นิยายฟิคชั่น

เขียนโดย pingpongnaraku

ไก่ไม่ใช่สไตล์ของผมแต่ถ้าคุณอยากเป็นคนในสไตล์ของผมคุณต้อง is not style anyone!!

เขียนโดย sin_serious

"เมื่อกี้มึงทำอะไร" "ทำอะไร? ผมก็ไม่ได้ทำอะไรนะครับ" "แต่เมื่อกี้มึงเพิ่งเดินเหยียบตีนกู" "โอ๊ะ งั้นเหรอครับ ขอโทษนะครับที่เหยียบตีนพี่" "มึง! ไอ้เด็กเวร" "เอ่อ...ขอทางหน่อยฮะ ผมจะยกของ"

เขียนโดย ForeverW

เรื่องนี้อ้างอิงมาจากชีวิตจริงของผู้แต่ง TT. อาจมการดัดแปลงบ้างเล็กน้อย เป็นกำลังใจให้ด้วยน้าาาาา มันคงไม่แปลกที่ใครหลายๆคนแอบชอบเพื่อนของตัวเอง แต่ฉันไม่.. ฉันไม่สามารถเป็นเพื่อนกับเขาไ

เขียนโดย Thanaporn_TK

แก้ว:"แงๆๆๆ พี่โมะแก้วเจ็บอ่ะ" โทโมะ:"แก้วเป็นอ่ะไร" แก้ว:"แก้วล้มอ่ะ แล้วก็เป็นแผลเลือดออกเต็มเลยเห็นมั้ย" โทโมะ:"มาเดี๋ยวพี่ทำแผลให้" ในบ้าน แก้ว:"โอยๆ..แก้วเจ็บนะพี่โมะ พี่ป๊อบดูพี่โมะสิทำหนู

เขียนโดย Loveseen

เขียนโดย มารุกะ

ความเกลียดชัง ทำให้คนเราเป็นทุกข์ และสามารถทำให้เารทำอะไรที่ไม่คาดฝันได้ ความรัก ทำให้คนเรามีความสุขและรู้จักให้ รู้จักรัก

เขียนโดย Mochi~

เมื่อนักศึกษาสาวคณะสัตวแพทย์รุ่นใหม่ไฟแรงอย่างเธอ ต้องมาเจอกับอาจารย์แสนเย็นชา จอมวางแผนอย่างเขา ในรั้วมหาวิทยาลัย ต่อให้เขาจะเย็นชาสักแค่ไหน ลองได้มาเจอกับสาวแสบอย่างเธอใครบ้างล่ะที่จะห้ามใจไม่ให้ตกห

เขียนโดย Gunnienaka

บทนำ - สวัสดีฉันชื่อ แก้ว ณ โรงเรียนอุสรณ์วิทยาคมในตอนเช้า โทโมะ : เฮ้ ป๊อปมานานยัง ป๊อป : เพิ่งมาว่าจะไปหาฟางแต่ไม่รู้เขาไปอยู่ไหน โทโมะ : นายก็ไม่ค่อยติดฉันเลยนะ หลังจากที่นายเป็นแฟนกับฟางเนี่ย ป๊อป

เขียนโดย claymask

เรื่องราวหลังความตายของเหล่าผู้ครองดินแดนแห่งเวสเทอรอส และ อิสต์ซอส นั่งล้อมวงเล่นไพ่ท่ามกลางบทสนทนาที่เชือดเฉือน ความหมายของคำว่าพ่อและลูก ถูกตีความไปตามหน้าไพ่และอารมณ์ของผู้เล่นแต่ละคน ไม่ว่าจะเป

เขียนโดย ลูกตาน