เรื่องสั้น : เกลียดเป็นรัก? รักเป็นเกลียด?

อ่าน 254
วิจารณ์ 0
แนว:
จำนวน:
1 ตอน (จบบริบูรณ์)
แต่งเมื่อ:
วันที่ 4 เม.ย. 2561 15:53 น.

(แก้ไขเนื้อหาล่าสุดเมื่อ โดย เจ้าของบทความ)

ผู้แต่ง YanGyaNG
หัดอ่านหัดเขียน (9)
เด็กใหม่ (1)
เด็กใหม่ (1)

วิธีตรวจสอบว่า

"เรื่องนี้ผู้แต่งได้แต่งเองหรือไม่"

>คลิ๊กอ่าน<

รายชื่อผู้ยืนยันบทความนี้แต่งขึ้นเองจริง

เปิดดูบทนำ
เปิดดูตัวละคร
ดูคำวิจารณ์

ตอน 1.

เขียนเมื่อ วันที่ 4 เม.ย. 2561 16:59 น.

( แก้ไขเมื่อ วันที่ 6 เม.ย. 2561 20:27 น. โดย เจ้าของบทความ )

ตอนที่1

 

วันนี้เราก็ทะเลาะกันครับ ในช่วงเช้า..

          "ไหม่ตื่นได้แล้ว ไปอาบน้ำไปเรียนไป"ผมก็เดินไปปลุกมันตามปกตินั่นแหละ แต่มันน่ะ

          "อื้อ..ไม่ จะนอน" มันมุดผ้าห่มหนีผมซะงั้น ผมเลยเดินไปดึงผ้าห่มออก

          "โอ้ย!ไรว้ะ น่ารำคาณ" มันตะหวาดใส่ผมเสียงดังผมก็ยืนมองมันนิ่งๆ

          "ไปอาบน้ำไหม่ เดี๋ยวสาย" ผมไม่ฟังผมเดินเข้าไปไกล้แล้วลากมันออกจากที่นอน

          "เห้ยอย่ามายุ่ง! ไปเองได้" มันหน้าหยิกหน้างอแล้วเดินเข้าห้องน้ำไป

เห้อ..แบบนี้ทุกวันแหละครับ บางวันผมก็โดนทุบเลยล้ะที่ไปปลุกมัน ก็มันน้องผมนี้น่ะ

          "กูไปแล้วนะ" มันเดินไปใส่รองเท้าพร้อมกับสะพายกระเป๋า

          "เดี๋ยว มึงมาแดกข้าวก่อนเลยไหม่" ผมยืนขวางมันไว้ตรงประตูแล้วดึงแขนมันกลับไปที่ครัว

          "กูไม่กิน กูรีบถอยไปดิ๊!" มันผลักผมหลบแล้ววิ่งไปคร่อมรถก่อนจะสตาทรถออกไป

 

          ฮึก..อีกแล้วนะกูยังเป็นพี่มึงอยู่มั้ย.. ผมได้แต่เก็บไว้ในใจ แล้วลุกไปนั่งกินข้าวคนเดียวก่อนจะเดินไปรร.ผมกับมันไม่ได้อยู่รร.เดียวกันหรอกครับ มันนะอยู่เทคนิคส่วนผมก็เรียนอยู่รร.ทั่วไปนี่แหละ แต่ดีหน่อยที่ผมตั้งใจเรียนเลยมีทุนเรียนต่อม.ปลาย

          ผมเดินก้มหน้ามองดินเข้ารร.ก่อนจะเหลือบเห็นครูฝึกสอนที่ยืนอยู่หน้ารร. ผมยกมือสวัสดีนิดหน่อยก่อนจะเดินไปตามฟุตบาทเข้ารร.

          ผมแอบชอบเพื่อนผมคนหนึ่งครับ เขาเป็นคนติ๋มๆมากผมจะชอบแกล้งเล่นกับเขาอยู่เสมอ ผมมีเพื่อนทั้งหมดสี่คนครับ รุ่นน้องอีกคน พักนี้เพื่อนคนที่ผมชอบก็ดูจะสนิทกับรุ่นน้องคนนั้นมากจนผมไม่กล้าที่จะ..เข้าไปยุ่งเลยล่ะ

 

กลางวัน..

