เมื่อหนึ่งคนที่รักแน่วแน่ ถึงแม้เธอจะทำผิดซ้ำซากแค่ไหน แต่ด้วยหัวใจที่มันรัก ก็มักจะให้อภัยเธอเสมอ...แต่เธอกลับไม่เคยที่จะสำนึกยังคงทำแบบเดิมซ้ำซาก และจากลากันไปอย่างไร้เยื่อใย ทิ้งไว้เพีย

เขียนโดย Mintty

"วันนี้ฝนตกหนักจังเลย"ฉันพึมพำกับตัวเองขณะที่นั่งกอดเข่าตัวเองอยู่บนที่นอน"ตอนนี้ก็ดึกแล้ว ชักหนาวแล้วสิ" พูดจบฉันก็นึกถึงเรื่องราวที่เคยอ่านมาใน Internet:คืนนั้นฉันอยู่คนเดียวเวลาประมาณ 4-5 ทุ่ม ซึ่ง

เขียนโดย ผิงดาวธารจันทร์

หญิงสาวตื่นแต่เช้าตรู่แม้ว่าจะได้หลับไปไม่กี่ชั่วโมง หลังจากใส่บาตรเสร็จเธอจะกลับมาจัดโต๊ะเตรียมมื้อเช้าให้คนที่บ้านซึ่งปกติจะมีเพียงคุณวิทยา ส่วนคุณแพรวามักจะตื่นหลังจากเธอกับพ่อออกไปทำงานแล้ว เธอจึง

เขียนโดย BrightBrightoh

ตามละครสวนใหญ่เวลารถคว้ำ มักจะสลับร่างกันกับคนที่อยู่ในรถ แต่ทำไมฉันดันไปอยู่ในร่างแมวที่ร้านขายสัตว์กันละ! สวรรค์เล่นตลกอะไรกับฉานนนน(กรีดร้อง)

เขียนโดย LaVieRosy

พศิกา...จารวี...ดาริน สามเพื่อนสนิทกับเรื่องราวชีวิตและความรักของพวกเธอ

เขียนโดย วะตะอะเมะ

เขียนโดย sagiura_nanaho

เขียนโดย เครโทส

เขียนโดย LaVieRosy

ในนาทีนั้น ทันทีที่ดวงตาประสานสบกับดวงตาคมโต รสรินรู้สึกว่าโลกรอบกายเธอหยุดหมุนชั่วขณะ สรรพสิ่งที่รายล้อมเงียบสงบและเป็น เพียงภาพเลือนลาง เธอได้ยินเสียงหัวใจตัวเองดังเป็นจังหวะ

เขียนโดย LaVieRosy

“โรคซึมเศร้าเหมือนแว่นกันแดดสีดำสนิท คนที่เป็นผู้ป่วยโรคนี้จะเหมือนใส่แว่นนี้อยู่ตลอดเวลา ทำให้มองเห็นโลกเป็นสีดำไปหมด” นี่คือคำอธิบายของนักจิตบำบัดและจิตแพทย์ ผู้เป็นที่ปรึกษาให้กับคนเขียนตลอดการ