นิยาย

เขียนโดย Elizabeau

มีไม่กี่ที่หรอก..ที่ผู้คนจะไปได้ในทุกๆวัน ถ้าไม่ใช่เพราะหน้าที่ อย่างเช่นการไปโรงเรียน หรือไปทำงาน.. แต่อาจเป็นเพราะ'รัก'ที่จะไปในสถานที่แห่งนั้น.. อย่างเช่น...'ร้านกาแฟ' เป็

เขียนโดย ReVillllli

"มึง!! อย่าเข้ามาใกล้ตัวกูอีก" ร่างบางที่อยู่ในห้องประธานนักเรียน ที่ไม่เล็กไม่ใหญ่นัก ความเย็นจากเครื่องปรับ- อากาศไม่ได้ทำให้ร่างสูงตรงหน้าลดความ ร้อน ในใจได้เลย "ขอแหกกฎได้ไหม"

เขียนโดย AriA

แสงสลัวๆ จากเพดานที่พังไม่เหลือสภาพ สะท้อนตาของเธอที่เต็มไปด้วยน้ำและปลุกเธอขึ้นจากสภาพหลับไหล ทันใดนั้น เธอผลักตัวเองขึ้นจากเก้าอี้โยกสีแดงเก่าคร่ำคร่านั่นจนมันส่งเสียงเอิ๊ยดอ๊าด เธอดูเหมือนจะสับสนแล

เขียนโดย Raji

วันสิ้นโลก? วันที่ภัยพิบัติครั้งใหญ่อุบัติขึ้นพร้อมกันทั่วโลกจนผู้คนพากันล้มตายมหาศาลน่ะเหรอ? ผิดแล้วล่ะ เพราะนี่คือวันสิ้นโลกที่โลกทั้งใบกลายเป็นเกมต่างหาก

เขียนโดย Sara

เขียนโดย kanomcake_kncyk

ปัง ตื่นได้แล้วลูก” เสียงแม่ที่ดังมาจากข้างล่างปลุกให้ฉันตื่นจากเตียงนอน วันนี้อากาศแจ่มใสฉันลุกออกจากเตียงเพื่อไปอาบน้ำ #15 นาทีผ่านไป วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกของฉัน ฉันเลยแต่งชุดนักเรีย

เขียนโดย เกี้ยวซ่า

เรื่องราวของผมนั้นแปลกประหลาดมาก แปลกยังไงนะหร่อ ก็เพราะว่าผมนะ ย้อนเวลากลับมาเพื่อให้ คนที่ผมรักนะ ให้มารักผมกลับยังไงละ!!!!! ในช่วงบ่ายของวันหนึ่งที่ผมกำลังจะไปซื้อของที่ร้านสะดวกซื้อ ผมก็ได้เจอ

เขียนโดย มาเน่ลีดเดอร์

สวัสดีเจ้าค่าาาาาาาาาาาาาาาา,,มาเน่ ลีดเดอร์"เองเจ้าค่ะมาเน่เพิ่งมาสมาชิกเมื่อกี้เองเจ้าค่ะเพราะมาอ่านนิยายของที่นี้เเล้วสนุกมากเลยเจ้าค่ะเเละก็จิ้นทิวากะกียุลงอมเเงมหนึ่งวันอ่านห้ารอบ55สำหรัยนิยายเรื

เขียนโดย มาเน่ลีดเดอร์

ฉันเด็กสาวผู้มีพลังวิเศษเหนือมนุษย์มีนามว่า"เดียเชน่าเอีย เเฟรี่"หรือที่คุณเรียกฉันว่า"เเฟรี่" ความสามารถพิเศษของฉันก็คือ,สร้างสายลมให้กับ,ดังนั้นก็คือเทพเจ้าเเห่งลม,ฉันมีอายุอยู่ได้1,500ปีต่างกับมนุ

เขียนโดย gee561

บทนำ ในโลกใบนี้ฉันเคยเชื่อว่ามีมิติคู่ขนานอยู่อย่างมากมาย ฉันเคยเชื่อว่ากาลเวลาของคนเราสามารถไหลทวนย้อนกลับได้ ฉันเคยเชื่อว่ามีโลกนี้ มีโลกหน้า ทว่า..... เมื่อฉันได้ก้าวสู่รั้วมหาวิทยาลัย กับว