 

          "ไอ้เชียเอาโทรสัพมาดิ้ เห้ยย..อย่านะ" เพื่อนคนที่ผมชอบนั้นละครับ โทรสัพมันพังไอเด็กนั้นก็เสือกให้เล่น ผมที่นั่งดูก็ดูเงียบๆไป

          "เหนือมึงมีแป้งมั้ย" ชื่อใครวะ..อะ ชื่อผมนี่หว่า ผมผู้ชายจะไปมีแป้งได้ไงละเนอะ

          "อ่ะ อย่าใช้เยอะนะมันแพง" คนนี้เพื่อนเทยครับ คุยปกติสุดแล้วล่ะคนอื่นก็..

          "เหนือ..เกมส์ประลองปัญญาเล่นถึงด้านไรแล้วเหรอ"
คนนี้ก็บีมครับ เด็กพิเศษนิดๆติ๊มๆคุยสนุกดีครับ

          "อ่อไม่เยอะหรอกเราโง่อ่ะ บีมล่ะ?"

          "อ่อเราก็อยู่ด่าน125เหมือนเดิมนั่นแหละ ยากจริงๆเหนือละ"

          "อ่อเรา103เองอ่ะ555 เล่นมาเป็นสิบรอบละยังไม่ผ่านเลย" ผมยิ้มน้อยๆไป

(ประกาศ..ด. ช. เหนือเมฆ เมฆามาที่ห้อง฿'@%*&*)

(มึงมาหากูด่วนเลยไอ้เหนือ!) 


          0-0 เสียงน้องผมนิ่มาที่นี้ทำไม ผมรีบลุกออกจากเก้าอี้แล้ววิ่งไปห้องประชาสัมพันอย่างเร็ว

          "ไหม่..มาที่นี้.."

          "มึงหุบปาก มึงรู้ไรมั้ยว่ามึงลืมให้เงินกูไปอ่ะ"
มันยืนจ้องผมเขม็งแล้วเดินมาฉุดแขนผมออกจากห้องประชาสัมพันที่มีครูยืนอยู่

          "พี่ขอโทษ อ่ะพี่มีอยู่เท่านี้แหละ" ผมยื่นแบงค์ร้อยยับๆให้มันไป มันคว้าเงินในมือผมไปก่อนจะทำหน้าหงุดหงิด

          "ไรวะ แค่นี้มันจะไปพอไรเอามาอีกดิวะ!" มันค้นตัวผม ผมพยายามดันมันออก

          "อื้อ!พี่มีแค่นี้จริงๆ ไหม่จะเอาไปทำไร" ผมถอยออกมาจากมัน

          "ทำรายงาน เดะพี่ไปจ่ายที่ร้านเกมส์ละกันไปละ" มันเดินไปง่ายๆ ก่อนจะไปถึงรถ ผู้หญิงล่ะ..นั่งซ้อนท้ายรถมันมาด้วย ทำไมผมถึงเจ็บจี๊ดๆที่ใจด้วยนะ?

ผมเดินโง่ๆเข้าห้องเรียน เรียนไม่รู้เรื่องเลย..ใครกันน่ะ

          "มึง เห็นผู้หญิงที่มากับผู้ชายเทคนิคนั้นปะ" ผมที่นั่งเรียนอยู่นี่หูผึ่งทันที

          "อีหมวยอ่ะเหรอมึง หุ้ย บานละมั้งไอ้อาร์มไอ้เต้ไปลงแขกมันมานิ้"
ผู้หญิงในห้องผมนี่สุดยอดจริงๆรูลึก เอ้ย..รู้ลึก

          "555เขาเรียกว่ากลวงโบ๋ละมั้ง"

ชั่งสิ..เรื่องของมัน แต่..ของที่มันซื้อให้แฟนก็เงินในบ้านงานงอกแท้ๆเลยกูToT

วันเสาร์..

Rrrrrrrrrrr~

          "ฮัลโหลครับผม"

          "มึงพี่ไอ้ไหม่หรือเปล่า"

          "เอ่อ..ใช่ครับมีอะไรหรือเปล่า?"

          "หึ น้องมึงติดเงินที่ร้านเกมส์ไว้อ่ะเกือบพันล่ะน้องมึงไม่ยอมมาจ่ายสักที"

          "คือผมไม่มีเงินเลยนะครับ ไว้วันหลัง.."

          "ได้ไงกันละ คนทำมาหากินนะเว้ยเอางี้มึงชื่อไรพรุ้งนี้มาหากุที่ร้านกุมีงานให้ทำเอามั้ย?"

          "เอาไงละทีนี้..เห้อ เงินก้อไม่มีนี่เนอะเอาเถอะ"

          "ก็ได้ครับ ผมชื่อเหนือน่ะ"

          "โอเค แปดโมงเช้าที่ร้านกู"

ตู๊ดดด..

 

          ไอ้น้องบ้าเอ้ยหาเรื่องให้อีกแล้ว แล้วก็ไม่กลับบ้านมาตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้วด้วย.. 

 

5เดือนต่อมา.. 

 

          วันนั้นผมก็ไปทำงานชดใช้ให้น้องไปครับไม่ใช่งานไรหรอก ซ่อมคอมไรงี้แหละครับพอดีผมทำเป็น

          วันนี้เป็นวันก่อนที่ผมจะจบเรียนจบม.6ผมดีใจมากเลยละครับ ส่วนไอ้ไหม่นะเหรอยังไม่กลับบ้านเลยครับเที่ยวเล่นสนุกไปวันๆผลการเรียนก็ไม่ดีเลยจนผมนี่เครียดมากๆ พูดอะไรก็ไม่ฟัง พอจะสอนการบ้านมัน มันก็บอกว่ายุ่งบ้างล่ะเห้อ

 

แก็ก!

 

          "เปิดประตูสิว๊ะ!" น้องชายตัวดีมันมาเขย่าประตูเสียงดังโครมครามจนผมต้องรีบไปเปิดประตู

          "เออๆ ไปทำไรมาอีกล่ะ" ผมเปิดประตูออกก่อนที่มันจะวิ่งพรวดเข้ามาในบ้าน

          "ชู่ว.. "

          มันยกมือมาปิดปากของผมก่อนจะลากผมเข้าไปในบ้าน มันเปลี่ยนไปมันต้องไปทำอะไรไม่ดีมาแน่ๆ ผมจับมือมันออก

          "มึงไปทำอะไรมาใช่ไหม!"

          "เชี่ย.. กูบอกให้เงียบๆไงวะ"

 

          มันกระชากคอเสื้อผมอย่างแรงจนผมแทบเซ ผมจะต้องรู้ให้ได้เลยว่ามันไปทำอะไรมา

 

          "ไอ้ไหม่! กูรู้นะเว๊ยว่ามึงอยู่ในนั่น!?" เสียงชายแปลกหน้าดังขึ้นข้างนอกก่อนที่ผมจะสลัดไอ้ไหม่ออกแล้วรีบไปเปิดประตู

 

ตึ่ง!!

 

          "ไงออกมาสักทีนะมึง" ชายแปลกหน้าโผเข้ามากระชากคอเสื้อของผมจนผมหายใจไม่ออก

          "มึงปล่อยพี่กูนะเว๊ยไอ้เหี้ย!"  ไอ้ไหม่พุ่งเข้ามาผลักผมออกก่อนมันจะเข้าไปซัดหน้าผู้ชายคนนั้นพวกของผู้ชายคนนั้นอีกสามสี่คนรีบเข้ามารุมไอ้ไหม่ทันที ผมไม่รูัจะทำยังไงดีผมได้แต่ยืนมองมันโดนทำร้าย แต่แล้วจู่ๆก็มีมือมาจับเอวของผม

 

ผมหันไปก็พบเข้ากับผู้ชายคนที่มากระชากเสื้อผม เขาลากผมเข้ามาในบ้านผมพยายามขัดขืนแต่ก็ไม่เป็นผล จนสุดท้ายไอ้ไหม่มาช่วยผมไว้ทัน

 

          "ฝันไปเถอะพวกมึงว่าจะแตะต้องพี่กู!!" ไอ้ไหม่มันชี้หน้าด่ากราวทุกคนที่นอนจมกองเลือดมันแห่ไล่พวกนั้นออกไปก่อนจะวิ่งกลับมาหาผม

          "พี่ พี่เป็นอะไรเปล่า" มันจับๆคลำๆตัวผมไปมาจนผมมึนไปหมด นี้ผมฝันอยู่รึเปล่า.. สรุปแล้วมันห่วงผมหรือแค่สงสารผมกันน่ะ ผมมองกริยาของมันที่ห่วงผมตาไม่กระพริบ

          "เอ่อถลอกนิดเดียว มึงนั่นแหละเลือดเต็มหน้าเลยมาเดี๋ยวกูทำแผลให้"

 

          เวลาผ่านพ้นไปจนดึก ตอนนี้ผมยังไม่หลับหรอกเพราะผมนอนไม่หลับผมกับมันนอนคนละกัน เห้อ..มันเป็นยังไงบ้างนะ
คิดได้ผมก็ลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะเดินไปที่หน้าห้องมัน

 

[หน้าห้องไหม่]

 

          จะเคาะเรียกดีไหมนะ ผมลังเลอยู่เล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูพรวดเข้าไป0-o ม.. มันทำอะไรเนี้ยยย ผมรีบปิดตาหันหน้าหนี

          "เห้ย! พี่เข้ามาทำไมว๊ะเนี้ยดึกแล้วยังไม่นอนอีก"
มันรีบเก็บของสงวนของมันเข้าที่ก่อนจะเดินมากระชากแขนผม

          "ก็เป็นห่วงว่าจะเจ็บแผลไหม" ผมก้มหน้าสำนึกผิดก่อนจะเห็นบ๊อกเซอร์ของมันตุงๆ คิดอะไรเนี้ย! บรึ๊ยย ผมหันหน้าหนีอีกครั้งก่อนมันจะดึงผมกลับไปจนผมแทบล้ม

          "ถามก็มองหน้าดิ เอ๊ะหรือมึงมองอะไร" ผมยกยิ้มนิดๆก่อนจะลากผมไปนั่งที่เตียง ผมก็นั่งลงปกติแต่ผมหันหน้าไปทางอื่น

          "ไม่มีไรแล้วพี่กลับ.. ห้องนะ" ผมหลับตาปี๋มันจับมือผมไว้ก่อนจะเอามือผมไปวางไว้บนตักมัน

          "เนี้ยผมเจ็บตรงเนี้ย ช่วยผมทีเดะ"

          ผมที่มองอะไรไม่เห็นก็คลำมั่วไปหมด ทำไงดีตาผมคงไม่เป็นตากุ้งยิงหรอกเนอะผมค่อยๆลืมตาก่อนจะตลึงเมื่อมือของผมมันไปอยู่ตรง.. ตรงนั้นแหละ! แถมมันยังจับมือผมไม่ปล่อยอีกด้วย มันเอามือผมจับไปที่ลูกของมันช้าๆ ผมถึงกับหน้าแดงกร่ำจะสบัดมือออกก็ทำไม่ได้

          "อ๊า มือพี่นุ่มมากเลยว๊ะรู้งี้ให้ช่วยตั้งนานล่ะ" มันเงยหน้าครางเสียวอย่างฟินมีแต่ผมที่อายจนหน้าแดงเป็นลูกตำลึง! ถึงจะเป็นพี่น้องกันก็เถอะแค่นี้คงไม่เป็นไรมั้ง

 

วันต่อมา..

          "แหมเรียนจบทั้งทีทำไมหน้าซีดยังงั้นละจ๊ะ" เพื่อนเทยผมถามขึ้นมา

          เหอะเพราะไอ้น้องดีตัวดีนั่นแหละ! แค่มือๆแค่มือที่ไหนกันล่ะตั่งแต่หัวจรดตีนมันจัดผมซะน่วมเลยกว่าจะได้นอนก็ตีสี่ครึ่งนู้น! ผมเลยเป็นซอมบี้แบบนี้ไงเล่าแต่ว่าครั้งแรกมันก็ไม่ได้เจ็บอย่างที่คิดแหะ เมื่อคืนมันเตรียมพร้อมมากมีพร้อมหมดจนผมนี่อึ้งไปเลย ทำไงได้ละอารมณ์มันพาไป

          "โอ้ยยเจ็บบ" เพื่อนเทยมันผลักผม ด้วยความที่มันระบมไปทั้งตัวร่างผมก็กระเด็นไปชนเข้ากับโต๊ะจนปวดร้าวขึ้นมาTT

          "ร้องซะกูผลักนิดเดียวเองอีนี่" โดนด่าซะงั้น

          ตั่งแต่เหตุการณ์ครั้งนั้นรู้สึกว่ามันจะติดผมซะทุกที่เลย จะไปไหนมาไหนก็ต้องให้มันไปส่งผมล่ะไม่เข้าใจจริงๆ เมื่อก่อนไว้ว่าผมจะทำอาหารอะไรมันก็ไม่คิดจะชายตามองแต่ตอนนี้มันซดซะหมดชมอย่างนู้นอย่างนี้ว่าอร่อย บ้านที่ว่ากลับดึกเดี๋ยวนี้มันมารับผมยันมหาลัยจนเพื่อนๆผมเนี้ยชักอิจฉาที่มีน้องดีขนาดนี้ ก็อย่างว่าแหละผมเลี้ยงน้องดีนิ่

          ทุกๆคืนผมจะต้องไปนอนห้องมันถ้าผมไม่ไปมันก็จะหอบสัมภาระตัวเองมาที่ห้องผม แล้วผมก็เพิ่งจะรู้ด้วยว่าน้องตัวเองมันทั้งหื่นทั้งลามกแค่ไหน ผมทำกับข้าวอยู่งี้มันก็จะหอบโน๊ตบุ้คมาเปิดหนัง18+ซะดังกระหึ่มจนผมไม่เป็นอันทำกับข้าวจนเสร็จมันกินซะก่อน เรื่องแบบนี้ผมไม่คิดว่ามันจะเกิดขึ้นเลยตลอดเวลาที่ผมทำอะไรเราสองคนจะห่วงใยกันตลอดจนเกินพี่เกินน้อง

          ถามว่าพ่อแม่ไปไหนพ่อของเราไปทำงานต่างจังหวัดถาวรส่วนแม่ก็กลับไปอยู่บ้านเกิดตัวเองพวกเราใช้เงินที่พ่อส่งมาให้เรียนไปวันๆ เรื่องของเราจะไม่มีใครรู้ตราบเท่าที่พวกเราสองจะตายจากกัน..

          "ถ้าเลือกได้กูไม่อยากเป็นน้องมึงหรอกนะ"

          "สักวันกูก็อยากเรียกมึงว่าแฟนเหมือนกัน"

 

จบบริบูณร์

 

 

#สนุกไหมหน้อออฝากติชมด้วยเน้ออออ

บทความ บนหน้าเว็บ http://www.keedkean.com เกิดขึ้นจากการ เผยแพร่โดยสาธารณชน และได้เผยแพร่แบบอัตโนมัติ ดังนั้นผู้ใช้บริการจึงต้องใช้วิจารณญาณ ในการกลั่นกรองด้วยตัวเอง ถ้าหากท่านพบเห็นบทความที่ ผิดกฎหมาย กรุณาแจ้งมาที่ b_beginner@hotmail.com เพื่อทีมงานจะได้ ดำเนินการในทันที ขอขอบพระคุณ

ชอบก็กดไลน์ :)

อยากแชร์ก็ทางนี้

Share Share Share

คะแนนโหวต

0
โหวต 0 /10 คะแนน
จากสมาชิก 0 คน

แนวเรื่อง/น่าสนใจ

0 /10

การใช้ภาษา/การบรรยาย

0 /10

การดำเนินเรื่อง/น่าติดตาม

0 /10

โหวตของฉัน

เฉพาะสมาชิกพิเศษเท่านั้น

กรุณา login ข้างบน หรือ สมัครสมาชิกใหม่

คำวิจารณ์พิเศษ

»ดูวิจารณ์เพิ่มเติม

คำวิจารณ์

ดูวิจารณ์เพิ่มเติม
 
กำลังโหลดอยู่ครับ...